Mag-log inผ่านเรื่องราวมากมายมาขนาดนี้ หัวใจของเธอจะไม่เหนื่อยล้าได้อย่างไรเล่า?ซางเลี่ยรุ่ยเดินมานั่งลงบนโซฟาตรงหน้าเธอหางคิ้วและนัยน์ตาเยียบเย็นระคนถือดี“มาหาผมมีธุระอะไร?”เวินหร่านกัดริมฝีปากเบา ๆ เธอเงยหน้าขึ้นสบตาตรงกับเขา “การที่ฉันจู่ ๆ ก็ได้เลื่อนตำแหน่งเป็นรองประธาน เป็นเพราะคุณเป็นคนดันอย่างนั้นเหรอคะ?”“ใช่!” ซางเลี่ยรุ่ยไม่ได้ปิดบัง ยอมรับออกมาตามตรงเวินหร่าน “ทำไมถึงเลือกฉันล่ะคะ?”ซางเลี่ยรุ่ยเอ่ยอย่างไม่รีบร้อน “ผมคิดว่าความสามารถในทุก ๆ ด้านของคุณ เหมาะที่จะนั่งตำแหน่งนี้”เวินหร่านไม่เชื่อ “อย่างนั้นเหรอคะ? แต่ฉันอายุยังน้อยและประสบการณ์ก็ยังตื้นเขิน อีกทั้งช่วงนี้ก็ไม่ได้สร้างผลงานอะไรเป็นชิ้นเป็นอัน ต่อให้จะเลื่อนตำแหน่งอย่างไรก็ยังไม่ถึงตาฉันอยู่ดี”นัยน์ตาสีเข้มของซางเลี่ยรุ่ยทอดมองมาที่เธอ “สรุปแล้วคุณต้องการจะพูดอะไรกันแน่?”เวินหร่านกำหมัดแน่นเข้าหากัน “ที่คุณยอมทำเรื่องยกเว้นเป็นกรณีพิเศษเพื่อเลื่อนตำแหน่งให้ฉัน เป็นเพราะความสัมพันธ์ของเราก่อนหน้านี้ใช่ไหมคะ?”ซางเลี่ยรุ่ยกล่าวอย่างตรงไปตรงมาไม่อ้อมค้อม “ใช่!”สีหน้าของเวินหร่านแข็งค้างไปชั่วขณะเป็นเ
เขาหันหน้ามามองเธอสายตาสีเข้มลึกล้ำสบเข้ากับดวงตาของเธออยู่ไม่กี่วินาที ก่อนจะเบนหลบไปอย่างรวดเร็วเวินหร่านก้าวขึ้นลิฟต์เพื่อไปยังชั้นบนทันทีที่ก้าวพ้นออกไป เธอก็เห็นประกายตาของซางเลี่ยรุ่ยตวัดกลับมาจ้องตรงมายังเธออีกครั้งเวินหร่านกำลังจะเอ่ยปากพูดอะไรบางอย่าง ทันใดนั้นก็มีเสียงดังแว่วมาจากด้านหลังของเขาว่า “อารุ่ย!”เวินหร่านหันไปมองตามเสียงนั้นเจ้าของเสียงนี้ไม่ใช่ใครที่ไหนแต่เป็นผู้หญิงคนที่เธอเคยพบในงานนัดดูตัวกับซางเลี่ยรุ่ยคนนั้นนั่นเองเห็นเพียงเจียงอวี้เสวียนแย้มยิ้มสดใสเดินเข้าไปใกล้ซางเลี่ยรุ่ย พร้อมกับโน้มตัวกระซิบกระซาบอะไรบางอย่างข้างหูเขาเขาส่งเสียงอืมรับในลำคอเบา ๆ ก่อนจะหมุนตัวเดินเข้าไปในห้องวีไอพีที่อยู่ด้านหลังพวกเขาโดยไม่ได้ปรายตาแลมองเธอแม้แต่แวบเดียวหัวใจของเวินหร่านกระตุกวูบเย็นเฉียบลงไปครึ่งแถบในเสี้ยววินาทีซางเลี่ยรุ่ยจะมีรักครั้งใหม่เร็วขนาดนี้เชียวหรือ?นี่เธอเพิ่งจะบอกเลิกกับเขาไปได้ไม่กี่วันเองนะ เขาก็ไปกับผู้หญิงคนอื่นเสียแล้วเหรอ?แน่นอนว่า พวกเขาสองคนไม่ได้เป็นแฟนกันเสียหน่อยและไม่ใช่การเลิกรากันของคู่รักปกติธรรมดาด้วยซ้ำก็เ
