Home / รักโบราณ / บุปผาเขย่าบัลลังก์มังกร 3P / ผู้อื่นมีสิทธิ์โกรธองค์ฮ่องเต้ด้วยเช่นนั้นรึ?

Share

ผู้อื่นมีสิทธิ์โกรธองค์ฮ่องเต้ด้วยเช่นนั้นรึ?

last update publish date: 2026-03-15 00:53:14

ชางฉีเดินตามหลังอ๋องน้อยเฉินลู่ไปด้วยใจที่เหม่อลอย  ดูเอาเถอะเดินทางมาถึงวันแรกนางก็เจอคนใจร้ายใช้คำพูดทำร้ายจิตใจเข้าเสียแล้ว

'อีกทั้งเขายังบอกว่าจะเข้าเรียนที่สถานศึกษาของพี่เฉียนด้วยเช่นนั้นหรือ?'  ชางฉีขบคิดขึ้นมาในใจพร้อมทั้งสูดลมหายใจเข้าออกลึกๆหวังเรียกความเข้มแข็งและความเชื่อมั่นของตนกลับคืนมา

"แม่นางชางฉี  แม่นางชางฉี"  อ๋องน้อยเฉินลู่พูดพลางดึงตัวของชางฉีที่ยังคงเดินหน้าต่อไปด้วยอาการเหม่อลอยให้หยุดเดินเสียที

"ถึงเรือนจวี๋ฮวาแล้วนะ ส่วนเรือนอิงฮวาอยู่ถัดไปทางฝั่งโน้นราวหนึ่งลี้" 

อ๋องน้อยเฉินลู่พูดพลางผายมือไปยังทิศตะวันตกที่มีต้นไม้ขึ้นเขียวชะอุ่มและมีดอกไม้นาๆพรรณปลูกอยู่

"ขอบคุณมากขอรับที่ช่วยนำทาง"  ติงเกอและเหอจิ้งกล่าวคำขอบคุณพร้อมทั้งค้อมกายลงคำนับขึ้นมาอย่างพร้อมเพรียงกัน  ก่อนจะเดินมุ่งหน้าแยกไปทางเรือนอิงฮวาที่อ๋องน้อยเฉินลู่ชี้บอก

"เอ่อ คือ"  ชางฉีขยับกายไปมาด้วยความอึดอัดที่อ๋องน้อยเฉินลู่ยังคงยืนโอบอยู่ทางด้านหลังและจับต้นแขนเล็กของนางเอาไว้มั่นเช่นนี้

"ข้าต้องขออภัยแม่นางชางฉีด้วยนะ"  อ๋องน้อยเฉินลู่กล่าวขึ้นด้วยความเสียดายพร้อมทั้งรีบปล่อยมือของตนออกและถอยห่างออกจากข้างกายของชางฉีได้ราวสองศอก

"ข้าชางฉีขอขอบใจท่านมาก  ทั่วทั้งแคว้นซ่งนอกจากพี่เฉียนแล้วก็ยังมีท่านอีกคนที่ให้ความช่วยเหลือข้า"  ชางฉีพูดพลางค้อมกายลงคำนับ

อ๋องน้อยเฉินลู่อีกครั้ง

"แม่นางชางฉีกล่าวหนักเกินไปแล้ว  ตัวข้าเองก็เดินทางมาจากต่างถิ่น  นับได้ว่าเป็นเพียงผู้อาศัยคนหนึ่งในจวนของอาเฉียนเช่นเดียวกัน 

แม้เพียงสักน้อยนิดที่แม่นางชางฉีมองว่าข้ามีความเป็นมิตร  ข้าก็รู้สึกดีใจอย่างหาที่สุดมิได้แล้ว" 

คำพูดอ้อนอ้อนที่แสดงถึงความจริงใจอันขัดกับรูปลักษณ์ใหญ่โตประดุจดั่งยักษ์ปักหลั่นและหน้าตาคมเข้มคมคายนั่นแล้ว  ทำเอาชางฉีถึงกับหลุดกิริยาหัวเราะคิกคักขึ้นมาเล็กน้อยด้วยความตื้นตันใจและพูดต่อไปว่า

