Share

บทที่ 41

Author: ซ่งอัสดงตะวันตก
สวีจื่อหมิงยกมือดันแว่นขึ้นเล็กน้อย

“พวกเธออย่าคิดกันไปเองนะ ฉันยังไม่มีแฟน”

“ว้าว! งั้นประธานสวีช
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Latest chapter

  • ประธานฮั่ว คุณนายฟ้องหย่าแล้วครับ   บทที่ 42

    ถ้าเธอเกิดทำอะไรพลาดขึ้นมา คุณย่าฮั่วกลับไปแล้วคงไม่ปล่อยเขาไว้แน่ฮั่วซือเหนียนหันตัวว่ายน้ำกลับไปด้วยสีหน้าหงุดหงิดอย่างเห็นได้ชัด ก่อนที่คลื่นลูกใหม่จะซัดเข้ามา เขาก็คว้าเอวเธอไว้ทันที“แค่ก ๆ… ซือเหนียน…”เธอสำลักจนหน้าแดงก่ำ แต่ยังคงจับแขนของเขาไว้แน่นไม่ยอมปล่อย“ฉันเรียกคุณ… แต่คุณไม่… ฉันนึกว่า…”หยดน้ำใสไหลลงมาตามขนตาของเธอ แยกไม่ออกว่าเป็นน้ำทะเลหรือน้ำตาร่างกายของเธอสั่นไปทั้งตัว ราวกับเพิ่งเจอกับความตกใจอย่างหนัก“ยัยโง่”เขาทำหน้าบึ้งด้วยสีหน้าเย็นชา ลากเธอขึ้นไปบนฝั่ง“ว่ายน้ำไม่เป็น แล้วจะกระโดดลงทะเลทำไม?”ซ่งหว่านขดตัวอยู่บนชายหาด ไอไม่หยุด เสื้อผ้าที่เปียกโชกแนบติดกับร่างกาย แต่แต่เธอยังดื้อดึงอธิบาย“ฉันหาคุณไม่เจอ… เสียงคลื่นมันดังเกินไป…”เขาโยนผ้าเช็ดตัวให้เธออย่างห้วน ๆ เพื่อปกปิดหน้าอกของเธอที่ยิ่งดูอิ่มเต็มชัดเจนขึ้นเพราะเสื้อผ้าเปียกน้ำ“ขึ้นไปรออยู่บนฝั่ง อย่ามาถ่วงฉัน!”พอนึกย้อนกลับไป ตอนนั้นที่เธอยอมเสี่ยงชีวิตกระโดดลงทะเลเพื่อตามหาเขา คงต้องรวบรวมความกล้าอย่างมากเลยสินะซ่งเฉี่ยนเฉี่ยนสังเกตได้อย่างเฉียบไวว่าฮั่วซือเหนียนกำลังเหม่อลอยอยู่

  • ประธานฮั่ว คุณนายฟ้องหย่าแล้วครับ   บทที่ 41

    สวีจื่อหมิงยกมือดันแว่นขึ้นเล็กน้อย“พวกเธออย่าคิดกันไปเองนะ ฉันยังไม่มีแฟน”“ว้าว! งั้นประธานสวีชอบผู้หญิงแบบไหนเหรอ?”พนักงานสาวโสดหลายคนดวงตาเป็นประกายขึ้นมาทันทีสายตาของสวีจื่อหมิงกวาดไปทางซ่งหว่านที่ยืนอยู่ไม่ไกลโดยไม่ตั้งใจเขากระแอมเบา ๆ“ฉันมีคนที่ชอบอยู่แล้ว เพียงแต่…ยังไม่แน่ใจว่าเธอจะยอมเป็นแฟนฉันหรือเปล่า”ประโยคนี้ทำให้ทุกคนในห้องอยากรู้ขึ้นมาทันที“โอ้พระเจ้า! ผู้หญิงแบบไหนกัน ถึงขนาดยังไม่สนใจประธานสวีของพวกเรา?”“ถ้าเป็นฉันนะ คงรีบคุกเข่าตอบตกลงทันทีแล้ว!”“ประธานสวี รีบบอกหน่อยสิ เป็นคนที่พวกเรารู้จักไหม?”“เลิกประชุม!”สวีจื่อหมิงใช้เพียงสองคำ ตัดความอยากรู้อยากเห็นของทุกคนทันทีการประชุมจบลง ทุกคนทยอยออกจากห้องประชุมซ่งหว่านเพิ่งเดินออกจากห้องประชุม ก็ถูกสวีจื่อหมิงเรียกไว้“หว่านหว่าน ทริปพักผ่อนสุดสัปดาห์นี้ เธอต้องมานะ”ซ่งหว่านลังเลอยู่ครู่หนึ่ง“ฉันอาจจะ…”เธอไม่ค่อยชอบไปในที่ที่มีคนเยอะ ๆโดยเฉพาะที่นั่นมีความทรงจำที่ไม่ค่อยดีของเธออยู่“นี่เป็นกิจกรรมทีมครั้งแรกตั้งแต่เธอเข้าบริษัท ถือว่าไปพักผ่อนผ่อนคลายก็แล้วกัน”ซ่งหว่านเงยหน้าขึ้น สบ

