Masukแตมวางช้อนลงทันที สีหน้าผ่อนคลายเมื่อครู่แปรเปลี่ยนเป็นความจริงจังในเสี้ยววินาที ชายหนุ่มกดรับสายพลางกรอกเสียงลงไปอย่างคุ้นเคย “ครับนาย” “นายอีกแล้ว ถ้ายังเรียกนายอีกกูจะไม่ใช้มึง” เสียงเข้มทรงอำนาจของเพลิงดังกึกก้องออกมาจากปลายสายจนคนฟังต้องรีบเปลี่ยนสรรพนามแทบไม่ทัน “ครับเฮีย มีอะไรให้ไอ้แตมรับใช้ด่วนครับ” “มีงานให้มึงทำ แต่มึงต้องมาเชียงใหม่ ครั้งนี้น่าจะนานหน่อย พรุ่งนี้มึงเคลียร์งานให้เรียบร้อยแล้วค่อยมา” “ครับเฮีย” แตมกดวางสายจากเพลิงอย่างรวดเร็ว ก่อนจะต่อสายตรงหาเลขาฯ หนุ่มคู่ใจทันที “คุณธานินทร์ จองตั๋วเครื่องบินไปเชียงใหม่ให้ผมพรุ่งนี้ตอนบ่ายที และเตรียมเอกสารที่ผมต้องเซ็นให้เรียบร้อยตลอดทั้งสัปดาห์นี้ด้วยครับ” “รับทราบครับบอสเดี๋ยวผมจัดการให้ทันทีครับ” พอวางสายจากธานินทร์เรียบร้อย แตมก็วางโทรศัพท์ลงบนโต๊ะอาหาร ใบหน้าคมคายกลับมานิ่งขรึม แววตาคมกริบฉายแววครุ่นคิดถึงภารกิจใหญ่ที่รออยู่ อุ้มที่นั่งฟังอยู่ฝั่งตรงข้ามวางช้อนส้อมลงทันที ความกังวลฉายชัดในดวงตากลมโต เมื่อได้ยินชัดเจนว่าเขาจะต้องเดินทางไปเชียงใหม่ และคราวนี้... อาจจะต้องไปนานหลายวัน “ไปทำงานแน่นะ
บัตรนัดตรวจสีขาวแผ่นเล็กร่วงลงมาตกอยู่ตรงปลายเท้าของแตมพอดี ชายหนุ่มก้มลงหยิบมันขึ้นมาอย่างช้าๆ สายตาคมกริบกวาดมองตัวอักษรที่พิมพ์หราบนกระดาษ “ใบนัดคลินิก... กำหนดฉีดยาคุมกำเนิด” เสียงทุ้มอ่านข้อความช้าๆ ทว่าเย็นเยียบจนน่าขนลุก แตมเงยหน้าขึ้นจ้องลึกเข้าไปในดวงตากลมโตที่กำลังเบิกกว้างด้วยความตื่นตระหนก ใบหน้าหล่อเหลาไร้รอยยิ้มขี้เล่น มีเพียงความเย็นชาและดุดันที่แผ่ซ่านออกมาจนบรรยากาศในห้องอึดอัดแทบหายใจไม่ออก “นี่เธอแอบไปฉีดยาคุมมางั้นเหรอ... ยอมรับมา พี่ไม่ชอบคนโกหก” ความขุ่นเคืองใจเรื่องน้องพรเมื่อครู่มลายหายไปในพริบตา เมื่อเจอกับสายตาดุดันและท่าทีผิดหวังอย่างรุนแรงของคนตรงหน้า อุ้มหน้าซีดเผือด ลนลานจนทำอะไรไม่ถูก “พี่แตม... คือหนู... หนูขอโทษ อย่าโกรธหนูเลยนะคะคนดี” จากคนที่กำลังจะเอาเรื่องเขา กลายเป็นอุ้มที่ต้องเป็นฝ่ายรีบโผเข้าไปสวมกอดเอวหนาไว้แน่น สองมือเรียวกระชับร่างสูงไว้ราวกับกลัวว่าเขาจะสะบัดหนี ซบหน้าลงกับแผงอกแกร่งที่แข็งเกร็งไร้การตอบสนอง “หนูสัญญา ต่อไปนี้หนูจะไม่โกหกพี่อีกแล้ว ยิ้มหน่อยนะคะ ทำหน้ายักษ์เดี๋ยวแก่เร็วนะ... หนูก็คิดทบทวนหลายรอบแล้วแหละ แต่ที่หนูต้องป
