เข้าสู่ระบบหลายปีต่อมาคฤหาสน์ของมีอาและแอซตันเรือนหอหลังใหญ่ตั้งอยู่ยังเขตชานเมือง แต่ก็สามารถเดินทางไปไหนมาไหนได้สะดวก บ้านสองชั้นหลังใหญ่อยู่ในหมู่บ้านจัดสรรสุดหรูซึ่งเป็นหนึ่งในโครงการของบริษัทบิดาเธอเองทั้งคู่หมั้นหมายกันตั้งแต่หญิงสาวเรียนจบ โดยมีอาก็เข้าเรียนรู้งานในบริษัทของไคโรทันที เพื่อช่วยแบ่งเบางานของท่าน ส่วนแอซตันเองก็ต้องศึกษาธุรกิจมากมายของพ่อบุญธรรมอย่างจริงจัง นั่นจึงทำให้ช่วงนั้นพวกเขาแทบจะไม่ค่อยมีเวลาได้เจอกันนักแต่ทุกอย่างก็สามารถผ่านไปได้ด้วยดี แอซตันยังคงมั่นคงกับเธอเสมอไม่เปลี่ยนแปลง สุดท้ายพวกเขาก็เข้าสู่ประตูวิวาห์ตอนมีอาอายุยี่สิบหกปี และคลอดลูกชายตัวน้อยเป็นโซ่ทองคล้องใจระหว่างสองตระกูลในเวลาถัดมาตอนนี้พวกเขาก็แต่งงานกันมาได้สองปีแล้ว และความรักของทั้งคู่ยิ่งแน่นเฟ้นมากขึ้นไปอีก เพราะมีอาเป็นคนมีเหตุผล ใจเย็น แถมยังขี้อ้อน ส่วนแอซตันก็คลั่งรัก หวงและห่วงใยเธอที่สุด ทำให้ตลอดระยะเวลาสองปีที่แต่งงานกันมา ทั้งคู่แทบจะไม่มีเรื่องทะเลาะเบาะแว้งเลยนางฟ้าคนสวยในชุดเดรสสีขาวยาวคลุมเข่านั่งเล่นลูกบอลกับเด็กชายไคเลอร์บนพื้นนุ่มกลางห้องรับแขก โดยมีสุนัขรู้ใจอย่างบราวนี่นอ
อาหารเป็นคอร์สถูกทยอยนำมาเสิร์ฟ เริ่มตั้งแต่อาหารเรียกน้ำย่อย เมนูสลัด น้ำซุป ก่อนจะถึงจานหลัก ทุกอย่างมันดีมาก เกินกว่าที่มีอาเคยคิดเอาไว้ซะอีก และเพราะแอซตันเป็นแฟนคนแรก เธอจึงประทับใจทุกๆ อย่างที่เขาลงทุนเตรียมการมา ไม่ว่าจะเป็นวิวสวยๆ หรืออาหารรสเลิศตรงหน้ามุมปากอิ่มประดับรอยยิ้มเอาไว้ตลอดมื้ออาหาร ช้อนมองแฟนหนุ่มฝั่งตรงข้ามด้วยความเขินอายพระอาทิตย์ดวงกลมโตบนท้องฟ้าคล้อยลับลงไปแล้ว เปลี่ยนท้องฟ้าสดใสเป็นสีครามเข้ม โดยมีแสงไฟจากบรรดาตึกและท้องถนนส่องสว่าง เมื่อมองจากรูฟท็อปของโรงแรมชั้นบนสุด ด้านล่างก็เหมือนอัญมณีส่องแสงวิบวับของหวานหน้าตาน่ารับประทานถูกนำออกมาเสิร์ฟเป็นสิ่งสุดท้ายคนตัวเล็กยิ้มกว้างจนดวงตาหยีเล็ก มองคำอวยพรสำเร็จฝึกงานที่เขียนบนจาน พร้อมขนมเค้กก้อนสวยประดับตกแต่งด้วยช็อกโกแลตและผลเบอร์รี่หลากหลายสีความปลื้มปริ่มก็ไหลพล่านไปทั่วร่าง“ขอบคุณนะคะ สวยมากจนหนูไม่กล้าทานเลย” มีอายิ้มหวาน ตื้นตันใจไปหมดกับสิ่งที่แฟนหนุ่มเตรียมให้“ทานเถอะครับ พี่เตรียมไว้ให้หนูโดยเฉพาะเลย”“งื้ออออ พี่แอซตันน่ารักที่สุดเลย”“อยากถ่ายรูปไหมครับ” แอซตันอมยิ้ม“ค่ะๆ แต่อยากถ่ายคู่กับพี่
