บทที่ 7 ลมกระซิบแห่งความจริง

เมื่อขบวนสินค้าเดินทางมาถึงเมืองเป่ยซุย ซึ่งเป็นเมืองหน้าด่านทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของเล่าหยาง และเป็นจุดพักสำคัญก่อนจะเข้าสู่เขตอิทธิพลของเป่ยเหลียง เฟิงซือเฟิงตัดสินใจที่จะพักอยู่ที่นี่หลายวันเพื่อจัดการเรื่องการค้าและติดต่อกับคู่ค้าในท้องถิ่น ที่นี่เองที่นางเริ่มสืบหาข้อมูลเกี่ยวกับ "หยวนจิ่ง" อย่างจริงจังมากขึ้น

นางใช้เครือข่ายและสายข่าวของตระกูลเฟิง ซึ่งแม้จะเน้นไปที่การค้าเป็นหลัก แต่ก็พอจะมีหูมีตาอยู่บ้างในเมืองสำคัญต่างๆ

"ชายหนุ่ม รูปพรรณสง่างาม เดินทางพร้อมผู้ติดตามฝีมือดี และดูเหมือนจะสนใจเรื่องกิจการภายในของทางการเป็นพิเศษ"

เฟิงซือเฟิงให้ข้อมูลกับสายข่าวของนาง

ในขณะเดียวกัน หลี่จิ่งหยวนก็ใช้เวลาในเมืองเป่ยซุยนี้ในการติดต่อกับสายลับของเขาที่แฝงตัวอยู่ในต้าถัง เขาต้องการทราบความเคลื่อนไหวล่าสุดของเหล่าขุนนางกังฉิน และประเมินสถานการณ์เพื่อวางแผนขั้นต่อไป

"ฝ่าบาท มีข่าวลือหนาหูว่าแม่ทัพเฟิงอวี่ซานกำลังจะส่งบุตรสาวคนเล็กมาดูแลกิจการค้าที่เล่าหยางพ่ะย่ะค่ะ"

สายลับคนหนึ่งรายงาน

"กล่าวกันว่านางมีความสามารถด้านการค้าไม่น้อย และดูเหมือนจะมีความคิดอ่านที่แตกต่างจากคุณหนูในห้องหอทั่วไป"

หลี่จิ่งหยวนขมวดคิ้วเล็กน้อย

"บุตรสาวคนเล็กของแม่ทัพเฟิง... เฟิงซือเฟิงงั้นรึ?"

ชื่อนี้ตรงกับชื่อที่คุณหนูผู้กล้าหาญคนนั้นแนะนำตัวกับเขาพอดิบพอดี

"ลักษณะท่าทางเป็นอย่างไร?"

"รูปโฉมงดงาม อายุราวสิบหกสิบเจ็ดปี มีไหวพริบเฉลียวฉลาดพ่ะย่ะค่ะ"

ข้อมูลที่ได้รับทำให้หลี่จิ่งหยวนเริ่มปะติดปะต่อเรื่องราวได้

"ซือเฟิง... เฟิงซือเฟิง... บุตรีแม่ทัพใหญ่แห่งอุดร"

เขาทวนชื่อในใจ ความประหลาดใจฉายชัดในแววตา

"มิน่าเล่า นางถึงได้มีความกล้าหาญและสติปัญญาเกินสตรีทั่วไป ทั้งยังมีความรู้เรื่องยุทธวิธีอีกด้วย"

หากนางคือลูกสาวของแม่ทัพเฟิงจริง การที่นางปลอมเป็นชาย หรือเดินทางโดยไม่เปิดเผยฐานะ ก็อาจจะเป็นเพราะต้องการพิสูจน์ตัวเอง หรืออาจจะมีเหตุผลอื่นที่ซับซ้อนกว่านั้น

ทางด้านเฟิงซือเฟิง หลังจากรอคอยอยู่หลายวัน ในที่สุดสายข่าวของนางก็นำข้อมูลสำคัญมาให้

"คุณหนูขอรับ จากการสืบของเรา พ่อค้าที่ชื่อหยวนจิ่งผู้นั้น แท้จริงแล้วอาจจะไม่ใช่พ่อค้าธรรมดาขอรับ"

สายข่าวรายงานด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น

"มีคนเห็นเขาเข้าออกค่ายทหารเป่ยเหลียงที่ตั้งอยู่นอกเมืองอย่างลับๆ หลายครั้ง และผู้ติดตามของเขาก็มีลักษณะคล้ายทหารองครักษ์ชั้นสูงของเป่ยเหลียง"

"เป่ยเหลียง!"

