本棚
検索
ホーム / โรแมนติก / ปีที่ห้าของการแต่งงานกับคุณเวิน / บทที่ 63

共有

บทที่ 63

作者: ปลาคาร์ปตัวน้อย
ลั่วอวี่เฉิงสีหน้าเปลี่ยนไปแล้ว เธอหันไปมองเวินถิงเยี่ยน ราวกับจะถามว่า 'ทำไมคุณนายเจิ้งถึงได้เกรงใจ
この本を無料で読み続ける
コードをスキャンしてアプリをダウンロード
前のチャプター 次のチャプター
ロックされたチャプター

最新チャプター

  • ปีที่ห้าของการแต่งงานกับคุณเวิน   บทที่ 716

    “คืนความบริสุทธิ์ให้หนู? อาจารย์รู้เหรอคะว่าใครเป็นคนเอามาแปะ?” เจี่ยนจือถามรองผู้อำนวยการรีบส่ายหน้า “ฉันจะไปรู้ได้ยังไง? ฉันเองก็เพิ่งมาถึงโรงเรียนเมื่อกี้นี้”“งั้นให้โรงเรียนเปิดกล้องวงจรปิดดูหน่อยได้ไหมคะ?” ความคิดของเจี่ยนจือชัดเจนและตรงประเด็นมากหร่านเฉินเองก็รีบเอ่ยว่า “ใช่ เปิดกล้องวงจรปิดเลย! ดูให้รู้ไปเลยว่าใครทำเรื่องเลวทรามแบบนี้ ไม่สิ ต้องบอกว่า ดูว่าใครกำลังก่ออาชญากรรม! การปล่อยข่าวลือใส่ร้ายมันผิดกฎหมาย!”นักเรียนที่มุงดูกันอยู่ยังไม่ได้แยกย้าย พอได้ยินแบบนั้นก็เริ่มซุบซิบกันเบา ๆ อีกครั้ง “ใช่ ดูกล้องวงจรปิดก็รู้แล้วว่าใครทำ ตกลงว่าเป็นใครนะ?”“คนบริสุทธิ์ต้องไม่กลัวความจริง ใครเป็นคนทำไม่สำคัญ สิ่งสำคัญคือเจี่ยนจือทำเรื่องสกปรกพวกนั้นจริงหรือเปล่าต่างหาก”“ยังต้องถามอีกเหรอ? รูปโป๊ออกมาขนาดนี้แล้ว จะเป็นของปลอมได้ยังไง?”เจี่ยนจือมองฝูงคนตรงหน้าที่แน่นขนัด เธอรู้ว่าในกลุ่มนี้มีคนจงใจใส่ร้ายเธอ จงใจชักนำกระแส แต่คนส่วนใหญ่ก็แค่มามุงดูเรื่องสนุกเธอเอ่ยกับหร่านเฉินอย่างใจเย็นว่า “หร่านเฉิน ช่วยหยิบโทรศัพท์ออกมาถ่ายวิดีโอหน่อย ถ่ายทุกคนที่อยู่ตรงนี้ให้หมด ถ่าย

  • ปีที่ห้าของการแต่งงานกับคุณเวิน   บทที่ 715

    ตอนนั้นยังไม่ถึงเวลาเข้าเรียน หร่านเฉินกับเจี่ยนจือกำลังจะไปอาคารเรียน ระหว่างเดินผ่านบอร์ดประชาสัมพันธ์ของโรงเรียนก็เห็นคนกลุ่มใหญ่มุงกันอยู่ดูจากตำแหน่งแล้ว ก็คือช่องที่ติดรายชื่อเชิดชูเกียรติของเจี่ยนจือกับเมิ่งเฉิงซ่งที่ได้รับรางวัลพอดี“ไป พวกเราไปดูกันหน่อย” หร่านเฉินลากเจี่ยนจือเข้าไปมุงดูด้วยแต่ถ้าหร่านเฉินรู้ล่วงหน้าว่าจะได้เห็นภาพแบบนี้ เธอไม่มีทางลากเจี่ยนจือมาด้วยแน่นอน...บนบอร์ดประชาสัมพันธ์ ใต้รูปถ่ายกับประวัติย่อของเจี่ยนจือมีรูปภาพหนึ่งถูกแปะเอาไว้ ในภาพเป็นเด็กผู้หญิงคนหนึ่งที่ไม่ได้สวมเสื้อผ้า และกำลังกอดอยู่กับผู้ชายที่เปลือยกายเช่นกันมุมของภาพเผยให้เห็นด้านหลังของผู้ชาย ส่วนเจี่ยนจือนั้นเห็นใบหน้าชัดเจนบริเวณสำคัญในภาพถูกเซ็นเซอร์เอาไว้ข้าง ๆ ยังมีกระดาษอีกแผ่นหนึ่งที่เขียนข้อความเต็มหน้ากระดาษ บรรทัดแรกเขียนว่า: มาดูกันสิว่าที่หนึ่งการแข่งขันสุนทรพจน์คนเก่งของพวกเราได้รางวัลมาได้ยังไง ที่แท้ก็ใช้วิธี “นอน” จนได้รางวัลมานี่เอง!จากนั้นก็เป็นข้อความยาวเหยียด กล่าวหาเจี่ยนจืออย่างรุนแรงว่ามีผู้ชายหลายคนเลี้ยงดู ทำให้โรงเรียนขายหน้าและทำให้นักเรียนสายศิลป