"ยินดีที่ได้รู้จักนะเจ้าคะท่านเฉินลู่แห่งหนานจิง"

"หากไม่รังเกียจจะเรียกข้าว่าพี่ลู่ก็ได้นะ"  หลังกล่าวจบคนร่างใหญ่โตตรงหน้าก็พลันมีใบหน้าซับสีขึ้นมาเล็กน้อยด้วยความเขินอาย

ชางฉีได้ยินดังนั้นจึงเม้มริมฝีปากตนเองเป็นเส้นตรงกลั้นเสียงหัวเราะเอาไว้อย่างเต็มความสามารถพยักหน้าขึ้นลงเร็วๆ  และเอ่ยขึ้นมาน้ำเสียงหนักแน่นว่า  "ข้าต้องขอขอบคุณพี่ลู่ด้วยนะเจ้าคะ"

ทางด้านของชางฉีและเฉินลู่สถานการณ์นั้นดูผ่อนคลายเป็นอย่างมาก  ด้วยความที่ทั้งสองคนเป็นคนต่างถิ่นเช่นเดียวกันจึงรู้สึกว่าพูดคุยกันได้ถูกคอมากเป็นพิเศษ 

เสี่ยวจูเองก็รู้งานของสาวใช้ข้างกายเป็นอย่างยิ่งถึงกับนำขนมหวานขึ้นชื่อของเมืองลั่วหลางที่ชางฉีทำขึ้นเองและนำติดตัวมาด้วยจัดใส่จางวางเรียงให้สวยงามนำมามอบให้กับเฉินลู่และชางฉีที่เปลี่ยนจากการยืนคุยกันมาเป็นนั่งคุยกันยังโต๊ะไม้หน้าเรือนจวี๋ฮวาแล้วในตอนนี้

แต่ในทางกลับกันทางด้านขององค์ฮ่องเต้จูอี้เหลียงเองกลับมีความตึงเครียดเกิดขึ้นเป็นอย่างมาก  พระองค์ทรงตรัสถามถึงประวัติความเป็นมาของชางฉีโดยละเอียดจากเหวินเฉียน  ก่อนจะสะบัดชายชุดคลุมจากไปด้วยความหงุดหงิดเต็มหัวใจ

ณ ตำหนักสุขภิรมย์

 ตำหนักที่ประทับส่วนตนขององค์ฮ่องเต้

ผิงกงกงถูกตามตัวให้มาเข้าเฝ้าโดยเร่งด่วน  เมื่อมาหยุดยืนนิ่งหลังกล่าวคำถวายพระพรเสร็จแล้ว  ผิงกงกงก็แทบจะเป็นลมล้มจับลงไปกับพื้นเมื่อพบเจอเข้ากับคำถามแรกที่ว่า

"อาการมีหยดน้ำตาซึมอยู่ปรายหางตาของผู้หญิงหลังข้าพูดจบคืออะไร?"

ผิงกงกงอยากจะถามออกไปใจแทบขาดว่า  แล้วองค์ฮ่องเต้ทรงตรัสคำใดออกไปบ้างเช่นนั้นหรือ  แต่ด้วยสังเกตพบสีพระพักตร์อันบึ้งตึงและบูดจัดนั่นแล้วจึงได้แต่กลืนคำถามนั้นลงคอไปเสีย  และตอบอ้อมแอ้มขึ้นมาเสียงเบาว่า

"โกรธพ่ะย่ะค่ะ  น้อยใจพ่ะย่ะค่ะ"

"บังอาจ!!" 

