Rose 4 : ตื้อเท่านั้น 2

บัวที่กำลังจะใส่เส้นมะละกอลงไปในครก เอ่ยกระซิบบอกโรส ด้วยรอยยิ้มกวนๆ

“ไม่!! ไม่มีทาง”

ฮ่า ฮ่า ฮ่า

เมื่อส้มตำและกับข้าวอื่นๆ เสร็จเรียบร้อยแล้ว ทุกคนต่างก็พากันทยอยขนออกมาบริเวณหน้าบ้าน ที่เป็นจุดรับประทานอาหารทุกมื้อของบ้านไออุ่น เพื่อนำมาจัดเตรียมเป็นชุดให้กับเด็กๆ ได้กินเสียก่อน

“ไก่ย่างน่ากินมาก”

“กินกับข้าวเหนียวร้อนๆ คงจะฟินน่าดู”

“ป่ะ เราตักไปกินกันเถอะ ของน้องๆ ครบทุกคนแล้ว”

มะลิรีบเอ่ยชวนเพื่อนๆ หลังจากที่จัดแบ่งอาหารเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

“ดินมากินข้าวเร็ว น้องๆ ได้ครบกันทุกโต๊ะแล้ว”

“อืมๆ เดียวดินไปล้างมือแปปนะ”

ดินเดินหายไปทางหลังบ้านไม่นานนัก แล้วก็เดินกลับมาพร้อมกับยอดผักชะอมอ่อนๆ ที่ปลูกอยู่หลังบ้าน

“อ่ะ ของชอบมะลิ”

“โอ้ย ขอบใจมากดิน เราว่าจะเดินไปเก็บอยู่ แต่ไม่แน่ใจว่ามันมียอดไหม”

มะลิเอ่ยขอบคุณเพื่อนชายคนสนิท ก่อนที่จะรับเอายอดผักชะอมอ่อนๆ มาวางไว้ในจานผัก

“ผักอะไรอ่ะ”

“ชะอมไง กินกับส้มตำอร่อยนะ ลองไหม”

“มันต้องใส่กับไข่เจียว หรือไม่ก็แกงส้มไม่ใช่เหรอ ทำไมเอามากินสดแบบนี้หล่ะ ไม่เหม็นหรือไง”

โรสเอ่ยถามมะลิด้วยความสงสัย เพราะปกติที่บ้าน แม่ครัวจะนำผักชะอมมาปรุงเป็นส่วนหนึ่งของเมนูต่างๆ แต่ไม่เคยเห็นเอามาทานสดกันแบบนี้

“อ่ะ ลองดูสิ บัวกับพุดซ้อนเอาด้วยไหม”

“เอาๆ” บัวและพุดซ้อนพยักหน้าพร้อมๆ กัน ก่อนที่จะนำผักชะอมมาวางเป็นกับแกล้มเหมือนกับมะลิ ซึ่งจะเหลือก็แต่คุณหนูโรสที่ยังคงมองดูเพื่อนๆ พากันกินผักชะอมคู่กับส้มตำอย่างเอร็ดอร่อย ส่วนเธอนั้นยังคงกล้าๆ กลัวๆ ที่จะตักกิน

จนในที่สุดก็มีปีกไก่ที่ถูกฉีกออกเป็นชิ้นๆ พอดีคำ ถูกวางลงบนจานของเธอ พร้อมกับส้มตำและชะอมยอดอ่อนๆ ซึ่งถูกจัดวางไว้อย่างดี พอที่โรสนั้นจะได้ตักเข้าปากเลย

“อ่ะ ลองชิมดู”

แดนดินเอ่ยบอกกับหญิงสาวที่นั่งอยู่ตรงข้าม ก่อนที่ชายหนุ่มจะก้มหน้าก้มตากินข้าวเหมือนเดิม

“ขะ ขอบคุณนะ”

โรสเอ่ยขอบคุณแดนดินด้วยความดีใจแต่ก็ยังแบบงงนิดๆ ว่าทำไมเขาถึงใจดี ทำแบบนี้ให้กับเธอกันนะ ทั้งที่ก่อนหน้านั้นเขายังคงทำท่าทีเฉยชาใส่เธออยู่เลย

เมื่อเห็นว่าทุกคนกำลังจ้องมองมาที่เธอ โรสจึงค่อยๆ ตักปีกไก่ ที่โป๊ะหน้ามาด้วยส้มตำและผักชะอมเข้าปากทันที หญิงสาวค่อยๆ เคี้ยวและลิ้มลองรสชาติของผักชะอมสดที่ตัดสินใจกินเป็นครั้งแรกเนื่องจากผู้ชายที่เธอแอบชอบตักให้ แต่เมื่อกลืนลงไปแล้วรสชาติของมันก็ไม่ได้แย่อย่างที่คิด

“เป็นไง อร่อยไหม”

มะลิเอ่ยถามเพื่อนสาวด้วยความลุ้นสุดๆ

“อืม รสชาติแปลกๆ แต่ก็กินได้”

“เหอะ เพื่อนคะยั้นคะยอให้ลองกินแทบตายไม่ยอมกิน แต่พอผู้ชายตักให้แค่นั้นแหละ”

“อะไรยัยบัว”

“เปล่า~”

โรสถลึงตาใส่บัว ก่อนที่จะก้มหน้าก้มตากินข้าวต่อ เพราะเธอนั้นจะต้องเดินทางกลับก่อนเพื่อนๆ เนื่องจากคุณหญิงแม่พึ่งส่งข้อความมาบอก ว่าเย็นนี้เธอจะต้องไปเยี่ยมพี่พอล ลูกชายของคุณป้าทอฝันเพื่อนสนิทของท่านด้วยกัน ซึ่งเธอจะหลีกเลี่ยงเหมือนกับทุกครั้งที่ผ่านมาก็ไม่ได้ เนื่องจากครอบครัวพงษ์นาราสนิทสนมกับครอบครัวของเธอเป็นอย่างมาก และกับพี่พอลเอง เธอก็มีโอกาสได้เจอและพูดคุยกันอยู่บ่อยครั้ง ถือว่าสนิทสนมกันพอสมควร จนถึงขั้นทางผู้ใหญ่คิดจะทาบทามให้เป็นคู่หมายของกันและกัน แต่บังเอิญว่าพี่พอลนั้นมีคนรักไปเสียก่อน และเธอเองก็ปฏิเสธหัวชนฝามาเรื่อยๆ จนในที่สุดทางผู้ใหญ่ก็ยอมแพ้และพับโปรเจคเกี่ยวดองไปเอง