เฟิงซือเฟิงอุทานเบาๆ หัวใจเต้นแรงขึ้น

"หมายความว่าเขา...เป็นคนของเป่ยเหลียงงั้นหรือ?"

ความคิดหนึ่งผุดขึ้นมาในหัว

"หรือว่าเขาจะเป็น...เชื้อพระวงศ์?"

เป่ยเหลียงเป็นรัฐบรรณาการก็จริง แต่ก็มีกองกำลังทหารที่แข็งแกร่งและมักจะมีเรื่องกระทบกระทั่งกับต้าถังอยู่เนืองๆ ตามแนวชายแดน

ความจริงที่ค่อยๆ เปิดเผยออกมาทำให้ทั้งเฟิงซือเฟิงและหลี่จิ่งหยวนต่างก็ตกอยู่ในภวังค์แห่งความคิด ทั้งคู่ต่างรู้แล้วว่าอีกฝ่ายไม่ใช่คนธรรมดาอย่างที่แสดงออก แต่เป็นบุคคลที่มีภูมิหลังและความสำคัญไม่น้อย

เย็นวันนั้น เฟิงซือเฟิงตัดสินใจที่จะเผชิญหน้ากับหลี่จิ่งหยวนโดยตรง นางให้คนไปเชิญเขามาพบที่ห้องรับรองส่วนตัวในหอการค้าของสกุลเฟิง

เมื่อหลี่จิ่งหยวนมาถึง เขาสังเกตเห็นว่าบรรยากาศในห้องดูเคร่งขรึมกว่าปกติ เฟิงซือเฟิงนั่งรออยู่แล้วด้วยสีหน้าเรียบเฉย แต่แววตาของนางกลับเต็มไปด้วยคำถาม

"เชิญนั่งก่อนสิ ท่าน...หยวนจิ่ง"

เฟิงซือเฟิงผายมือไปยังเก้าอี้ฝั่งตรงข้าม

หลี่จิ่งหยวนนั่งลงอย่างสงบ

"ไม่ทราบว่าคุณหนูซือเฟิงมีธุระอันใดกับข้าหรือ?"

"ข้าคิดว่าถึงเวลาที่เราควรจะพูดคุยกันอย่างตรงไปตรงมาแล้วกระมัง"

เฟิงซือเฟิงจ้องมองเข้าไปในดวงตาของเขา

"ท่านไม่ใช่พ่อค้าเร่ร่อนธรรมดาใช่หรือไม่?"

หลี่จิ่งหยวนนิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะยอมรับแต่โดยดี

"ใช่ ข้าไม่ใช่พ่อค้า"

"แล้วท่านเป็นใครกันแน่? คนของเป่ยเหลียง?"

เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายรู้ถึงขั้นนี้แล้ว การปิดบังต่อไปก็ไม่มีประโยชน์ หลี่จิ่งหยวนจึงตัดสินใจเปิดเผยตัวตนส่วนหนึ่ง

"ข้ามีนามว่า หลี่จิ่งหยวน เป็นคนจากเป่ยเหลียงจริงดังที่ท่านว่า"

เขาไม่ได้บอกถึงฐานะองค์ชายของตน เพียงแต่ยอมรับว่าเป็นคนของเป่ยเหลียงเท่านั้น

เฟิงซือเฟิงพยักหน้ารับ

"แล้วจุดประสงค์ที่ท่านเดินทางมาต้าถัง และปลอมตัวเป็นพ่อค้าคืออะไร? เกี่ยวข้องกับการคอร์รัปชันของข้าราชการท้องถิ่นที่เล่าหยางใช่หรือไม่?"

