Accueil / โรแมนติก / ประตูรักผิดห้อง / ตอนที่ 8 ยินดีต้อนรับ

Partager

ตอนที่ 8 ยินดีต้อนรับ

last update Date de publication: 2025-11-09 12:25:05

​ท่ามกลางแสงดาวระยิบระยับและสายลมเย็นที่พัดโชยในยามค่ำคืน เสียงดนตรีบรรเลงแผ่วเบาจากเวทีกลางสนามหญ้าหน้าคฤหาสน์ ผู้คนยังคงเต้นรำกันอย่างสนุกสนาน

​ในจังหวะหนึ่งของการเต้นรำ เมื่อเพลงกำลังจะจบลง ทั้งคู่หมุนตัวสลับคู่กันอย่างงง ๆ โดยไม่มีใครทันตั้งตัว ธนา ที่กำลังเต้นรำอยู่กับ จี๊ด ได้เหวี่ยงจี๊ดไปอย่างแรงและไม่นุ่มนวลนัก ซึ่งถูกเหวี่ยงมาจากอีกทางด้านของ เมฆ เขาต้องรีบเข้ามารับเธอไว้ด้วยความงุนงง

​ในจังหวะที่วงแขนของเมฆโอบรับจี๊ดไว้แน่น ธนา ก็ดึงตัว ริสา ซึ่งเป็นคู่เต้นรำของเมฆเข้ามาหาอย่างรวดเร็วและจงใจ การสลับคู่ครั้งนี้เต็มไปด้วยความรุนแรงและเจตนาที่ชัดเจน

เมื่อบทเพลงใหม่บรรเลงขึ้น ​ห่างออกไปไม่ไกลนัก เมฆ และ จี๊ด กำลังเต้นรำอยู่ แม้ว่าจี๊ดจะยังคงเต้นผิดจังหวะและเหยียบเท้าเมฆไปหลายรอบ แต่เขาก็ยังคงยิ้มอย่างอ่อนโยน คอยประคองให้เธอเต้นไปตามจังหวะอย่างช้า ๆ

​จี๊ด: "ขอโทษนะคะพี่เมฆ... จี๊ดเต้นรำไม่ค่อยเก่งเลยค่ะ" (ใบหน้าแดงก่ำด้วยความเขินอาย)

​เมฆ: (ยิ้มอบอุ่น) "แบบนี้เขาไม่เรียกไม่ค่อยเก่งครับน้องจี๊ด... เขาเรียกว่าไม่เป็นเลยต่างหาก" (หัวเราะเบา ๆ อย่างเป็นกันเอง) "ไม่เป็นไรนะครับ เดี๋ยวพี่นำให้เอง... ไม่ต้องตื่นเต้น"

​จี๊ด: (เงยหน้ามองผู้ชายที่อยู่เบื้องหน้า หัวใจเต้นแรงด้วยความรู้สึกอบอุ่นและปลอดภัย) ผู้ชายคนนี้...ช่างเป็นสุภาพบุรุษที่สมบูรณ์แบบจริงๆ

​ความตึงเครียดที่เร่าร้อน

​ในขณะที่คู่อื่น ๆ ยังคงสนุกสนานกับบทเพลง ธนา โอบ ริสา ไว้แน่นในวงแขน ท่ามกลางบรรยากาศที่เต็มไปด้วยความตึงเครียดราวกับมีเพียงแค่สองคนในโลกนี้

​ธนา: "ขายของน่ะ... แล้วเธอคิดว่าฉันหมายถึงขายอะไร?" น้ำเสียงกระซิบข้างหูของริสา เย้ยหยันราวกับเป็นเพียงเรื่องตลก

​ริสา: (พยายามดิ้นรนให้หลุดจากพันธนาการ) "ปล่อยนะ!"

​ธนา: (ยิ้มเหยียด) "ทำไม... หวงเนื้อหวงตัวเหรอ? เมื่อกี้ยังอ่อยไอ้เมฆอยู่เลย... พออยู่กับพี่ชายตัวเอง ทำเป็นห่วงเนื้อหวงตัว"

​ริสา: "ก็พี่เมฆเขาเป็นสุภาพบุรุษ! ไม่เหมือนคนบางคน... หยาบคาย! ไม่ให้เกียรติผู้หญิง!"

