ログイン共有
บทที่ 10
公開日:
2025-09-20 16:35:34
最新チャプター
บ่วงบำเรอรัก บทที่ 115
"ฉันเป็นคนทำทำไมฉันจะไม่รู้""ชิ จงใจชัด ๆ เลย""เมื่อกี้ฉันห้ามแล้ว เธอจะกินเอง" ก็จริงเมื่อครู่เขาส่งสายตาให้ฉันตลอด ทว่าฉันเป็นคนรั้นจะกินเอง"เพื่อความสุขของลูกกับพี่ แม้เค็มฉันก็ยอม""เจ้าเล่ห์จริง ๆ" มือหนาขยี้หัวฉันด้วยความมันเขี้ยว แน่นอนว่าท่าทางฉันเมื่อกี้คือการออดอ้อนใส่เขาต่างหาก แต่ก็มี
บ่วงบำเรอรัก บทที่ 114
"ผมคิดว่าเมื่อกี้เราทำเค้กช็อกโกแลตหน้านิ่ม""อันนี้มันเค้กช็อกโกแลตหน้าไหม้หนิครับ" ฉันถึงทำกับหลุดขำพรืดในตอนที่ลูกชายสองคนที่เพิ่งจะอาบน้ำเสร็จกำลังจดจ้องเค้กก้อนแรกของพวกเขาสีหน้าขมวด ก่อนที่จะปรายตาไปมองคนเป็นพ่อพร้อมกัน พี่สงครามจึงกระแอมคอนิดหน่อยราวกับกำลังคิดคำตอบ"พ่อว่า…เตาอบที่บ้านน่าจะม
บ่วงบำเรอรัก บทที่ 113
ห้าปีผ่านไป"นี่มันอะไรกันเนี่ย!" ฉันได้แต่อ้าปากค้างแล้วเหลือบมองคนสามคนที่กำลังทำอะไรบางอย่าง ไล่มองสามร่างต่างขนาดทีละคนก่อนที่จะหยุดที่คนสุดท้ายที่ฉันคิดว่าเป็นตัวต้นเรื่อง"…" ไม่มีเสียงตอบรับจากใครสักคนที่อยู่ในครัว ตอนนี้ฉันกำลังเล็งผู้ชายสามคนที่กำลังพังห้องครัวของฉัน ไล่เรียงตั้งแต่หกขวบคาม
บ่วงบำเรอรัก บทที่ 112
ท่อนเอ็นปูดนูนกำลังถูกฉันค่อย ๆ นั่งทับลงรูสวาท ความใหญ่โตเต็มที่กำลังทำให้กลีบดอกไม้ที่ฉ่ำเยิ้มแหวกออกจากกัน สุดท้ายมันก็เข้ามาในร่างกายของฉันสำเร็จ เอ็นร้อนแท่งใหญ่ทำให้ฉันต้องงอตัวไปข้างหน้า สอดประสานมือหนาของพี่สงครามแน่นเพื่อเป็นที่ยึดไม่ให้ฉันตกลงไปคอหักจากโต๊ะทำงานตัวสูง"ซี๊ดดด~" ร่างสูงคราง
บ่วงบำเรอรัก บทที่ 111
"เป็นยังไงบ้างเหนื่อยไหม?" ร่างสูงเอ่ยถามในขณะที่ฉันเพิ่งกลับเข้ามา วันนี้ฉันเบบี้และแม่บ้านอีกสองคนพากันออกไปตามหาเนื้อผ้าหายากเพื่อมาตัดชุดคนสำคัญ ทั้งบ้านจึงเหลือแค่พี่สงครามคนเดียวที่เลี้ยงลูกเพราะป้าปิ่นลางาน แต่สิ่งที่เขาถามฉันว่าฉันควรเป็นคนถามเขามากกว่า เพราะใบหน้าคมดูเหนื่อยล้าต่างจากก่อนหน
บ่วงบำเรอรัก บทที่ 110
ใช่…มันมาจากผมกับไอกวินที่ถอนหายใจออกมาพร้อมเพรียง เหมือนเพิ่งผ่านการสู้รบกับกองทัพข้าศึก ผมกับมันจึงมองหน้ากันอย่างโล่งใจ"งั้นผมไปนะครับนาย" กวินเอ่ย"มึงหยุด อยู่ในบ้านนี่แหละ ช่วยกูดูลูก""แต่นาย…" กวินมันเรียกผมเสียงเบาลง"มึงกล้าขัดคำสั่งกูเหรอวะ""อยู่ก็อยู่ครับนาย" คามิลที่เริ่มได้กินนมก็เริ
บ่วงบำเรอรัก บทที่ 26
"แก้วตา…""แก้วตา…" ฉันค่อยๆ ลืมตาขึ้นจากการหลับไหลเมื่อได้ยินเสียงผู้หญิงเรียกพร้อมกับสะกิดเบา ๆ ให้ลุกตื่น"น้อย…" ฉันเปล่งขึ้นเมื่อคนตรงหน้าคือแม่บ้านที่สนิทกัน เข้ามาพร้อมกับถาดข้าวในมือที่ค่อย ๆ วางลง มองมาที่ฉันด้วยความใบหน้าที่อึกอักเหมือนจะถามว่ามันเกิดอะไรขึ้นกับฉันแต่สุดท้ายก็ไม่ได้ปริปากถ
บ่วงบำเรอรัก บทที่ 25
"อยู่นิ่ง ๆ" ร่างสูงเริ่มขมวดคิ้วไม่พอใจ เขาเอ่ยเสียงเรียบแต่คิดว่าแค่นี้ฉันจะกลัวงั้นหรือ…ไม่มีทาง"ไอเลวปล่อยฉันนะ!""ฉันเตือนเธอแล้วนะแก้วตา""บอกให้ปล่อย!"แคว่กก!เสื้อยืดของฉันขาดออกเป็นสองท่อนด้วยฝีมือของร่างสูงที่เป็นคนฉีกมันออก เพราะฉันมัวแต่ดิ้นไม่ยอมเขาจึงหมดความอดทนฉีกออกจนหลุดลุ่ยติดมือ
บ่วงบำเรอรัก บทที่ 24
ร่างสูงยกมุมปากร้ายขึ้นทันทีที่เอ่ยจบ รอยยิ้มของเขาวันนี้ทำให้ฉันรู้ว่าคงจะไม่รอดอีกเช่นเคย ฉันพยายามขยับหนีให้พ้นจากคนที่ยอมรับว่าตัวเองเป็นคนชั่ว แต่ก็หนีไปไหนไม่ได้มากนักเพราะมืออีกข้างโดนพันธกานต์ไว้แน่นหนา"พร้อมรับแรงกระแทกจากคนชั่วแบบฉันไหม?" เรียวปากหนาว่าพร้อมกับไล่ถอดกางเกงทำงานออกจากปลายข
บ่วงบำเรอรัก บทที่ 23
ฉันปรับสายตาให้เข้ากับแสงที่กำลังแยงตา จนได้เห็นว่าตัวเองนอนอยู่ในห้องนอนหรูหราบ้านของไอพี่สงครามซึ่งจำได้ดี แปลกใจที่ตัวเองยังไม่ตายจากโลกนี้สักที จะบอกว่าดวงดีก็ไม่เชิง ประสบการณ์ชีวิตชั่งโชกโชนแต่ก็สามารถรักษาชีวิตมาจนถึงทุกวันนี้ได้ เก่งจริงๆก็อก ๆฉันมองไปตามเสียงที่เคาะห้องนอนด้วยสายตาเรียบนิ