เสียงบริภาษอันดังก้องและเสียงฝ่าพระหัตถ์ที่กระแทกลงบนโต๊ะทรงพระอักษรเสียงดังสนั่นหวั่นไหว  ทำเอาผิงกงกงถึงกับขาอ่อนแรงลงไปทั้งสองข้าง  ทรุดนั่งก้มศีรษะลงต่ำจนหน้าผากกระแทกลงกับพื้นพระตำหนักด้วยความหวาดกลัวจับใจ

"ขอพระราชทานอภัยด้วยพ่ะย่ะค่ะ  กระหม่อมสมควรตาย 

กระหม่อมสมควรตาย  ฝ่าบาททรงมีพระเมตตาด้วยพ่ะย่ะค่ะ" 

ผิงกงกงเอ่ยขอความเมตตาปากคอสั่น

‘โอ้  สวรรค์!!  ฝ่าบาททรงไปเสวยรังแตนจาก ณ ที่ใดมา  เหตุใดถึงได้มีอารมณ์ขุ่นมัวได้มากขนาดนี้’ 

ผิงกงกงร้องไห้คร่ำครวญขึ้นมาในใจ

"ผู้อื่นมีสิทธิ์ที่จะโกรธองค์ฮ่องเต้  โอรสสวรรค์ด้วยเช่นนั้นรึ?" 

ฮ่องเต้จูอี้เหลียงเอ่ยถามขึ้นน้ำเสียงเยือกเย็นจับขั้วหัวใจคนฟัง

ยิ่งนัก

"ไม่มีสิทธิ์พ่ะย่ะค่ะ  ไม่มี"  ผิงกงกงเอ่ยขึ้นเป็นปี่เป็นขลุ่ย

"หากแม้นว่ามีเล่า?"  องค์ฮ่องเต้จูอี้เหลียงถามกลับ

"ผู้นั้นมีโทษต้องประหารพ่ะย่ะค่ะ  จำต้องสั่งลงโทษประหารบุคคล

ผู้ไม่รู้จักที่ต่ำที่สูงนั่นโดยทันทีพ่ะย่ะค่ะ" 

หลังกล่าวจบผิงกงกงก็เงยหน้าขึ้นมานั่งตัวตรงทอดสายตาลงมองพื้นต่อ

"ประหารไม่ได้  ข้าชอบนาง!"  คำพูดที่กลั่นออกมาจากใจโดยมิได้อาศัยความยั้งคิดมาเป็นตัวหยุดยั้งเอาไว้  ทำให้ผิงกงกงขันทีอาวุโสที่ถวายงานรับใช้ใกล้ชิดองค์ฮ่องเจ้จูอี้เหลียงตั้งแต่พระองค์ยังทรงพระเยาว์เป็นลมล้มพับไปในทันที

"เด็กๆ  มีใครอยู่ข้างนอกบ้าง  มานำตัวขันทีแก่ผู้ไร้ประโยชน์คนนี้ออกไปจากตำหนักของข้าบั่ดเดี๋ยวนี้" 

หลังฮ่องเต้จูอี้เหลียงกล่าวจบประโยค  เหล่าองครักษ์ก็ได้พากันกรูเข้ามานำตัวผิงกงกงไปพักผ่อนต่อยังที่พักของตน

"น้อยใจข้าเช่นนั้นรึ  โกรธเคืองข้าเช่นนั้นรึ?"  ฮ่องเต้จูอี้เหลียงกล่าววนเวียนซ้ำไปซ้ำมากับตนเองอยู่นับสิบรอบ  จึงตัดสินใจมุ่งหน้าออกไปพบกับแม่นมอี้หลันที่ตนให้ความไว้วางใจในระดับหนึ่งเพื่อสอบถามในสิ่งที่ตนสงสัยในทันที

ตำหนักไม้หลังเล็กในเขตพระราชฐานชั้นในที่ประดับไปด้วย

ดอกกล้วยไม้เต็มตำหนัก  แม่นมอี้หลันผู้ที่องค์ฮ่องเต้ทรงเสด็จมาหากำลังป้อนผลไม้ให้กับนกแก้วสีสวยสดอยู่ด้วยความรื่นเริงเบิกบานใจ 

ครั้นพอได้ยินนางกำนัลเข้ามารายงานว่าองค์ฮ่องเต้ทรงเสด็จมาพบกับตน และขณะนี้ทรงประทับรออยู่ที่ศาลาไม้กลางสวนแล้ว จึงรีบเดินเข้าไปหาพระองค์โดยเร็ว  และคุกเข่ากล่าวคำถวายพระพรตามธรรมเนียมของวังหลวงว่า 

