Share

บทที่ 1

last update Last Updated: 2026-03-02 17:24:27

หลังจากที่ตรวจคนไข้เสร็จเรียบร้อย คุณหมอประจำคลินิกอย่าง ‘หมอหมอก’ รีบเปลี่ยนชุดของตัวเองจากเดรสพอดีตัวเป็นชุดออกกำลังกาย เพื่อไปออกกำลังกายที่ฟิตเนสซึ่งอยู่ข้างๆ คลินิก

“สวัสดีค่ะคุณหมอ”

พนักงานประจำฟิตเนสเอ่ยทักเธออย่างคุ้นเคย

“สวัสดีค่ะคุณปริม วันนี้ดูสดใสจังเลยนะคะ”

“มีเดตน่ะค่ะ อยากจะไปให้คุณหมอทำหน้าให้จังเลย แต่ติดที่ไม่มีตังค์น่ะสิคะ”

“ถ้าคุณปริมสนใจก็เข้าไปหาหมอกที่คลินิกก่อนก็ได้นะคะ เดี๋ยวหมอกลดให้เป็นพิเศษ แต่คุณปริมต้องช่วยโฆษณาให้หมอกนะคะ”

“แหม! พูดแบบนี้ เดี๋ยวพรุ่งนี้ปริมจะเข้าไปให้คุณหมอจัดการหน้าของปริมให้นะคะ”

เมื่อคุยกับว่าที่ลูกค้าคนใหม่ของเธออย่างปริมหรือพริมาได้สักพัก มณีมันตราก็เข้าไปออกกำลังอย่างที่ตั้งใจไว้ในตอนแรก ชีวิตประจำวันของเธอตลอดสามเดือนที่ผ่านเหมือนจะวนลูปอยู่อย่างนี้ เช้าออกมาคลินิก เย็นก็ดูแลตัวเองด้วยการออกกำลังกาย พอออกกำลังกายเสร็จก็กลับคอนโดฯ แล้วเริ่มเช้าวันใหม่ด้วยวิถีชีวิตแบบเดิมๆ ซึ่งแตกต่างจากตอนที่อยู่บ้านพิธาน เธอแทบจะไม่ได้สนใจดูแลตัวเองเลย หน้าที่ทำอาหารจัดเตรียมเสื้อผ้าหรือทุกๆ อย่างที่เป็นเรื่องส่วนตัวของชายหนุ่ม เธอเป็นคนจัดการดูแลทั้งหมด เพราะถือว่ามันเป็นหน้าที่ของเมียที่ต้องทำให้ผัว ไม่ใช่หน้าที่แม่บ้าน แต่วันนี้ตอนนี้ เธอกลับรู้สึกชอบตัวเองแบบที่เป็นอยู่ ณ ปัจจุบันมากกว่า

“ชักจะหวงชีวิตโสดแล้วสิ”

หญิงสาวที่ผ่านเข้ามามากหน้าหลายตา ไม่เคยมีแม้สักคนที่จะทำให้เขาลืมใบหน้าหวานที่เห็นอยู่ทุกเมื่อเชื่อวันตลอดระยะเวลาสี่ปีที่ผ่านมา

“โธ่เว้ย! ออกไป”

“เชอรี่ทำอะไรให้คุณพุกไม่พอใจเหรอคะ”

พิธานมองเชอรี่ดาราสาวซึ่งเป็นหนึ่งในบรรดาคู่ควงของเขาอย่างเบื่อหน่าย เมื่อไม่มีคำใดเอื้อนเอ่ยออกจากปากของชายหนุ่ม หล่อนจึงเบะปากร้องไห้เหมือนทุกครั้งที่ผ่านมา ซึ่งมันมักจะได้ผล แต่ครั้งนี้กลับไม่

“ออกไปก่อนเชอรี่ ผมอยากอยู่คนเดียว”

“เชอรี่ขออยู่กับคุณพุกอีกสักพักไม่ได้เหรอคะ”

