เข้าสู่ระบบแชร์
บทที่ 6 มาเฟียใจอ่อน
ปรับปรุงล่าสุด:
2026-01-15 14:27:44เขายืนอยู่นานในห้องน้ำ น้ำอุ่นไหลผ่านร่าง แต่สมองกลับไม่หยุดคิด เขากังวลว่าเธอจะหยุดร้องไห้หรือยัง
เสียงสะอื้นก่อนหน้านี้ยังหลอนอยู่ในหัว ทำเอาใจเขาสั่น เขาไม่เคยรู้สึกสับสนกับผู้หญิงคนไหนแบบนี้มาก่อน
ใช่…แม้เธอจะมาเพื่อใช้หนี้แทนพ่อ แต่เขาไม่เคยคิดจะทำร้าย ไม่เคยตั้งใจย่ำยีให้เธอเจ็บปวด ความจริงแล้วเขาต้องการเธอ…อยากครอบครอง แต่ไม่รู้ว่าเขาต้องแสดงออกอย่างไร เพราะที่ผ่านมาเขาใช้เงินซื้อแล้วมีแต่คนเสนอมาบริการเขาอย่างเต็มใจ ผิดแต่เธอที่แตกต่างจากผู้หญิงพวกนั้น
“ยัยนั้นจะหยุดร้องไห้หรือยัง… ไม่ใช่ออกไปแล้วยังร้องอยู่ไห้หรอกนะ ถ้าเป็นแบบนั้นจะทำยังไง โอ๊ยมาร์คเอ๊ยทำไมต้องใส่ใจเธอขนาดนั้นนะ”
เขาพึมพำคนเดียว ลมหายใจช้า ๆ พยายามสงบใจ
ไม่นาน เขาอาบน้ำเสร็จ เปิดประตูออกมา สิ่งที่เห็นคือร่างเล็ก ๆ ของเธอ นั่งกอดเข่าอยู่มุมห้อง เสียงสะอื้นเบา ๆ ดังอยู่ในความเงียบ
เขาถอนหายใจลึก ก่อนเอ่ย
“ทำไมยังไม่หยุดร้องไห้อีก…ผมไม่ได้จับคุณมาฆ่ามาแกงเสียที่ไหน เลิกร้องสะทีน่ารำคาญมาก.....มันดึกแล้วไม่ง่วงนอนบ้างหรือไง”
เธอยังคงสะอื้นต่อไป น้ำตาไหลไม่หยุด ราวกับไม่ได้ยินคำพูดของเขาเลยสักนิด
เขาเดินเข้าไปใกล้ ประคองเธอให้ลุกขึ้น เธอเงยหน้ามองเขา ใบหน้าเปียกชื้นไปด้วยน้ำตา
“อย่ามายุ่งกับฉัน ....คุณออกห่างจากฉันไปเลย”
“นี่ลิปดา....หยุดร้อง”
“ไม่...ถ้าคุณคิดจะรังแกฉันบอกเลยว่าฉันยอมตาย ....ตายต่อหน้าคุณนี่แหละ”
เธอสบตาเขา มือกำปากกาของเขาจ่อที่คอของเธอ
เขากลับหัวเราะขึ้นมาทันที
“นี่ปากกาผมใช้เซ็นเอกสาร แรงคุณไม่พอที่จะใช้มันปลิดชีวิตคุณหรอกนะ เลิกขู่สะที มานอนสะ”
“ไม่อย่ามายุ่งกับฉันนะ”
“ผมเป็นมาเฟียถึงผมจะนอนกับผู้หญิงมาบ้างแล้ว ก็ล้วนมีแต่คนที่เต็มใจทั้งนั้น ผมไม่คิดที่จะฝืนใจใคร ยิ่งแบบคุณยิ่งไม่ต้องห่วงเลย ไม่ได้มีอะไรให้น่ามองขนาดนั้น”
