LOGINShare
บทที่ 142
Latest chapter
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 456
ซางเลี่ยรุ่ยลังเลไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ยเสนอตัวขึ้นมาเอง “ได้ เดี๋ยวผมไปส่งเอง!”เวินหร่านรีบส่ายหน้าปฏิเสธ “ไม่ต้องหรอกค่ะ ฉันไปเองคนเดียวได้”ซางเลี่ยรุ่ยจ้องมองเธอด้วยสายตาลึกล้ำ “ไหนบอกว่ารีบไม่ใช่เหรอ?”ทำไมเขาถึงรู้สึกว่าเธอกำลังตั้งใจหลบหน้าหลบตาเขาอยู่กันแน่?เวินหร่าน “ฉัน...”ท้ายที่สุดเธอก็ทำได้เพียงยอมให้ซางเลี่ยรุ่ยขับรถไปส่งเธอที่บ้านตระกูลเวินแต่โดยดีตลอดเส้นทาง เวินหร่านนั่งเอนกายชิดขอบหน้าต่าง ไม่เอ่ยปากพูดจาตอบรับซางเลี่ยรุ่ยสักเท่าไรในหัวเอาแต่ครุ่นคิดถึงบทสนทนาระหว่างเขากับแม่ของเขาเมื่อสักครู่นี้ไม่ว่างเว้นกระทั่งรถยนต์แล่นมาจอดนิ่งสนิทลงที่หน้าบ้านตระกูลเวิน“ถึงแล้วค่ะ ลาก่อนค่ะ!”เวินหร่านเอื้อมมือไปปลดสายเข็มขัดนิรภัย พลางเอ่ยลาซางเลี่ยรุ่ยอย่างรีบร้อน“อยากให้ผมเข้าไปเป็นเพื่อนไหม?” ซางเลี่ยรุ่ยพลันเอ่ยถามขึ้นมาฉับพลันเวินหร่านชะงักไปครู่หนึ่ง หันขวับกลับไปมองเขาด้วยความประหลาดใจเขาไม่ได้คิดจะเข้าไปในบ้านตระกูลเวินพร้อมกับเธอหรอกนะ?ยามนี้เขาจะไปด้วยสถานะอะไรกัน?เจ้านาย? หรือคู่นอน?ดูเหมือนจะไม่เหมาะสมสักอย่าง“ไม่ต้องหรอกค่ะ”เวินหร่าน
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 455
เถาอวี้หลิงโมโหจนจุกอก “อย่าบอกนะว่าฟู่ตานฉิงเทียบไม่ได้แม้กระทั่งหญิงที่มีสามีแล้วน่ะ?”ซางเลี่ยรุ่ยตอบแทบจะในทันทีโดยไม่ต้องเสียเวลาคิด “เทียบไม่ได้ครับ!”เถาอวี้หลิง “แก... แกตาบอดไปแล้วหรือไง? ตานฉิงไม่ดีตรงไหน? เธอเป็นถึงไฮโซสาวอันดับหนึ่ง รูปร่างหน้าตางดงาม ภูมิหลังเลิศ นิสัยใจคอก็ดี ผู้ชายข้างนอกรอต่อคิวจีบเธอตั้งเยอะแยะ...”ซางเลี่ยรุ่ยเอ่ยตัดบทด้วยน้ำเสียงเย็นชา “ถ้าแม่ชอบขนาดนั้น ทำไมไม่รับเธอเป็นลูกสาวบุญธรรมไปเลยล่ะครับ?”เถาอวี้หลิง “แม่ไม่ได้อยากได้ลูกสาวบุญธรรม แม่ต้องการแค่ลูกสะใภ้”ซางเลี่ยรุ่ย “ลูกสะใภ้ของคุณแม่อีกไม่นานก็คงจะมีแล้ว แต่รับรองว่าไม่ใช่เธอแน่ ๆ ครับ”พูดจบเขาก็กดตัดสายทิ้งทันทีไม่เปิดโอกาสให้เถาอวี้หลิงได้เอ่ยปากหว่านล้อมเขาต่ออีกแม้แต่นิดเดียวยามเห็นว่าชายหนุ่มกำลังจะหมุนตัวหันกลับมาเวินหร่านก็รีบสาวเท้าวิ่งถอยหลังกลับไปโดยไวยามนี้ในหัวของเธอสับสนอลหม่านไปหมดการแอบได้ยินเสียงซางเลี่ยรุ่ยคุยสายกับผู้เป็นแม่เมื่อครู่นี้ สร้างความตื่นตะลึงให้แก่หัวใจของเธอเป็นอย่างมากคาดไม่ถึงเลยว่าแม่ของซางเลี่ยรุ่ยจะถึงขั้นโทรศัพท์มาเอ่ยปากถามความคืบห