“อย่าทำให้ผมรำคาญ คุณก็รู้ไม่ใช่เหรอว่าถ้าผมเกิดรำคาญใครขึ้นมาแล้วมันจะเป็นยังไง”

ดาราสาวลุกขึ้นก่อนจะคว้ากระเป๋าถือแบรนด์ดังที่ชายหนุ่มตรงหน้าพึ่งซื้อให้แล้วเดินออกจากห้องไป เพราะรู้ดีว่าถ้าพิธานเกิดไม่พอใจขึ้นมาเมื่อไหร่ แม้แต่ตำแหน่งคู่นอนชั่วครั้งชั่วคราวหล่อนก็ไม่มีสิทธิ์ แล้วจะเซ้าซี้ไปทำไม ในเมื่อครั้งหน้ายังมีอีก

พิธานมองตามแล้วถอนหายใจออกมาช้าๆ ใช่ว่าเขาต้องการผู้หญิงพวกนั้นเสียเมื่อไหร่ หากแต่คบหากับพวกหล่อนเพื่อต้องการให้ใครบางคนเจ็บเท่านั้น ไม่คิดเลยว่า.. วันนี้จะเป็นเขาเสียเองที่เจ็บปวดกับการกระทำของตัวเอง

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • ผลาญหัวใจด้วยไฟรัก   บทที่ 37

    “แหม เดี๋ยวนี้อัปเลเวลความร้ายกาจขึ้นเยอะนะครับคุณหมอ”“แน่นอน ว่าแต่คุณจะเอากาแฟสักแก้วก่อนกลับไหม”“ก็ดีนะ”พิธานมองแผ่นหลังที่เคลื่อนไหวไปมาของคนที่กำลังหยิบนั่นจับนี่มาทำกาแฟ ความรู้สึกบางอย่างแล่นเข้ามาเกาะกุมหัวใจของชายหนุ่ม มณีมันตราเปลี่ยนไปมาก และสาเหตุส่วนใหญ่ก็น่าจะมาจากเขาเอง หญิงสาวที่เคยอ่อนหวานบอบบางยิ่งกว่ากลีบดอกไม้ในวันวาน แปรเปลี่ยนมาเป็นสาวมั่นที่พร้อมจะสู้และพุ่งชนกับทุกอย่าง“ฉันขอเลขบัญชีเธอหน่อยนะ”“เอาไปทำไมคะ”“ก็จะโอนเงินค่าเลี้ยงดูให้”“ไม่ต้องหรอกค่ะ ฉันไม่ลำบากอะไร”“รู้ แต่นี่มันเป็นหน้าที่ของฉัน ถ้าเธอไม่ได้ใช้ก็เก็บเข้าบัญชีลูกก็ได้นี่”มณีมันตราพยักหน้าอย่างคร้านที่จะเถียง เพราะรู้ดีว่ามันไม่มีประโยชน์อะไร และอีกอย่างมันก็ถือว่าเป็นหน้าที่ของคนเป็นพ่ออย่างเขาด้วย“ฉันเอากาแฟใส่แก้วเก็บความร้อนให้อีกแก้วนะ เอาไว้ดื่มตอนขับรถ”เมื่อเครื่องยนต์ดับสนิท พิธานที่กำลังจะก้าวลงจากรถเหลือบมองแก้วกาแฟสีชมพูน่ารักที่มันช่างไม่เข้ากับชายหนุ่มมาดขรึมอย่างเขาเอาเสียเลย รอยยิ้มน้อยๆ ระบายขึ้นมาบนใบหน้า“สาวมั่น ช่างเข้ากันเหลือเกินกับแก้วลายแมวคิตตี้”ทุกอย่างภายในบ

