MasukShare
ตอนที่ 11 ไม่ไหวแล้ว
Tanggal publikasi:
2026-10-20 07:00:50“คนนั้นใครอะแก”
“ไหน” “ที่ยืนทำหน้าตายอยู่นั่นไง” คนตัวเล็กเลื่อนสายตามองตามนิ้วที่เพื่อนชี้ไปยังใครบางคน ก่อนที่เสียงหัวเราะจะดังขึ้นเบา ๆ เพื่อนเธอนี่ขยันหาคำมาว่าคนจริง ๆ แล้วดูไปว่าพี่ผืนป่าทำหน้าตาย ตอนแรกเธอก็ไม่คิดอะไรหรอก แต่พอเพื่อนพูดมาแบบนั้นมันก็อดขำไม่ได้ดีนัก เพราะมันเป็นแบบนั้นจริง ๆ ไม่รู้ว่าพี่แกยิ้มเป็นหรือเปล่า หรือทำเป็นอยู่หน้าเดียว “นั่นพี่ผืนป่า แกอย่าไปพูดให้พี่เขาได้ยินเชียว” “ทำไม” “เขาจะฆ่าแกหมกป่าน่ะสิ” จากที่รู้จักวันนั้น เขาดูไม่ชอบให้ใครเข้าไปยุ่งกับตัวเขาสักเท่าไหร่ แล้วเจ้าตัวเองก็ดูจะไม่ชอบความวุ่นวายด้วย เพื่อนเธอดันเป็นพวกผีเจาะปากมาพูดด้วยสิ คงอยู่ใกล้กันยากสองคนนี้ “แกสนิทเหรอ” “ไม่” “ก็นึกว่าสนิท” “ไม่ต้องไปสนใจพี่เขาหรอกน่า” “แถวนี้ไม่เห็นมีผู้ชายเหรอ” เซลีนกวาดสายตามองหาเหยื่อ ตั้งแต่มายังไม่เจอคนที่ถูกใจเลยสักคน เซลีนเป็นคนค่อนข้างเปิดเผย ชอบคือชอบ แล้วถ้าเมื่อไหร่ที่ได้สนใจใคร เธอจะพุ่งเข้าใส่เป้าหมายทันที ผู้ชายไม่จีบเราก็แค่จีบเอง การจีบผู้ชายก่อนไม่ใช่เรื่องน่าอาย ชอบใครก็แค่เดินไปบอก แต่ถ้าผู้ชายมีท่าทีปฏิเสธเรา ก็แค่จับรวบหัวรวบหางให้จบ ๆ ไป ล้อเล่น เธอเป็นพวกกล้าได้กล้าเสีย แต่ถ้าเมื่อไหร่ที่อีกฝ่ายดูไม่สนใจไยดี เธอก็จะพาตัวเองออกมาจากตรงนั้นทันที หากแต่ว่าคนคนนั้นเธอดันชอบไปทั้งใจ เธอก็จะพยายามมากเป็นพิเศษ หวังว่าจะได้ใจเขามา “หยุดเลยนะ” ลูกพีชห้ามเพื่อนเอาไว้ เซลีนเป็นพวกชอบมองผู้ชายก็จริง แต่ใช่ว่าจะไปกับใครง่าย ๆ แอบกระซิบว่าเพื่อนเธอยังไม่เคยมีแฟน เพราะนางบอกอยากมอบพรหมจรรย์ให้กับเนื้อคู่ “ก็ยังไม่ได้ว่าจะทำอะไรสักหน่อย” แค่เธออ้าปากก็เห็นลิ้นไก่ ทำไมจะไม่รู้ว่าเพื่อนกำลังคิดอะไรอยู่ คนอย่างเซลีนเจ้าเล่ห์จะตายไป “เบื่อไหม” “ก็ไม่ได้แย่” “เครื่องดื่มครับ” ในขณะที่ทั้งสองกำลังยืนคุยกันอยู่นั้น จู่ ๆ เด็กเสิร์ฟชายก็นำเครื่องดื่มมาเสิร์ฟให้กับหญิงสาวทั้งสองคน เครื่องดื่มถูกยื่นไปตรงหน้าลูกพีช เธอรับมาพร้อมกับยิ้มอ่อน ๆ ให้เด็กเสิร์ฟ “ขอบคุณค่ะ” “แต่พนักงานที่นี่ก็ดูดีนะแก” ก้มไปกระซิบกับเพื่อนหลังเด็กเสิร์ฟออกไปแล้ว “เอ๊ะ ยัยนี่” “ฮ่าฮ่า” เซลีนระเบิดหัวเราะออกมาด้วยความชอบใจ เธอชอบแกล้งให้เพื่อนด่า ไม่รู้สิ แต่เวลาที่ลูกพีชดุมันน่ารักดี ไม่รู้ว่าต้องรอผู้ใหญ่คุยกันอีกนานแค่ไหน พวกเธอทำได้แค่ดื่มและทานอาหารรอไปพลาง ๆ จะกลับก่อนก็กลัวเสียมารยาท เลยต้องอยู่จนกว่าพวกท่านจะพากลับ “ร้อนจัง” ลูกพีชบ่นเสียงเบา เธอรู้สึกร้อนแปลก ๆ ทั้งที่บรรยากาศก็ดีอยู่ แล้วทำไมถึงรู้สึกร้อน ๆ แบบนี้ พอเงยหน้ามองรอบ ๆ ก็เห็นต้นไม้พลิ้วไหวตามสายลมเบา ๆ หรือว่าเธอจะเมา “ลูกพีช แกเป็นอะไร ไหวไหม” เซลีนเห็นอาการผิดปกติของเพื่อนก็รีบถามด้วยความเป็นห่วง อยู่ ๆ เพื่อนก็มีอาการเหมือนหายใจไม่ออก ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น “ฉะ ฉันขอตัวไปห้องน้ำก่อน แฮ่ก” ไม่ไหว มันบอกว่าไม่ไหวแล้ว เธอต้องใช้น้ำช่วย เผื่อมันจะดีขึ้น “มา ฉันพาไป” “มะ ไม่เป็นไร อยู่นี่แหละ อึก!” “สภาพแกไปคนเดียวไม่ได้หรอก” “ได้สิ” “ลูกพีช..” “เดี๋ยวทุกคนตามหา” กลัวว่าไปหมดแล้วพ่อกับแม่จะถามหา อย่างน้อยเซลีนอยู่ ท่านก็รู้ว่าเธอไปเข้าห้องน้ำ “ก็ได้” เซลีนมองเพื่อนด้วยความเป็นห่วง กลัวเพื่อนจะเป็นอะไรมากกว่านี้ ลูกพีชพาตัวเองออกไปจากจุดที่อยู่ด้วยความรวดเร็ว เธอไม่รู้ว่าห้องน้ำอยู่ตรงไหน สายตามองหาจุดที่คิดว่าน่าจะเป็นห้องน้ำ “จะไปห้องน้ำเหรอครับ” “ชะ ใช่ค่ะ” เท้าเล็กถอยห่างทันทีเมื่อมีผู้ชายคนหนึ่งเข้ามายืนอยู่ด้านหลัง มันรู้สึกแปลก ๆ ยังไงไม่รู้ สายตาเริ่มพร่ามัว มองคนตรงหน้าไม่ชัด “ห้องน้ำไปทางนั้นครับ” ผู้ชายที่เข้ามาทักชี้ไปยังห้องน้ำด้านนอกที่อยู่อีกทาง ซึ่งอยู่ห่างจากผู้คนพอสมควร “ขะ ขอบคุณค่ะ” ทันทีที่เอ่ยขอบคุณ ลูกพีชก็พาตัวเองรีบตรงไปยังห้องน้ำด้วยความรวดเร็ว “อ่า..