นางคาดเดาจากพฤติกรรมของเขาที่ผ่านมา หลี่จิ่งหยวนเลิกคิ้วเล็กน้อย ทึ่งในความเฉียบแหลมของนาง

"คุณหนูช่างสังเกตยิ่งนัก" เขายอมรับ

"ใช่ ข้ากำลังสืบเรื่องการทุจริตของขุนนางบางกลุ่มที่ส่งผลกระทบต่อการค้าและเสถียรภาพของทั้งสองฝ่าย"

"แล้วท่านเล่า คุณหนูเฟิงซือเฟิง บุตรีของแม่ทัพใหญ่เฟิงอวี่ซาน เหตุใดจึงต้องปลอมตัวเป็นชาย และเดินทางมาดูแลกิจการค้าด้วยตนเองถึงเล่าหยาง?"

คราวนี้เป็นฝ่ายหลี่จิ่งหยวนที่ถามกลับบ้าง

เฟิงซือเฟิงยิ้มบางๆ

"ท่านก็สืบเรื่องของข้ามาไม่น้อยเหมือนกันนี่" นางยอมรับ

"ใช่ ข้าคือเฟิงซือเฟิง ที่ข้าต้องทำเช่นนี้ก็เพราะต้องการพิสูจน์ตัวเอง และบางที...ก็อาจจะมีเหตุผลอื่นที่คล้ายกับของท่านก็ได้"

นางหมายถึงการต้องการเห็นการเปลี่ยนแปลงที่ดีขึ้น เมื่อความจริงบางส่วนถูกเปิดเผย บรรยากาศที่ตึงเครียดระหว่างทั้งสองก็เริ่มคลี่คลายลง กลายเป็นความเข้าใจและความรู้สึกเหมือนเป็นพวกเดียวกันอย่างประหลาด

"ถ้าเช่นนั้น" เฟิงซือเฟิงเอ่ยขึ้นก่อน

"ในเมื่อเราต่างก็มีเป้าหมายที่คล้ายคลึงกัน คือการจัดการกับพวกขุนนางกังฉินที่สร้างความเดือดร้อนให้กับประชาชนและพ่อค้า บางที...เราอาจจะร่วมมือกันได้"

ข้อเสนอของนางทำให้หลี่จิ่งหยวนประหลาดใจ แต่ก็สนใจไม่น้อย

"ร่วมมือกันรึ?"

"ใช่" เฟิงซือเฟิงกล่าวอย่างหนักแน่น

"ท่านมีข้อมูลและกำลังคนจากเป่ยเหลียง ส่วนข้ามีเครือข่ายการค้าและเส้นสายในต้าถัง หากเราร่วมมือกัน การเปิดโปงการคอร์รัปชันและการปฏิรูปสิ่งที่เน่าเฟะเหล่านี้ก็น่าจะมีโอกาสสำเร็จมากขึ้น"

หลี่จิ่งหยวนมองใบหน้าเล็กๆ แต่แฝงไว้ด้วยความเด็ดเดี่ยวของเฟิงซือเฟิงอย่างพิจารณา ข้อเสนอของนางน่าสนใจและมีเหตุผล หากได้รับความช่วยเหลือจากสกุลเฟิงที่มีอิทธิพลทางการค้าสูง ย่อมเป็นประโยชน์ต่อแผนการของเขาอย่างมาก

"ข้อเสนอของท่านน่าสนใจมาก คุณหนูเฟิง"

หลี่จิ่งหยวนตอบ

"ข้าจะรับไว้พิจารณา"

แม้จะยังไม่ได้ตกลงอย่างเป็นทางการ แต่การเปิดเผยความลับบางส่วนและการยื่นข้อเสนอที่จะร่วมมือกันในครั้งนี้ ได้ทลายกำแพงแห่งความสงสัยระหว่างคนทั้งสองลงไปมากโข ก่อเกิดเป็นความเชื่อใจและความหวังเล็กๆ ในการเปลี่ยนแปลงที่ยิ่งใหญ่กว่าเดิม

ลมแห่งโชคชะตาได้พัดพากระซิบความจริงออกมาแล้ว และมันกำลังจะนำพาทั้งสองคนไปสู่เส้นทางใหม่ที่ต้องเผชิญร่วมกัน...