อุบัติเหตุ

3

อุบัติเหตุ

“เพียง!! ตาพอลเป็นยังไงบ้าง น้องปลอดภัยใช่ไหมลูก”

“ตอบแม่มาสิเพียง น้องปลอดภัยใช่ไหม”

“ใจเย็นๆ คุณหญิง น้องเป็นยังไงบ้างเพียง”

“เดียวคุณพ่อกับคุณแม่ตามเพียงมาที่ห้องตรวจนะค่ะ”

แพทย์หญิงเพียงดาวเดินนำทางพาพ่อและแม่ไปยังห้องตรวจ เพื่อพูดคุยเกี่ยวกับอาการของน้องชายเพียงคนเดียวอย่าง พอล ที่ตอนนี้บาดเจ็บสาหัสถูกส่งตัวมารักษาด่วน เนื่องจากเกิดอุบัติเหตุ รถยนต์ประสานงานกับรถสิบล้อที่เบรคแตกตั้งแต่เมื่อคืนนี้แล้ว คนเป็นพ่อและแม่มาเฝ้ารอติดตามอาการของลูกชายตั้งแต่เกิดเรื่องจนตอนนี้ทางหมอได้ทำการผ่าตัดเพื่อช่วยชีวิตจนเสร็จสิ้นไปเมื่อซักครู่นี้

“อาการน้องถือว่าสาหัสพอตัวเลยนะค่ะ”

แพทย์หญิงเพียงดาวเอ่ยบอกคนเป็นพ่อและแม่ด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือ รักษาชีวิตคนมาเป็นร้อยเป็นพัน พอมาเจอกับคนในครอบครัวของตัวเองก็ทำให้หมอผู้รักษาชีวิตของคนป่วยเสียศูนย์ไปเหมือนกัน

“แล้วอาการน้องตอนนี้เป็นยังไงบ้างเพียง”

“ตอนนี้ทางเราได้ทำการผ่าตัดเอาเลือดคลั่งในสมองออกแล้วก็ต้องเฝ้าติดตามอาการอย่างใกล้ชิดค่ะพ่อ ไม่รู้ว่าหลังจากผ่าตัด น้องจะตอบสนองหรือไม่ เพียงก็ยังบอกไม่ได้”

“ฮือๆๆ ตาพอล ทำไมถึงโชคร้ายแบบนี้นะ”

“เพียงกับคุณหมอท่านอื่นพยายามกันอย่างเต็มที่ค่ะ คุณพ่อกับคุณแม่ไม่ต้องเป็นห่วง เพียงเชื่อว่าน้องจะต้องฟื้นแล้วก็หายดีอย่างแน่นอนค่ะ”

“พ่อกับแม่ฝากน้องด้วยนะเพียง”

“ค่ะ คุณพ่อพาคุณแม่กลับบ้านไปพักผ่อนก่อนนะค่ะ เดียวจะไม่สบายตามกันไปอีก เพียงเป็นห่วงค่ะ”

“อืมๆ ไปเถอะคุณหญิง กลับบ้านไปพักก่อน เดียวพรุ่งนี้ผมพามาหาลูกตั้งแต่เช้านะ”

“เพียง ถ้ามีอะไรเกิดขึ้น เพียงรีบโทรบอกพ่อกับแม่ทันทีเลยนะลูก แม่ฝากน้องด้วยนะ”

“ค่ะแม่”

เมื่อเดินไปส่งพ่อและแม่เรียบร้อยแล้ว แพทย์หญิง  เพียงดาวก็เดินกลับมาติดตามอาการของน้องชาย ที่ตอนนี้นอนพักฟื้นอยู่ในห้อง ICU

ตั้งแต่เล็กจนโต น้องชายของเธอนั้นไม่เคยเจ็บป่วยหนักขนาดนี้ เธอและพอลมีกันเพียงสองคน ต่างก็รักใคร่ปองดองกันและกันเสมอมา ไม่เคยจะทะเลาะให้คนเป็นพ่อและแม่ได้หนักใจเลยซักครั้ง พอมาวันนี้น้องชายของเธอเจ็บหนัก เกือบจะเอาชีวิตไม่รอด แพทย์หญิงอย่างเธอก็ทำได้เพียงรักษาน้องชายตัวเองให้ดีที่สุดและภาวนาขอให้น้องปลอดภัย ฟื้นขึ้นมาอยู่กับพวกเธอเหมือนเดิมด้วยเถิด

“พอล ได้ยินพี่ไหม”

เพียงดาวเอ่ยถามคนเป็นน้องที่ยังนอนไม่ได้สติอยู่ด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือ พร้อมทั้งเอื้อมมือไปสัมผัสกับมือน้องชายเบาๆ