"ถวายพระพรฝ่าบาทขอจงทรงพระเจริญหมื่นปี  หมื่นๆปีเพคะ"

"ลุกขึ้นได้  ไม่ต้องมากพิธี" 

องค์ฮ่องเต้จูอี้เหลียงตรัสพลางผายมือขึ้น

"ขอบพระทัยฝ่าบาทเพคะ" 

แม่นมอี้หลันพูดพลางค่อยๆลุกขึ้นยืนอย่างช้าๆ

"เชิญนั่ง"  องค์ฮ่องเต้ตรัสด้วยสุรเสียงเรียบง่าย

หลังนั่งลงบนเก้าอี้เรียบร้อยแล้ว  องค์ฮ่องเต้จูอี้เหลียงก็เปิดปากเจรจาเอ่ยถามขึ้นอย่างตรงไปตรงมาว่า 

"หากผู้หญิงโกรธและน้อยใจในคำพูดของเรา  หลังจากนั้นเราจะทำเช่นไรต่อไปดี?"

"หากเขางอน  เขาโกรธ  เขาน้อยใจ  เราก็ต้องเป็นฝ่ายไปง้อสิ

เพคะฝ่าบาท"  แม่นมอี้หลันเอ่ยขึ้นยิ้มๆดวงตาทอประกายความอบอุ่นอ่อนโยนออกมาราวกับคนที่ผ่านโลกมามาก  จึงมองเหตุการณ์ตรงหน้าได้อย่างทะลุปรุโปร่ง

"แล้วการกระทำเช่นไรถึงจะเรียกได้ว่าเป็นการง้อเล่า?" 

น้ำเสียงอ้อมแอ้มที่เบาราวกับเสียงกระซิบนั่นทำเอาแม่นมอี้หลัน

ที่กำลังยกถ้วยชาขึ้นมาจิบหยุดชะงักไปในทันที

"กล่าวคำขอโทษด้วยความจริงใจ  มอบสิ่งของแทนใจให้แทนความสำนึกผิดเพคะ" 

หลังแม่นมอี้หลันกล่าวจบ  ฮ่องเต้จูอี้เหลียงจึงลุกขึ้นยืนเต็มความสูงเอ่ยคำขอบใจออกมาคำหนึ่ง  พร้อมทั้งใช้วิชาตัวเบาเร้นกายจากไปด้วยความว่องไวประดุจสายฟ้าฟาด

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • บุปผาเขย่าบัลลังก์มังกร 3P    (ตอนพิเศษ) NC ภรรยารักจอมยั่วยวน

    ชางฉีใช้ชีวิตอยู่ร่วมกันกับทั้งสองสามีอย่างมีความสุข นางเดินทางไปมาหาสู่กันกับเหวินเฉียนอย่างไม่ขาดสาย สัมพันธภาพระหว่างผู้ที่นับถือกันดุจพี่น้องแน่นแฟ้นดังเก่าสามีทั้งสองเองต่างก็มอบความรักและปรนนิบัตินางอย่างถึงใจในแต่ละค่ำคืนอย่างไม่ขาดตกบกพร่องจวบจนกระทั่งวันเปิดภาคเรียนแรกของสถานศึกษาที่เหวินเฉียนทำการก่อสร้างได้เวียนมาถึงชางฉีตื่นนอนขึ้นมาตั้งแต่เช้าตรู่ นางรีบอาบน้ำแต่งตัวตั้งแต่เช้า อีกทั้งยังช่วยสามีทั้งสองคนอาบน้ำแต่งตัวจนเสร็จเรียบร้อย ทั้งสามคนจึงร่วมกินอาหารเช้าร่วมกัน ก่อนจะเดินทางด้วยรถม้าคันเดียวกันมุ่งหน้าไปยังสถานศึกษาของเหวินเฉียนต่อในขณะที่กำลังนั่งรถม้าเดินทางไปยังสถานศึกษาอยู่นั้น ชางฉีก็เริ่มล้วงมือเข้าไปในอกเสื้อของตนพร้อมทั้งพยายามเปิดคอเสื้อขึ้นแสร้งทำเป็นมองหาอะไรอยู่ในนั้นไปมาอยู่สักพัก ทำเอาสามีทั้งสองคนของนางถึงกับเริ่มพากันขมวดคิ้วมุ่นด้วยความสงสัย“เจ้าเป็นอันใดไปเช่นนั้นหรืออาฉี?” อ๋องน้อยเฉินลู่เอ่ยถามขึ้นด้วยความเป็นห่วง ทางด้านองค์ฮ่องเต้จูอี้เหลียงเองก็จับมือเล็กของชางฉีเอาไว้มั่น และเริ่มแหวกคอเสื้อของชางฉีออกกว้างจนเผยให้เห็นถึ