ลิปดาปาดน้ำตาและสบตากับเขาอย่างจริงจัง
“คุณจะไม่ฝืนใจฉันใช่ไหมคะ ...ฉันเอาตัวมาใช้หนี้แทนพ่อ คุณให้ฉันเป็นอะไรก็ได้ กวาดบ้านถูบ้าน ทำอาหาร เป็นคนรับใช้คุณฉันได้หมดฉันไม่บ่น จริงๆ นะคะ แต่ฉันไม่ได้อยากเป็นเมียเก็บของคุณ ได้ไหมคุณจะใช้อะไรฉันทำได้ทุกอย่าง จริงๆ นะ”
“ลิปดาผมเคยบอกว่าผมชอบคุณ ช้าหรือเร็วคุณคือผู้หญิงของผม...แต่ผมสัญญาผมจะไม่ขืนใจคุณโอเคไหม”
เขาขยับเข้ามาใกล้ ลิปดาพูดไม่ออกเธอนิ่งทำตาปริบๆ
“เว้นเสียแต่ว่า…คุณจะเต็มใจ จะตอบสนองผมเอง”
ลิปดาถอยหลังห่างจากเขา แต่เขาคว้าเอวเธอไว้
“คุณจะทำอะไร”
มือเล็กเรียวดันอกเขาไว้
“ผมเชื่อว่าสักวันคุณจะต้องรักมาเฟียอย่างผมแน่นอน”
เขายิ้มที่มุมปาก
“แล้วถ้าฉันไม่รักคุณ คุณจะปล่อยฉันไปไหม?.ค่ะ”
เธอสบตาเขาไม่วาง เขาไม่ตอบคำถาม
“มานี่..มาลองดูก่อน”
เขาไม่รอช้ากดจูบลงบนริมฝีปากเธอก่อนแล้วอุ้มร่างเล็กลอยละลิ่วเดินมุ่งหน้าไปยังเตียงคิงไซต์
การจูบของเขาที่ทำให้ใจเธอเต้นแรง กลิ่นสบู่อ่อนๆ ความร้อนจากริมฝีปากของเขาทำเอาเธอถึงกับเคลิ้มเผลอครางออกมา
“อืมมมม”
เธอจิกไหล่เขาอย่างห้ามไม่ได้ เขาถอนริมฝีปากออก ทำเอาเธอหายใจแรง
เขายกยิ้มบาง มองริมฝีปากที่เพิ่งถูกตัวเองครอบครองด้วยสายตาที่ทำให้เธอร้อนผ่าวทั้งหน้า
“เห็นไหม…คุณก็ไม่อาจปฏิเสธผมได้จริง ๆ ลิปดา คุณมีโอกาสรักผม 99 เปอร์เซ็นต์แล้วนะ”
เสียงทุ้มพร่ากระซิบข้างหู ทำเอาเธอแทบขนลุกไปทั้งร่างแขนแข็งแรงวางร่างเธอลงบนเตียงกว้าง ก่อนโน้มตัวลงมาคร่อมเอาไว้ สายตาคมเต็มไปด้วยแรงปรารถนาที่ชัดเจนเกินจะปิดบัง
หัวใจเธอเต้นถี่ ร่างกายสั่นไหวอย่างไม่อาจควบคุมได้
“คุณหายใจแรงจัง…”
เขาโน้มลงกระซิบอีกครั้ง
“อย่าบอกนะว่ากำลังหวั่นไหวกับมาเฟียอย่างผม”
เธอเบี่ยงหน้าหนี แต่ปลายนิ้วหนาของเขากลับเลื่อนตามมาลูบแก้มเบา ๆ ราวกับต้องการย้ำว่า เธอหนีเขาไม่พ้น
“ไหนคุณบอกว่าจะไม่ฝืนใจฉันถ้าฉันยังไม่พร้อม”
“ผมแค่จูบไม่ได้คิดจะ....”
