บทที่ 8 สัญญาใต้เงาจันทร์

หลังจากวันนั้น เฟิงซือเฟิงและหลี่จิ่งหยวนได้มีโอกาสพูดคุยกันมากขึ้น ทั้งสองแลกเปลี่ยนข้อมูลและความคิดเห็นเกี่ยวกับสถานการณ์การค้าและการเมืองในแถบชายแดนอย่างเปิดอก เฟิงซือเฟิงได้เรียนรู้ว่าหลี่จิ่งหยวนนั้นมีความรู้ความเข้าใจในเรื่องการปกครองและยุทธศาสตร์อย่างลึกซึ้งเกินกว่าที่นางคาดคิด ส่วนหลี่จิ่งหยวนก็ทึ่งในความเฉียบแหลมทางการค้าและความเข้าใจในกลไกตลาดของเฟิงซือเฟิง

"ข้าไม่เคยคิดว่าบุตรีของแม่ทัพจะมีความรู้เรื่องการค้าได้แตกฉานถึงเพียงนี้"

หลี่จิ่งหยวนเอ่ยชมอย่างจริงใจ ในค่ำคืนหนึ่งที่ทั้งสองนัดพบกันที่ศาลาริมสระบัวในสวนของหอการค้า แสงจันทร์นวลสาดส่องลงมากระทบผิวน้ำเป็นประกายระยิบระยับ

เฟิงซือเฟิงยิ้มบางๆ

"ข้าเติบโตมากับเรื่องราวเหล่านี้จากมารดา และเห็นว่ามันเป็นสิ่งจำเป็นสำหรับการอยู่รอดในโลกที่ทุกอย่างขับเคลื่อนด้วยอำนาจและผลประโยชน์"

นางหยุดไปครู่หนึ่งก่อนจะพูดต่อ

"แล้วท่านเล่า เหตุใดคนจากเป่ยเหลียงจึงต้องมาเสี่ยงอันตรายสืบเรื่องคอร์รัปชันในต้าถังด้วยตัวเอง หรือว่าเรื่องนี้ส่งผลกระทบต่อเป่ยเหลียงมากกว่าที่เราคิด?"

หลี่จิ่งหยวนถอนหายใจแผ่วเบา

 "การทุจริตของขุนนางต้าถังบางกลุ่มทำให้การค้าชายแดนปั่นป่วน สินค้าจากเป่ยเหลียงถูกกดราคาและกีดกันอย่างไม่เป็นธรรม ทั้งยังมีการลักลอบขนอาวุธเถื่อนเข้าไปในดินแดนของเรา สร้างความไม่สงบตามแนวชายแดน เรื่องเหล่านี้ส่งผลกระทบต่อความมั่นคงของเป่ยเหลียงโดยตรง"

แววตาของเขาฉายประกายมุ่งมั่น

"ข้าไม่อาจนิ่งดูดายได้"

"เป้าหมายของท่าน...ดูจะยิ่งใหญ่กว่าแค่การเปิดโปงการคอร์รัปชันนะ" เฟิงซือเฟิงสังเกต

หลี่จิ่งหยวนมองหน้านาง ดวงตาของเขาลุ่มลึกดุจห้วงมหาสมุทรยามค่ำคืน

"ข้าต้องการเห็นการเปลี่ยนแปลงที่ดีขึ้น ไม่ใช่แค่ในเป่ยเหลียง แต่รวมถึงความสัมพันธ์ระหว่างรัฐของเราด้วย"

คำพูดของเขาทำให้เฟิงซือเฟิงรู้สึกได้ถึงความทะเยอทะยานอันยิ่งใหญ่ที่ซ่อนอยู่ภายใต้ท่าทีเยือกเย็นนั้น

"ข้าเข้าใจแล้ว" นางพยักหน้า

"และข้าก็เห็นด้วยว่าการเปลี่ยนแปลงเป็นสิ่งจำเป็น"

"ถ้าเช่นนั้น" หลี่จิ่งหยวนมองสบตานางอย่างจริงจัง

"ข้อเสนอเรื่องการร่วมมือกันของท่าน ข้าตกลง"

เฟิงซือเฟิงยิ้มออกมาอย่างยินดี

"ข้าดีใจที่ท่านเห็นด้วย"

"แต่มีเงื่อนไข" หลี่จิ่งหยวนกล่าวต่อ

"การร่วมมือของเราจะต้องเป็นความลับขั้นสูงสุด จะต้องไม่มีใครล่วงรู้ถึงความสัมพันธ์นี้ โดยเฉพาะคนในราชสำนักของทั้งสองฝ่าย"

"ข้าเข้าใจ"

เฟิงซือเฟิงรับคำ

"เรื่องนี้ย่อมต้องระมัดระวังเป็นพิเศษอยู่แล้ว"

"และอีกอย่าง"

หลี่จิ่งหยวนเสริม

"แม้เราจะร่วมมือกัน แต่ข้าหวังว่าท่านจะเข้าใจว่าเป้าหมายสูงสุดของข้าคือผลประโยชน์ของเป่ยเหลียง หากวันใดวันหนึ่งผลประโยชน์ของเราขัดแย้งกัน..."

"ข้าก็เข้าใจเช่นกันว่าท่านย่อมต้องเลือกเป่ยเหลียง"

เฟิงซือเฟิงพูดต่อให้จบประโยค

"และข้าก็เช่นกัน หากถึงจุดนั้น ข้าก็ย่อมต้องเลือกต้าถังและสกุลเฟิง"

ทั้งสองสบตากันอย่างเข้าใจ ไม่มีคำพูดใดๆ อีก แต่กลับมีความรู้สึกหนักแน่นของสัจจะและข้อตกลงที่มองไม่เห็นผูกพันคนทั้งคู่ไว้ใต้เงาจันทร์ในค่ำคืนนั้น

"ถ้าเช่นนั้น เพื่อการเริ่มต้นที่ดี ข้ามีข้อมูลบางอย่างที่อาจจะเป็นประโยชน์ต่อท่าน"

เฟิงซือเฟิงเอ่ยขึ้น

"เกี่ยวกับขุนนางคนหนึ่งในเล่าหยางที่ร่ำรวยผิดปกติ และมีพฤติกรรมน่าสงสัยมานานแล้ว เขาชื่อว่า เฉินกุ้ย เป็นนายด่านเก็บภาษี"

หลี่จิ่งหยวนพยักหน้ารับ

"ข้าเคยได้ยินชื่อเขามาบ้าง และกำลังจับตามองอยู่พอดี ข้อมูลของท่านจะช่วยยืนยันความสงสัยของข้าได้มาก"

"ข้ายินดีให้ความร่วมมืออย่างเต็มที่"

เฟิงซือเฟิงกล่าว

"เครือข่ายการค้าของข้าสามารถช่วยท่านสืบหาข้อมูล หรือแม้กระทั่ง...สร้างสถานการณ์บางอย่างเพื่อเปิดโปงเขาได้"

"ขอบคุณมาก คุณหนูเฟิง"

หลี่จิ่งหยวนเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยนลงกว่าปกติ

"ความช่วยเหลือของท่านมีค่าอย่างยิ่ง"

"เรียกข้าว่าซือเฟิงเถอะ" เฟิงซือเฟิงบอก

"ในเมื่อเราตกลงที่จะร่วมมือกันแล้ว ก็ไม่จำเป็นต้องมากพิธีรีตองอีก"

หลี่จิ่งหยวนยิ้มบางๆ

"ถ้าเช่นนั้น ท่านก็เรียกข้าว่าจิ่งหยวนได้เช่นกัน"

เป็นครั้งแรกที่ทั้งสองเรียกชื่อต้นของกันและกัน สร้างความรู้สึกใกล้ชิดและผูกพันที่แปลกใหม่ขึ้นในใจ แม้ว่าหนทางข้างหน้าจะเต็มไปด้วยอันตรายและความไม่แน่นอน แต่การมีสหายร่วมอุดมการณ์ที่เข้าใจและไว้ใจได้ ก็ทำให้พวกเขารู้สึกมีกำลังใจมากขึ้น

ใต้แสงจันทร์นวลกระจ่าง สองหนุ่มสาวจากต่างแคว้น ต่างสถานะ แต่มีเป้าหมายเดียวกัน ได้จับมือกันอย่างลับๆ เพื่อสร้างการเปลี่ยนแปลงครั้งสำคัญ สัญญาที่ไม่ได้เอ่ยเป็นคำพูด แต่หนักแน่นด้วยความมุ่งมั่นและความไว้ใจ ได้ถูกก่อร่างขึ้นในคืนนั้น ณ เมืองเป่ยซุยแห่งนี้เอง...