Mag-log inShare
บทที่ 319
Pinakabagong kabanata
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 564
“ตั้งแต่เมื่อคืนจนถึงตอนนี้คุณยังไม่ได้กินอะไรเลย” ซางเลี่ยรุ่ยเอ่ยเตือนเธอเวินหร่านเองก็รู้สึกจริง ๆ ว่าเวลานี้ท้องไส้ของเธอกำลังกิ่วจนแทบจะกิ่วติดหลังอยู่แล้ว“รีบลุกขึ้นเถอะ อาหารเช้าเตรียมไว้ให้เรียบร้อยแล้ว” ซางเลี่ยรุ่ยเอ่ยกับเธอด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลเวินหร่านกำลังจะขยับตัวลุกขึ้นจากอ่างอาบน้ำกลับเพิ่งมาเฉลียวใจคิดขึ้นได้ว่าบนเรือนร่างของตนเองเวลานี้ไม่ได้สวมใส่อะไรไว้เลยแม้แต่ชิ้นเดียวเมื่อครู่นี้ตอนที่นอนแช่อยู่ในอ่างอาบน้ำ เพราะมีฟองสบู่ปกคลุมอยู่จึงไม่ทันได้สังเกตทว่าในยามนี้พอเธอยันกายลุกขึ้น เรือนร่างทุกสัดส่วนกลับแทบจะเปิดเผยเปลือยเปล่าอยู่ต่อหน้าต่อตา“กรี๊ด!”เวินหร่านส่งเสียงร้องกรี้ดออกมาด้วยความตกใจ ก่อนจะทรุดล้มพับกลับลงไปในอ่างอาบน้ำตามเดิมซ้ำร้ายยังสำลักน้ำเข้าไปอีกสองอึกใหญ่“แคก ๆ ๆ !”เธอไอคอกแคกออกมาด้วยความทรมานไม่หยุดซางเลี่ยรุ่ยยื่นมือไปตบหลังเธอเบา ๆ รอจนกระทั่งอาการไอของเธอค่อย ๆ บรรเทาลงแล้ว จึงโอบอุ้มช้อนร่างของเธอขึ้นมาจากอ่างอาบน้ำ“คุณจะทำอะไรน่ะ?”เวินหร่านได้สติกลับคืนมาจากความตกใจพลันร้องตะโกนลั่นด้วยความหวาดวิตกฟ้าดินเป็นพยาน
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 563
แพทย์ท่านนี้คือ สวี่เจ๋ออวี่ เพื่อนร่วมชั้นเรียนในอดีตของซางเลี่ยรุ่ยนั่นเองเขาเอ่ยเตือนอย่างไร้ข้อห้ามใด ๆ “นายเองก็เคยเรียนหมอมาก่อนก็น่าจะรู้นี่ว่า วิธีถอนฤทธิ์ยาประเภทนี้ได้ดีที่สุดและเร็วที่สุดคือวิธีไหน”แน่นอนว่าก็คือการที่เขาใช้ร่างกายของตัวเองช่วยเวินหร่านถอนฤทธิ์ยานั่นเองซางเลี่ยรุ่ยนิ่งเงียบไม่เอ่ยคำใดสวี่เจ๋ออวี่เห็นเขายังคงเม้มริมฝีปากแน่นไม่ยอมพูดจาจึงอดประหลาดใจไม่ได้ “อย่าบอกนะว่านายไม่ได้คิดอะไรกับเธอ?”ท่าทางร้อนใจและห่วงใยอย่างหนักตอนที่ซางเลี่ยรุ่ยอุ้มเวินหร่านเข้ามาในห้องฉุกเฉินเมื่อครู่นั้น เป็นสิ่งที่เขาไม่เคยเห็นมาก่อนเลยสักครั้งยิ่งไปกว่านั้น คืนนี้เดิมทีไม่ใช่เวรของเขาแท้ ๆ แต่เป็นเพราะสายโทรศัพท์ทวงชีวิตของซางเลี่ยรุ่ยที่กระหน่ำสายด่วนเรียกเขากลับมาต่างหากหากเขาไม่ได้มีใจให้ผู้หญิงคนนี้ มีหรือจะยอมทำถึงขนาดนี้เพื่อเธอ?ใบหน้าหล่อเหลาของซางเลี่ยรุ่ยฉายแววหม่นหมอง “เธอปฏิเสธฉันไปแล้ว”อีกอย่าง เขาก็ไม่อยากฉวยโอกาสตอนที่คนอื่นกำลังไร้ทางสู้เช่นนี้ด้วยสิ่งที่เขาต้องการ คือความยินยอมพร้อมใจของเวินหร่านต่างหากสวี่เจ๋ออวี่ตกตะลึงโพล่งขึ้น “นายว