วันนี้เวินหร่านตั้งใจจะไปที่บริษัทเพื่อยื่นเรื่องลาออกให้เด็ดขาดคำพูดของโจวลี่จวนเมื่อวานนี้ทำให้เธอนึกขึ้นได้ตอนที่หย่าเธอยังเคยรับเงินปิดปากสองร้อยห้าสิบล้านบาทจากฟู่จิ่งเฉิงมาแล้วการจะหยิบเงินสักห้าสิบล้านออกมาจ่ายเป็นค่าปรับผิดสัญญาลาออก ย่อมไม่ใช่ปัญหาใหญ่อะไรเลยเพียงแต่สิ่งที่เธอคาดไม่ถึงก็คือ...ทันทีที่เธอก้าวเท้าเข้ามาในบริษัท ทุกคนต่างก็พากันเอ่ยปากแสดงความยินดีกับเธอเวินหร่านทำหน้ามึนงงด้วยความสงสัยจนกระทั่งเดินมาถึงชั้นของห้องประธานเฉินเฉียนเฉียนพอเห็นหน้าเธอก็รีบส่งยิ้มแล้วเอ่ยทักทันที “พี่เวิน พี่ได้เลื่อนตำแหน่งค่ะ!”เวินหร่านชะงักไป “อะไรนะ?”เฉินเฉียนเฉียนกะพริบตาปริบ ๆ “พี่ไม่ได้ดูประกาศในกลุ่มไลน์เหรอคะ พี่ได้เลื่อนขั้นเป็นรองประธานแล้วนะ!”สีหน้าของเวินหร่านเต็มไปด้วยความตื่นตะลึง “อะไรนะ? รองประธาน?”เฉินเฉียนเฉียนเอ่ยด้วยน้ำเสียงอิจฉาริษยา “ใช่แล้วค่ะ พี่เวิน พี่นี่คือคนที่ได้เลื่อนขั้นเร็วที่สุดในบริษัทเราเลยนะเนี่ย”ในใจของเวินหร่านเต็มไปด้วยความตกตะลึงเธอไม่เคยคาดคิดเลยว่าตัวเองจะถูกเลื่อนตำแหน่งอย่างไร้สาเหตุเช่นนี้?ทั้งที่ช่วงนี้เธอก็ไ
เธอทั้งเคียดเแค้นและชิงชัง ถ้อยคำที่เอ่ยออกมาเต็มไปด้วยความโกรธเกรี้ยวฟู่จิ่งเฉิง “ผมรู้ครับ”โจวลี่จวนชะงักงันไปอีกรอบ “ในเมื่อแกรู้แล้วทำไมยัง...”ฟู่จิ่งเฉิงเอ่ยเสียงหนักแน่นเด็ดขาด “ชาตินี้ นอกจากเวินหร่านแล้ว ผมจะไม่แต่งงานกับใครทั้งสิ้น!”โจวลี่จวนเบิกตากว้างเกือบจะคิดว่าตัวเองหูฝาดไป“แกพูดว่าอะไรนะ?”ฟู่จิ่งเฉิงกล่าวซ้ำอีกครั้ง “ผมบอกว่า ผมต้องการแค่เวินหร่านคนเดียว”คราวนี้เขาแสดงเจตนาออกมาอย่างชัดเจนแจ่มแจ้งโจวลี่จวนเองก็ได้ยินอย่างถ่องแท้เช่นกัน“แกบอกว่าต้องการแค่เวินหร่าน แล้วทำไมตอนนั้นถึงอยากหย่ากับเธอตั้งแต่แรก? แล้วตอนที่แต่งงานกับเธอ ทำไมถึงยังตัดไม่ขาดกับเวินฉีล่ะ?”