  • บุปผาเขย่าบัลลังก์มังกร 3P   ตอนจบ // NC คืนเข้าหอกันอีกครั้ง ณ ดินแดนแค้วนซ่ง 2

    “การปรนนิบัติสามีมีมากมายหลากหลายรูปแบบและวิธีการนัก” ‘องค์ฮ่องเต้จูอี้เหลียงทรงตรัสขึ้นมาสั้นๆ มิขยายความเช่นนี้แล้วจะให้นางเข้าใจในสิ่งที่ตนต้องให้การปรนนิบัติอย่างไรบ้างเช่นนั้นหรือ?’ชางฉีขบคิดขึ้นมาในใจ มิรอให้ชางฉีได้นึกถึงการปรนนิบัติสามีได้นานนัก อ๋องน้อยเฉินลู่ได้อุ้มเอาชางฉีขึ้นมาบนเตียงและกระซิบข้างริมใบหูเล็กแผ่วเบาว่า “อาฉีช่วยปรนนิบัติอาเหลียงเหมือนตอนที่พวกเราอยู่บนรถม้ากันด้วยเถอะนะ”ทำให้ชางฉีจำต้องโน้มใบหน้างดงามหวานซึ้งลงไปอ้าปากเข้าครอบครองแก่นกายขนาดใหญ่ขององค์ฮ่องเต้จูอี้เหลียงเอาไว้ในอุ้งปากเล็กของนางโดยทันทีเป็นจังหวะเดียวกันกับที่ช่องทางรักของนางโดนปลายลิ้นร้อนของอ๋องน้อยเฉินลู่ส่งเข้ามาทักทายและโดนเล้าโลมเลียอยู่อย่างนั้นจนน้ำหวานของนางไหลซึมออกมาไม่หยุด“ขย่มข้าลงมาแรงๆเลยอาฉี”องค์ฮ่องเต้จูอี้เหลียงเอ่ยขึ้นน้ำเสียงสั่น พระองค์เฝ้ารอวันนี้มานานนัก วันที่จะถูกภรรยารักปรนนิบัติพระองค์เช่นนี้ชางฉีได้ยินดังนั้นจึงหันหน้ามามองดูอ๋องน้อยเฉินลู่ด้วยแววตายั่วยวนก่อนจะจับแก่นกายขององค์ฮ่องเต้จูอี้เหลียงมาจ่อเข้าที่ช่องทางรักของตนและเลื่อนตัวลงครอบครองเจ้าสิ

  • บุปผาเขย่าบัลลังก์มังกร 3P   ตอนจบ // NC คืนเข้าหอกันอีกครั้ง ณ ดินแดนแค้วนซ่ง 1