“พ่อและแม่เป็นห่วงนายมากนะ พี่เองก็เป็นห่วงรีบๆ ฟื้น เดียวพรุ่งนี้นายพีกับนายพัชก็จะมาเยี่ยม พีจะพาน้องนนท์มาเยี่ยมนายด้วยนะ ตอนนี้น้องพูดเก่งมาก”

“ส่วนโบว์ พี่โทรแจ้งให้แล้วนะ เธอกำลังบินกลับมา นายต้องรีบฟื้นหล่ะ มีคนรอนายอยู่เพียบเลย”

เพียงดาวเอ่ยถึงโบว์ แฟนสาวของน้องชาย ที่ตอนนี้เธอบินไปเดินแบบอยู่ที่ฮ่องกง

ความสัมพันธ์ของโบว์และพอลเป็นที่พึ่งพอใจของผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่าย ทั้งคู่คบหาดูใจกันมาก็หลายปี จนถึงขั้นน้องชายของเธอคุกเข่าขอแต่งงานไปเมื่อปีที่แล้ว และตอนนี้ก็กำลังจะเตรียมงานแต่งที่จะเกิดขึ้นปลายปีนี้นั้นเอง

“พักผ่อนนะ เดียวพี่มาหาบ่อยๆ”

แพทย์หญิงเพียงดาวเอ่ยบอกน้องชายของตัวเองพร้อมทั้งดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมร่างกายไม่ให้น้องรู้สึกหนาว วันวานเคยดูแลยังไง วันนี้ก็ยังคงเป็นอย่างนั้นไม่มีเปลี่ยนแปลงเลย

“หมอเพียง”

“อ่าว หมอบีม ทำไมมาอยู่ตรงนี้หล่ะค่ะ”

“ผมมารอหมอเพียงนั้นแหละ มีเรื่องอยากจะคุยด้วย”

“อ่อ งั้นเราไปคุยที่ห้องพักของเพียงไหม เพียงมีขนมที่ญาติคนไข้เอามาฝากเยอะเลย ช่วยไปจัดการให้หน่อยค่ะ กินไม่หมดซักที นี้ขนาดเพียงแบ่งให้พี่ๆ พยาบาลแล้วนะ”

“ฮ่า ฮ่า ได้ครับ ผมกำลังหิวพอดีเลย”

เมื่อทั้งสองคนเดินมาถึงห้องพักของหมอเพียง หมอบีมก็ตัดสินใจปรึกษาเกี่ยวกับอาการของพอล น้องชายของแพทย์หญิงที่นั่งอยู่ตรงหน้าเขาตอนนี้ทันที เพราะหมอบีมก็เป็นหนึ่งในหมอที่ดูแลรักษาพอลเหมือนกัน

“หมอเพียงครับ ผมกังวลกับอาการข้างเคียงหลังจากการผ่าตัดของพอลนะครับ”

“หมอบีมคิดเหมือนเพียงเลยค่ะ ตอนนี้เพียงได้แต่ภาวนาขอให้เจ้าพอลมันฟื้นขึ้นมาก่อน เรื่องอื่นค่อยว่ากันทีหลังค่ะ”

“ครับ พอลต้องฟื้นสิครับ กำลังใจตั้งมากมาย อีกอย่างใจเขาก็สู้ด้วยแหละ”

“ค่ะ ขอบคุณนะค่ะ ที่เป็นห่วงเจ้าพอลมัน”

"นอกจากพอลจะเป็นคนไข้ของผม พอลมันก็ยังเป็นน้องของผมเหมือนกันนะครับหมอเพียง”

หมอบีมเอ่ยบอกยังหมอเพียงพร้อมกับรอยยิ้มบางๆ เพราะคุณหมอหนุ่มไม่เคยคิดว่าหมอเพียงดาวเป็นเพื่อนร่วมอาชีพ แต่หมอหนุ่มกับคิดมากว่านั้น เขาแอบมองเพียงดาวมานานแล้ว แต่ก็ไม่กล้าบอกความรู้สึกต่อเพียงดาวซักที ทำได้เพียงแอบมองอยู่ไกลๆ

เช้าวันต่อมา....