เขากระซิบข้างหู
“ไม่ได้คิดจะสอดใส่....ของคุณที่ไหน”
ลิปดาถึงกลับหน้าร้อนผ่าวเมื่อเขาพูดแบบนั้น เธอกำมือแน่อยากจะตะบันหน้าเขา แต่ต้องข่มใจไม่ทำให้เขาโกรธ
“อ่อแล้วแผนมีรอบเดือน เลิกใช้กับผมเถอะนะ ต่อให้มีจริงถ้าผมต้องการผมก็จะทำ…ผมก็ทำได้ ผมไม่ถือ”
“ไอ้บ้า ไอ้หื่น ไอ้มาเฟียโรคจิต ฉันอยากจะฆ่ามันจริงๆ”
ลิปดาได้แค่คิดในใจ แต่ก็ทำอะไรเขาไม่ได้
“ผมง่วงแล้วอยากให้คุณมานอนใกล้ๆ แค่นั้น”
เขาล้มตัวลงนอนข้างเธออย่างสบายใจ มีแค่เธอที่นอนหันหลังให้เขาอย่างหวาดระแวง
เขาเอื้อมมือไปเพียงแตะเบา ๆ ที่ผ้าห่มด้านหลังเธอ เสียงทุ้มเอ่ยแผ่วแผ่วเบา
“หลับซะเถอะลิปดา… ผมไม่ทำอะไรคุณหรอก”
เปลือกตาของเธอปิดลง น้ำตายังเปียกข้างแก้ม แต่หัวใจเต้นแรงอย่างห้ามไม่อยู่ เสียงเขาที่พูดเบาราวคำสัญญานั้น ทำให้เธอไม่รู้จะเชื่อดีหรือไม่
แสงแดดยามเช้าส่องลอดผ้าม่านเข้ามาอาบร่าง เธอรู้สึกถึงความอบอุ่นผิดปกติรอบกาย พอลืมตาขึ้นก็พบว่าตัวเองกำลังถูกกอดแน่นอยู่ในอ้อมแขนแข็งแกร่งของเขามาเฟียที่เธอทั้งเกลียด ทั้งหวั่นไหว
“…”
ลิปดาขยับตัวเล็กน้อย หวังจะลุกหนีจากอ้อมกอดนั้น แต่แขนแกร่งกลับรัดแน่นขึ้นทันทีเสียงทุ้มต่ำกระซิบใกล้หู
“นอนต่ออีกหน่อยสิ…ผมยังไม่อยากตื่น”เธอเบือนหน้าหนี พยายามดันอกเขา
“คุณไม่อยากตื่น แต่ฉันอยากตื่นแล้ว…ปล่อย ฉันอึดอัด”เขาขมวดคิ้วเล็กน้อย กดคางลงซบไหล่เธอ
“ทำไมคุณไม่อ่อนโยนกับผมบ้าง…หรือว่าคุณมีคนอื่นอยู่แล้ว”ริมฝีปากเธอสั่นเครือ ชะงักไปครู่หนึ่ง แต่ยังคงเงียบ ไม่ตอบ
เขาเชยคางเธอขึ้น บังคับให้สบตา
“คืนที่ผมเจอคุณ...คุณบอกคุณมีแฟนแล้ว มันเป็นใครบอกผม”
“ไม่มี”
เขาจ้องลึกเข้าตาเธอ แววตาคมดุดันแต่กลับมีแววอ่อนโยนซ่อนอยู่
“งั้นคุณโกหกผมสินะ…”
เขาเว้นจังหวะ หัวเราะเบา ๆ ในลำคอ
“แต่แปลกนะ…ผมกลับรู้สึกสบายใจที่ได้ยินคำตอบแบบนั้น”
ลิปดากัดริมฝีปาก พยายามไม่สะทกสะท้านต่อสายตาเขา
“คุณจะรู้สึกยังไงก็เรื่องของคุณเถอะ…ระหว่างเราแทบไม่รู้จักกันด้วยซ้ำ”
เธอเอ่ยเสียงเรียบ แต่ดวงตาไหววูบ
“ฉันมาอยู่กับคุณในฐานะอะไร…ฉันรู้ดี”
“งั้นเราก็ค่อย ๆ เรียนรู้กันไปเรื่อย ๆ”
เขากระซิบ มุมปากยกยิ้ม
“ผมไม่เร่งคุณ…เพราะอย่างไรสักวันคุณก็ต้องรักผมอยู่ดี”
“คุณอย่ามั่นใจนักเลย…”
