LOGINShare
สู่ชายคาพยัคฆ์ 2
publish date:
2026-08-11 07:00:16เหล่าหยวน อาไค่ และทหารองครักษ์ต่างมองภาพนั้นด้วยความประหลาดใจระคนสงสาร มีเพี
Latest chapter
ปราบพยศคุณหนูจวนแม่ทัพ อาจารย์จำเป็น 2
จ้าวมู่เฉินมองไปรอบๆ ลานฝึกที่ดูว่างเปล่าด้วยแววตา ประหม่าและไม่มั่นใจนัก “อาจารย์หรือขอรับ?” เขาพึมพำ “จะเหมือน... เหมือนพี่ใหญ่เฉินหรือไม่?” ความคิดถึงพี่สาวคนเก่งผุดขึ้นมาในใจทันทีเหล่าหยวนเพียงแค่ยิ้มบางๆ ไม่ได้ตอบคำถามนั้น “รอสักครู่นะขอรับ อาจารย์คงกำลังมา”จ้าวมู่เฉินยืนรอด้วยใจที่เต้นตุ้มๆ ต่อมๆ เขากลัวว่าอาจารย์คนใหม่จะดุ หรือน่ากลัวเหมือนทหารร่างใหญ่ที่เขาเห็นเดินขวักไขว่อยู่ในค่ายหรือไม่แล้วในที่สุด... ร่างเล็กๆ ร่างหนึ่งก็เดินตรงเข้ามายังลานฝึกด้วยท่าทางกระฉับกระเฉง ร่างนั้นสวมชุดฝึกสีฟ้าอ่อนรัดกุมทะมัดทะแมง ผมยาวสลวยถูกรวบขึ้นสูงอย่างเรียบร้อยเผยให้เห็นต้นคอระหง ใบหน้างดงามราวหยกสลักนั้นแม้จะยังอ่อนเยาว์ แต่กลับฉายแววมุ่งมั่นและจริงจัง... หากแต่ที่มุมปากนั้น กลับมีรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ที่คุ้นเคยปรากฏอยู่!จ้าวมู่เฉินเบิกตากว้าง อ้าปากค้างด้วยความ ตกตะลึงอย่างสุดขีด! เขาจ้องมอง “อาจารย์” ที่เพิ่งปรากฏกายนั้นอย่างไม่เชื่อสายตาตนเอง! “พี่ใหญ่เฉิน!!!” เขาร้องออกมาเสียงดังอย่างลืมตัว ความดีใจ ความประหลาดใจ และความสับสนถาโถมเข้ามาพร้อมกัน “ท่าน... ท่านมาได้อย่างไร! แล้ว... ท่านจะม
ปราบพยศคุณหนูจวนแม่ทัพ อาจารย์จำเป็น 1
ความเงียบเหงา และบรรยากาศอันซึมเซาปกคลุมจวนแม่ทัพเฉินเหยาจินมาหลายวันแล้วนับตั้งแต่คุณหนูเฉินซูเหริน “แก้วตาดวงใจ” ของท่านแม่ทัพ เปลี่ยนจากเด็กร่าเริงแก่นแก้วกลายเป็นเด็กหญิงผู้เงียบขรึมและไร้รอยยิ้ม นางเอาแต่เก็บตัวอยู่ในห้อง หรือนั่งเหม่อมองออกไปนอกหน้าต่างด้วยแววตาเศร้าสร้อย ไม่ยอมพูดคุยหรือเล่นสนุกกับผู้ใด แม้แต่ขนมของโปรดที่ถูกนำมาประเคนให้ถึงที่ นางก็เพียงแต่ปรายตามองอย่างไม่แยแสท่านแม่ทัพเฉินเหยาจินเฝ้าสังเกตอาการของหลานสาวด้วยความหนักใจยิ่งนัก หัวใจของผู้เป็นปู่เจ็บปวดทุกครั้งที่เห็นแววตาอันว่างเปล่าและไร้ชีวิตชีวาของนาง เขาทราบดีว่าสาเหตุนั้นย่อมมาจากการต้องพลัดพรากจาก “จ้าวน้อย” สหายคนใหม่ที่นางเพิ่งจะผูกพันด้วยอย่างรวดเร็วเย็นวันหนึ่ง หลังจากที่เห็นหลานสาวเขี่ยข้าวในถ้วยไปมาโดยแทบไม่ได้แตะต้องเลยตลอดมื้อเย็น ท่านแม่ทัพจึงตัดสินใจว่าต้องทำอะไรสักอย่าง เขาเดินตามนางไปยังห้องพักส่วนตัวของนางเงียบๆ“ซูเหรินเอ๋ย” เขากล่าวเรียกเสียงอ่อนโยน เมื่อเห็นนางนั่งกอดเข่าอยู่ริมหน้าต่าง มองออกไปนอกความมืดอย่างไร้จุดหมาย เฉินซูเหรินสะดุ้งเล็กน้อย หันกลับมามองท่านปู่ด้วยแววตาที่ยังคงเศร้า
ปราบพยศคุณหนูจวนแม่ทัพ รอยยิ้มที่เลือนหาย
