บุปผาแห่งสายลมเหนือ

แคว้นต้าถังยามปลายรัชสมัยดุจตะวันยามอัสดง แม้ยังสาดแสงทว่าความอบอุ่นและอำนาจเริ่มเจือจางลงทุกขณะ เมืองเล่าหยาง ศูนย์กลางการค้าบนเส้นทางสายไหมอันรุ่งเรือง กลับคึกคักสวนกระแสความอ่อนแอของราชสำนัก กลิ่นอายเครื่องเทศหายาก กำยานหอม และเสียงต่อรองราคาของผู้คนหลากชนชาติยังคงดังก้องไปทั่วท่ามกลางความวุ่นวายนั้น รถม้าคันหนึ่งซึ่งประดับตราสกุลเฟิงอย่างเรียบง่ายแต่แฝงไว้ด้วยความโอ่อ่าค่อยๆ เคลื่อนตัวผ่านประตูเมืองเข้ามา เฟิงซือเฟิง หญิงสาววัยสิบหกปีบริบูรณ์ ก้าวลงจากรถม้าด้วยท่วงท่าสงบนิ่งมั่นคง ใบหน้ารูปไข่ของนางหมดจดเกลี้ยงเกลา ผิวพรรณละเอียดผุดผ่องราวกับหยกเนื้อดี แม้มิได้แต่งแต้มสีสันจัดจ้าน แต่ริมฝีปากอิ่มเต็มตามธรรมชาติก็ยังคงมีสีแดงระเรื่อดุจกลีบบัวแรกแย้ม ดวงตาเรียวดุจหงส์ นัยน์ตาสดใสดั่งหยาดน้ำค้าง ภายใต้แพขนตางอนราวปีกผีเสื้อ กวาดมองรอบกายอย่างพิจารณาและสุขุม ผมดำขลับของนางถูกรวบขึ้นเป็นมวยเรียบง่าย ปักปิ่นไม้เนื้อดีสลักลายดอกเหมยเพียงอันเดียว แสดงถึงความงามอันบริสุทธิ์และไม่โอ้อวดอาภรณ์ที่นางสวมใส่เป็นชุดกระโปรงยาวผ้าไหมเนื้อดีสีฟ้าอ่อนราวกับสีครามจางของท้องฟ้ายามเช้า แม้จะดูเรียบง

รุ่งสางของวันที่กำหนด ขบวนสินค้ายาวเหยียดของสกุลเฟิงค่อยๆ เคลื่อนตัวออกจากประตูเมืองเล่าหยาง เฟิงซือเฟิงในชุดเดินทางรัดกุมทะมัดทะแมง นางเลือกสวมเสื้อแขนกระบอกเข้ารูปสีน้ำเงินเข้มทับด้วยเสื้อกั๊กหนังตัวสั้นสีน้ำตาลอ่อนที่ช่วยให้เคลื่อนไหวได้อย่างคล่องแคล่ว ส่วนล่างเป็นกางเกงทรงกระบอกสีเดียวกัน สอดปลายขาไว้ในรองเท้าบูทหนังเนื้อนิ่มที่สูงขึ้นมาเกือบถึงเข่า ผมยาวสลวยถูกถักเป็นเปียยาวแล้วม้วนเก็บอย่างเรียบร้อยแน่นหนาภายใต้หมวกผ้าปีกแคบสีดำ เพื่อไม่ให้เกะกะรุงรังยามต้องบัญชาการหรือเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว แม้จะดูเรียบง่ายแต่ก็แฝงไว้ด้วยความสง่างามและทะมัดทะแมงของผู้ที่พร้อมจะเผชิญกับทุกสถานการณ์ นั่งอยู่บนหลังม้ามองดูขบวนด้วยแววตามุ่งมั่นนางไม่ได้หลบอยู่แต่ในรถม้าอย่างคุณหนูทั่วไป แต่เลือกที่จะบัญชาการอยู่ด้านหน้าด้วยตนเอง เสี่ยวชุ่ยและองครักษ์อีกจำนวนหนึ่งขนาบข้างกาย คอยระแวดระวังภัย บรรยากาศในการเดินทางค่อนข้างตึงเครียด เหล่าองครักษ์ต่างจับจ้องไปยังพุ่มไม้และแนวป่าสองข้างทางด้วยความระมัดระวังเฟิงซือเฟิงพยายามทำใจให้สงบ ทบทวนแผนการในหัวซ้ำแล้วซ้ำเล่า นางรู้ดีว่าการตัดสินใจครั้งนี้มีความเสี