เธอสวนเสียงแข็ง
“ถ้าฉันมีเงินเมื่อไหร่ ฉันจะเป็นอิสระจากคุณทันที”
เขาไม่ได้โกรธ กลับยิ้มอย่างเหนือกว่า แขนรัดแน่นกว่าเดิม ราวกับต้องการตอกย้ำว่าเธอเป็นของเขาเพียงคนเดียว
หัวใจเธอเต้นแรงจนแทบทะลุอก ความหวาดกลัวปนสับสนกับความร้อนผ่าวที่แล่นทั่วกาย ทำให้ไม่รู้ว่าควรต่อต้านหรือยอมรับความอบอุ่นนี้ดี…
“ปล่อยฉัน…ฉันจะไปเตรียมอาหารเช้า”
“ผมสั่งคนซื้อมาก็ได้” “ก็แล้วแต่... แต่ตอนนี้ฉันต้องไปเข้าห้องน้ำ” “ไม่…ผมอยากนอนกอดคุณไว้แบบนี้”ลิปดาจ้องเขาอย่างหงุดหงิด
“นี่คุณ…ฉันบอกแล้วว่าฉันจะไปเข้าห้องน้ำ”เขายังคงซบหน้ากับไหล่บาง ไม่ยอมคลายกอด
“คุณมาร์ค…ฉันปวดฉี่นะ!”เขาชะงักเล็กน้อย มองหน้าเธออย่างตกใจที่เธอกล้าดุออกมาเต็มเสียง ก่อนหัวเราะเบา ๆ
“โอเค ๆ ปล่อยครับ…ปล่อย”ริมฝีปากเขายกยิ้มเจ้าเล่ห์ ขณะที่ลิปดารีบลุกพรวด วิ่งตรงเข้าห้องน้ำแทบไม่หันกลับมามอง
บทล่าสุด
บ่วงรักมาเฟียเถื่อน บทที่ 6 มาเฟียใจอ่อน
เขายืนอยู่นานในห้องน้ำ น้ำอุ่นไหลผ่านร่าง แต่สมองกลับไม่หยุดคิด เขากังวลว่าเธอจะหยุดร้องไห้หรือยังเสียงสะอื้นก่อนหน้านี้ยังหลอนอยู่ในหัว ทำเอาใจเขาสั่น เขาไม่เคยรู้สึกสับสนกับผู้หญิงคนไหนแบบนี้มาก่อนใช่…แม้เธอจะมาเพื่อใช้หนี้แทนพ่อ แต่เขาไม่เคยคิดจะทำร้าย ไม่เคยตั้งใจย่ำยีให้เธอเจ็บปวด ความจริงแล้วเขาต้องการเธอ…อยากครอบครอง แต่ไม่รู้ว่าเขาต้องแสดงออกอย่างไร เพราะที่ผ่านมาเขาใช้เงินซื้อแล้วมีแต่คนเสนอมาบริการเขาอย่างเต็มใจ ผิดแต่เธอที่แตกต่างจากผู้หญิงพวกนั้น“ยัยนั้นจะหยุดร้องไห้หรือยัง… ไม่ใช่ออกไปแล้วยังร้องอยู่ไห้หรอกนะ ถ้าเป็นแบบนั้นจะทำยังไง โอ๊ยมาร์คเอ๊ยทำไมต้องใส่ใจเธอขนาดนั้นนะ”เขาพึมพำคนเดียว ลมหายใจช้า ๆ พยายามสงบใจไม่นาน เขาอาบน้ำเสร็จ เปิดประตูออกมา สิ่งที่เห็นคือร่างเล็ก ๆ ของเธอ นั่งกอดเข่าอยู่มุมห้อง เสียงสะอื้นเบา ๆ ดังอยู่ในความเงียบเขาถอนหายใจลึก ก่อนเอ่ย“ทำไมยังไม่หยุดร้องไห้อีก…ผมไม่ได้จับคุณมาฆ่ามาแกงเสียที่ไหน เลิกร้องสะทีน่ารำคาญมาก.....มันดึกแล้วไม่ง่วงนอนบ้างหรือไง”เธอยังคงสะอื้นต่อไป น้ำตาไหลไม่หยุด ราวกับไม่ได้ยินคำพูดของเขาเลยสักนิดเขาเดินเข้าไปใกล้
บ่วงรักมาเฟียเถื่อน บทที่ 5 บำเรอมาเฟีย