​ธนา: (กระชับอ้อมแขนให้แน่นขึ้นอีกนิด จนริสารู้สึกได้ถึงความร้อนจากร่างกายของเขา) "ฉันเลือกให้เกียรติผู้หญิงเฉพาะคนที่น่าให้เกียรติ... อย่างเธอ..." (ดวงตาคมกริบของธนามองสำรวจริสาตั้งแต่ศีรษะจรดเท้า ก่อนจะกลับมาสบตาเธอด้วยรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความดูถูก) "ทำไม... เต้นรำกับพี่ชายตัวเองแล้วมันร้อนรนขนาดนั้นเลยเหรอ น้องสาวคนใหม่... ดูเหมือนเธอจะลืมไปว่าตัวเองเป็นแค่ของแถมที่แม่เธอเอามาฝากไว้ในบ้านฉัน"

​ริสา: (พยายามยันตัวออก ใบหน้าแดงก่ำด้วยความโกรธ) "ดิฉันไม่ได้ลืมค่ะ คุณธนา... แต่ดิฉันก็ไม่ได้ลืมว่าความเป็นพี่ชายของคุณมีค่าแค่เศษสตางค์ ไม่มีความน่าเคารพเลยแม้แต่นิดเดียว! ดิฉันไม่ได้อยากได้พี่ชายใจแคบอย่างคุณ!"

​ธนา: (หัวเราะในลำคออย่างเยือกเย็น ก่อนจะโน้มตัวลงมากระซิบจนริมฝีปากเกือบสัมผัสใบหู) "โอ๊ย... ปากกล้าขนาดนี้ คงต้องสั่งสอนกันหน่อยแล้ว น้องสาว... ดูเหมือนร่างกายของเธอจะซื่อสัตย์กว่าปากนะ... มันกำลังสั่น... ไม่ทราบว่าสั่นเพราะกลัว... หรือเพราะรู้สึกดีกันแน่"

​ริสา: (หายใจติดขัด) "ปล่อยนะ! คุณเป็นพี่ชายของฉันนะ!"

​ธนา: (ยิ้มเหยียด) "กฎข้อไหนบอกว่าลูกเลี้ยงต้องเป็นน้องสาวที่แสนดี? เธอเป็นแค่... เหยื่อในบ้านนี้... และฉันจะทำให้แน่ใจว่าเธอจะไม่มีความสุข"

มื่อดนตรีเริ่มแผ่วเบาลง เป็นสัญญาณว่าเพลงกำลังจะจบ และแขกเริ่มปรบมือ แต่ธนายังคงดึงริสาไว้แน่น ไม่ยอมปล่อย

​ธนา: (มองลึกเข้าไปในดวงตาของริสาด้วยความเย้ยหยันและอำมหิต ก่อนจะโน้มตัวลงมา... และจุมพิตที่หน้าผากของเธอ อย่างรวดเร็วและหนักแน่น)

​ธนา: (ถอนริมฝีปากออก แต่กระซิบด้วยน้ำเสียงเย็นชาที่สุด) "ยินดีต้อนรับสู่ครอบครัวนะ... น้องสาว"

​ริสา: (กัดฟันกรอด สัมผัสได้ถึงความร้อนผ่าวบนหน้าผากที่เขาสัมผัสราวกับโดนประทับตราด้วยเหล็กร้อน พูดเสียงเบาจนแทบไม่ได้ยิน แต่ทุกคำเต็มไปด้วยความเดือดดาล) "ถ้าการต้อนรับของพี่ชายคือการคุกคาม... ฉันก็ขอยืนยันว่าฉันไม่มีวันนับถือคนอย่างคุณเป็นพี่! อย่าแตะต้องตัวฉันอีก!"

​(ในวินาทีที่เพลงจบลงอย่างสมบูรณ์ แขกเริ่มปรบมือและส่งเสียงชื่นชม)

​ริสา: (เธอต้องฉีกยิ้มที่ดูเป็นมิตรที่สุดออกไป เธอถอนมือออกจากมือของธนาทันที ก่อนจะโค้งคำนับให้เขาตามมารยาทอย่างรวดเร็วและเย็นชา) "ขอบคุณมากค่ะ คุณธนา สำหรับการเต้นรำที่... น่าจดจำ"

​ริสาใช้รอยยิ้มที่เหมือนหน้ากากนี้เพื่อซ่อนความรู้สึกที่อยากจะตบหน้าเขา ก่อนจะหมุนตัวเดินจากไปอย่างรวดเร็ว ราวกับกำลังหนีจากเปลวไฟที่ธนาเป็นคนจุดขึ้น