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 562
รูม่านตาของเวินหร่านหดเกร็งลงอย่างรุนแรงวางยาอย่างนั้นหรือ?ตาแก่นี่กล้าดีอย่างไรมาวางยาในแก้วเหล้าของเธอ?“คุณ... หน้าด้าน!”เวินหร่านเค้นเสียงด่าทอด้วยความโกรธแค้นพอคิดว่าตาแก่ประธานใหญ่หวังคนนี้ยังคงมีความคิดชั่วร้ายต่ำช้าต่อเธออยู่อีก เธอก็รู้สึกคลื่นไส้สะอิดสะเอียนจนอยากจะอาเจียนออกมา“สาวน้อย ตอนนี้รู้สึกทรมานไปทั้งตัวใช่ไหม? ให้ฉันช่วยเธอดีไหมจ๊ะ?”หวังเยว่ฝูเผยสายตาโลภมากตัณหา เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงทะลึ่งตึงตัง“ไสหัวไป ถอยออกไปให้ห่างจากฉัน!”เวินหร่านตวาดลั่นด้วยความรังเกียจขยะแขยงทว่าเรือนร่างกลับรุ่มร้อนกระสับกระส่าย สายตาพร่ามัวไปหมดสติสัมปชัญญะของเธอเลือนรางและมึนงงไปทั้งหัว“ถ้าฉันไสหัวไป แล้วใครจะมาช่วยดับไฟให้เธอล่ะ?”หวังเยว่ฝูไม่สนอะไรทั้งนั้น เขาย่างก้าวขยับเข้าไปใกล้เธออย่างชั่วร้ายมืออวบอูบยื่นตรงไปยังลาดไหล่เนียนเปลือยเปล่าของเธอจิตใจของเวินหร่านรู้สึกสะอิดสะเอียนถึงขีดสุด ขนลุกซู่ไปทั้งตัวเธอพยายามดิ้นรนสุดกำลัง“ออกไปนะ อย่ามาแตะต้องตัวฉัน...”หวังเยว่ฝูทำเป็นหูหนวกไม่ได้ยินตรงกันข้าม เขากลับออกแรงบีบกระชากชุดราตรีของเธออย่างรุนแรงเวิ
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 561
ฉินเยว่เชาสบตากับเขาระหว่างคนทั้งสองพลันเกิดประกายไฟฟาดฟันกันอย่างเผ็ดร้อนในพริบตานี่เป็นสิ่งที่ยังไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนเลยสักครั้งพวกเขาทั้งสองเป็นเพื่อนโตมาด้วยกันตั้งแต่เด็กตั้งแต่เล็กจนโตเป็นเพื่อนสนิทที่ดีต่อกันมาโดยตลอดตอนนี้กลับต้องมาระหองระแหงแตกหักกันเพราะผู้หญิงเพียงคนเดียว!เนิ่นนานผ่านไป ฉินเยว่เชาจึงยกยิ้มมุมปาก“พูดเล่นน่า”เมื่อมองออกว่าซางเลี่ยรุ่ยเอาจริงแน่แล้วเขาจึงผ่อนคลายสถานการณ์ด้วยท่าทีสบาย ๆ ทว่าในใจกลับแอบตกตะลึงอย่างเงียบ ๆ คิดไม่ถึงเลยว่าครั้งนี้อารุ่ยจะเอาจริงเข้าให้แล้ว!...เวินหร่านเดินกลับเข้ามาภายในฮอลล์จัดงานระดมทุนในใจรู้สึกหงุดหงิดกระสับกระส่ายอย่างบอกไม่ถูกประจวบเหมาะกับมีบริกรเดินผ่านข้างกายเธอพอดี ในมือถือถาดที่มีแก้วแชมเปญวางเรียงรายอยู่หลายแก้วเธอจึงหยิบขึ้นมาแก้วหนึ่งแล้วจิบรสชาติเผ็ดร้อนของแอลกอฮอล์แล่นผ่านลำคอของเธอไปในพริบตาดุจดั่งเปลวไฟ“คุณเวิน คิดไม่ถึงเลยนะว่าพวกเราจะได้พบกันที่นี่อีกแล้ว!”น้ำเสียงอำมหิตชวนขนลุกสายหนึ่งพลันดังขึ้นข้างกายเธอเวินหร่านหันไปมอง กลับกลายเป็นประธานใหญ่หวังตาแก่นั่นจริง ๆ !นึก
