Share

ชอบผู้ชายเอาใจ

last update Tanggal publikasi: 2026-09-14 15:26:33

ช่วงบ่ายคล้อย แสงแดดสะท้อนยอดหญ้าเขียวขจีในไร่ เสียงรถหรูแล่นเข้ามาจอดเทียบข้างเรือนพัก ก่อนที่ร่าง
Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi
Bab Terkunci

Bab terbaru

  • บ่วงร้ายพ่ายรอยรัก   มันดีเหลือเกินNc20+

    เมื่อมองฝ่าความมืดเลียบตามแนวลำธารไปอีกไม่กี่สิบเมตร ชายหนุ่มก็สังเกตเห็นกระท่อมยกพื้นไม้ไผ่เก่าๆ ของชาวหาปลาตั้งหลบมุมอยู่ริมน้ำ มีชานไม้ทอดยื่นลงไปแตะผิวน้ำตื้นที่ใสสะอาด ตรงนั้นมีทั้งที่กำบังสายตาจากพวกคนร้าย มีหลังคา และมีสายน้ำไหลเอื่อยพอจะช่วยบรรเทาความร้อนรุ่มของเธอได้ ภรภัทรไม่รอช้า รีบสาวเท้าพาร่างบางตรงไปยังกระท่อมริมน้ำหลังนั้นทันที ภรภัทรตัดสินใจพาร่างบางก้าวลงสู่ริมตลิ่งตรงจุดที่น้ำตื้นแค่ระดับเอว กระแสน้ำเย็นเฉียบไหลเอื่อยผ่านลำตัว ชายหนุ่มค่อยๆ หย่อนร่างของน้ำฟ้าลงสัมผัสสายน้ำ หวังให้ความเย็นช่วยดับเปลวไฟที่กำลังแผดเผาจากข้างใน “อึก... หนาว... แต่ข้างในมันร้อน... ร้อนจนจะระเบิดแล้วคุณต้น...” ทันทีที่สัมผัสน้ำ ร่างบางสะดุ้งเฮือก ทว่าความเย็นจากภายนอกกลับไม่อาจต้านทานกระแสความร้อนรุ่มที่แล่นพล่านอยู่ในกระแสเลือดได้ เสื้อเชิ้ตสีอ่อนเปียกชุ่มจนแนบสนิทไปกับเรือนร่าง เผยให้เห็นทรวดทรงอวบอิ่มและเอวคอดกิ่วอย่างเด่นชัดภายใต้แสงจันทร์สลัว ยอดอกชูชันเสียดสีกับเนื้อผ้าบางเบาจนเห็นรอยนูนเด่นชัด ภรภัทรสูดลมหายใจเข้าลึก พยายามข่มอารมณ์ดิบ สองมือหนาประคองดวงหน้าหวานไว้ “ฟ้า ตั้งส

  • บ่วงร้ายพ่ายรอยรัก   เอาน้ำลดไข้

    โครม! ภรภัทรใช้ฝ่าเท้าถีบประตูไม้ผุพังจนหลุดกระเด็นเข้าไปในห้อง เศษไม้หักสะบั้น ปากกระบอกปืนในมือล็อกเป้าเข้าใส่ชายฉกรรจ์ทั้งสามคน “คุณต้น... ช่วยฟ้าด้วย...” เสียงหวานสั่นเครือแหบพร่าลอยกระทบโสตประสาท น้ำฟ้านอนบิดกายทุรนทุราย เสื้อเชิ้ตสีอ่อนหลุดลุ่ยจนเห็นผิวเนื้อเนียนละเอียดที่เวลานี้แดงซ่านและชุ่มโชกไปด้วยเหงื่อ ภาพตรงหน้าจุดชนวนเพลิงโทสะของภรภัทรจนถึงขีดสุด ชายฉกรรจ์ร่างหนาสามคนชะงักค้าง ปืนในมือพวกมันยังไม่ทันยกขึ้น ปลายกระบอกปืนของภรภัทรกับเรนก็ลั่นไกอย่างแม่นยำเพื่อตัดกำลังคนร้ายในเสี้ยววินาที ปัง! ปัง! ปัง! เสียงปืนแผดก้องติดต่อกันสามนัด กระสุนเจาะเข้าที่หัวไหล่และต้นขาของพวกมันอย่างจงใจ แรงปะทะทำให้ร่างของคนร้ายเซถอยหลัง ปืนสั้นในมือหลุดกระเด็นตกพื้น สองคนที่ยังพอขยับไหวพยายามชักมีดพกพุ่งกระโจนเข้าใส่ด้วยความจนตรอก เรนปราดเข้ามาขวางตัวหนึ่งไว้ทันควัน หมุนตัวเตะกวาดตัดขามันล้มคว่ำลงกับพื้นแล้วล็อกแขนไพล่หลังกดซ้ำจนขยับไม่ได้ ขณะที่อีกคนพุ่งเงื้อมีดหมายจะแทงภรภัทร ชายหนุ่มเบี่ยงตัวหลบคมมีดเพียงคืบ ก่อนจะสวนหมัดหนักหน่วงเข้าเต็มปลายคางจนมันทรุดฮวบ แล้วกระแทกส้นเท้าซ้ำเข้าท

