Mag-log in"ฉันเป็นคนทำทำไมฉันจะไม่รู้""ชิ จงใจชัด ๆ เลย""เมื่อกี้ฉันห้ามแล้ว เธอจะกินเอง" ก็จริงเมื่อครู่เขาส่งสายตาให้ฉันตลอด ทว่าฉันเป็นคนรั้นจะกินเอง"เพื่อความสุขของลูกกับพี่ แม้เค็มฉันก็ยอม""เจ้าเล่ห์จริง ๆ" มือหนาขยี้หัวฉันด้วยความมันเขี้ยว แน่นอนว่าท่าทางฉันเมื่อกี้คือการออดอ้อนใส่เขาต่างหาก แต่ก็มี
"ผมคิดว่าเมื่อกี้เราทำเค้กช็อกโกแลตหน้านิ่ม""อันนี้มันเค้กช็อกโกแลตหน้าไหม้หนิครับ" ฉันถึงทำกับหลุดขำพรืดในตอนที่ลูกชายสองคนที่เพิ่งจะอาบน้ำเสร็จกำลังจดจ้องเค้กก้อนแรกของพวกเขาสีหน้าขมวด ก่อนที่จะปรายตาไปมองคนเป็นพ่อพร้อมกัน พี่สงครามจึงกระแอมคอนิดหน่อยราวกับกำลังคิดคำตอบ"พ่อว่า…เตาอบที่บ้านน่าจะม
ห้าปีผ่านไป"นี่มันอะไรกันเนี่ย!" ฉันได้แต่อ้าปากค้างแล้วเหลือบมองคนสามคนที่กำลังทำอะไรบางอย่าง ไล่มองสามร่างต่างขนาดทีละคนก่อนที่จะหยุดที่คนสุดท้ายที่ฉันคิดว่าเป็นตัวต้นเรื่อง"…" ไม่มีเสียงตอบรับจากใครสักคนที่อยู่ในครัว ตอนนี้ฉันกำลังเล็งผู้ชายสามคนที่กำลังพังห้องครัวของฉัน ไล่เรียงตั้งแต่หกขวบคาม
ท่อนเอ็นปูดนูนกำลังถูกฉันค่อย ๆ นั่งทับลงรูสวาท ความใหญ่โตเต็มที่กำลังทำให้กลีบดอกไม้ที่ฉ่ำเยิ้มแหวกออกจากกัน สุดท้ายมันก็เข้ามาในร่างกายของฉันสำเร็จ เอ็นร้อนแท่งใหญ่ทำให้ฉันต้องงอตัวไปข้างหน้า สอดประสานมือหนาของพี่สงครามแน่นเพื่อเป็นที่ยึดไม่ให้ฉันตกลงไปคอหักจากโต๊ะทำงานตัวสูง"ซี๊ดดด~" ร่างสูงคราง
"เป็นยังไงบ้างเหนื่อยไหม?" ร่างสูงเอ่ยถามในขณะที่ฉันเพิ่งกลับเข้ามา วันนี้ฉันเบบี้และแม่บ้านอีกสองคนพากันออกไปตามหาเนื้อผ้าหายากเพื่อมาตัดชุดคนสำคัญ ทั้งบ้านจึงเหลือแค่พี่สงครามคนเดียวที่เลี้ยงลูกเพราะป้าปิ่นลางาน แต่สิ่งที่เขาถามฉันว่าฉันควรเป็นคนถามเขามากกว่า เพราะใบหน้าคมดูเหนื่อยล้าต่างจากก่อนหน
ใช่…มันมาจากผมกับไอกวินที่ถอนหายใจออกมาพร้อมเพรียง เหมือนเพิ่งผ่านการสู้รบกับกองทัพข้าศึก ผมกับมันจึงมองหน้ากันอย่างโล่งใจ"งั้นผมไปนะครับนาย" กวินเอ่ย"มึงหยุด อยู่ในบ้านนี่แหละ ช่วยกูดูลูก""แต่นาย…" กวินมันเรียกผมเสียงเบาลง"มึงกล้าขัดคำสั่งกูเหรอวะ""อยู่ก็อยู่ครับนาย" คามิลที่เริ่มได้กินนมก็เริ
@ทะเล~พรุ่งนี้ก็เป็นอีกวันที่จะถึงงานแต่งอีกวันของเบบี้ ฉันกับเบบี้เดินทางกันมาถึงเย็น ๆ ของวันก่อนเริ่มงาน ขณะที่ว่าที่เจ้าบ่าวพี่สงครามและเพื่อน ๆ เจ้าบ่าวมาตรวจความเรียบร้อยของงานกันตั้งแต่เช้าแล้ว"สงคราม~" เสียงใสรีบวิ่งฝ่าทรายของทะเลเพื่อไปหาเจ้าของชื่อ ไม่ต้องแปลกใจ…พี่สงครามใช้เวลาแค่ไม่กี่
"ขอบคุณนะ" ฉันจดจ้องร่างสูงแล้วยิ้มกว้างออกมา ฉันเองก็มีความสุขไม่ต่างไปจากคริสเลย"ฉันเต็มใจ" ว่าแล้วร่างสูงก็ขยับใบหน้าหมายจะจูบฉันไว้ แต่ก็ต้องชะงักเมื่อเสียงของใครอีกคนดังขึ้นก่อน"แก้วตาน้ำร้อน!" เสียงโหวกเหวกของคริสดังออกมาจากห้องน้ำ ฉันผละใบหน้าออกจากพี่สงครามหมายจะรีบตามลูกเข้าไปในห้องน้ำ"ฉ
"แก้วตากับคุณลุงทำอะไร?"ฉันกับพี่สงครามชะงักแล้วหันไปมองต้นเสียงพร้อมกัน ก่อนที่จะเปล่งเสียงออกมาโดยอัตโนมัติพร้อมเพรียงกันอย่างไม่ได้นัดหมาย"คริส!" ฉันยิ้มแหย่ ๆ ให้ลูกชายที่กำลังจ้องมองเราสองคน แล้วหันไปมองหน้ากันทันทีคริสก่ายขึ้นเตียงที่สูงเท่ากับตัวเอง นั่งอยู่ตรงกลางระหว่างเราสองคนทำเอาแม่แล
"คริสล่ะ?" ฉันยังคงแกล้งไม่หยุด เดินเนียนไปนั่งหน้าโต๊ะเครื่องแป้งแล้วถอดเครื่องประดับออกโดยไม่คิดจะสนใจเขา"…" ได้รับเพียงความเงียบจากคนด้านหลัง พอเขาไม่ตอบฉันก็เลยเหลือบกลับไปมองจนได้เห็นว่าอีกคนกำลังทำหน้านิ่งแกมดุ"นาย…""…" เงียบ"งอนจริงจังเหรอเนี่ย ฉันแค่ล้อเล่นเอง" สุดท้ายฉันก็เลิกแกล้งเขาแล






![เลขาสุดแซ่บ [NC25+]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)