​ริสายังไม่ทันเดินไปไหนไกล เสียงแหลมปนตื่นเต้นของ จี๊ด ก็ดังขึ้นทันที จี๊ดวิ่งหน้าตาตื่นเข้ามาหาริสาด้วยรอยยิ้มกว้าง ราวกับเธอเพิ่งได้ดูละครรักโรแมนติก

​จี๊ด: (จับแขนริสาไว้แน่น พลางมองย้อนกลับไปที่ธนาด้วยดวงตาเป็นประกาย) "อุ๊ยแก! ช่างเป็นการต้อนรับน้องสาวคนใหม่ที่แสนอบอุ่นจากพี่ชายสุดหล่อ เห็นแล้วฉันอยากเป็นน้องสาวพี่เขาเลย อิจฉาแกอ่ะ!"

​ริสา: (บังคับรอยยิ้มให้คงอยู่ แต่สีหน้าซีดลงเล็กน้อย) "จี๊ด... พูดอะไรบ้า ๆ"

​จี๊ด: "บ้าอะไรล่ะ! ก็ดูสิ! พี่ธนาสุดหล่อจูบหน้าผากต้อนรับน้องใหม่เลยนะ! เป็นฉันคงละลายไปแล้ว นี่แหละค่ะ... เสน่ห์ของผู้ชายสายแบด! ไปแก เราไปหาอะไรเย็น ๆ ดื่มกันเถอะ!" (จี๊ดจูงมือริสาเดินออกจากบริเวณนั้นไปอย่างร่าเริง โดยไม่ทันสังเกตว่ามือของริสากำลัง เย็นเฉียบ และสั่นเล็กน้อย แม้จะถูกจูงด้วยความสนิทสนม)

​ในใจริสา กลับเต็มไปด้วยความขุ่นมัวและรังเกียจ ความรู้สึกอยากอาเจียน จากการถูกกระทำที่ทั้งคุกคามและน่าอับอายเธอยังคงรู้สึกถึงความร้อนจากริมฝีปากของธนาที่ประทับอยู่บนหน้าผาก ราวกับเป็นสัญลักษณ์ประกาศว่าเธอคือ ของเล่นชิ้นใหม่ ในบ้านหลังนี้

​ทางด้าน เมฆ ที่เห็นการกระทำของเพื่อนรักอย่างธนาตั้งแต่ต้นจนจบก็ขมวดคิ้วอย่างไม่เข้าใจ เขาก้าวมายืนข้างธนาที่ยังคงยืนมองแผ่นหลังของริสาด้วยรอยยิ้มเหยียด ๆ

เมฆ: (สีหน้าเต็มไปด้วยความงุนงงและรู้สึกแปลก ๆ) "อะไรของแกวะธนา? ต้อนรับน้องสาวใหม่ทำไมต้องทำเหมือน... จะกินหัวน้องด้วยวะ? ดูน้องเขาตกใจนะเว้ย"

​ธนา: (หันมามองเมฆด้วยสายตาเย็นชา แต่ในแววตามีประกายบางอย่างที่อ่านไม่ออก) "ก็แค่อบอุ่นกับน้องสาวคนใหม่ไงวะ... หรือแกอยากให้ฉันขึ้นไปประกาศบนเวทีวะ?"

​เมฆ: (ยิ้มเจื่อน ๆ) "ฉันว่าแกทำเกินไปว่ะ... ฉันรู้สึกไม่ค่อยดีกับท่าทางของแกเมื่อกี้... เหมือนมแกกำลังพยายามประกาศสิทธิ์บางอย่าง"

​ธนา: (ยกแก้วไวน์ขึ้นจิบอย่างไม่แยแส) "คิดมากน่า... เมฆ... แกไม่ต้องห่วงน้องสาวฉันหรอก... ห่วงน้องจี๊ดของแกเถอะ...ดูจะชอบการเต้นรำของแกนะ"

​เมฆส่ายหน้าด้วยสีหน้า ไม่สบายใจ เขาหันไปมองริสาที่ถูกจี๊ดจูงออกไปจากงานเลี้ยงด้วยความรู้สึก เป็นห่วงอย่างประหลาด เขาไม่เข้าใจว่าทำไมเพื่อนรักของเขาถึงเลือกแสดงความเกลียดชังต่อลูกเลี้ยงคนใหม่ของพ่อด้วยวิธีที่ซับซ้อนและเร่าร้อนถึงขนาดนี้...

Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application

Dernier chapitre

  • ประตูรักผิดห้อง   ตอนที่ 57 เริ่มต้นใหม่กับคนเดิม(จบ)

    ในขณะที่ทั้งคู่ที่ยืนสบตากันธนา รุกด้วยท่าทีที่นุ่มนวล "ทำอะไรกันอยู่ครับ ไม่เห็นชวนพี่มาบ้างเลย อุตส่าห์รอให้ชวน ก็ไม่เห็นชวน เลยต้องเดินมากดกริ่ง"​ริสาถึงกับเขิน ธนาจับไปที่แก้มสีชมพูของคนตรงหน้า "หน้าแดงใหญ่เลย เขินพี่ขนาดนั้นเลยเหรอ"​ริสาที่ยังอึ้งรีบดึงสติแล้วเดินกลับไปนั่งที่โซฟา "ริสาแค่ทำตัวไม่ถูกค่ะ พี่จะกลับมาทำไมไม่บอกล่วงหน้า ยังส่งข้อความคุยกันอยู่เลย กลับมาแล้วน่าจะบอกริสาหน่อย"​ธนา เดินตามมานั่งลงตรงข้ามเธอ "ก็พี่ยุ่งๆ กับห้องใหม่อยู่เลยยังไม่เข้าที่เข้าทาง... ทำไม ถ้ารู้ว่าเป็นพี่ย้ายมาอยู่ข้างห้อง จะช่วยพี่จัดของเหรอ"​ริสา "เปล่าสักหน่อย ริสาก็แค่... แค่ทำตัวไม่ถูก ที่พี่มาอยู่ตรงหน้าแบบกะทันหันแบบนี้"​ธนา เสียงนุ่มนวลและจริงใจ "หลายเดือนที่ผ่านมา พี่ขอโทษริสานะ ที่พี่ไม่ได้อยู่ข้างๆ ริสา"​ริสา "จะขอโทษทำไมคะ มันเป็นความต้องการของริสาเอง มันทำให้ริสาทำใจง่าย การที่ไม่เจอหน้าพี่ในช่วงนั้น... ถ้าริสาต้องเจอพี่ในตอนนั้นมันมีแต่ความเจ็บปวดของการสูญเสีย"​ธนานั่งนิ่งเงียบ สีหน้าเริ่มเศร้าลงมา พร้อมกับคำถามที่แสนจริงใจ "แล้วตอนนี้... เจอหน้าพี่... แล้วยังเจ็บปวดอยู่ไห

  • ประตูรักผิดห้อง   ตอนที่ 56 การเริ่มต้น...

    ​หกเดือนผ่านไป...​หลังเหตุการณ์ที่พลิกผันชีวิต ริสา เลือกที่จะย้ายออกจากบ้านตามความต้องการของตัวเอง ทว่าเพื่อคลายความกังวลของของแม่ เธอจึงยอมรับข้อเสนอของพ่อเลี้ยงที่มอบคอนโดมิเนียมให้เป็นที่พักพิง และรอคอยวันที่เธอพร้อมจะกลับมา​ริสาใช้ชีวิตอย่างเรียบง่ายที่คอนโด เธอทำงานรับงานรีวิวบ้าง ขายของออนไลน์บ้าง พยายามดำเนินชีวิตให้กลับสู่ภาวะปกติ ทว่าบาดแผลจากการสูญเสียครั้งใหญ่ยังคงฝังลึกในใจ ไม่มีวันลบเลือน​เสียงตะกุกตะกักดังมาจากห้องข้างๆ ริสาเปิดประตูออกไปดูด้วยความแปลกใจ "อ้าว! ห้องนี้มีคนซื้อแล้วเหรอ... เพื่อนบ้านใหม่จะเป็นผู้หญิงหรือผู้ชายนะ" เธอพึมพำกับตัวเอง ก่อนจะปิดประตูและกลับมานั่งดูทีวีต่อ​หลังจากที่ริสาปิดประตู... ชายหนุ่มรูปร่างสูงโปร่ง ผิวขาว คิ้วเข้มคมคาย ก้าวออกมาจากลิฟต์ เขาหยุดยืนอยู่หน้าห้องของตน แต่สายตาและใบหน้ากลับจับจ้องไปยังประตูห้องข้างๆ ที่เพิ่งปิดลง รอยยิ้มเล็กๆ แห่งความหวังฉายชัดบนใบหน้า ก่อนที่เขาจะเดินเข้าสู่ห้องใหม่ที่เพิ่งขนข้าวของเข้ามา เขาเปิดม่านรับแสงแดดยามบ่ายอ่อนๆ ยืนเท้าเอวทอดสายตาไปยังวิวเบื้องหน้าอันกว้างไกล ก่อนจะหันมาพึมพำกับตัวเอง​"นี่แหละค