เขาหยุดมองปฏิกิริยาของเหล่าหยวน ก่อนจะกล่าวเสริม “และที่สำคัญยิ่งกว่านั้น เมื่ออยู่ในค่ายแล้ว ข้าจะให้จ้าวมู่เฉินได้เริ่มเรียนรู้วรยุทธ์อย่างจริงจังเสียที แม้ความจำจะยังไม่กลับคืน แต่การฝึกฝนร่างกาย และทักษะการป้องกันตัว ย่อมเป็นสิ่งจำเป็นสำหรับเขา เพื่อที่จะได้เอาตัวรอดได้ในภายภาคหน้า”เหล่าหยวนรับฟังข้อเสนอด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย ทั้งโล่งใจที่จะได้อยู่ในที่ปลอดภัยยิ่งขึ้น และยินดีที่คุณชายจะได้รับการฝึกฝน แต่ก็อดกังวลถึงความไม่สะดวกสบาย และความเข้มงวดของชีวิตในค่ายทหารไม่ได้ อย่างไรก็ตาม เขาก็ทราบดีว่านี่คือทางเลือกที่ดีที่สุดในเวลานี้“ท่านแม่ทัพกล่าวถูกแล้วขอรับ” เหล่าหยวนตอบรับโดยไม่ลังเล “ในสถานการณ์เช่นนี้ ค่ายทหารของท่านย่อมเป็นสถานที่ปลอดภัยที่สุดสำหรับนายน้อย และการที่คุณชายจะได้รับการฝึกฝนวรยุทธ์ ก็นับเป็นพระคุณอย่างสูง ข้าน้อยไม่มีข้อปฏิเสธใดๆ ทั้งสิ้น เพราะข้าเชื่อมั่นว่าที่นี่คือที่ที่ปลอดภัยที่สุดแล้วสำหรับนายน้อย”“ดีมาก” แม่ทัพเฉินเหยาจินพยักหน้าอย่างพอใจ “เช่นนั้นเจ้ากลับไปเตรียมตัว บอกกล่าวแก่ทุกคนให้พร้อม ข้าจะให้คนจัดเตรียมที่พักพิเศษภายในค่ายไว้ให้ ส่วนเรื่อ
ปราบพยศคุณหนูจวนแม่ทัพ เงามืดในเมืองหลวง 2
บัณฑิตเฒ่าสวีลูบเคราขาวของตนอย่างครุ่นคิด ก่อนจะเอ่ยขึ้นช้าๆ “องค์ชายพ่ะย่ะค่ะ การส่งม้าเร็วในยามวิกาลเช่นนี้ย่อมต้องเป็นเรื่องสำคัญยิ่ง และการที่จ้าวเหวินหยวนเพิ่งไปเยือนตำหนักเหอผิงมาก่อนหน้า ก็มีความเป็นไปได้สูงว่าอาจจะเกี่ยวข้องกัน หรืออาจจะเกี่ยวกับข่าวลือเรื่องบุตรชายของเขารอดชีวิตที่ชายแดน”บัณฑิตวัยกลางคนแซ่หานเสริมขึ้น “แต่ไม่ว่าข่าวที่ออกไปนั้นจะเกี่ยวข้องกับแผนการขององค์ชายโดยตรงหรือไม่ หรือเป็นเพียงเรื่องส่วนตัวของสกุลจ้าวกับสกุลเฉินก็ตามที ในเมื่อยังไม่มีหลักฐานใดๆ ที่ชัดเจน ก็ยังไม่สามารถเอาผิดหรือกล่าวโทษองค์ชายได้อยู่ดีพ่ะย่ะค่ะ”“ถูกต้อง” บัณฑิตเฒ่าสวีกล่าวสนับสนุน “ดีไม่ดี ผลร้ายอาจจะตกอยู่ที่คนสกุลจ้าวเอง ที่อาจจะกำลังกล่าวหาหรือใส่ความเชื้อพระวงศ์อย่างไร้มูลความจริง หรือพยายาม ยุยงให้เกิดความแตกแยกและความหวาดระแวงขึ้นในหมู่ขุนนางและเชื้อพระวงศ์ของต้าถัง ซึ่งถือเป็นความผิดร้ายแรง”คำแนะนำของที่ปรึกษาทั้งสองนั้นเป็นไปในทิศทางเดียวกัน คือให้องค์ชายใหญ่วางพระทัย ยังไม่จำเป็นต้องดำเนินการใดๆ ที่อาจจะสร้างความตื่นตระหนกโดยไม่จำเป็น ตราบใดที่ไม่มีหลักฐานมัดตัวพระองค์ ก
ปราบพยศคุณหนูจวนแม่ทัพ เงามืดในเมืองหลวง 1
