INICIAR SESIÓNCompartir
บทที่ 155
Fecha de publicación:
2026-01-11 17:14:19
Último capítulo
บูรพาพ่ายบุปผา บทที่ 186
“ข้าไม่อยากรอเลย อิงฮั่ว...ขอให้ข้าได้เชยชมเจ้าสักนิดได้หรือไม่” มือซนล้วงเข้าไปในสาบเสื้อของนางบีบเคล้าคลึงเต้าอวบเป็นจังหวะ “ท่านอ๋อง...คนอยู่ข้างนอกมากมายนักเจ้าค่ะ” “ชิงชาง เจ้าไปปล่อยจินหลิวกับบ่าวไล่ออกไปจากตำหนักอุดร...นางจะไปที่ใดไม่รับรู้ แล้วใครอยู่ด้านนอก ออกไปให้หมด องค
บูรพาพ่ายบุปผา บทที่ 185
เสวียตงซานกลับถึงตำหนักอุดร ที่มีกองทัพของท่านแม่ทัพว่านคอยดูแลความปลอดภัยอยู่ เขารู้จากชิงชางแล้วว่า พี่รองไปรบแทนตัวเขาที่บาดเจ็บ แต่ไม่รู้ว่าตอนนี้การรบเป็นอย่างไรกันบ้าง หลังจากถึงตำหนัก เมียรักของเขาก็เอาแต่บังคับให้เขากินยาและนอนหลับ จนกว่าแผลจะสมานดี และใช่เขาไม่ได้ร่วมรักกับนางเลยตล
บูรพาพ่ายบุปผา บทที่ 184
“อื้อ...มันแน่นเกินไป...ถอนออกก่อน” ต่อให้นางเคยร่วมรักกับเขามานานแล้ว แต่ช่วงเวลาที่ห่างกันร่างกายของนางก็ไม่ชินกับเขาเหมือนเดิม “อ๊ะ...อดทนหน่อย...ข้าจะทำอย่างระวัง” อ๋องหนุ่มกัดฟันแน่น เขาแช่ตัวตนไว้ในกายของนาง ก่อนจะค่อย ๆ ขยับท่อนล่างให้เคลื่อนไหวอย่างเชื่องช้า แต่ไม่ได้เบามากนัก ริมฝี
บูรพาพ่ายบุปผา บทที่ 183
ร่างเปล่าเปลือยต่อหน้าบุรุษเช่นนี้ ไม่มองได้อย่างไรกัน ยิ่งเขาเห็นนางดังเห็นขนมหวานมาก่อน หากเป็นตอนที่ยังรักหวานชื่น เขาก็กลืนกินนางทุกคืนวัน “ไม่มองก็ได้...แต่ข้าจะกินเจ้า” เขาแทบรอให้พูดจบไม่ไหว ดึงร่างของนางให้นอนลง แล้วก้มหน้าชิดอกอุ่นของนาง ก่อนจะจูบเบา ๆ สร้างความรัญจวนใจให้กับหญิงสา
บูรพาพ่ายบุปผา บทที่ 182
เมื่อเรียวลิ้นของเขาเข้ามาดูดกลืนนางอย่างย่ามใจ สองมือเล็กก็ร่วมมือกับเขาอย่างดี นางโหยหาเขา...! เป็นนานกว่าเขาจะถอนจุมพิตออกจากริมฝีปากนุ่มของนาง เท่านั้นยังไม่พอ เขายังบดขยี้ริมฝีปากของอิงฮั่วก่อนจะปล่อยให้เป็นอิสระ “หวานไม่เปลี่ยน” เขามองใบหน้าสวย ที่มีเพียงแสงจันทร์ด้า
บูรพาพ่ายบุปผา บทที่ 181
