ข้อเสนอ

5

ข้อเสนอ

“ยังไงมะลิ”

มะลิจึงตัดสินใจเล่าในสิ่งที่ได้ยินมาให้เพื่อนชายฟังพร้อมทั้งบอกว่าเธอจะลองเข้าไปคุยกับคุณหมอเพียงดาวดู หากเขาสนใจ ก็จะต่อรองเรื่องค่าจ้างดูว่ามันจะได้พอค่าผ่าตัดแม่ครูหรือไม่

“มันเสี่ยงไปไหมมะลิ ดินว่าเราลองหาทางออกอื่นดูอีกทีดีกว่าไหม ตอนนี้ดินก็รับจ้างทำงานเพิ่มหลายทางเลย น่าจะพอสมทบกันได้อยู่นะ”

ดินเอ่ยบอกเพื่อนสาวด้วยความเป็นห่วงเพราะงานที่มะลิบอกถือว่ามันเสี่ยงมากเลย ถ้าหากวันหนึ่งน้องชายของคุณหมอเขาเกิดจับได้ขึ้นมาแล้วเขาไม่พอใจใครจะรับผิดชอบ

“แต่เราไม่มีเวลามากขนาดนั้นนะดิน ดินก็รู้ว่าอาการของแม่ครูมันรอไม่ได้”

“เราจะลองดูดิน”

ก๊อกๆ ก๊อกๆ

คุณหมอเพียงค่ะ พอดีมีญาติคนไข้ต้องการพบเป็นการส่วนตัวค่ะ แต่นางบอกเขาแล้วนะค่ะ ว่าเวลานี้มันเป็นเวลาพักของคุณหมอ

“ไม่เป็นไรค่ะ เชิญเขาเข้ามาได้เลย”

“ค่ะคุณหมอ”

เมื่อพี่พยาบาลเดินออกไปได้ซักพัก ก็มีหญิงสาวคนหนึ่งที่คุณหมอจำได้ว่าเธอนั้นเป็นญาติของผู้ป่วยที่ชื่อดวงดาวนั้นเอง

“สวัสดีค่ะคุณหมอเพียงดาว”

“อ่าว เรานั้นเอง มีอะไรจะสอบถามหมอเหรอค่ะ หรืออยากทราบเกี่ยวกับการดูแลคุณดวงดาวเพิ่ม”

“เอ่อ คือว่า...”

“มีอะไรถามหมอได้เลยค่ะ ไม่ต้องเกรงใจ”

“คือหนูชื่อมะลินะค่ะ หนูไม่ได้จะมาคุยกับคุณหมอเพียงดาวเรื่องอาการของแม่ครูหรอกค่ะ แต่หนู เอ่อ”

“พอดีมะลิได้ยินคุณหมอคุยกับครอบครัวที่ร้านกาแฟนะค่ะ เรื่องหาคนมาสวมรอย ดูแลน้องชายคุณหมอ”

“หืม”

“มะลิไม่ได้ตั้งใจแอบฟังนะค่ะ พอดีมันได้ยิน”

ประโยคหลังมะลิเอ่ยบอกคุณหมอด้วยน้ำเสียงที่เบาหวิว ด้วยความรู้สึกผิด

“แล้วยังไงค่ะ”

คุณหมอสาวหยังเชิงถามถึงความต้องการของหญิงสาวตรงหน้า

“คือมะลิสนใจงานนี้ค่ะ”

“ทำไมถึงสนใจงานแบบนี้หล่ะค่ะ”

“หนูพูดตามตรงเลยนะค่ะ หนูต้องการเงินมาสำรองการผ่าตัดแม่ครูค่ะ คุณหมอก็น่าจะพอทราบ”

“ค่ะ หมอพอจะเข้าใจแล้ว”

“แต่งานแบบนี้มันไม่ง่ายเลยนะค่ะ เราก็น่าจะรู้”

“ค่ะ มะลิทราบ แต่มะลิจะพยายามทำมันออกมาให้ดีที่สุดคะ คุณหมอช่วยพิจารณาด้วยนะค่ะ มะลิขอร้อง”

คุณหมอเพียงดาวถึงกับถอนหายใจออกมาทันที ไม่ใช่ว่าเธอไม่อยากช่วย แต่งานนี้มันเป็นการสวมรอย เธอไม่อยากให้มันเกิดข้อผิดพลาดใดๆ เธออยากได้คนที่เป็นมืออาชีพจริงๆ เพื่อที่จะไม่ให้มันเกิดปัญหาภายหลัง

เมื่อเห็นว่าคุณหมอเพียงดาวเงียบ มะลิถึงกับไปไม่เป็น กลัวว่าทางออกสุดท้ายในการรักษาชีวิตของแม่ครูเอาไว้ มันจะหลุดลอยไป แต่ถึงอย่างนั้น ถ้าทางคุณหมอเขาไม่รับข้อเสนอของเธอ ก็ไม่เป็นไร เธอเข้าใจได้ว่างานนี้มันต้องมืออาชีพกันจริงๆ

“ขอหมอปรึกษาครอบครัวก่อนนะค่ะ เราทิ้งเบอร์โทรไว้ เดียวหมอจะติดต่อกลับไป เรื่องนี้หมอตัดสินใจคนเดียวไม่ได้”

“ค่ะๆ ได้เลยค่ะ ขอบคุณนะคะ ที่ช่วยรับพิจารณา”

“ค่ะ แต่รู้ใช่ไหมว่าเรื่องนี้ต้องเป็นความลับ”

“ค่ะ มะลิทราบคะ”

“งั้นมะลิลานะคะ สวัสดีค่ะ”

แกร๊ก...