ลิปดาก้าวเข้ามาในห้องนอนกว้างใหญ่ที่หรูหรา ทุกสิ่งล้อมรอบเธอด้วยความโอ่อ่า แต่ในใจกลับอึดอัดเหมือนถูกกักขังอยู่ในกรงทองเสียงประตูปิดลงอย่างช้า ๆ ก่อนที่ร่างสูงจะเดินตามเข้ามา แววตาคมกริบของเขาไม่ละไปจากเธอแม้แต่วินาทีเดียว“ไปอาบน้ำสะคืนนี้ผมจะให้คุณมาปรนนิบัติผม”เสียงทุ้มเอ่ยแผ่วแต่หนักแน่นหัวใจลิปดาเต้นแรงจนแทบทะลุออกมา เธอรู้ว่าถ้าปล่อย ให้สถานการณ์ดำเนินไปต่อ เธออาจเสียสิ่งสำคัญที่สุดในชีวิตไปโดยไม่เต็มใจ ความกลัวผลักดันให้เธอต้องหาทางเอาตัวรอด“เอ่อ…ฉัน…ปวดหัว…แล้วก็ปวดท้องด้วยค่ะ”เธอจับท้องตัวเอง ทำหน้าซีดเผือด พยายามแกล้งน้ำเสียงสั่นเหมือนคนหมดแรง“คงจะ…ใกล้มีรอบเดือนแล้ว อาการเลยเป็นแบบนี้”เขาขมวดคิ้วเล็กน้อย จ้องเธออย่างจับผิด แต่เมื่อเห็นเหงื่อผุดบนหน้าผากเธอ เขาก็เริ่มใจอ่อน“ปวดขนาดนั้นเลยหรือ”เสียงเขายังคงเรียบเย็น แต่สายตากลับอ่อนลงโดยไม่รู้ตัวลิปดาพยักหน้าเบา ๆ กอดท้องตัวเองแน่นราวกับเจ็บจริง เธอหลุบตาหนี ไม่กล้าสบกับสายตาแหลมคมที่เหมือนมองทะลุทุกอย่างเขาเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนถอนหายใจยาวเหมือนหงุดหงิดตัวเองที่กำลังใจอ่อน “ก็ได้…งั้นคืนนี้คุณพักไปก่อน”พูดจบเขาเ
บ่วงรักมาเฟียเถื่อน บทที่ 4 ยอมแลกด้วยศักดิ์ศรี
“แต่พ่อค่ะ…ลิปดาคือลูกของพ่อ ลิปดาจะไม่ยอมให้พ่อต้องจากไปแบบนี้แน่ค่ะ”“ลิปดา…” นิคมพูดเสียงสั่น น้ำตาเอ่อคลอ“ลิปดาโตแล้วค่ะ ขอให้ลิปดาได้ตัดสินใจนะคะพ่อ ลิปดาคือส่วนหนึ่งของครอบครัว เมื่อครอบครัวเจอกับปัญหา ลิปดาจะไม่ทอดทิ้งครอบครัวค่ะ”“ไม่นะ…ลูก…” นิคมพูดทั้งน้ำตา ใจแทบขาด ทุกคนในครอบครัวต่างเจ็บปวด“ลิปดาเลือกที่จะไปใช้หนี้ให้พ่อค่ะ พี่ค่ะช่วยดูแลพ่อแม่แทนลิปดาด้วยนะคะ อย่าห่วงลิปดา… หนูเข้มแข็งกว่าที่คิดค่ะ”“ลิปดา!…” พอลพูดออกมาเพียงเสียงสั่น เขารู้สึกเจ็บที่ช่วยเหลือน้องและครอบครัวไม่ได้รำพึงนั่งอยู่กับพื้น ร้องไห้เจ็บปวด เธอเจ็บปวดที่เห็นลูกสาวต้องแบกรับภาระแบบนี้ลิปดาเดินมานั่งลงข้าง ๆ กอดแม่ไว้ทันที“แม่ค่ะ… ไม่เป็นไรนะ ลิปดาเรียนจบอย่างที่แม่หวังแล้ว การที่ลิปดาจะไปเป็นภรรยามาเฟียมันก็ไม่น่าจะแย่ขนาดนั้น หนูเอาตัวรอดได้ค่ะ แม่อย่าห่วงเลยนะ จากนี้ไปแม่กับพ่อและพี่… ต้องดูแลตัวเองนะคะ ไว้ลิปดาจะมาเยี่ยมค่ะ”อาคมเดินเข้ามาโอบกอดลูกสาวและภรรยา พอลก็เดินเข้ามาร่วมกอดครอบครัว บรรยากาศเต็มไปด้วยความเศร้า“พอแล้ว...นี่จะลากันอีกนานไหม ไปได้แล้ว” เสียงตะโกนขู่ดังขึ้นจากชายชุดดำ“
