Masukรถเอสยูวีที่ถูกปรับเบาะให้เข้ากับสรีระของคนขับ ที่สูง มากกว่า 185 เซนติเมตร มือที่จับพวงมาลัย มองหน้าจอ ที่เป็นจีพีเอส แล้วกดเลือกไปที่คำว่า บ้าน ที่เธอบันทึกเอาไว้
"คุณครับ ที่คอนโด ใช่ไหมครับ " คนขับรถ ถามเสียงเบา มองคนข้างๆ ที่คาดเข็มขัดนิรภัย แล้วเอากระเป๋ามาปิดขา
"ค่ะ คอนโดเอ็ม " เธอทวนที่อยู่ แล้วคนขับรถจำเป็น ก็ขับรถของเธอออกไปจากลานจอดรถ
การจราจรในช่วงกลางคืนก็ยังคงมีรถติดเป็นบางช่วง คนที่เดินทางไปๆมาๆ ระหว่างกรุงเทพ และ ต่างประเทศ มองไปรอบๆ ตึกสูงที่ก่อสร้างขึ้นมาใหม่ และสถานที่ต่างๆ ที่ยัง ไม่เปลี่ยนแปลงไปมากเท่าไหร่ ครั้งล่าสุดที่มา คือเกือบสองปีมาแล้ว
เจคอบที่ทำงานหลายอย่างแต่งาน ขับรถแบบนี้ทำเอาเขา ยิ้มออกมา
เสียงโทรศัพท์ของเธอ ที่ดังขึ้น ทำให้ คนที่นั่งเงียบๆ หยิบโทรศัพท์ขึ้นมา เบอร์โทรไม่คุ้นเคยและในเวลาแบบนี้ เธอจึงกดตัดสาย แล้วมอง ไปที่ข้างทาง
"คุณขับรถมานานเท่าไหร่แล้วคะ "
"ผม ขับมาหลายปีแล้วครับ "
"ขับเก่งนะคะ ขับรุ่นอะไร ก็ได้ใช่ไหม "
เขาพยักหน้า แล้วมองเธอ ที่กำลังมองออกไปข้างนอก
"ดื่มแล้วใช้บริการแอป ก็สะดวกดีนะครับ "
"ค่ะ แต่ส่วนใหญ่ ฉันไม่ค่อยดื่มข้างนอกหรอกค่ะ บอสไม่อนุญาต " เพราะคิดว่า คงไม่มีโอกาส จะได้เจอกันอีกแน่นอน เลยบอกแบบนั้น
"บอส คุณดุ "
"ค่ะ ดุมาก เขาไม่ชอบแน่ ที่ฉันเมาแบบนี้ แต่เขาไม่อยู่ แล้วเขาก็ไม่รู้ คุณอย่าบอกเขานะ " เธอหันมามองคนขับรถ แล้วเอามือตัวเอง ปิดปาก
"ครับ ผมไม่บอกแน่นอน " คนขับรถ รับปาก แล้ว เลี้ยวไปตามทาง ที่แมพบอก ก่อนจะจอดรถ ตรงที่ลานจอดรถ ด้านหน้า
มือบางหยิบกระเป๋าสตางค์ออกมา แล้วดึงเงินสด ออกมาให้เขา
"ขอบคุณนะคะ "
เจคอบมองเงิน500 ที่เธอให้มาเป็นทิป แล้วมองรถที่วิ่งอยู่บนถนน ก่อนจะหัวเราะออกมาคนเดียว ไอ้เจ แกกลายเป็นครขับรถไปแล้ว ชายหนุ่มโบกรถ แท็กซี่ ที่ผ่านมาหน้าคอนโด แล้วบอกจุดหมายปลายทาง ที่เป็นโรงแรมหรู แล้วยัดเงิน500ที่เธอให้มาใส่กระเป๋า ใจดีด้วย ให้ทิปตั้งเยอะเลย