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 454
โจวลี่จวนเบิกตาโพลงด้วยความตื่นตะลึงงันแทบไม่อยากจะเชื่อสายตาว่าลูกชายจะออกรับแทนเวินหร่าน“แก...”หากไม่ใช่เพราะฟู่จิ่งเฉิงหย่าขาดกับเวินหร่านไปแล้ว เธอคงเกือบจะคิดไปแล้วว่าเขานึกถูกใจเวินหร่านเข้าจริง ๆ “เอาเถอะ ไม่ว่าจะยังไง ตอนนี้แกก็เป็นถึงผู้สืบทอดตระกูลฟู่แล้ว ทายาทสืบทอดสายเลือดตระกูลฟู่ยังรอให้แกมาต่อเติมอยู่ เรื่องหย่าเนี่ย แม่ช่วยปิดบังให้ได้แค่ชั่วคราว แต่ปิดไม่ได้ตลอดชีวิตหรอกนะ! ยังไงพ่อแกก็ต้องจัดแจงให้แกแต่งงานใหม่อยู่ดี! และผู้หญิงที่จะแต่งด้วยอย่างน้อยที่สุดก็ต้องเป็นคุณหนูจากตระกูลใหญ่นั่นแหละ”โจวลี่จวนจ้องมองลูกชายพร้อมกับเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงจริงจังฐานะของเขาแปรเปลี่ยนไปแล้ว ความรับผิดชอบย่อมต้องยิ่งใหญ่ตามไปด้วยอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ไม่ว่าเขาจะยินยอมแต่งงานใหม่หรือไม่ การแต่งงานกับคุณหนูผู้ดีมีตระกูลเพื่อรีบให้กำเนิดทายาทสืบสายเลือด ต่างก็เป็นสิ่งที่เขาต้องทำ เพื่อกุมตำแหน่งผู้สืบทอดตระกูลฟู่ในยามนี้ให้มั่นคงถาวร...ยามเวินหร่านลืมตาตื่นขึ้นมา แสงตะวันก็สว่างจ้าไปทั่วฟ้าแล้วเมื่อคืนนี้นอนค้างคืนอยู่ในห้องนอนของซางเลี่ยรุ่ยตลอดทั้งคืนซางเลี่ยรุ่ยร
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 453
พูดยังไม่ทันขาดคำ เขาก็เดินออกจากห้องน้ำไปเวินหร่านมองตามแผ่นหลังของเขาที่ก้าวเดินจากไปด้วยความตะลึงงันเขาคงจะกำลังโกรธอยู่เป็นแน่ทว่าถึงจะเป็นเช่นนั้น เขาก็ยังคงยกห้องนอนของตัวเองให้เธอนอน และยืนยันที่จะให้เธอค้างคืนที่นี่อยู่ดี...ณ บ้านใหญ่ตระกูลฟู่“แม่ครับ ที่เรียกผมกลับมาด่วนขนาดนี้ ตกลงว่ามีเรื่องอะไรกันแน่ครับ?”ฟู่จิ่งเฉิงเอ่ยปากซักถามผู้เป็นแม่ทันทีที่ก้าวเท้ากลับมาถึงโจวลี่จวนถลึงตาใส่เขาหนหนึ่ง “จะมีเรื่องอะไรได้อีก? ก็เรื่องที่แกกับเวินหร่านหย่ากันนั่นแหละ เรื่องใหญ่ขนาดนี้แกยังกล้าปิดบังแม่ไว้อีกนะ!”สีหน้าของฟู่จิ่งเฉิงมืดมนลง “ผมก็แค่ไม่อยากให้แม่ต้องพลอยกังวลไปด้วยไม่ใช่หรือครับ?”ทว่าแววตาและใบหน้าของโจวลี่จวนกลับไม่อาจปกปิดความเปรมปรีดิ์ยินดีไว้ได้เลยแม้แต่น้อย “กังวลอะไรกันเล่า? พอแม่รู้ว่าแกหย่าขาดกับเวินหร่านแล้ว แม่ดีใจจนไม่รู้จะดีใจยังไงแล้วต่างหาก”ฟู่จิ่งเฉิงรู้สึกเพียงว่ารอยยิ้มของผู้เป็นแม่ในเวลานี้มันช่างบาดตาบาดใจเหลือเกินเขาเพิ่งจะมารู้ตัวในตอนนี้เองว่า ตนเองรู้สึกเสียใจขึ้นมาบ้างแล้วที่ตัดสินใจหย่าขาดกับเวินหร่านทว่าโจวลี่จวนกลับไม่ได