  • ประตูรักผิดห้อง   ตอนที่ 55 ความผิดที่ต้องรับผิดชอบ

    ​ริสาหลับไปได้ราว 3 ชั่วโมง จากความอ่อนเพลียและความเจ็บปวดทั้งทางกายและใจ จนเสียงสะอื้นเงียบลงไป​ธนานั่งเฝ้าไม่ห่าง ค่อยๆ ขยับเข้าไปมองใบหน้าเธอใกล้ๆ ความรู้สึกเจ็บปวดที่ทิ่มแทงหัวใจเขา... เขาใช้ปลายนิ้วแตะไปที่ผ้าปิดแผลด้วยความรู้สึกผิดและลูบกลุ่มผมของเธอเบาๆ สัมผัสรอยน้ำตาข้างแก้มที่ยังไม่แห้งกรัง ปากเขาพึมพำแต่คำว่า "ขอโทษ" อย่างไม่หยุดหย่อนน้ำตาลูกผู้ชายไหลออกมาอย่างไม่อาจห้ามได้ ยอมรับความรู้สึกผิดอย่างแท้จริง​ชั่วขณะต่อมา ริสารู้สึกเหมือนมีบางสิ่งสัมผัสกายและใบหน้า เธอสะดุ้งเล็กน้อยแล้วลืมตาขึ้น พบว่าเป็นธนา ชายที่เธอรักมากที่สุด สายตาอ่อนล้าและเจ็บปวดในใจของเธอสบกับเขา เป็นสายตาที่ผสมผสานระหว่างความรักและความทนทุกข์​ริสาไม่ได้ถาม ไม่ด่าทอ หรือแม้แต่ไล่เขาไป เธอกลับเงียบสนิทราวกับเขาไม่มีตัวตน ยิ่งทำให้ธนารู้สึกทรมานในหัวใจมากขึ้น​"ริสา... ทำไมต้องเงียบแบบนี้ด้วย จะด่า จะว่า จะไล่พี่ก็ยังดี! พูดกับพี่สักคำได้ไหม พี่ขอร้อง พี่ขอโทษนะ อย่าเงียบแบบนี้เลย ให้โอกาสพี่สักครั้ง พี่ยอมรับผิดทุกอย่าง จะว่าพี่ยังไงก็ได้ แต่อย่าเงียบแบบนี้" ธนาอ้อนวอนด้วยเสียงสั่นเครือและใบหน้าเปื้อนน

  • ประตูรักผิดห้อง   ตอนที่ 54 หัวใจที่สลาย

    ทันทีที่ธนาก้าวออกมาจากห้องพักฟื้น เขาเหมือนสูญสิ้นเรี่ยวแรง ร่างสูงใหญ่ทรุดฮวบลงนั่งคุกเข่าต่อหน้ามณีและศักดิ์ชัย ด้วยความรู้สึกผิดที่กัดกินหัวใจจนแทบจะแหลกสลาย​เมฆที่ยืนอยู่ใกล้ๆ รับรู้ถึงบรรยากาศอันหนักอึ้ง เขาเลือกที่จะเดินเลี่ยงออกไปอย่างเงียบเชียบ ปล่อยให้ครอบครัวได้เผชิญหน้าและสะสางเรื่องราวกันเอง​ธนาก้มหน้าต่ำ ติดพื้นห้องเย็นเฉียบ น้ำตาเอ่อคลอ ก่อนจะเริ่มกล่าวคำขอโทษและสารภาพผิดทั้งหมดออกมาอย่างยากลำบาก​"ผมขอโทษครับคุณน้า... ทุกอย่างเป็นความผิดของผมคนเดียว ถ้าผมชัดเจนและทำให้น้องมั่นใจในความสัมพันธ์ของเรามากกว่านี้... เรื่องของเราคงไม่ต้องปิดบังใคร... เป็นเพราะผม... ตั้งแต่แรก..."ธนาหยุดหายใจ พยายามรวบรวมสติ "ทั้งๆ ที่ทุกอย่างมันเกิดขึ้นตั้งแต่ที่เรายังไม่รู้จักกัน... ผมน่าจะทำให้มันถูกต้องตั้งแต่ทีแรก..."​คำว่า 'ความผิดพลาดตั้งแต่ทีแรก' ทำให้มณีที่กำลังปวดร้าวอยู่แล้วยิ่งชะงักงัน​"อะไรคือความผิดพลาดตั้งแต่ครั้งแรก... ตั้งแต่ยังไม่รู้จักกัน... น้าไม่เข้าใจ !" มณีเอ่ยถามเสียงสั่นเทาแฝงความประหลาดใจ​ธนาเงยหน้าขึ้น ดวงตาแดงก่ำ เล่าเรื่องราวทั้งหมดให้มณีฟังอย่างละเอียดยิบ พ