ข้อความในแอปที่ค้างเอาไว้ และรายละเอียดที่ทำให้คนที่เมาเพิ่งสร่างตาโตขึ้นมาทันที เมื่อคืน ใครขับรถมาส่งเธอ พริสาลุกขึ้นอาบน้ำ แล้วพยายามรวบรวมสติของตัวเอง เธอส่งเพื่อน ขึ้นรถ แล้วก็รอคนขับ ที่กำลังเดินทางมา แล้วก็พบกับเขา มือบางกุมขมับของตัวเอง แล้วร้องออกมาด้วยความ ปวดหัว
"นังพริก ทำบ้าอะไรลงไป "
เสียงร้องออกมา ก่นด่าตัวเอง ก่อนจะหยิบกุญแจรถ เดินไปที่รถ แล้วสำรวจดูสิ่งของภายใน ในรถของเธอ มีกระเป๋าแบรนด์เนม และเสื้อผ้า ที่มีราคา ของทุกชิ้น ยังอยู่ในสภาพเดิม
เสื้อผ้าผู้ชายหลายชุด ที่อยู่ในรถ ถูกขนขึ้นมาบนห้องของเธอ ชุดทำงานที่จ้างซักรีด เป็นหน้าที่เลขาอย่างเธอที่ต้องดูแล บอสหนุ่มหล่อที่แต่งตัวหล่อไปทำงานทุกวัน โดยที่มีเธอ รับหน้าที่ ดูแลเขาทุกอย่าง ตู้เสื้อผ้าขนาดใหญ่ ที่อีกฟากหนึ่ง มีเสื้อผ้าของผู้ชาย แขวนเอาไว้นับสิบตัว
ข้อความในอีเมล์แจ้งเตือน ให้เธอ เข้าไปดูรายละเอียด ที่เจ้านายและเลขาของคู่ค้า ส่งมา ที่พักที่เป็นโรงแรมหรูใจกลางเมือง และรถคันสวย ที่บอสของเธอ เลือกให้ ก่อนจะถูกยกเลิก ไม่ต้องการใช้รถ
มือบางตอบกลับไป เพื่อยืนยัน คำสั่งอีกครั้ง และ สิ่งที่เธอ ถามกลับไป ก็ได้รับคำตอบกลับคืนมา
*คุณเจคอบ ซื้อรถใหม่เรียบร้อย คุณเจคอบต้องการขับรถของตัวเอง *
พริสา แจ้งเจ้านายของตัวเองไปทางอีเมล์เหมือนเช่นทุกที เมื่อมีสิ่งที่ต้องรายงานในวันหยุด นอกเหนือจากวันทำงานตามปกติแบบนี้ "
เธอคิดว่าเขาคงเปิดอ่าน เพราะ เป็นอีเมล์ที่ทำงาน และเมื่อเธอ ได้รับ คำตอบกลับมา ก็ทำให้ พริสา หัวใจอ่อนยวบลง
*ของเตรียมมามากเกินไป ผมไม่ได้ใช้เยอะขนาดนั้น *
เธอเกลียดเขา และเกลียดตัวเอง สิ่งที่เขาบอก มันทำให้เธอ คิดไปไกล เขาไม่ได้มีความสัมพันธ์ กับผู้หญิงคนนั้น หรือว่า เขาอาจจะคิดถึงเธอ
คนโง่งมงาน อ่านข้อความหลายครั้ง แล้วก็ปิดหน้าจอ ในสมองตอนนี้ ตีกันไปหมด เธออยากจะไป อยากจะตัดใจ แต่เขาก็ดึงเธอกลับมา พริสาไม่ชอบเลย กับความไม่แน่นอน
ใบหน้าบึ้งตึง ของคนที่ถูกนายบ่นออกมาจากห้อง เลื่อนดูโทรศัพท์มือถือ ของตัวเอง ก่อนจะ กดโหลดแอปพลิเคชั่น ที่เขียนว่าคุยกันนะชายผู้รักความถูกต้อง ล็อกอินที่กดเข้าไป รอให้เขาตอบกลับมา แล้วก็เก็บของลงกระเป๋า ก่อนจะเดินไปสแกนบัตรกลับบ้านพนักงานออฟฟิศที่ทำงานเป็นเวลา เดินไปที่ลานจอดรถ แล้วเปิดเข้าไปในรถ สตาร์ทเครื่อง แล้วเปิดเพลงเสียงดัง ก่อนจะกรี้ดออกมา งานของเธอ ที่ตั้งใจทำอย่างดี แต่ถูกตีกลับมา ส่วนลูกสาวของนาย ที่ทำงานส่งๆแบบไม่ได้ตั้งใจ กลับได้รับคำชม แล้วยกผลงานของเธอ ให้ลูกสาวเจ้านายเป็นคนดูแล ถ้ามันดี ทำไมไม่เอาของมัน เสียงร้องกรี้ดออกมา เพื่อระบายความอัดอั้นในใจเสียงข้อความในแอปแจ้งเตือน แล้วเธอ ก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมา ก่อนจะกดเข้าไปดูหญิงที่แต่งกับงานล็อกอินของเธอ ได้รับการตอบกลับจากเขาแล้ว*สวัสดีครับ ผมชื่อ บี *ชายหนุ่มที่ตอบกลับมาแนะนำตัว*เฟย์ค่ะ *"ผมทำงานอยู่แถวนี้ ถ้าคุณเฟย์สะดวก ผมขออนุญาตเลี้ยงกาแฟ *"ใจร้อนจริงเลยพ่อคุณเอ้ย "
บ้านหลังเล็กที่ปลูกสร้างขึ้นมาใหม่ บนเนื้อที่ขนาดไม่มากนัก รอบๆบ้าน มีผักชนิดต่างๆ ที่กำลังเจริญเติบโต ครัวหลังบ้าน ที่ออกแบบเป็นครัวไทย มีเสียงพูดคุย เสียงดังมากกว่า ปกติ"ชะอม พ่อปลูกเอง มีสักสิบยอดละมั้ง "อดีตนักธุรกิจใหญ่ ที่รอดพ้นการดำเนินคดีมาได้ ขายทรัพย์ที่มีอยู่จนเกือบหมด เพื่อนำไปชำระคืนให้กับผู้เสียหาย ก่อนจะย้ายจากบ้านหลังใหญ่ ใจกลางเมือง มาอยู่ ต่างจังหวัด พร้อมกับภรรยา"ทอดใส่ไข่ ดีไหม "ภรรยาคู่ทุกข์คู่ยาก ที่ไม่เคยลงมือทำกับข้าวเลย ถามลูกชาย ที่ตอนนี้ กำลัง นำไก่ออกมาจากแพค"ได้ครับ แม่เด็ดชะอมนะ โก้จะตุ๋นไก่ให้กิน "ลูกชายที่เคยเป็นลูกคุณหนู สวมเสื้อยืดกับกางเกงขายาว สวมผ้ากันเปื้อน แล้วยืนล้างวัตถุดิบในการปรุงอาหาร"โก้ทำกับข้าวแบบนี้ ดูเหมือนว่าชำนาญเลย ""ชำนาญนะแม่ โก้ทำกับข้าวเกือบทุกวัน พรีสเขาไม่ถนัด "พริสาที่กำลังปอกผลไม้ หันมายิ้มให้พ่อสามี ที่กำลังชิม มะละกอสุก ที่เธอกำลังปอก"พรีส ทำไม่เก่งจริงๆค่ะ ยอมรับเลย ไม่เถียงด้วย พี่โก้ทำอร่อย ทำเก่งมาก "คนที่ได้รับคำชม ยิ้มกว้าง แล้วห
บ้านหลังเล็กขนาดกระทัดรัด ที่มีพ่อแม่ลูกอยู่ร่วมกัน เด็กน้อยที่ตอนนี้อายุ เกือบจะ6เดือนเต็มแล้ว มองป้าๆที่มาคอยช่วยแม่และพ่อดูแลเบบี๋ ระหว่างที่ต้องออกไปทำงาน หรือมีธุระ"มาค่ะ ป้าชงนมให้นะคะลูก "เสียงหวานของ ป้าพริก ที่หยิบขวดนมในกล่องออกมาแล้วจัดการ ตวงนมใส่ขวดก่อนจะเติมน้ำแล้วเขย่าให้เข้ากัน