6

“นี่แค่หื่นหรือไม่เคยกันแน่... เอาดี ๆ” รวีผละตัวห่างแล้วเอียงหน้าถาม ถึงขั้นนี้แล้วยังไม่เริ่มทำอะไรเสียที เธอเดาว่าคงไม่ใช่แค่ไม่เคยขาย แต่ไม่เคยเอาใครจริง ๆ มากกว่า

“สรุปว่ายังไง” เสียงหวานถามย้ำอย่างไม่สบอารมณ์ เจษฎาจนใจ เขาพยักหน้ารับเล็กน้อยแล้วสารภาพ...

“เคยแค่ปากกับมือ นับไหม?” บ้าจริง! ไม่คิดมาก่อนเลยว่าจะต้องมาสารภาพเรื่องน่าอายต่อหน้าผู้หญิงที่เขาปลื้ม

เจษฎาแอบปลื้มรวีมาตลอด ติดตามเธอทุกช่องทางโซเชียล รวีโผล่ที่ไหนเขาก็ตามไปส่องที่นั่น ตั้งแต่เธอเริ่มโด่งดังในวงการธุรกิจในฐานะนักธุรกิจสาวอายุน้อยร้อยล้าน แต่ไม่คิดว่าวันหนึ่งจะได้มาเจอกัน เธอเป็นดอกฟ้า ส่วนเขามันหมาวัด

และการเจอกันครั้งแรก เขากลับต้องมาสารภาพว่าตัวเองเป็นพวกกระจอก ไม่เคยมีประสบการณ์ รู้ถึงไหนอับอายไปถึงนั่น!

“อะไรกัน! ไหนบอกว่ามีประสบการณ์?” คราวนี้รวีโวยวาย เธอไม่คิดมากเรื่องประสบการณ์ เรื่องแบบนี้มันเป็นสัญชาตญาณและสอนกันได้ สดซิง ๆ สิยิ่งดีเธอชอบ อายุยี่สิบเอ็ด รูปร่างหน้าตาเพอร์เฟกต์ขนาดนี้ แต่ยังไม่เคยนอนกับใคร หากันง่ายเสียที่ไหนล่ะ แรร์ไอเทมชัด ๆ !

ทว่าที่โวยวายเพราะไม่ชอบคำเคลมที่เกินจริง โฆษณาไม่ตรงปก หลอกว่ามีประสบการณ์ ตั้งใจหลอกย้อมแมวขาย จะค้าขายกันแต่ไม่ซื่อสัตย์รวีไม่ชอบ

“ลุก... แล้วไสหัวกลับไป” เสียงหวานแข็งกร้าวไม่ต่างจากแววตา รวีลุกขึ้นจากอ่าง เธอตั้งใจจะกลับแล้วโทรคอมเพลนเสียหน่อยที่ได้ที่โดนหลอก แต่กลับโดนมือหนารั้งไว้เสียก่อน

“เดี๋ยวก่อนครับ”

“ปล่อย!” เธอมองมือเขาที่จับแขนเธอแน่น หากยังไม่ได้รับอนุญาตเธอไม่ชอบให้ใครมารุ่มร่ามกับร่างกาย แต่นอกจากเด็กหนุ่มจะไม่ยอมปล่อยแล้ว เขายังรั้งเธอไปกอดก่อนขอร้องให้เธอเห็นใจ

“นะครับ... ผมขอร้อง”

“ทำไม... ร้อนเงินเหรอ?” เห็นแววตาคมอ้อนวอนกับใบหน้าหล่อเหลาแล้วเกิดใจอ่อน

“ครับ... ผมร้อนเงิน” เจษฎาตอบตามตรง มาถึงขั้นนี้แล้วก็ไม่รู้จะปกปิดไปทำไม ถ้าไม่ร้อนเงินคงไม่เลือกจะขายร่างกาย

“ให้โอกาสผมเถอะนะ สัญญาว่าจะทำให้เต็มที่” ของแบบนี้มันเรื่องธรรมชาติ มนุษย์ทุกคนล้วนมีสัญชาตญาณในการสืบพันธุ์กันทั้งนั้น หนังโป๊ก็ดูแทบทุกวัน จะทำไม่เป็นก็ให้มันรู้ไป!