หลังจากการต่อสู้จบสิ้นลง เฟิงซือเฟิงสั่งให้คนของตนดูแลผู้บาดเจ็บและตรวจสอบสินค้า ซึ่งโชคดีที่สินค้าสำคัญส่วนใหญ่ยังคงปลอดภัยดังที่นางวางแผนไว้ ส่วนหลี่จิ่งหยวนและคนของเขาก็ช่วยควบคุมตัวเหล่าโจรป่าอย่างแข็งขัน"พวกเจ้าเป็นใครกันแน่ เหตุใดจึงมาป้วนเปี้ยนแถวนี้?"หัวหน้าโจรที่ถูกมัดแน่นหนาตวาดถามอย่างไม่พอใจ แม้จะสิ้นฤทธิ์แล้วก็ตามจ้าวอู่เดินเข้าไปตบหน้ามันฉาดใหญ่"หุบปากไปซะ! พวกข้าเป็นใครแล้วจะทำไม? ดีกว่าพวกแกที่เป็นแค่เดนสังคม ปล้นชิงชาวบ้านไปวันๆ!"เฟิงซือเฟิงมองการกระทำนั้นอย่างเงียบๆ นางสังเกตเห็นว่ากลุ่มคนของ "หยวนจิ่ง" ผู้นี้มีระเบียบวินัยและความชำนาญในการจัดการกับนักโทษอย่างมาก ไม่เหมือนกลุ่มพ่อค้าหรือทหารรับจ้างทั่วไปเลยแม้แต่น้อย"ท่านหยวนจิ่ง"เฟิงซือเฟิงเดินเข้าไปหาหลี่จิ่งหยวน"ข้าอยากจะตอบแทนน้ำใจของท่านและสหาย หากไม่รังเกียจ เชิญร่วมเดินทางไปกับขบวนของข้าจนถึงจุดหมายปลายทางถัดไปได้หรือไม่ ข้าจะจัดหาที่พักและอาหารให้อย่างดี"นี่เป็นทั้งการแสดงความขอบคุณและเป็นโอกาสที่นางจะได้สังเกตการณ์พวกเขาใกล้ชิดยิ่งขึ้นหลี่จิ่งหยวนครุ่นคิดเล็กน้อย การร่วมเดินทางกับขบวนสินค้าของสกุลเ

เมื่อขบวนสินค้าเดินทางมาถึงเมืองเป่ยซุย ซึ่งเป็นเมืองหน้าด่านทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของเล่าหยาง และเป็นจุดพักสำคัญก่อนจะเข้าสู่เขตอิทธิพลของเป่ยเหลียง เฟิงซือเฟิงตัดสินใจที่จะพักอยู่ที่นี่หลายวันเพื่อจัดการเรื่องการค้าและติดต่อกับคู่ค้าในท้องถิ่น ที่นี่เองที่นางเริ่มสืบหาข้อมูลเกี่ยวกับ "หยวนจิ่ง" อย่างจริงจังมากขึ้นนางใช้เครือข่ายและสายข่าวของตระกูลเฟิง ซึ่งแม้จะเน้นไปที่การค้าเป็นหลัก แต่ก็พอจะมีหูมีตาอยู่บ้างในเมืองสำคัญต่างๆ"ชายหนุ่ม รูปพรรณสง่างาม เดินทางพร้อมผู้ติดตามฝีมือดี และดูเหมือนจะสนใจเรื่องกิจการภายในของทางการเป็นพิเศษ"เฟิงซือเฟิงให้ข้อมูลกับสายข่าวของนางในขณะเดียวกัน หลี่จิ่งหยวนก็ใช้เวลาในเมืองเป่ยซุยนี้ในการติดต่อกับสายลับของเขาที่แฝงตัวอยู่ในต้าถัง เขาต้องการทราบความเคลื่อนไหวล่าสุดของเหล่าขุนนางกังฉิน และประเมินสถานการณ์เพื่อวางแผนขั้นต่อไป"ฝ่าบาท มีข่าวลือหนาหูว่าแม่ทัพเฟิงอวี่ซานกำลังจะส่งบุตรสาวคนเล็กมาดูแลกิจการค้าที่เล่าหยางพ่ะย่ะค่ะ"สายลับคนหนึ่งรายงาน"กล่าวกันว่านางมีความสามารถด้านการค้าไม่น้อย และดูเหมือนจะมีความคิดอ่านที่แตกต่างจากคุณหนูในห้องหอทั่วไ

หลังจากตกลงร่วมมือกัน เฟิงซือเฟิงและหลี่จิ่งหยวนก็เริ่มวางแผนปฏิบัติการอย่างลับๆ เป้าหมายแรกของพวกเขาคือการรวบรวมหลักฐานมัดตัวเฉินกุ้ย นายด่านเก็บภาษีจอมฉ้อฉลแห่งเล่าหยางเฟิงซือเฟิงใช้เครือข่ายพ่อค้าของนางในการปล่อยข่าวลือและสังเกตพฤติกรรมของเฉินกุ้ย นางให้คนสนิทแฝงตัวเข้าไปทำงานในโรงเตี๊ยมและหอนางโลมที่เฉินกุ้ยมักจะไปใช้บริการ เพื่อดักฟังข้อมูลและจับตาดูว่ามีใครบ้างที่เข้าพบเขาอย่างลับๆส่วนหลี่จิ่งหยวนก็ให้จ้าวอู่และองครักษ์ของเขาคอยสะกดรอยตามคนสนิทของเฉินกุ้ย และพยายามหาช่องทางที่จะเข้าไปค้นหาหลักฐานในจวนของเขา จ้าวอู่ซึ่งมีความสามารถในการปลอมตัวและแทรกซึมเป็นเลิศ ได้ปลอมเป็นคนงานเข้าไปซ่อมแซมหลังคาในจวนของเฉินกุ้ย และลอบทำแผนผังภายในจวนออกมาได้สำเร็จ"จากข้อมูลที่ได้มา เฉินกุ้ยมักจะเก็บเอกสารสำคัญและของมีค่าไว้ในห้องลับใต้ดินห้องหนึ่งในห้องหนังสือของเขา"จ้าวอู่รายงานต่อหลี่จิ่งหยวนและเฟิงซือเฟิงในการนัดพบครั้งล่าสุด ซึ่งจัดขึ้นในกระท่อมร้างแห่งหนึ่งนอกเมืองเพื่อหลีกเลี่ยงสายตาของผู้คน"ห้องลับใต้ดินรึ?" เฟิงซือเฟิงทวนคำ"ทางเข้าคงจะถูกปิดบังไว้อย่างดีเป็นแน่""ขอรับ จากการสังเกต