แล้วนำมาทดสอบว่า อุ่นพอไหม หรือร้อนไปหรือเปล่า ภาพที่เห็นทำเอา คนที่นั่งอยู่ข้างๆหลาน แอบหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดถ่ายรูปเอาไว้ แบบที่ไม่ทันรุ้ตัวเลยว่า ภาพนั้นจะสวยมากไหม แต่ภาพที่เห็น มันทัชใจมากเหลือเกินเบบี๋น้อยที่นอนหลับไปแทบจะทันที หลังจากดูดนมจนหมดขวด พริสาที่ล้มตัวนอนข้างๆหลาน จูบแก้มหลานแล้วเธอ ก็ถูกเขาจูบอีกหลายครั้ง"พี่เห็นหนูเลี้ยงหลานแล้ว อยากมีลูกเลย "บอสหนุ่มในชุดทำงาน นั่งอยู่ที่ฟูกเล็กๆ มองรองประธาน ที่สวมเสื้อเชิ้ตสีหวาน กับกระโปรงยาวด้วยสายตาหวานฉ่ำการกลับไปทำงานในฐานะรองประธานบริษัท สร้างความแตก
บ้านหลังใหญ่มูลค่ามากกว่า แปดหลักที่ตั้งใจจะขาย เพื่อนำมาใช้หนี้สิน เพื่อบรรเทาความเดือดร้อนให้กับ ผู้เสียหายที่ตอนนี้ ลงรายชื่อเอาไว้มากกว่าสองร้อยคน มูลค่าความเสียหาย ที่มีหลักฐ่นชัดเจน มากกว่า สามร้อยล้านเข้าไปแล้ว นักธุรกิจใหญ่ที่ล้มครืน หลังจากที่ถูกผู้เสียหายรวมตัวดำเนินคดี มองที่จอดรถ ที่เคยมีรถหรูจอดหลายคัน แต่ตอนนี้ไม่มีเหลือแล้ว"เงินที่ส่งมอบคืนผู้เสียหายไปแล้ว มีจำนวนเท่านี้ครับ ส่วนเรื่องคดีความก็เป็นหน้าที่ของ ทนายและอัยการต่อไป ""อือ บอกขายไปเลยนะบ้าน ได้เงินมาเท่าไหร่ ก็ใช้หนี้ไปให้หมด ไม่ต้องเก็บเอาไว้ แล้วก็อย่าไปยุ่งเกี่ยวกับโก้ "ชื่อลูกชายที่เอ่ยถึง ทำเอาภรรยา ที่ได้ยินซับน้ำตาของตัวเอง"โก้กำลังยุ่งมาก ทางทนายของโก้ เขาก็จัดการทุกอย่างให้เราอย่างเต็มที่ แม้ว่าโก้จะไม่ได้กลับมาบ้าน แต่ก็ไม่ได้ทิ้งหายไปไหนเลย "ผู้เป็นสามีบอกกับภรรยา แล้วจับมือของภรรยาเอาไว้"โก้เขาจดทะเบียนสมรสแล้วนะ
รถเอสยูวีคันสวย จอดที่หน้าสำนักงานเขต ในช่วงเช้าวันจันทร์ แล้วชายหญิงสองคนก็เดินลงมาจากรถ ในชุดสุภาพเรียบร้อย"พรีส "พริสา หันไปตามเสียงเรียก ก็พบว่า เพื่อนรัก มารออยู่แล้ว"ฟาง "เมื่อคืนนี้ พริสาโทรไปหาเพื่อน คุยกันนานนับชั่วโมง ก่อนจะถาม คำถามสำคัญ"ฟาง พรุ่งนี้ว่างไหม ไปเป็นพยานที่สำนักงานเขตให้หน่อย "คำถามที่ถามออกไป แต่แล้ว การพูดคุยอย่างแท้จริงก็เริ่มต้นขึ้นมาทันที จากหนึ่งชั่วโมง ปาไป สามชั่วโมง แล้วก็จบลงด้วยเวลานัด ในช่วงเช้า