Se connecterPartager
บทที่ 9
Date de publication:
2025-09-20 16:35:34
Dernier chapitre
บ่วงบำเรอรัก บทที่ 115
"ฉันเป็นคนทำทำไมฉันจะไม่รู้""ชิ จงใจชัด ๆ เลย""เมื่อกี้ฉันห้ามแล้ว เธอจะกินเอง" ก็จริงเมื่อครู่เขาส่งสายตาให้ฉันตลอด ทว่าฉันเป็นคนรั้นจะกินเอง"เพื่อความสุขของลูกกับพี่ แม้เค็มฉันก็ยอม""เจ้าเล่ห์จริง ๆ" มือหนาขยี้หัวฉันด้วยความมันเขี้ยว แน่นอนว่าท่าทางฉันเมื่อกี้คือการออดอ้อนใส่เขาต่างหาก แต่ก็มี
บ่วงบำเรอรัก บทที่ 114
"ผมคิดว่าเมื่อกี้เราทำเค้กช็อกโกแลตหน้านิ่ม""อันนี้มันเค้กช็อกโกแลตหน้าไหม้หนิครับ" ฉันถึงทำกับหลุดขำพรืดในตอนที่ลูกชายสองคนที่เพิ่งจะอาบน้ำเสร็จกำลังจดจ้องเค้กก้อนแรกของพวกเขาสีหน้าขมวด ก่อนที่จะปรายตาไปมองคนเป็นพ่อพร้อมกัน พี่สงครามจึงกระแอมคอนิดหน่อยราวกับกำลังคิดคำตอบ"พ่อว่า…เตาอบที่บ้านน่าจะม
บ่วงบำเรอรัก บทที่ 113
ห้าปีผ่านไป"นี่มันอะไรกันเนี่ย!" ฉันได้แต่อ้าปากค้างแล้วเหลือบมองคนสามคนที่กำลังทำอะไรบางอย่าง ไล่มองสามร่างต่างขนาดทีละคนก่อนที่จะหยุดที่คนสุดท้ายที่ฉันคิดว่าเป็นตัวต้นเรื่อง"…" ไม่มีเสียงตอบรับจากใครสักคนที่อยู่ในครัว ตอนนี้ฉันกำลังเล็งผู้ชายสามคนที่กำลังพังห้องครัวของฉัน ไล่เรียงตั้งแต่หกขวบคาม
บ่วงบำเรอรัก บทที่ 112
ท่อนเอ็นปูดนูนกำลังถูกฉันค่อย ๆ นั่งทับลงรูสวาท ความใหญ่โตเต็มที่กำลังทำให้กลีบดอกไม้ที่ฉ่ำเยิ้มแหวกออกจากกัน สุดท้ายมันก็เข้ามาในร่างกายของฉันสำเร็จ เอ็นร้อนแท่งใหญ่ทำให้ฉันต้องงอตัวไปข้างหน้า สอดประสานมือหนาของพี่สงครามแน่นเพื่อเป็นที่ยึดไม่ให้ฉันตกลงไปคอหักจากโต๊ะทำงานตัวสูง"ซี๊ดดด~" ร่างสูงคราง
บ่วงบำเรอรัก บทที่ 111
"เป็นยังไงบ้างเหนื่อยไหม?" ร่างสูงเอ่ยถามในขณะที่ฉันเพิ่งกลับเข้ามา วันนี้ฉันเบบี้และแม่บ้านอีกสองคนพากันออกไปตามหาเนื้อผ้าหายากเพื่อมาตัดชุดคนสำคัญ ทั้งบ้านจึงเหลือแค่พี่สงครามคนเดียวที่เลี้ยงลูกเพราะป้าปิ่นลางาน แต่สิ่งที่เขาถามฉันว่าฉันควรเป็นคนถามเขามากกว่า เพราะใบหน้าคมดูเหนื่อยล้าต่างจากก่อนหน
บ่วงบำเรอรัก บทที่ 110
ใช่…มันมาจากผมกับไอกวินที่ถอนหายใจออกมาพร้อมเพรียง เหมือนเพิ่งผ่านการสู้รบกับกองทัพข้าศึก ผมกับมันจึงมองหน้ากันอย่างโล่งใจ"งั้นผมไปนะครับนาย" กวินเอ่ย"มึงหยุด อยู่ในบ้านนี่แหละ ช่วยกูดูลูก""แต่นาย…" กวินมันเรียกผมเสียงเบาลง"มึงกล้าขัดคำสั่งกูเหรอวะ""อยู่ก็อยู่ครับนาย" คามิลที่เริ่มได้กินนมก็เริ
บ่วงบำเรอรัก บทที่ 65
"เอาตัวจริงของเธอมาคุยกับฉันดีกว่า" ฉันเอ่ยพร้อมกับยกยิ้มมุมปาก เป็นแบบนี้สิ ค่อยน่าหายอึดอัดใจเสียหน่อย ฉันปั้นหน้าแบบมันไม่เป็นหรอก"กว่าจะรู้ตัวก็โง่ตั้งนาน ทำไมแกไม่ตาย ๆ ไปตั้งแต่เข้าโรงพยาบาลครั้งนั้นนะ" มุมปากเล็กเหยียดยิ้มแล้วมองมาที่ฉัน เธอเปลี่ยนเป็นคนละคนไม่เหลือคราบน้ำใสคนเดิมที่ฉันเคยรู
บ่วงบำเรอรัก บทที่ 64
"ฉันว่าใช่…" ร่างเล็กพึมพำเบา ๆ ในตอนที่เปิดประตูเข้ามาในห้องหลังจากที่เพิ่งจะเรียนเสร็จ จนฉันสะกิดเรียกเพื่อน เบบี้ก็เหมือนจะออกจากภวังค์ความคิดของตัวเอง"เป็นอะไรเนี่ย…""เมื่อกี้ตอนที่ฉันขับรถกลับมาฉันเหมือนจะเห็นยัยน้ำเน่าข้างทางอะ""เรื่องแค่นี้เองจะเก็บไปคิดทำไม…" คิดไปก็รกสมอง เธอจะทำอะไรก็เร
บ่วงบำเรอรัก บทที่ 63
หลังจากที่อาบน้ำอาบท่าเสร็จฉันก็ได้แต่เดินวน ๆ อยู่ในห้องของเบบี้อย่างไม่มีอะไรทำ ที่เลือกจะไม่ไปเรียนเพราะคิดว่าเดี๋ยวนายสงครามก็ตามมาเจอ ฉันไม่อยากกลับไปในลูปนั้นอีก แต่ก็ยังไม่คิดว่าชีวิตจะไปในทิศทางไหนเหมือนกัน ฉันคงจะไม่หวังพึ่งพาเบบี้ไปตลอด เพราะเท่านี้เพื่อนก็ช่วยฉันมามากพอแล้วติ๊ด."กลับมาแ
บ่วงบำเรอรัก บทที่ 62
"อีน้ำใส!!!" เสียงที่เคยหวานตวาดกร้าวออกมาอย่างไม่เป็นตัวเองหลังจากที่ฉันเล่าเรื่องทุกอย่างที่เจอมา รวมไปถึงเรื่องพี่สงครามตั้งแต่เริ่มจนหมดเปลือก เพราะถูกเพื่อนเค้นเอาความจริงฉันจึงไม่สามารถปกปิดได้อีกต่อไป นั้นจึงทำให้เบบี้อารมณ์เลือดขึ้นหน้าราวกับเรื่องนี้เกิดขึ้นกับตัวเอง"ฉันจะไปตบมัน…" มือบางส
Vous vous intéresseriez aussi à