แตมออกมารอตรงจุดนัดพบ พอรถหรูของแตมแล่นเข้ามาจอดเทียบ อุ้มก็หันซ้ายแลขวาทำท่าลับๆ ล่อๆ ก่อนจะรีบเปิดประตูรถก้าวขึ้นมานั่งข้างคนขับอย่างรวดเร็ว“เป็นอะไรยัยตัวแสบ ใส่ทั้งหมวก ทั้งแว่นดำ ยังจะใส่แมสก์อีก ปิดหน้าปิดตายังกับกลัวใครเห็น” แตมมองสภาพคนข้างตัวแล้วหัวเราะหึในลำคอ“ก็แหงล่ะสิ ที่นี่ใกล้โรงแรม เผื่อคนในโรงแรมผ่านมาเห็นเข้าจะทำยังไง” อุ้มดึงแมสก์ลงมาไว้ใต้คาง บ่นอุบอิบพลางจัดเสื้อผ้าให้เข้าที่แตมยักไหล่อย่างไม่ยี่หระ “เห็นแล้วไง”“แล้วไงล่ะ ก็เราไม่ได้เป็นอะไรกัน”“ไม่ได้เป็นอะไรกันงั้นเหรอ” แตมเลิกคิ้วสูง นัยน์ตาคมกริบตวัดมองสบตากับคนปากเก่ง รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ผุดขึ้นตรงมุมปาก ก่อนที่ร่างสูงจะโน้มตัวข้ามไปประชิดฝั่งคนนั่ง มือหนายกขึ้นแตะปลายคางมนแล้วเชยขึ้นช้าๆ “นอนกอดกันทั้งคืน ในน้ำก็เอา บนเตียงก็ซ้ำไปอีกรอบ กฎเรื่องป้องกันพี่ก็เป็นคนฉีกทิ้งไปเองกับมือ... คนที่ทำขนาดนี้เขาเรียกว่าไม่ได้เป็นอะไรกันเหรอยัยตัวแสบ”อุ้มหน้าแดงแปร๊ดจนแทบไหม้ หัวใจเต้นโครมครามเมื่อลมหายใจร้อนจัดเป่ารดผิวแก้ม สองมือยกขึ้นดันอกแกร่งไว้ทันที“พะ... พี่แตม ออกไปเลยนะ ขับรถไปเลย เดี๋ยวใครเดินผ่านมาเห็นเข้า
ความสัมพันธ์บนเตียงนับวันยิ่งแนบแน่นและหวานเชื่อมจนแทบหลอมละลาย แต่พอพ้นประตูห้องก้าวเข้าสู่พื้นที่โรงแรม ทั้งคู่ต่างต้องสวมหน้ากากมืออาชีพเพื่อรักษาความลับเรื่องความสัมพันธ์เอาไว้ยศวรรธยังคงเป็นรองประธานหนุ่มมาดนิ่งดุดัน ส่วนอารียาก็ยังคงทำหน้าที่ผู้ช่วยสาวคนเก่งที่คล่องแคล่วและรู้ใจเจ้านายไปเสียทุกเรื่อง โดยเฉพาะการที่โต๊ะทำงานของเธอถูกจัดวางไว้ภายในห้องทำงานกว้างขวางของเขาในฐานะผู้ช่วยส่วนตัว ยิ่งทำให้สายตาคมกริบคอยจับจ้องความเคลื่อนไหวของเธอได้ตลอดทั้งวันตลอดเวลาการทำงาน ภาพใบหน้าคมคายและสายตาเร่าร้อนเมื่อคืนก่อนยังคงลอยวนเวียนอยู่ในหัว ยิ่งมองไปยังโต๊ะทำงานตัวใหญ่ของคนเผด็จการที่อยู่ห่างออกไปไม่กี่ก้าว แล้วนึกถึงคำพูดเอาแต่ใจที่บอกว่าจะไม่ป้องกัน จะปล่อยให้ท้องแล้วช่วยกันเลี้ยง อุ้มก็ยิ่งใจคอไม่ดีคนอย่างพี่แตม พูดคำไหนย่อมทำจริงแน่ คืนเดียวไม่พอยังเบิ้ลต่ออีกรอบ สดๆ ล้วนๆ ขืนปล่อยไว้แบบนี้ มีหวังได้ท้องโตขึ้นมาประจานตัวเองกลางโรงแรมพอดีเธอไม่มีทางยอมตกเป็นเบี้ยล่างให้เขาผูกมัดด้วยวิธีนี้เด็ดขาดช่วงบ่ายแก่ๆ ก่อนถึงเวลาเลิกงานไม่นาน อุ้มรวบรวมแฟ้มเอกสารสรุปยอดรายสัปดาห์จากโต๊ะ