คฤหาสน์ครอบครัวมีอาแล้ววันที่ไคโรไม่อยากให้มาถึงใกล้เข้ามาเต็มที ใบหน้าหล่อเหลาของหัวหน้าครอบครัวเคร่งเครียดเนื่องจากพรุ่งนี้มีอาจะฝึกงานเป็นวันสุดท้าย เท่ากับคำสัญญาของแอซตันที่เคยรับปากไว้ก็จะสิ้นสุดลงด้วย ในฐานะคนเป็นพ่อมันถือเป็นเรื่องที่ทำใจยอมรับได้ยากเหลือเกินการที่ลูกสาวสุดที่รักต้องไปเป็นของผู้ชายคนอื่น แม้จะมีเวลาทำใจนานถึงห้าเดือนเต็มๆ แต่พอใกล้ถึงเวลานั้นจริงๆ เขาก็รู้สึกใจหายวาบร่างสูงนั่งหน้าทะมึนอยู่ตำแหน่งหัวโต๊ะ แผ่ไอรังสีน่าอึดอัดให้คละคลุ้งทั่วห้องอาหาร พยายามครุ่นคิดหาทางยืดวันเวลาให้ห่างออกไป“ไงครับ~ นั่งหน้าเครียดเชียวพ่อ” ลูกชายผมส้มทักเสียงร่าเริง ขณะก้าวเข้ามาในห้องอาหารเป็นคนแรก“เออ! มีเรื่องหงุดหงิดนิดหน่อย”“หงุดหงิดอะไรกัน พรุ่งนี้พี่มีอาจะฝึกงานเสร็จแล้ว ผมนึกว่าพ่อจะดีใจที่พี่จะได้ไปช่วยงานบริษัทซะอีก”มาร์ตินถามต่อตามประสาคนที่ไม่รู้เรื่องรู้ราวใดๆ“ช่างเถอะ! ว่าแต่เรื่องของแกน่ะ! อย่าคิดนะว่าพ่อไม่รู้” เสียงของบิดาเข้มขึ้น ตวัดสายตาดุๆ ไปทางลูกชายตัวแสบ“อะ...อะไรกันครับพ่อ”“แกไปตกลงอะไรไว้กับไอ้แอซตัน! ยกเลิกซะ ก่อนที่ฉันจะถล่มที่นั่นให้เละ!”“โ
หลายสัปดาห์ต่อมาการฝึกงานของมีอาเรียกได้ว่าราบรื่นมาก ตั้งแต่แฟนหนุ่มช่วยประกาศฐานะของเธอ หลังจากนั้นก็ไม่มีสายตาเขม่น คำจิกกัด หรือการกลั่นแกล้งไร้สาระ รวมถึงไม่มีผู้ชายหน้าไหนกล้ามาวุ่นวายกับนางฟ้าคนสวยอีกเลย นั่นก็เพราะแฟนหนุ่มขี้หวงเป็นถึงผู้ถือหุ้นรายใหญ่ คอยตามเฝ้าเกาะติด แบบแทบจะพาเธอไปนั่งทำงานด้วยกันบนห้องทำงานส่วนตัวอยู่แล้ว จึงไม่มีใครกล้าเอาชีวิตการงานตนไปเสี่ยงจบเรื่องงาน ก็มาถึงเรื่องชีวิตรักของเธอและแอซตัน ซึ่งกราฟตอนนี้ก็พุ่งขึ้นถึงขีดสุด เควินชวนเธอไปทานข้าวที่บ้านอีกครั้ง เพื่อแก้ตัวกับเหตุการณ์ครั้งก่อน ซึ่งมันดีมากๆ เธอได้เห็นพ่อแฟนในมุมอ่อนโยนเป็นกันเองแถมมีอายังเผลอหลุดปากไปว่าบิดาของเธออยู่ในช่วงกลับมาเห่อตีกอล์ฟ ทางอิงฟ้าจึงเสนอให้สองครอบครัวนัดออกรอบด้วยกันเพื่อกระชับความสัมพันธ์มิลินที่ทราบเรื่องจากลูกสาวเห็นดีเห็นงามด้วยทันที จึงเกิดนัดเดือดในวันนี้ขึ้นทั้งหกคนมาเผชิญหน้ากันอีกครั้งที่สนามกอล์ฟชื่อดัง โดยทุกคนมีอารมณ์ที่แตกต่างกันสิ้นเชิงมีอาพามารดาเธอมาทำความรู้จักกับอิงฟ้าอย่างเป็นทางการ แม้ทั้งสองจะมีโครงหน้าคล้ายคลึงกัน แต่บุคลิกนิสัยนั้นแตกต่างกัน
