MasukShare
บทที่ 320
Bab terbaru
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 320
ทรายที่นี่ละเอียดและนุ่มมากเหยียบลงไปใต้ฝ่าเท้าแล้วรู้สึกสบายเป็นอย่างยิ่ง“เอามาสิ!”อยู่ ๆ ซางเลี่ยรุ่ยก็ยื่นมือข้างหนึ่งมาตรงหน้าเธอเวินหร่านมองอย่างสงสัย “ทำอะไรคะ?”ซางเลี่ยรุ่ย “ผมถือรองเท้าให้”เวินหร่านกำลังลังเลอยู่ว่าจะรบกวนเขาดีไหม ซางเลี่ยรุ่ยก็ชิงหยิบรองเท้าของเธอไปถือไว้เสียแล้วเขาถอดรองเท้าของตัวเองออกเช่นกัน แล้วถือมันไว้ในมือด้วยเหตุนี้ ทั้งสองคนจึงเดินเคียงคู่กันไปข้างหน้า ทิ้งรอยเท้าไว้ยาวเหยียดบนผืนทรายสายลมทะเลพัดผ่านเส้นผมของเวินหร่านเรือนผมยาวสลวยปลิวไสวไปตามแรงลมซางเลี่ยรุ่ยที่เดินอยู่ข้าง ๆ เกือบจะมองจนเคลิ้มตามไปเลยทีเดียวเดิมทีเวินหร่านกำลังมองทัศนียภาพท้องทะเลกว้างใหญ่จู่ ๆ ก็รู้สึกได้ถึงสายตาร้อนแรงคู่หนึ่งที่เต็มไปด้วยความรุกเร้าตกลงมาบนตัวเธอเธอหันไปมองตามสัญชาตญาณและก็ได้เห็นว่าซางเลี่ยรุ่ยกำลังจ้องมองมาที่เธอด้วยแววตารุ่มร้อน“คุณมองฉันแบบนั้นทำไมเนี่ย?” เวินหร่านเอ่ยถามด้วยความระแวดระวังสายตาแบบที่เขากำลังมองอยู่ ราวกับจะกลืนกินเธอลงไปทั้งตัวเสียให้ได้จู่ ๆ ซางเลี่ยรุ่ยก็ช้อนตัวอุ้มเธอขึ้นมาในท่าเจ้าสาวอย่างกะทันหัน“ไปท
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 319
เธออยากให้เขารู้ด้วยว่าเธอไม่ใช่ผู้หญิงประเภทที่จะตามตื๊อเซ้าซี้หลังเลิกรากันเด็ดขาดซางเลี่ยรุ่ยตกอยู่ในความเงียบงันเม้มเรียวปากบางเฉียบดั่งคมมีดโดยไม่เอ่ยคำใดออกมาทำเพียงแค่สวมกอดร่างของเธอเข้ามาแนบอกแน่นเท่านั้นไม่มีทางมีวันนั้นเป็นอันขาดความรู้สึกที่เขามีต่อเธอยามนี้ ทวีความรุนแรงขึ้นทุกวัน ๆ รักเธอมากขึ้นทุกวัน ๆ จะเป็นไปได้อย่างไรที่จะเบื่อหน่าย?“ถ้าไม่มีอะไรแล้ว ฉันขอ...” กลับก่อนนะคะคำหลังยังไม่ทันได้เอ่ยหลุดรอดจากริมฝีปากซางเลี่ยรุ่ยก็เอ่ยขัดขึ้นมาเสียก่อน “จูบผมทีหนึ่งสิ!”เวินหร่านชะงักงัน “อะไรนะคะ?”ซางเลี่ยรุ่ยเคลื่อนตัวเข้าไปประชิดตัวเธออีกครั้งกลิ่นอายความเป็นชายบนตัวเขาโอบล้อมพัดพาเข้ามา“ผมบอกว่า จูบผมทีหนึ่ง”เขายังคงจ้องมองเธอ และเอ่ยซ้ำอีกรอบริมฝีปากของเธอนั้นอมชมพูเอิบอิ่มดูนุ่มนิ่มเป็นอย่างยิ่ง น่าจะสัมผัสได้รสชาติที่นุ่มนวลดีไม่น้อยเวินหร่านกะพริบขนตาปริบ ๆ ในดวงตากลมโตใสกระจ่างเจือแววสับสนมึนงงเล็กน้อยชุ่มฉ่ำน้ำเหลือเกินชวนให้คนอดใจไม่ไหวอยากจะคืบคลานได้คืบจะเอาศอกซางเลี่ยรุ่ยใช้มือตบเบา ๆ ที่สะโพกของเธอ “ไหนว่าตกลงสถานะกั
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 318
เธอเติบโตมาในตระกูลเวินตั้งแต่เด็กได้เห็นผู้หญิงมากมายที่ต้องคอยพึ่งพาอาศัยผู้ชายไม่ว่าจะเป็นคนที่มีหน้าตางดงาม หรือมีดีกรีการศึกษาสูงส่งเพียงใดท้ายที่สุดแล้วก็ไม่มีใครได้พบจุดจบที่ดีเลยสักคนผู้หญิงเรายังคงต้องพึ่งพาตัวเองเป็นหลักการฝากชีวิตไว้กับผู้ชายไม่มีทางยั่งยืนไปได้ตลอดรอดฝั่งหรอกหากวันใดวันหนึ่งผู้ชายเกิดทิ้งขึ้นมา ก็อาจจะสูญเสียความสามารถในการใช้ชีวิตต่อไปซางเลี่ยรุ่ยหรี่ตาลงเล็กน้อยอดไม่ได้ที่จะมองหญิงสาวด้วยความรู้สึกชื่นชมและทึ่งในตัวเธอขึ้นมาใหม่ก่อนหน้านี้ตอนที่ได้ยินเธอบอกว่ายินดีเป็นแค่คู่นอนกับเขา ไม่ยอมเป็นแฟนหรือภรรยาในใจของเขารู้สึกหงุดหงิดอยู่ไม่น้อยนึกว่าเธอไม่ได้ชอบเขา แค่คิดจะใช้บริการเขาฟรี ๆ เสียอีกแต่พอได้ฟังคำอธิบายเพิ่มเติมของเธอแล้ว ถึงได้รู้ว่าแท้จริงแล้วเธอก็แค่ต้องการรักษาความเป็นตัวของตัวเองเอาไว้เท่านั้นผู้หญิงที่เขาหมายตาไว้ ไม่เหมือนผู้หญิงทั่วไปจริง ๆ ด้วยสินะ“คุณคิดดีแล้วแน่นะ?”ซางเลี่ยรุ่ยมองช้อนสบตาเธอด้วยแววตาล้ำลึกเวินหร่าน “ค่ะ”ซางเลี่ยรุ่ยยกมือขึ้นลูบไล้พวงแก้มสวยของเธอแววตาทอประกายความลึกซึ้งและมุ่งมั่นตั
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 317
“รีบตอบมาสิ”เวินหร่านอดไม่ได้ที่จะรู้สึกพูดไม่ออก “...”เรื่องการ “เปลี่ยนสามี” มันเป็นเรื่องใหญ่ขนาดนั้น จะให้ตอบตกลงได้ทันทีในชั่วพริบตาได้อย่างไรกันเล่า?เธอมองเขาด้วยแววตาสับสนทำอะไรไม่ถูกซางเลี่ยรุ่ยอดใจไม่ไหว ก้มหน้าลงจูบเบา ๆ ที่ริมฝีปากแดงระเรื่อของเธอน้ำเสียงแหบพร่าเจือแววเกลี้ยกล่อม“เด็กดี เปลี่ยนผู้ชายคนนั้นซะเถอะนะ”เวินหร่านเงิบจนพูดไม่ออกไปชั่วขณะจะมีใครหน้าไหนที่เที่ยวมาบังคับขู่เข็ญให้คนอื่นเปลี่ยนสามีกันเล่า?ทว่าเธอกับฟู่จิ่งเฉิงได้หย่าขาดจากกันแล้วจริง ๆ เพียงแต่ยังไม่สะดวกที่จะเปิดเผยต่อสาธารณชนเท่านั้นเอง“ถ้าคุณไม่ยอมตอบอีก ผมจะกัดคุณจริง ๆ ด้วยนะ!”ซางเลี่ยรุ่ยเอ่ยคาดคั้นด้วยความร้อนรน อยากจะได้ยินคำตอบจากปากเธอใจจะขาดเขาอ้าปากทำท่าจะงับริมฝีปากนุ่มนิ่มของเธอจริง ๆ เวินหร่านถูกเขาบีบคั้นจนจนปัญญาจริง ๆ จำต้องทำใจแข็งเอ่ยออกไป “คุณรอให้ฉันทานอาหารเช้าเสร็จก่อน แล้วค่อยคุยกันนะคะ”“ได้สิ งั้นเราไปที่ห้องอาหารกัน”ซางเลี่ยรุ่ยโอบกอดเธอเดินไปที่ห้องอาหารด้วยกันเขาจัดวางอาหารเช้าที่ถูกส่งมาลงบนโต๊ะอาหารจนเรียบร้อยอาหารครบครันทุกประเภทแถ