    อรุณรุ่งของเช้าวันใหม่ได้มาเยือนอีกครั้ง ขบวนรถม้าได้พากันเดินทางมาถึงยังแคว้นซ่งแล้ว โดยจุดหมายปลายทางของขบวนรถม้าครานี้คือพากันมุ่งหน้ามาที่จวนของเหวินเฉียนก่อนนั่นเองทางด้านเหวินเฉียนเองก็เหมือนจะรับรู้ได้ว่าพวกเขาได้พากันเดินทางมาถึงแคว้นซ่งในวันนี้แล้ว จึงได้เตรียมการต้อนรับพวกเขาเอาไว้อย่างสมเกียรติพร้อมทั้งยังมอบของขวัญอันล้ำค่าและคำอวยพรมากมายให้กับพวกเขาด้วยทั้งสามสามีภรรยาต่างอยู่พูดคุยกันกับเหวินเฉียนมาได้สักพักใหญ่ ทางด้านแม่นมอี้หลัน และคนในขบวนเดินทางต่างได้รับพระบรมราชานุญาตให้แยกย้ายกันไปพักผ่อนได้ตามอัธยาศัยส่วนเสี่ยวจูได้รับมอบหมายให้ไปเก็บข้าวของต่างๆ ของตน และชางฉีออกมาจากเรือนน้อยจวี๋ฮวาให้หมด เพื่อที่จะได้พากันเดินทางไปยังเรือนหอที่ทางองค์ฮ่องเต้จูอี้เหลียงจัดให้คนมาจัดตกแต่งเอาไว้รอคอยการกลับมาของพวกเขาทั้งสามคนเอาไว้อย่างงดงาม ใหญ่โตและโอ่โถงยิ่งแล้วหลังจากนั่งสนทนา จิบชาและพูดคุยถามไถ่สารทุกข์สุกดิบกันไปได้สักพักแล้ว ขบวนรถม้าคันใหม่จากทางพระราชวังก็ได้มาจอดเทียบท่ายังหน้าจวนของเหวินเฉียน ทั้งสามคนจึงพากันกล่าวคำร่ำลาและขอตัวกลับไปพักผ่อนยังเรื

  • บุปผาเขย่าบัลลังก์มังกร 3P   NC บทรักบนรถม้า 2

    ชางฉีได้ยินดังนั้นแล้วจึงช้อนสายตาขึ้นไปมององค์ฮ่องเต้จูอี้เหลียงราวกับจะขอความคิดเห็นไปในตัว นางหวังว่าเขาจะส่ายศีรษะปฏิเสธอ๋องน้อยเฉินลู่ไปเพื่อที่นางจะได้ไม่ต้องทำอันใดบัดสีบนรถม้านี่ ท่านอ๋องน้อยเฉินลู่มิคิดบ้างหรอกหรือว่าหากคนบังคับรถม้าได้ยินเสียงร้องครวญครางของพวกเขาและนางเข้า แล้วนางจะเอาหน้าไปไว้ ณ ที่ใดกันแต่องค์ฮ่องเต้จูอี้เหลียงกลับพยักหน้าลงน้อยๆ เป็นเชิงอนุญาตให้นาง และท่านอ๋องสามารถร่วมรักกันบนรถม้านี้ได้ตามอำเภอใจ ก่อนที่พระองค์จะทรงเปิดผ้าม่านรถม้าออกไปพูดกับคนบังคับรถม้าทั้งสองคนว่า “พวกเจ้าเป็นคนหูหนวกตาบอดใช่หรือไม่ พวกเจ้าจะมิสามารถรับรู้ถึงเหตุการณ์ใด และเสียงใดในรถม้าคันนี้ใช่หรือไม่?” องค์ฮ่องเต้จู้อี้เหลียงเอ่ยขึ้นน้ำเสียงวางอำนาจ และดุดันเหี้ยมเกรียมเป็นอย่างยิ่ง“กระหม่อมล้วนแต่หูหนวกและเป็นใบ้พ่ะย่ะค่ะ” สารถีทั้งสองคนเอ่ยขึ้นมาด้วยน้ำเสียงสั่นงันงกอย่างพร้อมเพรียงกัน“เช่นนั้นก็ดี หากเรื่องราวครั้งนี้ถูกแพร่ออกไปล่ะก็ข้าจะสั่งประหารชีวิตพวกเจ้าจนเก้าชั่วโคตรเลยทีเดียวเข้าใจหรือไม่?” องค์ฮ่องเต้จูอี้เหลียงกล่าวย้ำขึ้นมาอีกครั้ง“รับด้วยเกล้าพะย