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 560
เวินหร่านอดไม่ได้ที่จะรู้สึกมึนงงไปหมดเธอไปบริจาคเงินตั้งแต่เมื่อไรกัน?แถมนึกยังไงถึงบริจาคตั้งครั้งละสองร้อยห้าสิบล้านบาท?ลำพังตัวเธอเองไม่ได้มีเงินมากมายขนาดนั้นเสียหน่อยทว่าเธอปรับตัวและฉุกคิดขึ้นมาได้ในเวลาอันรวดเร็วน่าจะเป็นซางเลี่ยรุ่ยกับฉินเยว่เชาที่ใช้นามของเธอในการบริจาคแทนแน่ ๆ ฉินเยว่เชายังพอว่า เพราะอย่างไรตอนนี้เขาก็เป็นบอสของเธอ แถมครั้งนี้เธอก็มางานในฐานะผู้ติดตามของเขา การที่เขาจะบริจาคในนามของเธอก็พอฟังขึ้นและมีเหตุผลอยู่บ้างแต่กับซางเลี่ยรุ่ยเล่า?เขาทำแบบนี้หมายความว่าอย่างไรกันแน่?“คุณผู้หญิงครับ คุณยังต้องการจะบริจาคเพิ่มอีกไหมครับ?”เจ้าหน้าที่เห็นเธอนิ่งเงียบไป จึงเอ่ยถามขึ้นมาเวินหร่านถอดเครื่องประดับอัญมณีบนเรือนร่างของตนเองออกมา “บริจาคค่ะ”ส่วนที่พวกเขาบริจาคแทนเธอนั้นก็คือส่วนของพวกเขาแต่ตัวเธอเองยังคงอยากจะร่วมบริจาคแสดงน้ำใจเล็ก ๆ น้อย ๆ อยู่ดีเครื่องประดับอัญมณีบนตัวเธอเหล่านี้ล้วนเป็นของที่เธอสะสมไว้ด้วยตนเองทั้งสิ้นการบริจาคของเหล่านี้ออกไป ก็ถือเสียว่าเป็นการช่วยสมทบทุนสร้างประโยชน์ให้แก่บ้านพักคนชราได้บ้างเมื่อเวินหร่านเดิ
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 559
“เวินหร่าน นังแพศยา! ทั้งที่ทำเรื่องไร้ยางอายไปแท้ ๆ ตอนนี้ยังไม่กล้ารับอีก คอยดูนะ ฉันจะฉีกแกเป็นชิ้น ๆ เลย!”เวินฉีสะสมความโกรธไว้เต็มอกโดยไม่มีที่ระบายคิดจะพุ่งเข้ามาลงมือสั่งสอนเวินหร่านอีกรอบตอนเด็ก ๆ ขอแค่เวินหร่านไม่ฟังคำสั่งเธอ หรือทำให้เธอหงุดหงิดใจเธอคิดจะสั่งสอนอย่างไรก็ทำได้ตามใจชอบเธอคิดว่าตอนนี้ก็ยังคงเป็นเช่นนั้นทว่ากลับลืมไปว่า พวกเธอไม่ได้อยู่ในวัยเด็กอีกต่อไปแล้วเวินหร่านไม่ได้เป็นลูกนอกสมรสผู้เป็นน้องสาวที่ยอมให้เธอบดขยี้อย่างไรก็ได้อีกแล้วเวินฉียังไม่ทันได้เข้าใกล้เวินหร่าน ก็ถูกเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยที่ฉินเยว่เชาเรียกมาสกัดตัวไว้เสียก่อน“พวกแกจะทำอะไร? ปล่อยฉันนะ! ฉันจะสั่งสอนนังมือที่สามที่ทำลายครอบครัวคนอื่น! เวินหร่าน แกกล้ายั่วเย้าพี่เขยตัวเอง ฉันไม่มีวันปล่อยแกไปแน่...”เวินฉีตะโกนสุดเสียง อารมณ์พุ่งพล่านถึงขีดสุดหากไม่ใช่เพราะโชคดีที่เวลานี้ในลานจอดรถใต้ดินแทบจะไม่มีผู้คนอยู่เลย เวินหร่านคงต้องป่นปี้เสื่อมเสียชื่อเสียงไปแล้วจริง ๆ กระทั่งเวินฉีถูกเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยเหล่านั้นพาตัวออกไป ทางฝั่งของเวินหร่านจึงค่อย ๆ คืนสู่ความส