ของวันนี้ "ชายหนุ่มอีกคน ที่ลงมาจากรถ เดินมาเพื่อน แล้วมอง หญิงสาวสองคน ที่อยู่ข้างกัน"แนะนำตัวกันก่อนนะครับ " โกสินทร์ที่เดินมากับเพื่อน บอกกับ สองสาว ที่ยืนข้างกัน"คนนี้ เพื่อนพี่ชื่อบอม ทำงานอยู่ที่สำนักงานกฏหมาย "พริสายกมือไหว้ คนตรงหน้า แล้วสะกิดเพื่อน ให้ไหว้ตาม"สวัสดีครับ ยินดีที่ได้พบตัวจริงสักทีนะครับ คุ
สัมผัสที่โหยหามานาน มันทำให้หัวใจเต้นรัว ใบหน้าขาวที่ตอนนี้แปรเปลี่ยนเป็นแดงก่ำไปหมด เสื้อยืดที่ถอดออก ตามมาด้วยกางเกงที่ใส่นอน ร่วงหล่นไปที่ข้างเตียง รอยสักที่ทำให้เธอ หลงใหล หายไปกับ การขยับโยกของเขา มือบางที่ถูกจับเอาไว้ สอดประสานกันวางบน ที่นอนหมอน สายตาหลงใหล โหยหา ซึ่งกันและกัน แล้วเธอ ก็ร้องเสียงหวานออกมา"พรีสจ๋า ทำไมดีแบบนี้ "เสียงเขาถามเธอ แล้วปล่อยมือของเธอ ก่อนจะดึงตัวเธอ ให้ลุกขึ้นมานั่ง ตอนนี้ เธอเหมือนกับตุ๊กตาที่เขาจับขยับเปลี่ยนท่าทางได้ตามใจพริสาจับบ่าหนาของเขาเอาไว้ แล้วมองเขาที่เอนหลังไป ปล่อยให้เธอ นั่งทับเขา"พี่เป็นของพรีสแล้ว พรีสอยากจะทำอะไร เชิญเลย "เขาอยากให้เธอ ทำให้เขา พริสาขยับขา นั่งคล่อมตัวเขา แล้วค่อยๆ ขยับโยกเบาๆ มือหนาจับหน้าอกอวบอิ่ม แล้วบีบเคล้น ด้วยความพอใจ"พรีส พี่ชอบมากเลย "เธอยั่วยวน เธอทำให้เขาหลงใหลและคลั่งไคล้เธอมือบางลูบไล้ที่หน้าอกข
พริสาที่สวมเสื้อยืดกับกางเกงขาสั้น รองเท้าแตะ แม้จะเป็นของมีราคา แต่เธอกับเขา ก็ดูต่างกันมาก คนตรงหน้า ที่รับอาสา เข็นรถเข็นให้เธอ สวมชุดทำงาน แม้จะสามทุ่มกว่าแล้ว แต่ก็ยังหล่อกระชาก
เอกสารหลายอย่าง ที่เป็นงานที่เลขาคนเก่า ถูกนำออกมา แล้วส่งมอบให้"ถ่ายเอกสารไว้นะครับ ของจริง ผมขอคืน "เลยมือที่เขียนลงในสมุด เป็นของหวง ที่บอสไม่อาจจะให้ใครไป
หญิงสาวที่นั่งรออยู่ในร้านอาหาร ที่เป็นห้องแบบส่วนตัว เงยหน้าขึ้นมา มองคนที่เปิดประตู เดินเข้ามา"สวัสดีครับ "โกสินทร์ หยิบเสื้อแขนยาว มาสวมคลุมเสื้อยืด และสวม
ชายหนุ่มที่นั่งรออยู่เงียบๆ บริเวณโซฟาด้านหน้า ของบริษัท ก่อนเวลาเลิกงาน เล็กน้อย ทำให้พนักงาน ที่ได้เห็น เดินวนไปวนมา มอง คนที่มารอคุณพริสา ด้วยความตื่นเต้น ผู้จัดการบริษัท ที่ออกมา