  • บ่วงร้ายพ่ายรอยรัก   ทุกคนปลอดภัย

    เพลิงถือสายวิดีโอคอลรออยู่หลายวินาทีกว่าปลายทางจะกดรับ “ไอ้แตม! มึงรับช้าจังวะ มึงรีบเปิดกล้องดูเดี๋ยวนี้ ระเบิดเวลา มีถังสารเคมีล้อมรอบ กูต้องตัดสายไหน!” ภาพหน้าจอวิดีโอคอลสั่นไหว ปลายสายปรากฏใบหน้าของแตมที่กำลังจ้องหน้าจอคอมพิวเตอร์ตาแทบค้าง เสียงแป้นพิมพ์ดังรัวเเร็ว [“เฮีย! ใจเย็นๆ เอาโทรศัพท์ส่องเข้าไปใกล้ๆ แผงวงจร อย่าเพิ่งกระตุกสายมั่วซั่ว!”] แตมตะโกนสั่งแข่งกับเสียงเตือนของเครื่องวัด [“เชี่ย... วงจรสองชั้น! มันต่อสายหลอกไว้ ถ้าตัดสายหลัก ไฟจะจุดระเบิดสำรองทันที!”] “แล้วจะให้กูทำยังไง! พูดเป็นภาษาคนสิวะ อย่ามัวแต่พล่ามศัพท์เทคนิค กูไม่ได้จบวิศวะมานะโว้ย!” เพลิงตะคอกลั่นเหงื่อไหลเข้าตาจนแสบพร่า เขายกคีมตัดสายไฟในกระเป๋าเครื่องมือขึ้นมาจ่อ สองมือกำแน่นจนสั่นระริก 00:58... 00:57... “แม่มึงเอ๊ย เกิดมาเคยตัดแต่สายไฟบ้าน งานเสี่ยงตายแบบนี้ทำไมต้องเป็นกูด้วยวะ!” เพลิงบ่นสบถด่าตัวเองไม่หยุด ปากก็บ่นมือก็เกร็งจนแทบชัก “ไอ้ต้น... ถ้ากูรอดไปได้ มึงต้องจ่ายค่าทำขวัญให้กูเป็นร้อยล้านเลยนะเว้ย!” [“เฮียเพลิง ฟังผม!”] เสียงแตมดึงสติเขากลับมา [“ดูสายไฟเส้นคู่ที่ต่อจากแผงสวิตช์ล่าง มีสีน้ำ

  • บ่วงร้ายพ่ายรอยรัก   ข้อเสนอ

    นิสายืนตระหง่านอยู่บนทางเดินดินลูกรังหน้าบ้านพักคนงานร้าง ใบหน้าสวยเฉี่ยวเชิดขึ้นอย่างผู้ถือไพ่เหนือกว่า เมื่อเห็นร่างสูงของภรภัทรกับเรนก้าวพ้นแนวไม้ออกมา หญิงสาวก็ยกยิ้มมุมปากอย่างเยือกเย็น“หยุดอยู่ตรงนั้นคุณต้น!” นิสายกมือข้างขวาขึ้น ชูรีโมตคอนโทรลสีดำมะเมื่อมที่มีไฟแอลอีดีสีแดงกะพริบถี่โชว์หรา “อย่าคิดจะก้าวเข้ามาแม้แต่ก้าวเดียว ไม่อย่างนั้น... ฉันจะกดระเบิดเดี๋ยวนี้!”ภรภัทรชะงักฝีเท้า เรนยกปืนขึ้นเล็งในเสี้ยววินาที ทว่านิสากลับไม่มีท่าทีหวาดกลัวแม้แต่น้อย“ลดปืนลงสิคะ ถ้าไม่อยากให้โกดังฝั่งโน้นกลายเป็นหลุมฝังศพของพ่อคุณกับนังแก้วตา!” นิสาหัวเราะในลำคอเบาๆ “ฉันให้คนเอาระเบิดไปซ่อนไว้ใต้โต๊ะกลางโกดัง เชื่อมสายชนวนเข้ากับถังสารเคมีไว้ แค่ฉันขยับปลายนิ้ว หรือถ้าตัวเลขนับถอยหลังหมดลง ทุกคนที่นั่นจะแหลกละเอียดเป็นผุยผง!”แววตาของภรภัทรนิ่งสนิท ทว่าประกายตาคมกริบลุกโชนด้วยรังสีอำมหิต เครื่องดักฟังขนาดจิ๋วที่ติดอยู่ใต้ปกเสื้อส่งสัญญาณเสียงของนิสาตรงเข้าหูฟังของปลัดธาวินทุกลำดับคำนิสายกมือซ้ายขึ้นมาอีกข้าง ปลายนิ้วหันหน้าจอมือถือที่กำลังเชื่อมสัญญาณภาพสดจากกล้องวงจรปิดในห้องพักคนงานร้าง