“เป็นไงบ้างมะลิ เขาว่ายังไงบ้าง”

ทันทีที่เพื่อนสาวเปิดประตูเข้ามา แดนดินก็รีบวางมือจากการปลอกผลไม้เพื่อเตรียมไว้ให้แม่ครูทันที

“ไปคุยกันที่ข้างนอกดีกว่าดิน”

“อืม”

ทั้งดินและมะลิต่างก็กังวลว่าแม่ครูจะตื่นมาได้ยินกับสิ่งที่มะลิกำลังจะทำ เพราะเธอไม่อยากให้แม่ครูรับรู้ เพราะถ้าแม่ครูรู้ ยังไงท่านก็ไม่ยอมให้มะลิทำอย่างแน่นอน

“เขาว่ายังไงบ้างมะลิ”

เมื่อเดินพ้นจากห้องพักฟื้นของแม่ครูแล้ว แดนดินก็รีบถามไถ่มะลิทันที

“คุณหมอเขาขอไปปรึกษาครอบครัวเขาก่อนนะ เดียวเขาโทรมาให้คำตอบ”

“แน่ใจนะว่าจะทำมันจริงๆ นะ”

โคร้ม!!

ไป!!

ออกไปให้หมด!!

ไม่ทันที่ดินกับมะลิจะได้พูดคุยกันต่อ พวกเขาก็เห็นทั้งหมอและพยาบาลรีบวิ่งเข้าไปยังห้องพักฟื้นของผู้ป่วยรายหนึ่งด้วยความโกลาหล

“อาละวาดอีกแล้ว เห้อ”

“สงสารคุณหมอเพียงเหมือนกันนะ ที่น้องชายต้องมาเป็นแบบนี้”

“อืมใช่ รู้สึกตัวเมื่อไหร่ก็อาละวาดทันทีเลย”

เสียงพูดคุยของพยาบาลทั้งสองคนทำให้มะลิและแดนดินหันมามองหน้ากันทันที

“อย่าบอกนะ ว่านั้นคือน้องชายของคุณหมอเพียงดาว”

“น่าจะใช่”

ทั้งมะลิและดินต่างก็มองหน้ากันด้วยความคิดไม่ตก ถ้าหากฝั่งนั้นเขาตอบตกลง มะลิจะไหวใช่ไหม จะไม่เป็นอะไรไปก่อนที่สัญญาจะจบลงแน่หรือเปล่า

====

ทางด้านของผู้ป่วยที่พึ่งฟื้นหลังการผ่าตัด ก็ชุลมุนวุ่นวายเป็นอย่างมาก จนทำให้พยาบาลหลายคนถึงกับส่ายหัวด้วยความปลงและเหนื่อย

“พอล ใจเย็นๆ สิ แผลนายยังไม่หายนะ”

คุณหมอเพียงดาวเอ่ยห้ามปรามน้องชายของตัวเองด้วยความเหนื่อยใจ เพราะตอนนี้คนป่วยเอาแต่อาละวาด ทำลายข้าวของ มีสติเมื่อไหร่ก็เอาแต่ถามหาแฟนสาวที่ชื่อโบว์ทั้งวัน

“โบว์ โบว์ไปไหน ไปตามโบว์มาให้ผมที”

“ใจเย็นๆ พอล เดียวโบว์กำลังมา ใจเย็นๆ นะ”

“คุณหมอพูดแบบนี้หลายครั้งแล้ว ทำไมผมยังไม่เห็นโบว์ โบว์ไปไหน”

“นอนนิ่งๆนะ หมอสัญญา เดียวหมอจะตามโบว์มาให้เอง พอลตื่นมา พอลจะเจอโบว์ทันทีเลย”

“จริงนะครับ หมอไม่ได้หรอกผมใช่ไหม”

“จริงค่ะ แต่พอลต้องกินยาก่อนนะ แล้วพักผ่อน ตื่นมาก็จะเจอโบว์ทันทีเลย”

เมื่อคนป่วยได้ยินแบบนั้นก็รีบพยักหน้าตอบตกลง และยอมสงบสติอารมย์ลงทันที

คุณหมอเพียงดาวฉีดยานอนหลับชนิดอ่อนๆ ให้กับคนน้องชายทั้งที่ภายในใจของคนเป็นพี่เจ็บปวดเหลือเกิน สงสารน้องก็สงสาร พ่อกับแม่และญาติๆ ก็พลอยเป็นทุกข์ไปด้วย ยิ่งเห็นว่าคนเป็นน้องทุกข์ทรมานแค่ไหน เธอที่เป็นพี่สาวก็ยิ่งเจ็บปวด

เมื่อเห็นว่าคนเป็นน้องนอนหลับไปแล้ว คุณหมอเพียงดาวจึงตัดสินใจโทรหาพ่อแม่และญาติผู้น้องอย่างพีระและพัชระ ให้มาเจอกันที่ร้านกาแฟ เธอตัดสินใจได้แล้วว่าจะทำยังไง เธอทนเห็นน้องชายเพียงคนเดียวของเธอเจ็บปวดไปมากกว่านี้ไม่ไหวแล้ว น้องเธอจะต้องหายกับมาใช้ชีวิตได้ปกติ