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 316
เวินหร่านตื่นขึ้นมาอีกครั้งซางเลี่ยรุ่ยไม่อยู่บนเตียงเสียแล้วสภาพแวดล้อมรอบตัวที่ทั้งคุ้นเคยและแปลกตา ทำให้เธอนึกขึ้นมาได้ในวูบหนึ่งว่านี่ไม่ใช่บ้านของเธอ แต่เป็นคฤหาสน์ของซางเลี่ยรุ่ยต่างหากเมื่อคืนนี้พวกเขาสองคน... มีอะไรกันอีกแล้ว...เวินหร่านนวดขมับเบา ๆ ด้วยความปวดหัวตุบ ๆ รู้สึกนึกเสียใจในการตามใจตัวเองเมื่อคืนทำไมพอต้องเผชิญกับการยั่วยวนครั้งแล้วครั้งเล่าของซางเลี่ยรุ่ย เธอถึงหักห้ามใจตัวเองไม่ได้ทุกทีนะ?ทั้งที่รู้ดีว่าผู้ชายคนนี้คือบอสของเธอ และพวกเขาก็ไม่ควรมีความสัมพันธ์แบบนี้กันแต่ก็ยังคงเปิดโอกาสให้เขาครั้งแล้วครั้งเล่า จนปล่อยให้เขาได้ใจอยู่เรื่อยเธอขาดผู้ชายขนาดนั้นเชียวหรือ?หรืออาจเป็นเพราะหลังแต่งงานเธอขาดเรื่องเซ็กส์มาเป็นเวลานาน ความต้องการในด้านนั้นจึงถูกกดทับเอาไว้ยามนี้พอรอยร้าวถูกเปิดออกเป็นรูโหว่แล้วก็เหมือนกับเขื่อนแตกที่พังทลายลงมา ไม่มีทางกดทับมันลงไปได้อีกแล้วเวินหร่านจัดการล้างหน้าแปรงฟันอย่างรวดเร็ว เตรียมตัวจะรีบหนีกลับใครจะรู้ว่าพอเดินลงมาชั้นล่าง ก็บังเอิญชนเข้ากับซางเลี่ยรุ่ยเข้าพอดีเขากำลังรับอาหารเช้าจากหน้าประตูที่ทางโร
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 315
เมื่อเสร็จสิ้นกิจกรรมเวินหร่านนอนแผ่หลาอยู่บนเตียง ไร้เรี่ยวแรงจนลุกขึ้นไม่ไหวอยู่เนิ่นนานซางเลี่ยรุ่ยยังคงติดใจไม่หายก้มหน้าลงพรมจูบแผ่นหลังเนียนชื้นเหงื่อของเธอครั้งแล้วครั้งเล่าคล้ายกับยังอยากจะต่ออีกรอบเวินหร่านอดไม่ได้ที่จะพลิกตัวกลับมา ยื่นมือไปปิดริมฝีปากบางของเขาไว้“คุณห้ามจูบฉันอีกนะ”ซางเลี่ยรุ่ยหรี่ตาลง “ผมไม่จูบคุณ แล้วจะให้ไปจูบใคร?”พูดจบก็เปลี่ยนไปจูบนิ้วมือเรียวหลายนิ้วที่กำลังปิดปากเขาอยู่แทนเวินหร่านรีบชักมือกลับอย่างรวดเร็วคว้าผ้าห่มมาคลุมโปงปิดหน้าตัวเอง “คุณอยากจูบใครก็ไปจูบคนนั้นเลย”เธอขี้เกียจจะสนใจ และก็ไม่อยากจะสนด้วยซางเลี่ยรุ่ยก็มุดตามเข้าไปใต้ผ้าห่มด้วยเช่นกันพร้อมทั้งโอบกอดเธอไว้อีกครั้ง “ผมอยากจูบคุณ อยากจูบแค่คุณคนเดียวเท่านั้น”พูดจบก็ทำท่าจะเข้ามาจูบเธออีกรอบเวินหร่านหลบเลี่ยงตามสัญชาตญาณ“ฉันเหนื่อยมากเลย ไม่อยากเอาแล้วค่ะ”เมื่อครู่นี้พวกเขาย้ายจากโต๊ะอาหารมาต่อกันบนเตียงเวลานี้ดึกดื่นค่อนคืนแล้วเธอแค่อยากจะนอนหลับพักผ่อนให้เต็มอิ่มสักตื่นพรุ่งนี้ยังมีงานที่ต้องไปทำอีกซางเลี่ยรุ่ยขังกายเธอไว้ในอ้อมแขนของตนโน้มศีร