  • ปีที่ห้าของการแต่งงานกับคุณเวิน   บทที่ 714

    ข่าวลือจึงค่อย ๆ แพร่กระจายออกไปเพราะแบบนั้น “เฮ้ จริง ๆ ฉันได้ยินมานานแล้วนะว่าเจี่ยนจือ...พวกเธอก็รู้ ๆ กันอยู่”“หมายความว่าไง? รู้อะไร? ไหนพูดมาสิ!”“ฉันได้ยินมานานแล้วว่าเจี่ยนจือมีคนรวยเลี้ยงดูอยู่”“ไม่จริงมั้ง! จะเป็นไปได้ยังไง?”“ยังไม่เชื่ออีกเหรอ? พวกเธอไม่เห็นรถหรูที่มารับเธอหน้าประตูโรงเรียนทุกอาทิตย์หรือไง? แถมไม่ได้เป็นคันเดิมด้วยนะ! บางทีก็เป็นรถราคาหลักล้าน ครั้งหนึ่งยังมีรถอีกคันมา พวกเขาบอกว่าราคาเป็นสิบล้านเลย”“หรือว่าจะมีคนเลี้ยงดูเธอหลายคน?”“อันนั้นก็ไม่รู้ อาจจะไปเกี่ยวพันกับผู้ชายหลายคน หรือไม่ก็ผู้ชายคนนั้นบ้านรวย มีรถหลายคันก็ได้!”“ฉันเคยเห็นนะ คนที่มารับเธอเป็นคนละคนกันจริง ๆ บางครั้งก็ผมดำ บางครั้งก็เป็นชาวต่างชาติ ยังไงชีวิตส่วนตัวของเจี่ยนจือก็มั่วมากจริง ๆ”“ไม่จริงมั้ง? มีชาวต่างชาติด้วยเหรอ?”“เหอะ ๆ ก็เขาเรียนเต้นนี่ คนเรียนศิลปะก็มั่วกันแบบนี้หมดเลยไม่ใช่เหรอ?”“เดี๋ยวนะ พวกเธอแน่ใจเหรอ?”“แน่นอน! ไหนเธอว่ามาสิ เมื่อก่อนเธออยู่ห้องเดียวกับเจี่ยนจือกับเวินถิงเยี่ยนไม่ใช่เหรอ? เธอลองพูดมาหน่อย ฐานะที่บ้านเจี่ยนจือเป็นยังไง ซื้อรถแบบนี้ไห

  • ปีที่ห้าของการแต่งงานกับคุณเวิน   บทที่ 713

    การแข่งขันสุนทรพจน์สำหรับเจี่ยนจือกับเมิ่งเฉิงซ่งไม่ถือว่าเป็นเรื่องยากอะไรเลยทั้งบทสุนทรพจน์ที่ยอดเยี่ยมและภาษาอังกฤษที่คล่องแคล่ว ทำให้พวกเขาสองคนโดดเด่นเป็นพิเศษ แม้จะอยู่ท่ามกลางผู้เข้าแข่งขันฝีมือดีจากทั่วทั้งไห่เฉิงแทบไม่มีอะไรให้ต้องลุ้น ทั้งสองคนได้คะแนนสูงสุดเนื่องจากการแข่งขันเปิดเผยคะแนนตรงหน้างานอย่างยุติธรรมมาก หลังผลการแข่งขันออกมา คณะกรรมการจัดการแข่งขันถึงเพิ่งพบว่านักเรียนสองคนนี้มาจากโรงเรียนเดียวกันถึงการกระจายอันดับจะไม่สมดุลนัก แต่ตอนนี้คะแนนก็ประกาศออกไปแล้ว จึงไม่มีทางเปลี่ยนแปลงได้อีก สุดท้ายทั้งสองคนจึงคว้ารางวัลชนะเลิศอันดับหนึ่งไปครองด้วยกันนี่ถือเป็นข่าวดีครั้งใหญ่สำหรับโรงเรียนเช่นกันถึงการแข่งขันสุนทรพจน์ครั้งนี้จะไม่ได้ช่วยเพิ่มแต้มในการสอบเข้ามหาวิทยาลัย แต่ใครบ้างจะไม่ชอบเกียรติยศ?เดิมทีโรงเรียนไม่ได้หวังถึงรางวัลชนะเลิศอันดับหนึ่งจากการแข่งขันครั้งนี้ด้วยซ้ำ เพราะพวกเขาเป็นโรงเรียนรัฐบาลแบบดั้งเดิม ถึงคุณภาพการเรียนการสอนจะดีมาก แต่ในไห่เฉิงยังมีโรงเรียนเอกชนภาษาต่างประเทศโดยเฉพาะอยู่ด้วย หากแข่งกันเรื่องการพูดภาษาอังกฤษ ก็คงมีโอกาสสูงที่