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 452
ครั้นเรื่องราวสิ้นสุดลงเวินหร่านก็นอนแช่อยู่ในอ่างอาบน้ำด้วยสภาพร่างกายอันอ่อนระทวยไปทั้งตัวใบหน้าเกลี้ยงเกลาแดงซ่านนับเป็นครั้งแรกในชีวิต ที่เธอถูกผู้ชายทรมานทรกรรมด้วยวิธีเช่นนี้เวินหร่านหอบหายใจถี่กระชั้น นอนหมอบเกยอยู่ขอบอ่างอาบน้ำพร้อมกับหลับตาลงนึกอยากจะหลับไปเสียให้รู้แล้วรู้รอดตรงนี้สายตาของซางเลี่ยรุ่ยกลับทอประกายวาววับ ตื่นตัวเป็นอย่างยิ่ง“พอใจไหม?”เขาเขยิบเข้ามาแนบชิดจากทางด้านหลังของเธอแล้วเอ่ยถามเวินหร่านใบหน้าแดงก่ำ ไม่อยากจะเอ่ยปากตอบคำถามของเขาเลยสักนิดเธอยอมรับว่าตนเองรู้สึกสุขสมถึงใจจริง ๆ นั่นแหละฝีมือและชั้นเชิงของเขามันยอดเยี่ยมมากจริง ๆ ใช้เพียงแค่เรียวนิ้วก็สามารถ...เวินหร่านอับอายขายหน้าจนแทบจะไม่กล้าพบเจอผู้คนอีกต่อไปแล้วผู้ชายคนนี้ลูกเล่นแพรวพราวเกินไปแล้วเธอไม่มีทางรับมือเขาไหวเลยจริง ๆ รู้อย่างนี้น่าจะไม่ออกปากยอมเป็นคู่นอนกับเขาตั้งแต่แรกเสียยังดีกว่า“สามีคุณเคยทำกับคุณแบบนี้หรือเปล่า?”ซางเลี่ยรุ่ยเอ่ยถามชิดใบหูของเธอ ด้วยน้ำเสียงทุ้มพร่ามืดมนเป็นพิเศษเวินหร่านยิ่งรู้สึกอับอายหนักขึ้นไปอีกนึกไม่ถึงเลยว่าเขาจะเอ่ยถึง “
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 451
ทั้งที่รู้ดีอยู่แล้วว่าก่อนหน้านี้เธอเคยป่วยเป็นโรคฮิสทีเรีย ทำแบบนี้แล้วเธอหักห้ามใจไหวได้อย่างไร?เวินหร่านพยายามสะกดข่มความรู้สึกของตัวเองอย่างสุดชีวิต “ตกลงว่าคุณต้องการจะทำอะไรกันแน่คะ?”ซางเลี่ยรุ่ยจ้องมองใบหน้าทรงไข่ที่ขึ้นสีแดงระเรื่อของเธอ “คืนนี้อยากให้คุณได้กินของดีสักหน่อย”หัวใจของเวินหร่านสั่นสะท้าน คำพูดที่เอ่ยออกไปขัดกับความรู้สึกในใจอยู่บ้าง “ก็บอกแล้วไงคะว่าไม่ต้องการ”ซางเลี่ยรุ่ยคว้ามือของเธอขึ้นมาอีกครั้ง“ถ้าคุณไม่อยากลูบตรงนั้น หรือว่าอยากลูบตรงนี้แทนล่ะ?”น้ำเสียงทุ้มพร่าของเขา เจือไปด้วยเสียงหายใจกระหึ่มหนักหน่วงขึ้นเล็กน้อยเวินหร่านหน้าแดงไปถึงหู “ไม่ใช่สักหน่อย คุณปล่อยฉันนะ!”เธอไม่ได้อยากจะมีอะไรกับเขาแบบนั้นสักหน่อยเข้าใจไหม“เด็กดี ลูบผมหน่อยสิ!”ซางเลี่ยรุ่ยจับมือเธอไว้ กดลูบไล้ไปทั่วร่างของเขาสะเปะสะปะ“อื้ม ไม่นะ...”เวินหร่านกำลังจะเอ่ยปากปฏิเสธ ทว่ากลับถูกชายหนุ่มขบจูบลงบนติ่งหูเสียก่อนเธอสะท้านเฮือกไปทั้งร่างกายราวกับถูกเปลวไฟขนาดย่อมแผดเผา ไร้ซึ่งทางให้หลบลี้หนีหน้าซางเลี่ยรุ่ยจับมือเธอ ลูบผ่านเรือนร่างของเขาไปเสียทุกสัดส่วนก่อ