  • บุปผาเขย่าบัลลังก์มังกร 3P   NC บทรักบนรถม้า 1

    เมื่อเช้าวันที่แปดหลังการเข้าหอมาเยือน ชางฉีตื่นนอนตั้งแต่เมื่อยามเช้าตรู่ นางเข้าไปพูดคุยกับบิดาที่จวนหลักหลังใหญ่มาได้นานราวหนึ่งชั่วยามแล้ว พร้อมทั้งบรรดาพี่ชายอีกสามคนก็กำลังนั่งพูดคุยถามไถ่สารทุกข์สุกดิบกับนางด้วยเช่นกัน แต่ละคนต่างก็ให้คำอวยพรให้นางมีความสุขในการใช้ชีวิตคู่ มีลูกเต็มบ้านมีหลานเต็มเมือง ท่านอัครมหาเสนาบดีชางหม่าเวินเองก็ได้ให้คำอบรมสั่งสอนชางฉีถึงการใช้ชีวิตคู่ และการดูแลปรนนิบัติเอาใจสามีให้ชางฉีได้รับฟังเช่นเดียวกันก่อนเหล่าบรรดาพี่ชายของชางฉีจะพากันร่ำลาขอกลับจวนของตนไปก่อนแต่ชางฉีกลับยังคิดมิตกในเรื่องของลูกที่อาจจะกำลังมาเกิดในเร็ววันนี้นัก เนื่องด้วยนางมีสามีพร้อมกันทีเดียวถึงสองคนแล้วลูกที่เกิดมาจะรู้สึกมีปมด้อยอันใดหรือไม่นะ เห็นทีว่านางคงต้องได้ตั้งคำถามนี้กับองค์ฮ่องเต้ และท่านอ๋องดูเสียแล้วกระมังหลังจากนั้นมินานนัก อ๋องน้อยเฉินลู่และองค์ฮ่องเต้จูอี้เหลียงจึงได้เข้ามาร่ำลาท่านอัครมหาเสนบดีชางหม่าเวินก่อนจะพากันเดินทางกลับแคว้นซ่งไปขบวนการเดินทางเริ่มออกเดินทางกันในช่วงเช้ายามเฉิน (เวลา 08.00น.) ชางฉีนั่งรถม้ามาด้วยท่าทีที่นิ่งขรึมจนผิด

  • บุปผาเขย่าบัลลังก์มังกร 3P   NC พวกท่านพี่หน้าไม่อาย 2

    “ตัวข้าพอจะมีวิชาความรู้ด้านการรักษาบาดแผลมาอยู่บ้าง มิสู้อาฉีลองให้ข้าตรวจดูลักษณะบาดแผลให้บ้างเล่า เพื่อที่ข้าจะได้ให้การรักษาได้” อ๋องน้อยเฉินลู่พูดขึ้นน้ำเสียงจริงจังเคร่งขรึม แต่หากชางฉีสังเกตให้ดีจะพบว่าใบหน้าของผู้พูดนั้นแดงจัดซับสีมากเพียงใด‘มิมีวิธีใดในการขอดูช่องทางรักและช่อบุปผางามของภรรยารักได้ดีเท่ากับวิธีนี้อีกแล้ว’ อ๋องน้อยเฉินลู่นึกขึ้นมาในใจ“ใช่แล้วอาฉี เจ้าเจ็บมากหรือไม่ ให้พวกเราช่วยดูบาดแผลของเจ้าทีเถอะ เผื่อมีอันใดที่พวกเราสามารถช่วยเจ้าได้ พวกเรายินดีขอยอมมอบกายถวายชีวิตให้การช่วยเหลือเจ้าอย่างเต็มที่เลยที่เดียวเชียวล่ะ” องค์ฮ่องเต้จูอี้เหลียงเอ่ยขึ้นเป็นปี่เป็นขลุ่ย“พวกท่านพี่พากันหน้าไม่อายกันหนักมากแล้วนะ รู้ตัวบ้างหรือไม่เจ้าคะ?” ชางฉีพูดขึ้นอย่างเหลืออด“ทีของพวกเรา อาฉียังจับดูได้ ลูบคลำได้ เรายังมิเห็นว่าจะเขินอายเจ้าเลยแม้แต่เพียงนิด แต่ของเจ้ากลับหวงมิอยากจะให้พวกเราดูเช่นนั้นหรือ อาฉีไม่รักพวกเราแล้ว” อ๋องน้อยเฉินลู่แสร้งเอ่ยขึ้นน้ำเสียงเศร้า“จริงด้วยอาลู่ อาฉีไม่รักพวกเราแล้ว” องค์ฮ่องเต้จูอี้เหลียงตรัสขึ้นน้ำเสียงเศร้าสร้อ