เชี่ยเอ๊ย!” แม่งไม่โง่พอที่จะไม่รู้ว่าตัวเองโดนอะไร แต่ที่อยากรู้คือแม่งฝีมือใครเท่านั้นเอง ถ้ากูหลุดจากตรงนี้ไปได้ กูเอามึงตายคาตีนแน่สัส ตึก ตึก “....” ผมเหลือบสายตามองไปตามทางที่ได้ยินเสียงฝีเท้า เสียงมันขยับเข้ามาใกล้เรื่อย ๆ กระทั่งเงียบไป “อึก ไม่ไหวแล้ว” เสียงนี้มัน.. “มาทำไมตอนนี้วะ F*ck!” แล้วเสือกมาได้ถูกเวลาด้วยสิ ผมดึงเนกไทให้คลายออก แล้วดันตัวลุกขึ้นก่อนจะก้าวออกไป ตึก! “มาทำอะไรตรงนี้” “ชะ ช่วยพีชด้วย” เดี๋ยวนะ ทำไมเธอถึงอยู่ในสภาพนี้ได้ ตามกรอบหน้าลูกพีชเต็มไปด้วยหยาดเหงื่อ เธอนั่งหอบหายใจอยู่ที่พื้นราวกับทนไม่ไหว ซึ่งอาการมันคล้ายกับผมมาก อย่าบอกนะว่ายัยนี่ก็โดน “แม่งเอ๊ย! ทำไมไม่รู้จักระวังตัววะ” ทั้งที่ตัวเองก็โดนแต่เสือกไปต่อว่าเธอ มันน่าตลกนะว่าไหม ตอนนี้ผมว่ามันเริ่มไม่ใช่ละ เหมือนเป็นการจงใจมากกว่าบังเอิญ หรือมีใครแอบเล่นสกปรกวะ ถ้าเป็นแบบนั้นอย่าให้ผมจับตัวได้ก็แล้วกัน กูเอามึงตายจริงแน่ “พีชไม่ไหวแล้ว แฮ่ก” “ลุกขึ้น” ผมต้องรีบพาเธอออกไปจากตรงนี้ให้เร็วที่สุด ก่อนที่จะมีใครมาเจอเข้า ไม่อย่างนั้นคนจะเอาเธอไปพูดได้ ที่ช่วยไม่ได้พิศวาสอะไร ก็แค่สงสารเพื่อนมนุษย์ร่วมโลกเท่านั้น ตัวเองก็ใช่ว่าจะปกติ เสือกยังต้องมาดูแลเธออีก ทันทีที่ได้กลิ่นตัวลูกพีช ทำผมเกือบควบคุมตัวเองไม่อยู่ ถึงอย่างนั้นผมก็ยังพอมีสติไม่ทำอะไรเธอ “พะ พี่” “หุบปากไป” แม่งจะเรียกทำไมนักหนาวะ อุตส่าห์หนีมาหลบตั้งไกลยังตามมาเจออีก ตอนนี้ผมอยากรู้แค่ว่าเป็นฝีมือใคร แล้วมันเป็นเหี้ยอะไรมาวางยาพวกผม ผมประคองลูกพีชให้ขึ้นไปอยู่บนรถ เพื่อจะพากลับคอนโด โชคดีที่วันนี้ขับรถมาเอง แม้สติจะไม่เต็มร้อย แต่ก็พอขับรถพาเธอไปถึงคอนโดได้ก็แล้วกัน “ไม่ไหวแล้ว อื้อ” “หยุดทำเสียงแบบนี้ลูกพีช” ก่อนที่ผมจะตบะแตกไปมากกว่านี้ หยุดทำเสียงบ้า ๆ นี่ซะ ผมไม่ใช่พวกความอดทนสูงขนาดนั้น อย่าทำให้ผมต้องหมดความอดทนเลย ไม่งั้นคนที่เจ็บตัวและเสียใจจะเป็นเธอเอง