แม้แต่คนเป็นแม่อย่างเธอก็ยังไม่เข้าใจความคิดของลูกชายตัวเองในตอนนี้แล้วที่ผ่านมาเธอกลัดกลุ้มมาตลอดว่าคนที่อยู่ในใจลูกชายคือเวินฉีมากระทั่งตอนที่หย่ากับเวินหร่านในตอนนั้น ก็เพื่อจะแต่งงานรับเอาเวินฉีเข้าบ้านทว่าตอนนี้ลูกชายกลับไม่เพียงแต่ใจร้ายกับเวินฉี แต่ยังเอ่ยปากบอกกับเธอด้วยตัวเองว่าชาตินี้เขาจะไม่แต่งงานกับใครนอกจากเวินหร่านเด็ดขาดหรือว่าตอนนี้เขากับเวินหร่านจะ...?“เรื่องตอนนั
“ได้ค่ะ!”เมื่อเห็นว่าเวินหร่านยอมตกลงในที่สุด โจวลี่จวนก็แสดงความดีใจออกมาอัตโนมัติตอนนี้ลูกชายของเธอได้เป็นทายาทตระกูลฟู่แล้ว เงินทองและสถานะของเธอก็พลอยสูงขึ้นตามไปด้วยการจะเจียดเงินสักสิบยี่สิบล้านเพื่อไล่ส่งอีกฝ่ายไปย่อมไม่ใช่ปัญหา“เธอจะเอาเท่าไหร่ว่ามาเลย”โจวลี่จวนปรายตามองด้วยความดูแคลน“ห้าร้อยล้าน”เวินหร่านเอ่ยปากออกมาตรง ๆ โจวลี่จวนชะงักงัน “เท่าไหร่นะ?”เวินหร่านสบตาเธอตรง ๆ “ห้าร้อยล้านค่ะ!”ไม่ใช่ว่าอีกฝ่ายบอกให้เธอเป็นคนเสนอราคาเองหรอกหรือ?ทำไมพอเธอเสนอราคาจริง ๆ แล้วถึงทำหน้าตกอกตกใจเสียขนาดนี้กันล่ะ?โจวลี่จวนถลึงตาใส่ด้วยความโกรธเคือง “ทำไมเธอไม่ไปปล้นเอาเลยล่ะ?”ห้าร้อยล้านงั้นรึ? ผู้หญิงอย่างเธอมีค่าคู่ควรถึงขนาดนั้นเชียวหรือ?เวินหร่านเอ่ยด้วยน้ำเสียงไม่รีบร้อน “ตอนที่ฉันตกลงเซ็นสัญญาเก็บรักษาความลับกับลูกชายของคุณ เขาให้เงินฉันมาสองร้อยห้าสิบล้านบาท หากฝ่าฝืนสัญญาจะต้องจ่ายค่าปรับเพิ่มเป็นสองเท่า! ห้าร้อยล้านนี้ ไม่มากไม่น้อย เป็นแค่เงินที่เอาไว้ใช้จ่ายค่าปรับผิดสัญญาให้ลูกชายของคุณเท่านั้นเองค่ะ”โจวลี่จวนถูกคำพูดของเธอสวนกลับจนพูดไม่ออกอึด
เวินหร่านปฏิเสธด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยใบหน้าหล่อเหลาของซางเลี่ยรุ่ยเย็นชาราวกับคนแปลกหน้าออกปากไล่เธอออกจากห้องทันที “ผมยังมีประชุมอีกหนึ่งนัด ออกไปแล้วปิดประตูด้วย”เวินหร่านพยักหน้าอย่างจนใจแล้วเดินจากไปซางเลี่ยรุ่ยมองตามแผ่นหลังของเธอ นัยน์ตาเต็มไปด้วยความมืดมน...เมื่อถึงเวลาเลิกงานเวินหร่านเดินออกจากตึกบริษัทด้วยความรู้สึกหนักอึ้งในใจเธอกำลังลังเลอยู่ว่า จะหาค่าปรับผิดสัญญาจำนวนเงินห้าสิบล้านบาทนี้มาจากไหนดีจู่ ๆ เธอก็ได้รับโทรศัพท์สายหนึ่ง“ฉันโจวลี่จวน ฉันอยากเจอเธอ!”