  • ประธานฮั่ว คุณนายฟ้องหย่าแล้วครับ   บทที่ 40

    “คุณย่า อย่าโกรธเลยนะคะ”ซ่งหว่านค่อย ๆ ลูบหลังของคุณย่าเบา ๆ“หมอบอกว่าคุณย่าห้ามโกรธนะคะ”คุณย่าฮั่วจับมือของซ่งหว่านไว้ ดวงตาแดงเล็กน้อย“หว่านหว่าน ย่าขอโทษเธอ ถ้าตอนนั้นย่าไม่ดื้อดึงจะจับคู่พวกเธอสองคน เธอก็คงไม่ต้องทนความน้อยใจมากขนาดนี้”“คุณย่า ไม่ใช่ความผิดของย่าค่ะ”ซ่งหว่านฝืนยิ้มเล็กน้อย“เป็นเพราะวาสนาระหว่างฉันกับฮั่วซือเหนียนจบลงแล้ว อีกอย่าง ฉันก็ปล่อยวางแล้ว” ซ่งหว่านค่อย ๆ ปลอบคุณย่าฮั่วอย่างใจเย็น และให้ดื่มซุปบำรุงไปเล็กน้อยหลังจากคุณย่าหลับสนิทแล้ว ซ่งหว่านก็เดินออกจากห้องผู้ป่วยอย่างเงียบเชียบบนทางเดินซ่งหว่านเพิ่งปิดประตูแล้วหันกลับมา ก็เห็นซ่งเฉี่ยนเฉี่ยนพิงอยู่ข้างกำแพง เห็นได้ชัดว่ากำลังรอเธออยู่“ซ่งหว่าน เรามาคุยกันหน่อย”ซ่งเฉี่ยนเฉี่ยนยกมือเสยผมเล็กน้อย ยังเหมือนเมื่อก่อน สีหน้าหยิ่งยโสเหมือนอยู่เหนือคนอื่นซ่งหว่านมองเธอด้วยสีหน้าไร้อารมณ์“ฉันไม่มีอะไรต้องคุยกับเธอ”ซ่งหว่านยกเท้ากำลังจะเดินออกไป แต่ซ่งเฉี่ยนเฉี่ยนก้าวขึ้นมาหนึ่งก้าว ขวางอยู่ตรงหน้าเธอ แล้วพูดด้วยเสียงแผ่วต่ำ“เมื่อกี้เธอก็เห็นแล้ว ว่าซือเหนียนปกป้องฉันมากแค่ไหน ทั้ง

  • ประธานฮั่ว คุณนายฟ้องหย่าแล้วครับ   บทที่ 39

    “คุณท่านรู้ว่าคุณยุ่ง ก็แค่คิดถึงคุณมากเท่านั้นเอง”“รีบเข้าไปเถอะค่ะ คุณย่าฮั่วเพิ่งทานยาเสร็จ ตอนนี้ยังมีแรงดีอยู่เลย”ซ่งหว่านผลักประตูห้องผู้ป่วยเข้าไป คุณย่าฮั่วกำลังเอนพิงหัวเตียงอ่านหนังสือพิมพ์อยู่เมื่อได้ยินเสียงเคลื่อนไหว คุณย่าก็เงยหน้าขึ้น ดวงตาที่เคยขุ่นมัวพลันสว่างขึ้นทันที“หว่านหว่าน!”“คุณย่าคะ”ซ่งหว่านรีบเดินเข้าไป จับมือที่ผู้สูงอายุยื่นมาให้ “สุขภาพของคุณย่าดีขึ้นบ้างไหมคะ? ช่วงสองวันนี้รู้สึกเป็นอย่างไรบ้าง?”“พอได้เห็นเธอแล้ว ย่าก็เหมือนหายจากทุกโรคเลย”คุณย่าฮั่วยิ้มตาหยี พลางตบหลังมือเธอเบา ๆ“ไม่ได้มาซะนาน ย่าเกือบคิดว่าเธอลืมยายแก่คนนี้ไปแล้วเสียอีก”“จะเป็นไปได้ยังไงคะ”ซ่งหว่านยิ้ม ก่อนหยิบกล่องเล็ก ๆ ที่ประณีตออกมาจากกระเป๋า“คุณย่าคะ ฉันเอาขนมกุ้ยฮวาที่คุณย่าชอบที่สุดมาให้ ตั้งใจไปซื้อจากร้านเก่าแก่ทางฝั่งใต้ของเมืองโดยเฉพาะ”“แต่คุณย่ากินมากไม่ได้คะ มากสุดกินได้แค่สองชิ้นเท่านั้น”ดวงตาของคุณย่าเป็นประกายขึ้นทันที“หว่านหว่านของเรานี่ช่างเอาใจใส่จริง ๆ รู้ว่าย่าชอบกินอะไร ไม่เหมือนเจ้าเด็กดื้อซือเหนียนคนนั้น เอาแต่ทำให้ย่าโมโห!”พอพูดถึง