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 2
เวินหร่านเดินออกจากห้องตรวจ รับยา แล้วรีบเดินออกจากโรงพยาบาลไปพอนึกถึงภาพในห้องตรวจเมื่อครู่ ที่ถูกหมอผู้ชายคนหนึ่งสั่งให้ถอดกางเกง เพื่อตรวจให้เธอเธอก็อดไม่ได้ที่จะหน้าแดงก่ำไปถึงใบหูถ้าเรื่องนี้แพร่งพรายออกไป เธอคงไม่มีหน้าไปพบใครแน่ ๆวันหลังเธอต้องหาหมอผู้หญิงเท่านั้น จะไม่ยอมให้ผู้ชายแปล
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 1
“ถอดออกแล้วนอนลงไปครับ!”ตามมาด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำและเย็นชาของชายหนุ่มหัวใจของเวินหร่านกระตุกวูบเธอไม่รู้เลยว่าตัวเองไปติดโรคที่น่าอับอายจนพูดไม่ออกแบบนี้มาตั้งแต่เมื่อไหร่พออาการกำเริบก็จะรู้สึกต้องการอย่างมากจนถึงขั้นไม่เลือกเวลาและสถานที่ ทำให้ชีวิตและหน้าที่การงานได้รับผลกระทบอย่างหนัก
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 7
เห็นได้ชัดว่าเขาคาดไม่ถึงว่าจะเป็นสถานการณ์แบบนี้แต่ต่างก็เป็นผู้ใหญ่กันแล้ว เรื่องบางอย่างสามารถเข้าใจได้โดยไม่ต้องพูดออกมานอกจากนี้ เขายังรู้ว่าเวินหร่านเป็นโรคนั้น“ท่าน... ท่านประธานคะ...”เวินหร่านพลันตัวแข็งทื่อ สมองเหมือนเครื่องจักรที่หยุดทำงานเสียงจากปลายสาย ทำไมฟังแล้วเหมือนบอสใหญ่ส
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 6
เวินหร่านเปลือกตากระตุกเขา...เลื่อนตำแหน่งให้เธอเป็นผู้ช่วยเลยเนี่ยนะ?คงไม่ใช่ความหวังดีที่ประสงค์ร้ายหรอกนะ?“ประธานซางคะ ฉันไม่เคยทำงานผู้ช่วยมาก่อน เกรงว่ายากจะรับตำแหน่งนี้...” การตอบสนองตามสัญชาตญาณของเวินหร่านคือการปฏิเสธตอนนี้ในหัวเธอมีแต่ความคิดอยากขึ้นเตียงกับเขาถ้าเลื่อนตำแหน่งขึ้
Anda juga akan menyukai
Bad Engineer เด็กเทรย์ซิส
มดตัวจี๊ด109.9K Dibacaบอสเหวินรีบตามเร็ว! คุณภรรยาค่าตัวสามหมื่นล้าน
ถานฉี59.7K Dibacaลุ้นรักคุณแม่ตัวแสบ
ผู้แสวงหาชีวิตที่เป็นสุข61.4K Dibacaเจ้าสาว ผู้แสนเลอค่า ผู้น่าสงสาร ของ ท่านเทรมอนต์
สาวน้อยสุดจี๊ด126.6K DibacaBADDEST Relationship ก่อนจะเป็นแฟนเก่า
Ladywar69 Dibacaคลั่งรักถลำลึก
นามปากกา โฉมงามสุดสวย59 Dibacaปรารถนารัก คุณคู่หมาย
วานิลิน/แพรวลิน91 Dibacaวิวาห์แค้นใต้เงาเงิน
Nuan454559 Dibaca