  • ประตูรักผิดห้อง   ตอนที่ 53 ความสูญเสีย

    ​​ไม่ทราบว่าพวกคุณเป็นญาติของคนไข้หรือเปล่าครับ...​ทุกคนเงียบกริบ ธนา, มณี, และศักดิ์ชัย ก้าวเข้าไปหาคุณหมอพร้อมกันด้วยความหวังอันริบหรี่​คุณหมอ สีหน้าเคร่งเครียดและเศร้าสร้อย"ต้องขอแสดงความเสียใจด้วยนะครับ..."​คำพูดนั้น... ทำให้ ธนา ทรุดตัวลงกับพื้น มณีร้องไห้โฮอย่างสุดเสียง​ธนา เสียงแตกพร่า คุณหมอ... หมายความว่ายังไงครับ! ริสา... !​คุณหมอ "​คนไข้ปลอดภัยครับ แต่เนื่องจากคนไข้ได้รับแรงกระแทกอย่างรุนแรงจากการตกบันได... ทำให้... เราไม่สามารถช่วยชีวิตเด็กในครรภ์ไว้ได้ครับ คนไข้มีภาวะแท้งคุกคามจากการกระทบกระเทือนอย่างรุนแรง..."​ความเงียบเข้าปกคลุมทุกคนศักดิ์ชัยถึงกับกุมขมับอย่างเคร่งเครียด ส่วนธนาคุกเข่าตัวสั่นงันงกลงกับพื้นด้วยความเจ็บปวดมณีหยุดร้องไห้ชั่วขณะด้วยความสับสน​มณี เสียงแหบแห้ง "เด็ก... เด็กอะไรคะ! ลูกสาวฉัน... ริสา... ริสาท้องเหรอคะ...!"​ศักดิ์ชัยหันไปมองธนาอย่างไม่เชื่อสายตา "ธนา... นี่แก... เป็นแก...แกทำอะไรลงไป...!"​ธนา ไม่สามารถตอบได้ เขาร้องไห้สะอึกสะอื้นอย่างบ้าคลั่ง ความเจ็บปวดจากการสูญเสียที่มาพร้อมกับการรับรู้ถึงการมีอยู่ของลูก! และการสูญเสียครั้งนี้เกิดจ

  • ประตูรักผิดห้อง   ตอนที่ 52 "เสียใจด้วยนะครับ"