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 4
เวินหร่านไม่ได้นอนทั้งคืนความว่างเปล่าทางกายและจิตใจที่บอบช้ำทำให้เธอไม่อาจข่มตาหลับได้เลยโชคดีที่เช้าวันรุ่งขึ้นเธอไม่ได้ไปทำงานสายแต่ตอนที่เวินหร่านเดินหาวเข้าไปในบริษัทกลับพบว่าบรรยากาศวันนี้แปลกชอบกล“อยู่ดี ๆ วันนี้ก็มีท่านประธานคนใหม่มารับตำแหน่งล่ะ...” หลีลี่เพื่อนสนิทบอกข่าวใหญ่นี้กับ
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 3
เวินหร่านสีหน้าแข็งทื่อฟู่จิ่งเฉิงมองเห็นความผิดหวังที่วาบผ่านดวงตาของเธอแต่ริมฝีปากบางยังคงขยับต่อไปอย่างเย็นชา “โทษที บอกคุณไปหลายครั้งแล้วนะว่าผมเป็นโรครักความสะอาด!”เวินหร่านกล่าวอย่างลนลาน “แต่ที่รักคะ...ฉัน...”ตอนนี้เธอป่วยเป็นโรคฮิสทีเรีย จำเป็นต้องได้รับความช่วยเหลือจากสามีเธอทนไม่
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 2
เวินหร่านเดินออกจากห้องตรวจ รับยา แล้วรีบเดินออกจากโรงพยาบาลไปพอนึกถึงภาพในห้องตรวจเมื่อครู่ ที่ถูกหมอผู้ชายคนหนึ่งสั่งให้ถอดกางเกง เพื่อตรวจให้เธอเธอก็อดไม่ได้ที่จะหน้าแดงก่ำไปถึงใบหูถ้าเรื่องนี้แพร่งพรายออกไป เธอคงไม่มีหน้าไปพบใครแน่ ๆวันหลังเธอต้องหาหมอผู้หญิงเท่านั้น จะไม่ยอมให้ผู้ชายแปล
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 1
“ถอดออกแล้วนอนลงไปครับ!”ตามมาด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำและเย็นชาของชายหนุ่มหัวใจของเวินหร่านกระตุกวูบเธอไม่รู้เลยว่าตัวเองไปติดโรคที่น่าอับอายจนพูดไม่ออกแบบนี้มาตั้งแต่เมื่อไหร่พออาการกำเริบก็จะรู้สึกต้องการอย่างมากจนถึงขั้นไม่เลือกเวลาและสถานที่ ทำให้ชีวิตและหน้าที่การงานได้รับผลกระทบอย่างหนัก
You May Also Like
Bad Engineer เด็กเทรย์ซิส
มดตัวจี๊ด183.1K viewsรักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
พราวนภา80.5K viewsสตรีขี่ม้าออกศึก
ปาเย่วเซิ่งเซี่ย1.4M viewsรวมเรื่องแซ่บ (1) NC20+
Beefy Cat72.0K viewsหัวใจต้องมนตรา
ศรีปุรัม มณีปุรัม201 viewsเด็กเลี้ยงของแทนคุณ
Melyssa614 viewsเพลย์บอยร้ายร่ายรัก
ศรีปุรัม มณีปุรัม146 viewsใต้อาณัติแฝดมาเฟีย (3P)
Selenex189 views