บ่วงรักมาเฟียเถื่อน บทที่ 3 ความเจ็บปวดของชีวิต
เช้าวันใหม่ --------- บ้านลิปดาในสวนที่เต็มไปด้วยต้นไม้ใหญ่และหญ้าเขียวขจี เสียงนกร้องเจื้อยแจ้วรับบรรยากาศยามเช้าดังไปทั่วบริเวณแสงอาทิตย์อ่อนส่องลอดเข้ามาภายในครัวของบ้านรำพึงกำลังทำข้าวต้มกุ้งอยู่ริมหน้าต่างห้องครัว กลิ่นหอมอบอวลลอยไปทั่วทั้งบ้านเสียงฝีเท้าเล็ก ๆ วิ่งลงบันไดเข้ามาใกล้ ลิปดาวิ่งมากอดแม่จากด้านหลัง“หอมจังเลยค่ะแม่ มื้อเช้านี้ต้องเป็นข้าวต้มกุ้งใช่ไหมค่ะ”เธอพูดพลางหอมแก้มแม่ไปหนึ่งฟอดใหญ่“จ้า... ลูกสาวใครช่างปากหวานเสียจริง ๆ”รำพึงตอบพร้อมหอมลูกสาวกลับ ก่อนจะเผลอมองดูว่าลิปดาโตเป็นสาวแล้วย้อนคิดไปเมื่อสิบห้าปีก่อน... วันที่พ่อแท้ ๆ ของลิปดาจากไป รำพึงไม่เคยคิดเลยว่าจะเลี้ยงลูกเพียงลำพังได้ กระทั่งเธอได้พบกับนิคม ชายหนุ่มที่มีลูกติดเช่นกัน ทั้งสองแต่งงานและใช้ชีวิตร่วมกันจนถึงทุกวันนี้“ลิปดา... ไปตามพ่อกับพี่พอลมาทานอาหารเช้าหน่อยลูก แม่เตรียมเสร็จแล้ว”“รับทราบค่ะแม่ หนูจะรีบไปเดี๋ยวนี้เลยค่ะ!”ลิปดาตอบเสียงสดใสก่อนวิ่งออกไปตามพี่ชายทันที แม้พอลจะเป็นเพียงพี่ชายต่างพ่อ ต่างแม่ แต่สำหรับเธอแล้ว... เขาก็คือพี่ชายแท้ ๆ ที่เธอรักและเคารพไม่ต่างกันเลยแต่สำหรับพอ
บ่วงรักมาเฟียเถื่อน บทที่ 2 เท่าไหร่พร้อมจ่าย
“นี่! คุณปล่อยฉันได้แล้วค่ะ!”สองมือของลิปดาผลักอกเขาออก แต่ร่างสูงกลับรัดเธอแน่นไม่ขยับ“ผมอุตส่าห์ช่วยคุณ ไม่อย่างนั้นคุณคงชนผมล้มไปกองกับพื้นแล้ว”“ฉันต้องขอบคุณ..คุณ? ...ว่างั้น”เขาพยักหน้าแล้วโน้มใบหน้าเข้ามาใกล้ ลมหายใจร้อนฉ่ารดบนแก้มเนียนของเธอลิปดาหน้าแดงฉ่า ในชีวิตเธอไม่เคยใกล้ผู้ชายแบบนี้เธอสบตาเขา และรู้ทันทีว่าผู้ชายคนนี้น่ากลัวที่สุดที่เธอเคยเจอเธอกลืนน้ำลายลงคอแล้วเอ่ยคำสั้น ๆ“ขะ…ขอบคุณค่ะ ปล่อยฉันได้แล้ว”เขายังคงจ้องเธอไม่ขยับ ลิปดาพยายามมองหาคนมาช่วย แต่ไม่มีใครกล้าเข้ามาใกล้“มองหาใครก็ไม่มีใครกล้าเข้ามาหรอก…ถ้าผมไม่ต้องการให้เข้ามา”“คุณหมายความว่าอะไร?”