    จีน่า รีบวิ่งตามออกมา "เดี๋ยวก่อนอย่าเพิ่งไป!"​ริสาไม่สนใจรีบเดินลิ่ว จีน่า รีบวิ่งตามมาคว้าแขนเธอไว้​"ฉันบอกว่าหยุด!" นี่เธอมีปัญหากับพี่ชายของเธอเพราะรูปถ่ายใบนั้นเหรอ! ฉันไม่คิดว่าเขาจะยังเก็บไว้อยู่! และอีกอย่างนึง รูปนั้น..."​ริสา ไม่ฟังสะบัดแขนจีน่าออกอย่างรวดเร็ว แล้วรีบวิ่งไปที่ลิฟท์ แต่ลิฟท์ไม่เปิด เธอจึงวิ่งไปทาง บันไดหนีไฟ ทันที เพื่อที่จะรีบออกจากที่น่ารังเกียจนี้ให้เร็วที่สุดธนา ที่วิ่งตามมาเห็นคนรักที่ตกบันไดไปต่อหน้าต่อตา หัวใจของเขาร่วงหล่นตามร่างเธอลงไป เขาตกใจจนแทบหยุดหายใจ ริสากลิ้งลงไปจนถึงขั้นสุดท้ายของบันได แล้วเธอก็ แน่นิ่งไป​ทันทีที่ ธนา วิ่งมาถึงร่างของเธอ เขาไม่สนใจอาการบาดเจ็บที่มือของตัวเอง รีบช้อนร่างบางของเธอขึ้นมา... เลือด ที่ไหลออกมาจากไรผมของเธอ และที่น่าตกใจกว่านั้นคือ เลือดที่ไหลออกมาจากช่วงล่างของเธอ เต็มไปถึงขา​"ริสา... ริสา..." เขาพยายามเรียกชื่อเธอและเขย่าเบาๆ แต่เธอก็ไม่ได้สติ​น้ำตาเขาไหลพรากออกมาอย่างบ้าคลั่งด้วยความเจ็บปวดอย่างที่สุด ราวกับมีดนับพันเล่มกรีดแทงกลางอก เขาไม่มีเวลาเสียใจ ความหวาดกลัวเข้ากัดกินจนไร้สติ รีบอุ้มร่างของเธอขึ้น

  • ประตูรักผิดห้อง   ตอนที่ 40 เกมส์พลิก

    คอนโดของธนา​ริสาถูกธนาพาเข้ามาในห้องนั่งเล่นอย่างรวดเร็ว เธอแกะมือที่โอบเอวออกอย่างรุนแรงทันทีที่พ้นจากสายตาผู้คน ฤทธิ์แอลกอฮอล์ที่ยังคุกรุ่นบวกกับความรู้สึกโกรธและอับอายทำให้เธอตัวสั่นไปหมด​ริสา: (เสียงสั่นเครือแต่แฝงความหยิ่ง) "ปล่อยริสาเดี๋ยวนี้! ริสาไม่ต้องการให้พี่ธนามายุ่งเกี่ยว! ริริสาจะกล

  • ประตูรักผิดห้อง   ตอนที่ 39 เสื้อที่ขาดกับสวาทที่กำลังจะโดนปล้น!

    รถยนต์ของธนาพุ่งทะยานออกไปจากไนท์คลับอย่างรวดเร็วราวกับพายุที่เพิ่งสงบลง ภายในรถเต็มไปด้วยความตึงเครียดและอารมณ์ที่คุกรุ่น ริสา นั่งกอดตัวเองแน่นอยู่เบาะข้างคนขับ ใบหน้าแดงก่ำไปด้วยฤทธิ์แอลกอฮอล์ น้ำตา และความโกรธ​ธนา: (เสียงทุ้มต่ำและเฉียบขาด) “คาดเข็มขัดด้วย”​ริสาไม่ขยับ เธอเมินหน้าหนีและเลือกท

  • ประตูรักผิดห้อง   ตอนที่ 38 แรงหึงหวง

    ​ในห้องน้ำหญิง ริสาทรุดตัวลงกับพื้นอย่างหมดแรง น้ำตาและความเมาทำให้เธอไม่เหลือเรี่ยวแรงจะควบคุมอารมณ์หรือคำพูด เมย์กอดเธอไว้แน่น ขณะที่จี๊ดยืนพิงประตูอย่างเงียบ ๆ​ริสา: (ร้องไห้โฮ พึมพำอย่างควบคุมตัวเองไม่ได้) "ฉันเกลียดเขา! เกลียดที่เขาทำเหมือนฉันเป็นเด็ก! เกลียดที่เขามองผู้หญิงคนนั้น... ผู้หญิงค

  • ประตูรักผิดห้อง   ตอนที่37 ถ่านไฟเก่าเผาใจ

    ​ที่โซน VIP 1​ธนา เดินกลับขึ้นมาด้วยสีหน้าตึงเครียด เขาพยายามดึงแขนออกจากการเกาะกุมของจีน่าอย่างนุ่มนวล แต่เธอก็ยังยึดมั่น จีน่าโน้มตัวกระซิบอีกครั้งขณะที่เขากำลังนั่งลง​จีน่า: (กระซิบข้างหูธนาอย่างเย้ายวน) "ทำเป็นเย็นชาใส่จีน่าไม่ได้หรอกค่ะธนา... สายตามันฟ้อง จีน่ารู้ว่าธนายังไม่ลืม**"​วายุและเ

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status