“พี่แตม!” “นอนได้แล้ว หรือถ้ายังไม่ยอมนอน แล้วยังอยากจะพูดเรื่องยาคุมฉุกเฉินอีกคำเดียวล่ะก็...” แตมโน้มลงไปกระซิบชิดริมฝีปากนุ่ม ลมหายใจอุ่นจัดเป่ารดผิวเนื้อจนอุ้มขนลุกซู่ “...พี่จะจัดให้อีกรอบบนเตียง คราวนี้จะเอาให้ลุกไปซื้อยาไม่ไหวเลย คอยดู” พอเห็นอุ้มเริ่มอ้าปากจะเถียงต่อ แตมก็ไม่รอให้เสียเวลาอีกแม้แต่วินาทีเดียว ริมฝีปากหยักร้อนจัดก้มลงประกบจูบปิดปากช่างเจรจาอย่างดุดัน บดขยี้กลืนทุกคำคัดค้านลงคอ ลิ้นร้อนแทรกผ่านเข้าไปเกี่ยวรัดความหวานล้ำภายในอย่างหิวกระหาย ปลุกไฟราคะที่เพิ่งมอดดับในห้องน้ำให้ปะทุขึ้นมาใหม่รวดเร็วยิ่งกว่าเดิม “อื้อ... พี่แตม...” อุ้มครางประท้วงในลำคอ สองมือพยายามผลักไสแผงอกแกร่ง แต่กลับกลายเป็นว่ายิ่งดิ้น ร่างกายก็ยิ่งเสียดสีกับความแข็งขืนร้อนผ่าวที่พร้อมรบอีกรอบของเขา แตมเลื่อนมือหนาไปกระตุกปมสายคาดชุดคลุมอาบน้ำของเธอออกอย่างง่ายดาย แหวกสาบผ้าให้แยกออกจากกัน เผยให้เห็นทรวดทรงอวบอิ่มขาวผ่องที่ประดับด้วยรอยรักจางๆ จากในอ่างน้ำ ชายหนุ่มผละริมฝีปากลงมาซุกไซ้ซอกคอขาวระหง ขบเม้มจนอุ้มต้องแหงนหน้าครางกระเส่า สองมือเปลี่ยนจากผลักไสมาเป็นจิกเล็บลงบนไหล่หนาแน่น
อุ้มสะดุ้งตัวขึ้นมาราวกับเพิ่งดึงสติกลับเข้าร่าง ดวงตากลมโตเบิกกว้างเมื่อสมองเริ่มประมวลผลถึงเหตุการณ์วาบหวามในอ่างน้ำเมื่อครู่จริงสิ... เมื่อกี้ในน้ำ... ไม่ได้ป้องกันเลยนี่หว่า!ตลอดเวลาที่ผ่านมา กฎเหล็กที่แตมย้ำนักย้ำหนาคือต้องใส่ถุงยางอนามัยทุกครั้ง และเธอเองก็ระวังตัวแจมาตลอด แต่เมื่อกี้ด้วยบรรยากาศ ความคิดถึง บวกกับอารมณ์ที่พัดพาจนเตลิดเปิดเปิง ทั้งคู่กลับปล่อยเนื้อปล่อยตัวไปตามสัญชาตญาณดิบจนลืมเรื่องนี้ไปเสียสนิทอุ้มผุดลุกขึ้นยืนหันขวับไปเผชิญหน้ากับแตมทันที จนไดร์เป่าผมในมือหนาเกือบจะหลุดร่วง“พี่แตม!”“อะไรของเธอ อยู่ดีๆ ก็ลุกขึ้นมา ตกใจหมด” แตมขมวดคิ้ว ปิดสวิตช์ไดร์เป่าผมแล้ววางลงบนโต๊ะ“เมื่อกี้... ในอ่างน้ำน่ะค่ะ” อุ้มละล่ำละลัก ใบหน้าหวานแดงก่ำสลับซีดเผือด สองมือกุมกันแน่น “พี่ไม่ได้ใส่ถุงยาง!”แตมชะงักไปนิดหนึ่ง นัยน์ตาคมกริบไหววูบไปชั่วเสี้ยววินาทีก่อนจะกลับมานิ่งสนิทตามเดิม“แล้วไง” ชายหนุ่มเอ่ยเสียงเรียบ ท่าทางไม่สะทกสะท้าน“แล้วไงได้ยังไงล่ะคะ!” อุ้มประท้วงเสียงหลง กฎเรื่องห้ามรักห้ามผูกมัดตีวนกลับมาในหัว “กฎของเราคือต้องป้องกันไม่ใช่เหรอคะ ถ้าเกิดหนูท้องขึ้นมาจะทำยั