เพื่อป้องกันมิให้ความลับสุดยอดนี้รั่วไหลหากเกิดเหตุไม่คาดฝันระหว่างทาง แต่เขาใช้คำเปรียบเปรยถึง “ภัยมืดจากอำนาจชั่วร้ายในราชสำนัก” และ “ผู้ไม่ประสงค์ดีระดับสูง” ที่กำลังปองร้ายคุณชายจ้าวมู่เฉิน ผู้ซึ่งเป็น “แขกคนสำคัญ” ของท่านพ่อ และกำชับให้ท่านพ่อ “เพิ่มการอารักขาคุณชายจ้าวอย่างแน่นหนาที่สุด เตรียมพร้อมรับมือการลอบสังหารที่อาจเกิดขึ้นได้ทุกเมื่อ และให้ถือว่าเรื่องนี้เป็นความลับสุดยอด มีความสำคัญระดับคอขาดบาดตาย”เมื่อเขียนเสร็จ เขาประทับตราประจำตัวลงบนสาส์นอย่างหนักแน่น ก่อนจะม้วนสาส์นนั้นใส่กระบอกไม้ไผ่อย่างดี ผนึกครั่งอย่างรัดกุม แล้วยื่นส่งให้หลี่กงกง “นำสาส์นนี้ไปมอบให้แก่หัวหน้าหน่วยม้าเร็วที่ข้าไว้วางใจที่สุด สั่งให้เขาคัดเลือก ม้าเร็วฝีเท้าดีที่สุด ที่สามารถเดินทางได้ทั้งวันทั้งคืน นำสาส์นนี้ไปส่งให้ถึงมือท่านพ่อข้าที่ค่ายบัญชาการชายแดนโดยเร็วที่สุด! ห้ามหยุดพักระหว่างทางเป็นอันขาด! บอกเขาว่า เรื่องนี้สำคัญยิ่งกว่าชีวิต!” “พ่ะย่ะค่ะ ท่านผู้บัญชาการ!” หลี่กงกงรับกระบอกสาส์นมาด้วยสองมือ ก่อนจะรีบถอยออกไปปฏิบัติการตามคำสั่งทันทีจ้าวเหวินหยวน มองตามการกระทำอันเด็ดขาด และรวดเร็วข
ปราบพยศคุณหนูจวนแม่ทัพ ความลับเปิดเผย 2
ลำคอของเขากลับตีบตัน จ้าวเหวินหยวนพบว่าตนเองไม่อาจเอ่ยถ้อยคำอันน่าสะพรึงกลัวนั้นออกมาทางวาจาได้ มันเป็นความลับที่ใหญ่หลวงเกินไป เป็นข้อกล่าวหาที่ร้ายแรงเกินทน เขาเหลือบมององค์หญิงชิงเหอที่ประทับนั่งนิ่ง พระพักตร์ซีดเผือดเล็กน้อยด้วยความกังวล จากนั้นจึงหันกลับมามองผู้บัญชาการเฉินผู้กำลังรอคอยคำตอบด้วยความอดทนในที่สุด เขาเลือกที่จะลุกขึ้นยืนช้าๆ ร่างกายดูอ่อนล้าแต่ก็แฝงความเด็ดเดี่ยว เขา เดินไปยังด้านข้างของผู้บัญชาการเฉิน ที่กำลังนั่งอยู่หน้าโต๊ะเล็กซึ่งวางชุดน้ำชาไว้ ท่านผู้บัญชาการมองตามการกระทำนั้นด้วยความฉงนใจจ้าวเหวินหยวนก้มลง ใช้นิ้วชี้จุ่มลงไปในถ้วยชาของตนเอง ที่วางอยู่บนโต๊ะ ปลายนิ้วเปียกชุ่มด้วยน้ำชาสีอำพันจางๆ จากนั้น เขาก็ค่อยๆ บรรจง เขียนข้อความลงบนพื้นโต๊ะไม้ขัดมัน ตรงหน้าท่านผู้บัญชาการเฉิน ตัวอักษรที่เกิดจากหยาดน้ำชานั้น ปรากฏขึ้นทีละตัว... ทีละตัว... อย่างเชื่องช้าแต่มั่นคง:‘องค์ชายใหญ่... กำลังวางแผน... ก่อกบฏ... กับแม่ทัพคนหนึ่ง’แม้จะเป็นเพียงอักษรที่เกิดจากน้ำชา และจะเลือนหายไปในไม่ช้า แต่ เนื้อความนั้นประหนึ่งสายฟ้าฟาดลงกลางกระหม่อมของผู้บัญชาการเฉินซูเหลียง! เข
You may also like
เกิดใหม่ทั้งทีได้ลูกมาสองแถมสามีอีกหนึ่งคน
พิมพ์สีทอง / หยุ่นไฮ่ / ฉินมอร์61.5K viewsคุณหนูบอบบางเยี่ยงข้าจะสังหารผู้ใดได้
ไห่ถาง28.0K viewsเซี่ยชิงหลี ดรุณีเปลี่ยนชะตาพลิกอนาคต
zuey28.4K viewsชายาแพทย์พลิกชะตา
ฮวาฮวาตีลังกาแปล684.5K viewsสตรีไร้ค่าที่พวกท่านทอดทิ้ง คือยอดดวงใจของท่านอ๋องปีศาจ
นามปากกา กามินี845 viewsหงส์เหินเหนือดารา
มนต์ศิขริน90 viewsเมื่อชะตารักย้อนคืน
หนามชมพู390 viewsแม่ทัพตัวร้าย พ่ายรักนักฆ่า
PANYAPON1.0K views