  • ปีที่ห้าของการแต่งงานกับคุณเวิน   ตอนที่ 712

    “เมิ่งเฉิงซ่ง” เธอเรียกชื่อเขา แต่พอเขาก้มหน้าลงมายิ้มให้ เธอกลับไม่รู้ว่าควรพูดต่อยังไงคงพูดออกไปตรง ๆ ไม่ได้ว่า: ต่อจากนี้นายอย่าเดินทางไปทั่วโลกเลยนะ นายจะตายระหว่างทางได้ระหว่างที่กำลังลังเล ก็เห็นเมิ่งเฉิงซ่งยิ้ม “เป็นอะไร? กังวลเรื่องการแข่งขันเหรอ? ไม่ต้องกังวลหรอก ฉันไปกับเธอด้วย ฉันจะอยู่เป็นเพื่อนเธอเอง...”พูดถึงตรงนี้ยังไม่มีอะไร แต่ต่อมาเมิ่งเฉิงซ่งกลับเอ่ยอีกว่า “หลังจากนี้ไม่ว่าจะตอนเรียนมหาวิทยาลัย ตอนทำงาน ฉันก็จะอยู่เป็นเพื่อนเธอ”เจี่ยนจือ: ???นี่ถือเป็นการสารภาพรักหรือเปล่า?ใบหูของเมิ่งเฉิงซ่งแดงขึ้นเล็กน้อยใต้แสงแดด “ฉันไม่ได้หมายความแบบนั้น เธออย่าเข้าใจผิด ฉันหมายถึง เธอตั้งใจจะสอบเข้าวิทยาลัยนาฏศิลป์เมืองหลวงไม่ใช่เหรอ? ฉันเองก็จะสอบเข้ามหาวิทยาลัยที่เมืองหลวง แล้วทำงานข่าวที่ฉันชอบ ฉันยังอยากเข้าทำงานที่สถานีโทรทัศน์เมืองหลวงหรือไม่ก็หนังสือพิมพ์ในเมืองหลวงด้วย ถึงตอนนั้น พวกเราก็จะเป็นทั้งเพื่อนร่วมเรียน แล้วยังมาจากบ้านเกิดเดียวกัน จะได้ช่วยดูแลกันและกันไง”เมิ่งเฉิงซ่งเปลี่ยนหัวข้อสนทนาไปเป็นเรื่องชีวิตในอนาคตได้สำเร็จเจี่ยนจือลองคิดดู หากแผนชีว

  • ปีที่ห้าของการแต่งงานกับคุณเวิน   บทที่ 711

    วันแข่งขันตรงกับวันอาทิตย์เพราะต้องไปแข่ง เจี่ยนจือจึงไม่ได้กลับบ้านในสัปดาห์นี้ และนัดกับเมิ่งเฉิงซ่งไว้ว่าวันรุ่งขึ้นจะไปสนามแข่งด้วยกันแต่พอเดินออกมาจากหอพักหญิง เธอก็เห็นเมิ่งเฉิงซ่งยืนรออยู่ใต้ต้นไม้ ในมือถือดอกไม้สีแดงดอกใหญ่เอาไว้“นี่อะไร？” เธออดหัวเราะออกมาไม่ได้ นี่มันดอกไม้สีแดงแบบที่แจกกันตอนอนุบาลไม่ใช่เหรอ？เมิ่งเฉิงซ่งเองก็หัวเราะออกมา พลางยื่นดอกไม้ให้เธอ “ขอมอบให้นักเรียนเจี่ยนจือที่ทำผลงานได้ดีที่สุดในการแข่งขันครั้งนี้ ขอเสียงปรบมือครับ”พูดจบ เขาก็ปรบมือให้เธอเจี่ยนจือหัวเราะจนท้องแข็ง “ดีที่สุดแล้วเหรอ？ต้องรอแข่งเสร็จก่อนค่อยให้ไม่ใช่หรือไง？”“เธอดีที่สุดอยู่แล้ว” เมิ่งเฉิงซ่งช่วยผูกดอกไม้สีแดงเข้ากับกระเป๋าผ้าแคนวาสของเธออย่าดูถูกนะ พอผูกแล้วดูดีใช้ได้เลยถ้าเป็นวัยของเธอตอนนี้ ถ้าให้เอาดอกไม้มาติดอกแบบนี้ก็คงน่าอายไม่น้อย แต่พอเอามาผูกไว้กับกระเป๋าก็ทำให้กระเป๋าดูน่ารัก และดูดีมีสไตล์ขึ้นมาอย่างไม่น่าเชื่อ“นี่มันดีไซน์ลิมิเต็ดเลยนะ” เธอหัวเราะออกมาเสียงดัง ด้วยความที่เธอเดินทางกลับมาจากอีกสิบกว่าปีข้างหน้าซึ่งได้อิทธิพลด้านการดีไซน์มาจากคุณป้า ทำให

続きを読む

あなたも気に入るかもしれません

無料で面白い小説を探して読んでみましょう
GoodNovel アプリで人気小説に無料で！お好きな本をダウンロードして、いつでもどこでも読みましょう！
アプリで無料で本を読む
コードをスキャンしてアプリで読む
DMCA.com Protection Status