  • ผลาญหัวใจด้วยไฟรัก   บทที่ 36

    เสกสรรมองเจ้านายหนุ่มอย่างแปลกใจ เมื่อจู่ๆ พิธานก็สั่งให้ตนมาย้ายของจากเพนต์เฮาส์กลับไปไว้ที่บ้าน พร้อมทั้งยังให้ประกาศขายเพนต์เฮาส์สุดหรูแห่งนี้ทันที“บอสครับ แน่ใจหรือครับว่าจะขาย”เพราะทำงานเคียงบ่าเคียงไหล่กันมานาน และจัดได้ว่าเป็นลูกน้องคนสนิท เสกสรรจึงรู้ว่าพิธานซื้อเพนต์เฮาส์แห่งนี้ไว้เพื่ออะไร“แล้วทำไมฉันจะไม่แน่ใจ ขายๆ ไปเถอะน่า”“แล้วจะพาน้องๆ ไป เออ..ที่ไหนล่ะครับ หรือว่าจะเปลี่ยนบรรยากาศเป็นที่โรงแรม หรือที่อื่น”เพราะเป็นคนจัดคิวบรรดาสาวๆ ให้เจ้านาย เลขาฯ อย่างเขาจึงจำเป็นต้องถามอย่างละเอียด“ฉันจะกลับไปอยู่บ้าน แล้วไม่ต้องจัดคิวหรือรับนัดใครให้ฉันอีกแล้วนะ”พิธานพูดจบก็เดินผิวปากออกไปอย่างอารมณ์ดี ทิ้งให้เลขาฯ หนุ่มเกาหัวด้วยความงุนงง‘อะไรวะ เจ้านายเปลี่ยนไป๊!’“คุณพ่อขา ลูกชุบค่า”ฟ้าใสวิ่งถือจานใส่ขนมลูกชุบสีสันสวยงามมาให้พ่อที่กำลังนั่งทำงานอยู่ใต้ต้นไม้หน้าบ้านของมณีมันตราพิธานก้มลงอุ้มร่างอวบป้อมขึ้นมานั่งบนตัก ก่อนจะหอมฟอดใหญ่“ชื่นใจที่สุดเลยลูกพ่อ”“น้องฟ้าป้อนนะคะ” เด็กหญิงหยิบลูกชุบให้พ่ออย่างเอาใจ“ขอบคุณคร้าบ อร่อยมากลูก”“คุณพ่อขา ทะเลน้องฟ้า” เด็กหญิงรีบ

  • ผลาญหัวใจด้วยไฟรัก   บทที่ 35

    “หึ! ฉันรู้ว่าเธอจะพูดเรื่องอะไร งั้นก็พูดมันซะตรงนี้เลยสิ ไหนๆ ตัวปัญหาก็อยู่ตรงนี้แล้วนี่”“ใช่ค่ะ คุณน่ะมันตัวปัญหา”“หมอก ใจเย็นๆ ลูก”มณีจันทร์กลัวว่าทั้งคู่จะทะเลาะกันอีก จึงรีบห้ามปราม“ครั้งนี้หนูต้องคุยกับเขาให้รู้เรื่องค่ะแม่ คุณพุกเกินไปแล้วจริงๆ”“ฉันเกินไปยังไง ถามหน่อยเถอะ เธอจะยอมยกมือไหว้หรือพูดดีๆ กับคนที่ตัวเองเกลียดงั้นเหรอ”หญิงสาวแสยะยิ้ม ก่อนจะใช้สายตามองพิธานตั้งแต่หัวจรดเท้า“แล้วนี่ฉันไม่ได้กำลังยืนคุยอยู่กับคนที่ตัวเองเกลียดยิ่งกว่าไส้เดือนกิ้งกืออยู่เหรอ”“หมอก!”“อะไร! อย่ามาตะคอกฉันนะ แล้วจะบอกอะไรให้ ที่ฉันยอมให้คุณได้เข้าใกล้ลูกเพราะสงสารลูก แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าฉันนึกพิศวาสหรือให้อภัยในเรื่องชั่วๆ ที่คุณทำหรอกนะ”คนตัวเล็กไม่หลบสายตาที่จ้องเจ้าหล่อนราวกับจะกินเลือดกินเนื้อแม้แต่นิด เธอเป็นเจ้าของบ้าน แล้วจะยอมให้คนข้างนอกเข้ามาทำร้ายจิตใจคนในบ้านได้อย่างไร“เธอขอในสิ่งที่ฉันให้ไม่ได้”“ทำไม? แค่ให้ความเคารพแม่ฉันนี่มันจะตายเลยหรือคะคุณพิธาน”“พอเถอะลูก แม่เข้าใจคุณพุก”“ไม่ค่ะแม่ ถ้าไม่คุยให้จบวันนี้ วันหน้าหมอกก็ต้องทนเห็นกิริยาแบบคนดีๆ เขาไม่ทำกันอ