เวินหร่านนัดพบกับโจวลี่จวนที่คลับเสริมความงามระดับไฮเอนด์แห่งหนึ่งโจวลี่จวนเป็นลูกค้าวีไอพีของที่นี่ มักจะมาทำทรีตเมนต์ใบหน้าที่นี่อยู่เป็นประจำที่นี่จึงมีห้องส่วนตัวที่เป็นของเธอโดยเฉพาะเวินหร่านมาถึงคลับเสริมความงามแห่งนี้ตามนัด ก่อนจะถูกนำตัวเข้าไปในห้องดังกล่าวโจวลี่จวนรออยู่ข้างในนั้นจริง ๆ “นั่งก่อนสิ”อีกฝ่ายผายมือเป็นเชิงให้เธอนั่งลงบนโซฟาจากนั้นจึงนั่งลงที่ฝั่งตรงข้ามเธอ“มีธุระอะไรบอกมาได้เลยค่ะ”เวินหร่านเข้าประเด็นตรงไปตรงมาเธอไม่ได้ติดต่อกับอดีตแม่สามีคนนี้มานานมากแล้ว
เวินหร่านเปลือกตากระตุกเขา...เลื่อนตำแหน่งให้เธอเป็นผู้ช่วยเลยเนี่ยนะ?คงไม่ใช่ความหวังดีที่ประสงค์ร้ายหรอกนะ?“ประธานซางคะ ฉันไม่เคยทำงานผู้ช่วยมาก่อน เกรงว่ายากจะรับตำแหน่งนี้...” การตอบสนองตามสัญชาตญาณของเวินหร่านคือการปฏิเสธตอนนี้ในหัวเธอมีแต่ความคิดอยากขึ้นเตียงกับเขาถ้าเลื่อนตำแหน่งขึ้
หวงอี้อันจ้องเธออย่างเข้มงวด “เธอไปทำผิดอะไรมา?”บอสใหญ่เจาะจงเรียกเธอไปพบ อย่าว่าแต่ตัวเวินหร่านเลย คนอื่น ๆ รวมถึงหวงอี้อันหัวหน้าของเธอ ต่างก็คิดไม่ถึงเวินหร่านกะพริบตาปริบ “ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันค่ะ!”ฝ่ามือเธอชื้นเหงื่อหัวใจกระดอนขึ้นมาจุกที่คอหอยด้วยความกระวนกระวายใจยิ่งอยากหนีก็ยิ่งหนีไ
เวินหร่านไม่ได้นอนทั้งคืนความว่างเปล่าทางกายและจิตใจที่บอบช้ำทำให้เธอไม่อาจข่มตาหลับได้เลยโชคดีที่เช้าวันรุ่งขึ้นเธอไม่ได้ไปทำงานสายแต่ตอนที่เวินหร่านเดินหาวเข้าไปในบริษัทกลับพบว่าบรรยากาศวันนี้แปลกชอบกล“อยู่ดี ๆ วันนี้ก็มีท่านประธานคนใหม่มารับตำแหน่งล่ะ...” หลีลี่เพื่อนสนิทบอกข่าวใหญ่นี้กับ
เวินหร่านสีหน้าแข็งทื่อฟู่จิ่งเฉิงมองเห็นความผิดหวังที่วาบผ่านดวงตาของเธอแต่ริมฝีปากบางยังคงขยับต่อไปอย่างเย็นชา “โทษที บอกคุณไปหลายครั้งแล้วนะว่าผมเป็นโรครักความสะอาด!”เวินหร่านกล่าวอย่างลนลาน “แต่ที่รักคะ...ฉัน...”ตอนนี้เธอป่วยเป็นโรคฮิสทีเรีย จำเป็นต้องได้รับความช่วยเหลือจากสามีเธอทนไม่






![เพลินพิศวาส [20++]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)