วันต่อมาชีวิตของเด็กฝึกงานวันที่สองไม่ต่างจากวันแรกนัก เธอเลือกเดินทางมาบริษัทด้วยรถไฟฟ้าแทนการขับสปอร์ต ช่วงเช้าชื่อของเธอก็ยังฮอตเช่นเดิม โดยกลุ่มรุ่นพี่ผู้หญิงในแผนกมักเรียกใช้เด็กฝึกงานใหม่ไม่ขาดปาก ทั้งให้วิ่งชงกาแฟ ซื้อน้ำ เตรียมเอกสาร ซึ่งหมิงก็ได้แต่ส่งสายตาเห็นใจ เพราะพอตนจะเข้าไปช่วยเพื่อนใหม่ ก็ถูกตำหนิกลับมาจึงได้แต่ทนมองมีอาโดนแกล้งใบหน้าสวยฉายชัดถึงความเหนื่อยล้า แทบจะไม่ได้มีเวลาศึกษางานอย่างที่ตั้งใจเลย น่องขาปวดตึงไปหมดจากการต้องเดินส่งเอกสารและออกไปซื้อของตามที่ถูกสั่งเธอทิ้งน้ำหนักลงบนเก้าอี้เล็กในโรงอาหารอย่างหมดเรี่ยวแรง“แกเอาอะไรไหม เดี๋ยวฉันไปซื้อให้” หมิงอาสาด้วยความหวังดี เห็นสีหน้าอิดโรยของอีกฝ่ายก็อดสงสารไม่ได้“ไม่เป็นไร เดี๋ยวฉันไปซื้อเอง”เธอพยายามฝืนยิ้ม ไม่อยากทำตัวเป็นภาระเพื่อนใหม่ พลางสูดหายใจเข้าปอดเฮือกใหญ่เรียกแรงฮึดให้ลุกไปซื้อข้าวกลางวันมาทาน“น้องมีอา~ จะไปซื้อข้าวเหรอคะ ฝากซื้อให้พี่ทีสิ พี่เอาข้าวมันไก่ไม่เอาหนังนะ” เสียงแหลมเล็กแม้จะฟังดูสุภาพแต่มันก็เต็มไปแววเย้ยหยัน“งั้นของพี่เอาเป็นก๋วยเตี๋ยวแล้วกัน ใส่พริกสองช้อน น้ำตาลหนึ่ง น้ำส้มค
มีอายืนฟังกฎและระเบียบของบริษัทพร้อมเหล่านิศิษย์ฝึกงานจากมหาลัยวิทยาลัยอื่น กระทั่งทุกคนได้บัตรประจำตัวนักศึกษาฝึกงานเรียบร้อย ก็มีหัวหน้าแผนกพานักศึกษาเดินนำกลับไปยังแต่ละแผนกเพื่ออธิบายหน้าที่ที่ต้องรับผิดชอบต่อไปโดยเธอเลือกฝึกงานยังแผนกบริหารและจัดสรรทรัพยากร เพื่อจะได้ศึกษาโครงสร้างโดยรวมของบริษัท และการแผนงบประมาณต่างๆ ที่ใช้ ทั้งการตลาด การประชาสัมพันธ์ การวางกลยุทธ์ รวมถึงค่าใช้จ่ายอื่นๆ ซึ่งก็มีพี่แต้ว หัวหน้าฝ่ายท่าทางใจดีมาเป็นพี่เลี้ยงคอยดูแลการฝึกงานในครั้งนี้ ซึ่งแผนกของเธอก็มีนักศึกษาจากมหาลัยอื่นรวมเธอด้วยเป็นห้าคน แบ่งเป็นผู้ชายสองคนและผู้หญิงสามคนในช่วงเช้าไม่มีอะไรมาก เพียงแค่แนะนำให้รู้จักรุ่นพี่ในแผนกคนอื่นๆ และอธิบายงานของแผนกให้ทุกคนฟังคร่าวๆ และเพราะที่นี่เป็นบริษัทขนาดใหญ่ จึงมีสิ่งอำนวยความสะดวกพร้อม ไม่ว่าจะเป็นโต๊ะทำงานส่วนตัวของนักศึกษา ห้องอาหารใหญ่ ห้องกาแฟตามแต่ละชั้น แถมยังมีมุมผ่อนคลายให้พักผ่อนระหว่างวันที่ชั้นหกของตึกอีกด้วย ถือเป็นอีกหนึ่งจุดรวมตัวของเหล่าหนุ่มสาวออฟิตก็ว่าได้พี่แต้ว หญิงวัยกลางคนอายุสี่สิบหกปีพากลุ่มนักศึกษาสำรวจทั่วตึกสำนักงาน





![คำสาปราคะคุณหนูตัวร้าย 3P [Nc20+]](https://acfs1.goodnovel.com/dist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)