  • บ่วงร้ายพ่ายรอยรัก   พี่ปลอดภัยดี

    ร่างของศักดากระตุกเกร็งอย่างแรง ก่อนจะทรุดฮวบลงไปกองกับพื้นปูนอย่างหมดสภาพ เลือดสีแดงฉานไหลทะลักออกจากบาดแผลตรงหัวไหล่และสีข้างประกายไฟและควันดินปืนที่พวยพุ่ง ไม่ได้มาจากกระบอกปืนที่ยื้อแย่งกันบนพื้นปลายกระบอกปืนของตำรวจนอกเครื่องแบบที่ยืนคุมเชิงอยู่หน้าประตูยังมีควันจางๆ ลอยกรุ่น เจ้าหน้าที่ตัดสินใจเหนี่ยวไกตัดกำลังคนร้ายในเสี้ยววินาทีวิกฤตได้อย่างแม่นยำ ปืนพกสั้นในมือของศักดากระเด็นตกพื้นไถลออกไปไกล“พี่พัฒน์!”แก้วตาโผเข้าไปหาพร้อมพัฒน์ทั้งที่สองมือยังถูกมัดไพล่หลัง น้ำตาแห่งความหวาดกลัวระคนโล่งอกทะลักอาบสองแก้ม “พี่พัฒน์เป็นอะไรไหม เจ็บตรงไหนหรือเปล่า!”พร้อมพัฒน์ยันกายลุกขึ้นอย่างรวดเร็ว แม้จะมีรอยฟกช้ำและรอยถลอกตามแขนเสื้อจากแรงกระแทก แต่ร่างสูงใหญ่ยังปลอดภัยดี ชายหนุ่มไม่สนใจความเจ็บของตัวเอง รีบทรุดตัวลงคุกเข่าตรงหน้าหญิงคนรัก สองมือหนาประคองใบหน้าของแก้วตาไว้ด้วยความทะนุถนอม สายตาเต็มไปด้วยความห่วงใยสุดหัวใจ“พี่ไม่เป็นไรแก้ว พี่ปลอดภัยดี... ปลอดภัยแล้วนะแก้วตา”ตำรวจสองนายกรูเข้าไปล็อกตัวศักดาที่นอนบิดตัวครางโหยหวนด้วยความเจ็บปวดลงกับพื้นอย่างแน่นหนา นายตำรวจอีกคนรีบสาวเท้

  • บ่วงร้ายพ่ายรอยรัก   แก้วใจตายไปแล้ว

    “มึงก็ชั่วพอๆ กับกูนั่นแหละ!” ศักดาแผดเสียงหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง “มึงหลอกให้กูหลงจนหัวปักหัวปำ แล้วมึงก็ถีบหัวส่งกู มึงวางแผนร่วมมือกับมุกดาลวงนังแก้วตาไปฆ่าทิ้ง แล้วยังวางยากูกับมุกดาให้ได้เสียกัน เพื่อที่มึงจะได้ชุบตัวไปเป็นเมียไอ้พร้อมพัฒน์อย่างสมใจอยากไง!” “แต่ฉันไม่ใช่แก้วใจ! ฉันคือแก้วตา!” “หึ! มึงคิดว่ากูจะเชื่อมึงเหรอวะ!” ศักดาแสยะยิ้มเหี้ยม บีบคางแน่นขึ้น “พวกมึงเป็นฝาแฝดกัน หน้าตาพิมพ์เดียวกันเป๊ะ อย่ามาตอแหลเพื่อเอาตัวรอดหน่อยเลย!” “ฉันมีไฝที่หางตาซ้าย... แต่แก้วใจไม่มี!” ศักดาชะงักกึก สายตากร้าวเลื่อนไปจับจ้องหางตาซ้ายของหญิงตรงหน้า เม็ดไฝสีน้ำตาลเข้มขนาดเล็กเด่นหราอยู่ตรงนั้น ซึ่งผู้หญิงที่มันเคยนอนกอดเมื่อยี่สิบปีก่อนไม่มีแน่นอน ความลังเลผุดขึ้นในแววตาของศักดาแค่วูบเดียว แก้วตาก็ตอกย้ำความจริงเสียงดังฟังชัด “แก้วใจถูกคนร้ายฆ่าตายตามแผนชั่วของมุกดาไปตั้งแต่วันนั้นแล้ว! เพราะพวกมันคิดว่าคนที่พวกมันฆ่าคือฉัน!” “ไม่จริง! มึงโกหก!” ศักดาตัวสั่นเทิ้มด้วยความสับสน แผดเสียงลั่นห้องอย่างไม่ยอมรับความจริง “จริง!” แก้วตาสบตามันอย่างเด็ดเดี่ยว “แก้วใจตายไปยี่สิบกว่าปีแ

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status