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 7
เห็นได้ชัดว่าเขาคาดไม่ถึงว่าจะเป็นสถานการณ์แบบนี้แต่ต่างก็เป็นผู้ใหญ่กันแล้ว เรื่องบางอย่างสามารถเข้าใจได้โดยไม่ต้องพูดออกมานอกจากนี้ เขายังรู้ว่าเวินหร่านเป็นโรคนั้น“ท่าน... ท่านประธานคะ...”เวินหร่านพลันตัวแข็งทื่อ สมองเหมือนเครื่องจักรที่หยุดทำงานเสียงจากปลายสาย ทำไมฟังแล้วเหมือนบอสใหญ่ส
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 6
เวินหร่านเปลือกตากระตุกเขา...เลื่อนตำแหน่งให้เธอเป็นผู้ช่วยเลยเนี่ยนะ?คงไม่ใช่ความหวังดีที่ประสงค์ร้ายหรอกนะ?“ประธานซางคะ ฉันไม่เคยทำงานผู้ช่วยมาก่อน เกรงว่ายากจะรับตำแหน่งนี้...” การตอบสนองตามสัญชาตญาณของเวินหร่านคือการปฏิเสธตอนนี้ในหัวเธอมีแต่ความคิดอยากขึ้นเตียงกับเขาถ้าเลื่อนตำแหน่งขึ้
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 5
หวงอี้อันจ้องเธออย่างเข้มงวด “เธอไปทำผิดอะไรมา?”บอสใหญ่เจาะจงเรียกเธอไปพบ อย่าว่าแต่ตัวเวินหร่านเลย คนอื่น ๆ รวมถึงหวงอี้อันหัวหน้าของเธอ ต่างก็คิดไม่ถึงเวินหร่านกะพริบตาปริบ “ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันค่ะ!”ฝ่ามือเธอชื้นเหงื่อหัวใจกระดอนขึ้นมาจุกที่คอหอยด้วยความกระวนกระวายใจยิ่งอยากหนีก็ยิ่งหนีไ
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 4
เวินหร่านไม่ได้นอนทั้งคืนความว่างเปล่าทางกายและจิตใจที่บอบช้ำทำให้เธอไม่อาจข่มตาหลับได้เลยโชคดีที่เช้าวันรุ่งขึ้นเธอไม่ได้ไปทำงานสายแต่ตอนที่เวินหร่านเดินหาวเข้าไปในบริษัทกลับพบว่าบรรยากาศวันนี้แปลกชอบกล“อยู่ดี ๆ วันนี้ก็มีท่านประธานคนใหม่มารับตำแหน่งล่ะ...” หลีลี่เพื่อนสนิทบอกข่าวใหญ่นี้กับ
Maaari mong magustuhan
ประธานจี้หยุดใจร้ายสักที คุณซูแต่งงานใหม่แล้ว
เหวินเหยียนหน่วนหยู่220.4K viewsห้ามหย่าร้าง นายลู่คุกเข่าทุกคืนเกลี้ยกล่อม
เฟเธอร์ในลมอ่อน131.6K viewsSo Love คลั่งรักเพื่อนสนิท 18+ ( Set 2 หนุ่มฮอตใคร่รัก 4/5)
บีน่าเลดี้232.2K viewsอาหมวยโดนอาเฮียใหญ่ทั้งสองจับทำเมีย
Sadistic_X137.8K viewsวิวาห์แค้น ซ่อนรักท่านประธาน
แอมมี่61 viewsหอบลูกหนีคุณสามีใจร้าย
คิมฮานึล53 viewsSUMMER : รักนี้ไม่ใช่แค่น้อง
g.ghostflying29 viewsสลับชะตา บุปผาคู่
ศรีอักษรรินทร์150 views