“ทำไมพอลถึงอาการหนักขนาดนี้ค่ะ พี่เพียง”

โบว์ บุณราณี เอ่ยถามยังพี่สาวของแฟนหนุ่มด้วยสีหน้าวิตกกังวล ทันทีที่เธอได้รับโทรศัพท์จากครอบครัวของแฟนหนุ่ม หญิงสาวก็รีบเคลียร์งานเดินแบบทันที เพื่อบินกลับมาดูอาการของแฟนหนุ่ม

“บาดแผลตามร่างกายก็ค่อยๆ รักษาไป ดีที่ไม่มีส่วนไหนของร่างกายหัก ส่วนการผ่าตัดก็ผ่านพ้นไปได้ด้วยดี รอแค่เขาฟื้นเท่านั้น”

“อีกนานไหมกว่าพอลจะฟื้นค่ะ”

“พี่ก็บอกไม่ได้เหมือนกันโบว์ ต้องเฝ้าติดตามอาการทุกชั่วโมงเลยตอนนี้”

“อ่าวหนูโบว์ มาถึงตั้งแต่เมื่อไหร่” คุณหญิงทับทิมเอ่ยทักยังแฟนสาวของลูกชาย

“สวัสดีค่ะ คุณแม่ คุณพ่อ โบว์ลงเครื่องก็ตรงมาที่โรงพยาบาลเลย เดียวคุณพ่อกับคุณแม่ของโบว์จะตามมาในช่วงสายๆ ค่ะ”

“จ๊ะลูก”

“น้องเป็นยังไงบ้างยัยเพียง”

เมื่อทักทายแฟนสาวของลูกชายเสร็จ คุณหญิงทับทิมก็หันมาถามอาการของลูกชายกับพี่สาวของเขาทันที

“ยังทรงตัวอยู่ค่ะแม่ แต่ก็ตอบสนองการรักษาดีขึ้นเรื่อยๆ ตอนนี้ต้องรอน้องฟื้นขึ้นมาก่อนค่ะ”

“เห็นว่าวันนี้ทางครอบครัวลุงพุฒก็จะมาเยี่ยมน้องด้วยใช่ไหม”

“ค่ะ น่าจะมากันหมดเลย ทั้งคุณลุงคุณหญิงป้า นายพี นายพัช รวมไปถึงลูกกับภรรยาของนายพีด้วยค่ะพ่อ”

“โอ๊ะ นั้นไงค่ะ มากันพอดีเลย”

“ป้าเพียงคร๊าบ นนท์มาหา มาเยี่ยมอาพอลด้วยครับ”

น้องนนท์ลูกชายของพีระและเนเน่ รีบวิ่งเข้ามากอดขาคุณป้าหมอคนสวยทันที ที่เห็นหน้า

“น้องนนท์ลูก ไม่เสียงดังค่ะ ที่นี้โรงพยาบาลนะ มันรบกวนคนอื่นเข้าใจไหม”

เนเน่ที่วิ่งตามลูกชายมาเอ่ยปรามเจ้าเด็กแสบของบ้านทันที เพราะเธอเกรงใจคนอื่นเขา

“พอล มันเป็นยังไงบ้างพี่เพียง”

พีระเอ่ยถามอาการของลูกพี่ลูกน้องของตัวเองทันที อันที่จริงครอบครัวของพวกเขาตั้งใจจะมาดูอาการตั้งแต่เมื่อวานแล้ว แต่เพียงดาวบอกว่าให้รอก่อน มาตอนนั้นก็ไม่ได้เข้าเยี่ยมอยู่ดี เพราะอาการของพอลถือว่าสาหัสยิ่งนัก ให้รอฟังข่าวจากที่บ้านเอา เดียวเธอจะโทรอัพเดรตอาการของพอลเรื่อยๆ เอา

“ตอนนี้ก็รอแค่น้องรู้สึกตัว การผ่าตัดก็ผ่านพ้นไปได้ด้วยดี ส่วนแผลตามร่างกายก็ค่อยๆ รักษาไป”

“แล้วเรื่องคดีความไปถึงไหนแล้วครับ”

พัชระเอ่ยถามไปยังลุงของตัวเอง ที่ตอนนี้กำลังนั่งคุยกับพ่อและแม่ของเขาอยู่ที่โซฟารับแขก

“ทางคนขับและก็เจ้าของบริษัทรถก็ยอมรับผิดทุกอย่าง ลุงให้ทางทนายเป็นคนจัดการแล้ว ฝั่งนั้นเขาก็ยอมชดใช้ความเสียหายตามที่เราร้องขอทุกอย่างเลย”

“ดีแล้วครับ ผิดก็ว่าไปตามผิด”

“อืม ก็ถือว่าเขายังมีความเป็นคนอยู่ ทำให้เรื่องคดีความไม่ยุ่งยากเท่าไรนัก”

“คุณหมอเพียงค่ะ มีเคสด่วนเข้ามาค่ะ !!”

ไม่ทันที่จะได้พูดคุยกับหลานชายตัวน้อยอย่างน้องนนท์เท่าไหร่นัก พี่พยาบาลประจำห้องฉุกเฉินก็รีบวิ่งมาตามเธอไปรับเคสด่วนที่ห้องฉุกเฉินทันที