“อืม... งั้นก็ลองดู แต่บอกไว้ก่อนว่าถ้าเธอทำไม่ถูกใจ ฉันคอมเพลนแน่” รวีไม่ได้ขู่ เธอจะคอมเพลน ยกเว้นเขาทำให้เธอพอใจได้

ไม่รอช้าเขาอุ้มร่างเพรียวสวยขึ้นในท่าเจ้าสาว พาไปที่เตียงกว้าง

“จะทำอะไร” แขนเรียวกอดคอเขาไว้หลวม ๆ เห็นสายตาเด็กหนุ่มยามมองเธอ รู้ทันทีว่าเด็กคนนี้ก็ไม่ได้ใส่ซื่อ หากฝึกนิดหน่อยไม่แน่อาจจะเป็นหมาป่าออกล่าเหยื่อได้อย่างสบาย

“บนเตียงกันครับ” เขาตอบเพียงเท่านั้นแล้วเท้าหนาก็ต้องชะงักการเดิน เพราะโดนรวีดันกรอบประตูไม่ยอมให้เขาเดินไปที่เตียง

“ไม่ต้อง”

“ครับ?” เจษฎาขมวดคิ้วมองใบหน้าสวยอย่างไม่เข้าใจ

“มันเสียเวลา” ว่าจบรวีก็ลงจากอ้อมแขนแกร่งไปยืนบนพื้น เธอดันร่างสูงให้ถอยหลังไปนั่งบนโซฟา

เจษฎาจะตกใจกับการกระทำของประธานสาว ทว่าไม่คัดค้าน ปล่อยให้เธอเป็นผู้นำ เธอชอบแบบไหนเขาได้ทั้งนั้น

“วันนี้ฉันใจดี จะสอนให้ก่อนแล้วกัน หลังจากนั้นเธอต้องจำแล้วทำให้ฉันพอใจ.. เข้าใจใช่ไหม?” เธอพูดเสียงพร่า

รวีเซ็กซี่และมีเสน่ห์จนเขาไม่อาจปฏิเสธได้ เขาสำรวจทุกสัดส่วนที่เปิดเปลือยไม่เหลือปราการปกปิดใด แล้วลมหายใจเข้าปอดลึก ๆ

‘แม่งเอ๊ย ขาว เนียน สวย น่า... ฉิบหาย!’ สบถในใจไม่ทันจบเจษฎาต้องกัดฟันกรอด เพราะเอ็นกายที่แข็งชันโดนสองมือนุ่มกอบกุมไว้ รวีชักรูดท่อนลำแล้วหยิบเครื่องป้องกันมาสวมใส่

“พร้อมนะ” เธอถาม เขาไม่ทันตอบเธอก็ขึ้นมานั่งคร่อมบนหน้าตักชายหนุ่ม มือหนึ่งจับไหล่อีกมือจับท่อนเนื้อแข็งขืนมาจ่อตรงกลางกาย

“อืม...” เจษฎาร้องครางเพราะโดนกลีบดอกไม้ฉ่ำน้ำถูไถกับน้องชายเขาอย่างเอาแต่ใจ ก้อนเนื้อในอกข้างซ้ายเต้นรัวจนแทบหลุดออกนอกอก ลมหายใจหอบถี่เพราะเสียวเกินห้ามใจ เสียวจนอยากยกสะโพกขึ้นสวน สอดเสยเข้าไปเสียเองแต่ก็ยังทำไม่ได้ เธอบอกจะเป็นฝ่ายสอน เขาจะทำนอกเหนือจากที่ครูสอนได้ยังไง

เมื่อทุกอย่างพรั่งพร้อมรวีจึงกดตัวเองลงให้ร่องสาวกลืนกินแท่งร้อนของเขาเข้าไปจนสุดลำโดยคนใต้ร่างยังไม่ทันได้เตรียมตัวเตรียมใจ