  • ผลาญหัวใจด้วยไฟรัก   บทที่ 34

    “ใช่ลูก พ่อเป็นพ่อของน้องฟ้า”“แม่หมอกบอกว่าคุณพ่อทำงานอยู่ไกล มาหาพวกเราไม่ได้”“พ่อกลับมาแล้วครับ”“แล้วคุณพ่อจะไปทำงานอีกไหมคะ น้องฟ้าอยากอยู่กับพ่อเหมือนเพื่อนคนอื่นบ้าง”มณีมันตราและพิธานหันมามองหน้ากัน ต่างก็น้ำตารื้นเพราะสงสารลูก“ไม่ครับ พ่อจะอยู่กับน้องฟ้ากับพี่เมฆตลอดไป ไม่ไปไหนอีกแล้ว”“จริงนะคะ คุณพ่อต้องสัญญากับน้องฟ้านะ”“สัญญาครับ”หัวอกคนเป็นแม่สะท้านไปทั้งทรวง เมื่อเห็นภาพพ่อลูกเกี่ยวก้อยสัญญากัน เธอพึ่งประจักษ์ตอนนี้นี่เองว่าเด็กทั้งสองต้องการพ่อไม่ต่างจากต้องการแม่เลยสารถีจำเป็นหันมองกระจกส่องหลังที่มีภาพของสามคนพ่อลูกที่นั่งอยู่เบาะหลัง กำลังหยอกล้อกันอย่างไม่มีใครสนใจเธอเลยสักนิด‘มันน่านัก นี่ฉันกำลังกลายเป็นหมาหัวเน่าหรือเนี่ย’“คุณพ่อคร้าบ กลับบ้านไปเล่นหุ่นยนต์กับเมฆนะ”“รับทราบครับผม”“คุณพ่อขา น้องฟ้าอยากไปทะเล”“ไปสิลูก วันไหนดี”“วันนี้เลยค่า”“แต่พรุ่งนี้น้องฟ้าต้องไปโรงเรียนไม่ใช่เหรอครับ”“น้องฟ้าไม่ไปก็ได้ค่ะ”“แต่คุณครูจะดุเอานะครับ” พิธานอุ้มลูกคนเล็กของตนขึ้นมานั่งบนตัก ก่อนจะหอมที่พวงแก้มอิ่มทั้งสองข้างฟอดใหญ่ให้สมกับที่อยากทำมานาน“ไม่ดุค่า”“หืม