“หากท่านอ๋องไม่ดื่ม วันนี้ก็นอนคนเดียวนะเพคะ” นางพูดลอย ๆ และมันได้ผลใบหน้าที่งอแงเหมือนเด็กเมื่อครู่เปลี่ยนเป็นยิ้มพรายเป็นประกายทันที “เจ้าพูดจริงหรือไม่” นางไม่ตอบแต่พยักหน้าอย่างเดียวเท่านั้น และเขาก็ดึงนางเข้าไปกอดไว้แน่น “ท่านอ๋อง ปล่อยเพคะ คนอยู่กันเต็มห้อง”
บูรพาพ่ายบุปผา บทที่ 128
นางยังทันไม่ได้เอ่ยจบประโยค ก็ถูกเขาปิดปากเสียแล้ว เรียวลิ้นถูกส่งไปสัมผัสกับปลายลิ้นของนาง บดขยี้ริมฝีปากอย่างแผ่วเบายั่วยวนหลอกล่อให้นางต้องการและตอบสนองเขาอย่างโดยดี ร่างที่ไม่เคยถูกปลุกเร้าด้วยอารมณ์แห่งราคะ ตื่นขึ้นอีกครั้งในรอบสามปี “อืม...เจ้ายังหอมยังหวานเหมือนเดิมไม่มีเปลี
บูรพาพ่ายบุปผา บทที่ 125
“ยะ...หยุดทำไมขอรับ” “ฉ่างชุย เจ้าจูงม้าข้าไปด้วย ข้าจะไปนั่งกับนาง” พูดจบอี๋อันฉีก็กระโดดขึ้นรถจับเด็กน้อยร่างอวบให้นอนหนุนตัก หลิวอิ๋งยามนี้ง่วงเกินกว่าจะคิดอันใด ช่วงเวลานี้นางควรจะนอนกลางวัน แต่ทว่ามาข้างนอกกับท่านลุงโหลวจึงง่วงงุน นางปีนขึ้นตักเขาจนเขาต้องอุ้มนางไว้ ใ
บูรพาพ่ายบุปผา บทที่ 124
“เถ้าแก่มีลูกสาวขายไหม” อี๋อันฉี แสร้งตะโกนถามเถ้าแก่ “มีอยู่หนึ่งคน รับหรือไม่” เถ้าแก่แสร้งบอกแล้วก็อมยิ้มให้กับเด็กสาว “เถ้าแก่ ขายอิ๋งอิ๋งไม่ได้ อิ๋งอิ๋งมีพ่อแล้ว” “ก็ข้าอย่างไร” “ไม่ใช่ พ่ออิ๋งอิ๋งอยู่ไกล ท่านแม่ต้องพาไปหา” เด็กน้อยกอดอกเถียง นางไม่เชื่อเด็ดข
บูรพาพ่ายบุปผา บทที่ 123
“นะ...นางชื่อ...ชื่อ...หนิงฮวา” “แล้ว...เมื่อกี้ลูกสาวนางใช่หรือไม่” “ใช่แล้ว...นางมีลูกติดท้องมาตั้งแต่มาอยู่ที่นี่ เจ้ารู้จักนางรึ” “นางเป็นเมียข้า...นางเป็นเมียข้า”เขาตะโกนแทบสุดเสียง ดีใจทั้งน้ำตาพร้อมกับวิ่งไปตามสองลุงหลานนั่น ฉ่างชุยรีบตามท่านอ๋องไป แต่ทว่าก
También te puede gustar
ข้ามเวลามาเป็นภรรยาสามีขาพิการ
เยว่หลง29.8K vistasใต้หล้าสยบรัก
จูน194.2K vistasสามี ข้าจะเลี้ยงดูท่านเอง
จิ้งจอกสะท้านหม้อไฟ26.8K vistasลิขิตรัก องค์ชายไร้ใจ
กุหลาบดิน35.5K vistasย้อนรอยนางร้าย
ลัยลา2.2K vistasพระชายาแสนเท่ ข้ากลัวแล้ว
อี๋ปี้ถังถัง269 vistasชาตินี้ข้าขอ(ไม่)รัก
เศรษฐีพันปี396 vistasหวนคืนครานี้เห็นทีข้าคงต้องร้าย
อาหลานเร่อ4.8K vistas