  • บุปผาเขย่าบัลลังก์มังกร 3P   ชางฉีน้อยโดนรังแก

    เหวินเฉียนเห็นดังนั้นจึงคว้าอุ้มเอาร่างเล็กขึ้นมาแนบอกเดินมุ่งหน้านำชางฉีไปวางไว้บนตั่งกุ้ยเฟยในมุมหนึ่งของห้องโดยทันที"อาฉี อาฉีตื่นขึ้นมาเถิด พี่เฉียนอยู่ตรงนี้แล้ว" เหวินเฉียนพูดพลางเขย่าตัวของชางฉีไปมาเบาๆ'ตีข้าให้ตาย ข้าก็จะไม่ยอมลืมตาตื่นขึ้นมาเป็นอันขาด' ชางฉีคิดขึ้นมาในใจ ก็ในเมื่อน

  • บุปผาเขย่าบัลลังก์มังกร 3P   ติดหนี้บุญคุณ1

    ชางฉีรีบเดินมาที่รถม้าของตน และพยักหน้าลงน้อยๆให้เสี่ยวจูช่วยประคองตนเองขึ้นรถม้า ก่อนจะร้องบอกให้ติงเกอกับเหอจิ้งเดินทางต่อไปได้สายลมเย็นอันอ่อนโยนพัดเข้ามาในรถม้าอยู่เป็นระยะ กลีบดอกเหมยดอกหนึ่งได้ถูกสายลมพัดเข้ามาข้างในรถม้าตกลงบนตักของชางฉีเข้าพอดี นางจึงให้เสี่ยวจูช่วยประดับดอกเหมยนี้ไว้บนมว

  • บุปผาเขย่าบัลลังก์มังกร 3P   พบเจอ

    เสี่ยวจูเดินตามหลังคุณหนูของตนมาติดๆ จนกระทั่งชางฉีแอบลอบใช้วิชาตัวเบาโผทะยานขึ้นสู่ปลายยอดไม้เพื่ออาบแดด ด้วยไม่อยากตกเป็นเป้าสายตาผู้ใดอีก เสี่ยวจูก็พลันตกตะลึงอ้าปากค้างขึ้นมาในทันที"คุณหนูเจ้าคะ!!" เสี่ยวจูร้องขึ้นด้วยความตกใจมือเล็กทั้งสองข้างถูกยกขึ้นมาปิดปากเอาไว้ด้วยคาดไม่ถึง"เสี่ยวจู

  • บุปผาเขย่าบัลลังก์มังกร 3P   เดินทาง

    วันที่แปด เดือนสิบเอ็ด ช่วงคิมหันตฤดู รถม้าคันงามที่บังคับด้วยสารถีร่างโตถึงสองคนด้วยกันกำลังวิ่งเหยาะย่างมาตามทางรถม้าด้วยความสง่าผ่าเผยดอกเหมยสีชมพูสดปลิวร่วงหล่นลงมาจากต้นต้องกระทบหลังคารถม้าอยู่เป็นระยะ ราวกับกำลังเปิดทางต้อนรับโฉมสะคราญอยู่อย่างใจจดใจจ่อ"คุณหนูเจ้าคะ คุณหนู" เสียงร้อ

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status