  • ผลาญหัวใจด้วยไฟรัก   บทที่ 33

    “ก็ไม่แน่นะ คุณอยู่ใกล้ฉันมากๆ อาจจะตกหลุมรักฉันก็ได้”“ไม่มีทาง ฉันไม่ชอบกินคัปเค้กเหมือนไอ้หมอหน้าจืดที่อยู่คลินิกเธอหรอก”พิธานพูดพลางชำเลืองมองที่หน้าอกของเธอ ก่อนจะยิ้มแบบที่มณีมันตราเห็นแล้วอยากจะกระโดดข่วนหน้าหล่อๆ นั่นที่สุดกรี๊ด! ฉันน่ะคัปซีนะขอบอก“คุณลุงคนนี้ใครเหรอคะคุณแม่”เด็กหญิงตาแป๋วมองคุณลุงตัวโตที่เดินมาพร้อมกับแม่ของตนด้วยความสงสัย“บอกลูกสิ”ก้อนเนื้อในอกข้างซ้ายของเขาเต้นแรงจนแทบจะหลุดจากเบ้า ยอมรับเลยว่าเกิดมาไม่เคยตื่นเต้นอะไรขนาดนี้มาก่อน“ใจเย็นสิคุณ นี่มันกลางถนนนะ”“งั้นเราไปนั่งร้านไอศกรีมตรงนู้นกันดีไหม”“เด็กๆ จ๋า เราไปกินไอศกรีมร้านคุณป้าสายใจก่อนกลับกันดีกว่านะคะ”เด็กน้อยซึ่งเป็นลูกค้าประจำของร้าน ‘สายใจ ไอติมทอด’ รีบวิ่งนำหน้าแม่และคุณลุงตัวโตอย่างไม่มีการรีรอ“คุณป้าขา น้องฟ้าขอสตรอว์เบอร์รี”สายใจยิ้มให้ฟ้าใสก่อนจะหันไปถามเด็กชายหน้าหล่อที่ยืนข้างกัน “แล้วพี่เมฆล่ะครับ วันนี้เอารสมะพร้าวเหมือนเดิมไหมเอ่ย”“คร้าบ”เด็กน้อยยิ้มแป้นโชว์ฟันขาวที่มีเศษช็อกโกแลตติดอยู่ที่ซอกฟันมณีมันตราเลือกนั่งภายในสวนเพราะบรรยากาศดีและค่อนข้างจะเป็นส่วนตัว เหมาะแก่กา

  • ผลาญหัวใจด้วยไฟรัก   บทที่ 32

    คิ้วเข้มของพิธานเลิกขึ้นเล็กน้อยก่อนจะตกกลับลงมาที่เดิม แล้วเปลี่ยนเป็นขมวดปมแสดงถึงความไม่พอใจในคำตอบของมาสุ“แล้วทำไมผมจะรับไม่ได้ล่ะ”ตอนแรกมาสุไม่เข้าใจว่าทำไมพิธานถึงถามแบบนั้น แต่พอเริ่มเข้าใจแล้วจึงแกล้งพูดให้ชายหนุ่มเข้าใจไปตามสิ่งที่คิด‘สี่ปีแล้วยังคิดว่าฉันกับนังชะนีน้อยแอบกินกันอยู่อีก ตาทึ่มเอ๊ย!’“ก็จะมีผู้ชายสักกี่คนที่อยากเลี้ยง ลูก-คน-อื่น”สามคำสุดท้ายของประโยค พิธานพยายามเน้นย้ำให้มาสุได้ยินชัดๆ ว่าเด็กทั้งสองเป็นลูกของเขา“อย่าคิดมากเลยครับ ถึงจะไม่ใช่ลูกผม แต่ผมก็ดูแลพวกแกมาตั้งแต่อยู่ในท้อง เรียกได้ว่าอยู่กับเด็กๆ ทุกช่วงวัย ความรักความผูกพันที่มีให้ ไม่ต่างจากลูกแท้ๆ แน่นอนครับ”ในหัวมีแต่คำถามว่าทำไม.. ทำไมมณีมันตราถึงเลือกที่จะบอกคนอื่นแต่ไม่บอกเขาซึ่งเป็นพ่อแท้ๆ ของเด็กทั้งสอง ยอมให้คนอื่นได้ดูแลได้เห็นทุกพัฒนาการของลูก ทั้งที่พ่ออย่างเขาไม่มีแม้แต่โอกาสได้รับรู้ว่ามีเลือดเนื้อเชื้อไขของตัวเองเกิดขึ้นบนโลก‘ทำไมเธอใจร้ายอย่างนี้นะหมอก’ความโกรธความน้อยใจในตัวอดีตภรรยาแล่นขึ้นมาจุกอยู่ที่อก“นังหมอกฉันขอโทษ”มาสุที่รู้ตัวว่าแหย่พิธานแรงไป และมันอาจจะกระทบมาถึง

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status