“ที่นี่ ผมคุม” เขายิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์“คุณต้องการอะไร ที่ตามฉันมาแบบนี้?”“ก็ดูออกนี่ว่าผมตามคุณมา”แรงอ้อมแขนของเขากระชับแน่นขึ้นอีก“ชื่ออะไร”ลิปดาเมินหน้า ใจสั่นกลัว แต่ต้องข่มใจไม่ให้เขาได้ใจ“ผมถาม...ตอบ” เขาทำเสียงเข้มจนเธอรู้สึกหวั่นใจ“ลิปดาค่ะ”“อืม…ชื่อน่ารักดี ผมสนใจคุณนะ...คืนนี้ไปกับผม คุณอยากได้เงินเท่าไหร่ บอกมาได้”ลิปดาโกรธจัด น้ำตาคลอ มือพยายามทุบอกเขา แต่ร่างสูงแข็งแรงเกินไป“ฉันแค่มาเที่ยวก
บ่วงรักมาเฟียเถื่อน บทที่ 1 สายตาที่จ้อง…ครั้งแรกที่เจอ
ผับแห่งหนึ่งย่านเอกมัยเสียงดนตรีครึกครื้นดังสนั่นสะเทือนจังหวะหัวใจ แสงไฟหลากสีสลับวูบวาบท่ามกลางฝูงชนที่โยกย้ายส่ายสะโพกตามจังหวะของเพลงคู่รักหลายคู่ยกแก้วขึ้นชนพลางคลอเคลียกอดจูบกันไม่สนสายตาใครในบรรยากาศเย็นมืดสลัว ๆท่ามกลางความวุ่นวายนั้นลิปดา สาวน้อยวัย 22 นักศึกษาจบใหม่ หน้าตาสวยหวาน ดวงตากลมโต ผมยาวสลวย ผิวขาวนวลผ่อง เธอสวมเดรสสีดำสั้นเหนือเข่า คอเต่าแขนสั้นที่ขับผิวให้ดูเด่นยิ่งขึ้น กำลังยกแก้วดื่มพลางโยกย้ายไปมากับเพื่อนสาวอีกสองคน“นี่ถ้าไม่ใช่ฉลองเรียนจบนี่ ลิปดาไม่มีทางมากับพวกเราแน่ ๆ เลย”เสียงยี่หวา เพื่อนสนิทตะโกนแซวแข่งกับเสียงเพลงที่ดังกลบไปทั่ว“ก็ที่นี่มืดและเสียงดังมาก ลิปดาไม่ค่อยชอบบรรยากาศแบบนี้เท่าไหร่”ลิปดาตอบพร้อมกวาดสายตามองรอบ ๆ แสงไฟที่กระทบผนังและมุมมืดทำให้เธอรู้สึกแปลกตาสายตาเธอเหลือบไปเห็นคู่วัยรุ่นกำลังจูบกันอย่างดูดดื่มตรงมุมด้านข้างห่างออกไปเพียงสามโต๊ะเท่านั้น“อื้อหือ…เล่นกันโจ่งแจ้งขนาดนี้เลยเหรอ คนเยอะก็ไม่เกรงใจสายตาใครเลยนะ”เธอบ่นพึมพำเบา ๆ พลางเบือนสายตากลับ“เป็นปกติของคนเที่ยวกลางคืน มีทั้งเพื่อน คู่รัก มั่วกันไปหมด พวกเรามาเที่ยวปล
บางทีคุณอาจจะชอบ
พ่อเลี้ยงภูตะวัน
ชะนีติดมันส์4.7K viewsกรงขังรักคุณหมอ Hot Nerd
ณดารินทร์22.5K viewsBAD GUY ล่ารักเดิมพัน
ลำเจียก27.7K viewsลงทัณฑ์เมียลับมาเฟีย
แอดอ้วน นามปากกาเงินล้าน5.0K viewsเสน่ห์รักกับดักมาเฟีย
เนตรกวี / Natekavees10.0K viewsบำเรอสวาทเทพบุตรเถื่อน
ต้นอ้อ829 viewsNightZ [III] RASCAL MAFIA
Aliyah.P358 viewsBad Dindan สัญญารักใต้เงามาเฟียร้าย
Story ปลายตะวัน5.8K views