  • ประธานฮั่ว คุณนายฟ้องหย่าแล้วครับ   บทที่ 38

    ภายในงานเกิดเสียงฮือฮาขึ้นทันที ข้อความคอมเมนต์ในไลฟ์ก็พุ่งขึ้นอย่างรวดเร็ว[บ้าเอ๊ย! เรื่องพลิกแล้วเหรอ?!][ฉันก็บอกแล้วว่ายาของหมิงรุ่ยได้ผลดี จู่ ๆ จะมีปัญหาขึ้นมาได้ยังไง!][คนพวกนี้ชั่วร้ายเกินไป ถึงกับเอาชีวิตของผู้ป่วยมาเป็นเครื่องมือ!]สวีจื่อหมิงมองนักข่าวด้านล่างเวทีที่กำลังตกตะลึงอยู่ ก่อนจะกดรีโมตอีกครั้งบนหน้าจอขนาดใหญ่ปรากฏวิดีโอหนึ่งช่วง—เป็นวิดีโอที่ครอบครัวของผู้ป่วยซึ่งเข้าร่วมการทดลองทางคลินิกบันทึกไว้ เพื่อออกมาพูดความจริง“สามีของฉันใช้ยาของหมิงรุ่ยแล้ว เนื้องอกเล็กลงอย่างเห็นได้ชัด!”“ในที่สุดแม่ของฉันก็สามารถกินข้าวได้แล้ว และสภาพร่างกายกับจิตใจก็ดีขึ้นมาก!”“ยาตัวนี้มอบความหวังให้พวกเรา เราจะไม่มีวันยอมให้มันถูกใส่ร้าย!”เมื่อวิดีโอเล่นจบ ภายในงานก็เงียบสงัดทันทีทันใดนั้น ป้าหลี่ก็ลุกขึ้นยืน เสียงสั่นเครือแต่หนักแน่น“สามีของฉันใช้ยาของหมิงรุ่ยแล้ว ตอนนี้สามารถลงจากเตียงมาเดินได้แล้ว! คนที่ปล่อยข่าวลือพวกนั้น พวกคุณไม่รู้สึกละอายใจบ้างเลยเหรอ?!”คำพูดของเธอเหมือนประกายไฟ ที่จุดประกายบรรยากาศภายในงานขึ้นทันทีครอบครัวผู้ป่วยคนอื่น ๆ ก็พากันลุกขึ้นย

  • ประธานฮั่ว คุณนายฟ้องหย่าแล้วครับ   บทที่ 37

    ซ่งหว่านส่ายหน้า “บริษัทต้องการให้พี่อยู่ดูแลสถานการณ์ เรื่องเล็กแค่นี้ฉันจัดการเองได้”หลังจากการประชุมสิ้นสุดลง ซ่งหว่านก็มาที่โรงพยาบาลที่โรงพยาบาล เธอได้พบกับญาติผู้ป่วยคนแรกที่ยินดีออกมาเป็นพยาน นั่นคือป้าหลีสามีของเธอป่วยเป็นมะเร็งปอดระยะสุดท้าย และได้เข้าร่วมการทดลองทางคลินิกของยาใหม่ของหมิงรุ่ยมาแล้วครึ่งเดือน“ผู้เชี่ยวชาญซ่ง สามีฉันใช้ยาของพวกคุณแล้ว อาการดีขึ้นมากจริง ๆ!”ป้าหลีจับมือซ่งหว่านไว้ ดวงตาเริ่มเอ่อคลอด้วยน้ำตา“เมื่อวานเขายังลงจากเตียงมาเดินได้เลย นี่เป็นครั้งแรกในรอบครึ่งปี!”หัวใจของซ่งหว่านอุ่นวาบขึ้นมา“ป้าหลี ตอนนี้บนอินเทอร์เน็ตมีคำพูดด้านลบบางอย่าง…”“ฉันเห็นหมดแล้ว!”ป้าหลีกล่าวขึ้นด้วยความโกรธ“คนพวกนั้นพูดเหลวไหล! ฉันจะอัดวิดีโอเดี๋ยวนี้ เพื่อบอกความจริงให้ทุกคนรู้!”ซ่งหว่านรีบเดินทางไปเยี่ยมครอบครัวของผู้ป่วยกว่าสิบรายโดยไม่หยุดพักสิ่งที่ทำให้เธอดีใจคือ กว่าครึ่งหนึ่งยินดีออกมาเป็นพยานให้หมิงรุ่ยไบโอเทค“คนที่เรารักถูกมะเร็งทรมานจนแทบไม่เหลือสภาพเดิม ค่ารักษาที่แพงลิบในแต่ละวันก็เหมือนแค่ยื้อเวลาไปรอความตายที่อื่นเท่านั้น ในที่สุดก็มี

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status