ปรื้นน!! “เสียงรถใคร” เซลีนรวมถึงคนในงานหันขวับมองตามเสียงทันที แผ่นดินขับรถออกจากงานไปด้วยความรวดเร็ว เขาไม่สนว่าใครจะอยู่หรือไป รู้แค่ว่าตอนนี้เขาไม่ไหวแล้ว ต้องรีบไปให้ถึงคอนโดให้เร็วที่สุด ก่อนหน้านั้นเขาได้ส่งข้อความบอกเด็กให้มารอที่คอนโดที่เขาเอาไว้สนองเรื่องอย่างว่าเท่านั้น และเขาต้องรีบไปให้เร็วที่สุด! ระหว่างที่ขับรถออกจากงาน เขาก็ต้องเจอกับความยากลำบาก เมื่อหญิงสาวข้างกายเริ่มอยู่ไม่นิ่ง มือไม้ของเธอเลื่อนมาจับตามเนื้อตัวของเขา พร้อมกับเอาแต่พูดว่าไม่ไหวแล้ว “พี่” “เอามือของเธอกลับไป” เธอกำลังทำให้เขาหมดความอดทน อย่าลืมว่าเขาคือผู้ชายคนหนึ่งที่มีความต้องการเหมือนกับผู้ชายทั่วไป แล้วยิ่งเราทั้งคู่ตกอยู่ในสภาพนี้แล้ว ถ้าเกิดเขาเอาจริงขึ้นมา อะไรก็หยุดเขาไม่ได้ “พีชไม่ไหวแล้ว” น้ำเสียงกระเส่าเอ่ยบอกกับชายหนุ่มพลางทำสายตาหยาดเยิ้ม จนแผ่นดินต้องใช้มืออีกข้างดันหน้าเธอให้ออกห่าง ยอมรับว่าตอนนี้เขาก็เริ่มทนไม่ไหวแล้วเหมือนกัน “ชะ ช่วยพีชหน่อยนะ” “ฟังกันหน่อยสิวะ!” แม่งเอ๊ย! ทำไมเธอถึงได้พูดยากพูดเย็นขนาดนี้วะ คนกำลังขับรถอยู่ด้วย เดี๋ยวได้ตายคู่กันพอดี “อื้อ~” “ลูกพีช” แผ่นดินเอ่ยเรียกหญิงสาวด้วยน้ำเสียงกดต่ำ เพราะตอนนี้เขากำลังจะหมดความอดทนกับเธอ แล้วหลังจากนี้อะไรจะเกิดขึ้น ทุกอย่างล้วนมาจากการกระทำของเธอทั้งนั้น เขาปฏิเสธแล้วแต่เธอยังไม่หยุด ฉะนั้นจะมาโทษเขาว่าเป็นคนเริ่มไม่ได้ เธอต่างหากที่เริ่ม..
Bab terbaru
ผิดที่รักคนใจร้าย ตอนที่ 31 เบื้องหลังของคนป่วย
(ย้อนอดีตต่อจากตอนที่แล้ว)อาการป่วยของลูกพีชเริ่มแสดงออกตอนที่เธอย้ายไปเรียนต่างประเทศได้หนึ่งปี หญิงสาวพอรู้ว่าตัวเองผิดปกติจึงรีบไปหาหมอทันที แล้วสิ่งที่เธอไม่คาดคิดว่าจะเกิดขึ้นก็เกิดขึ้นจนได้‘คนไข้ป่วยเป็นโรคมะเร็งสมองครับ’วินาทีที่รู้ว่าตัวเองป่วย เธอหมดแรงจะใช้ชีวิตต่อไป เอาแต่นั่งมองแหวนบนนิ้วตัวเอง พลางปล่อยให้น้ำตาไหลอาบใบหน้า ความเสียใจในครั้งนั้นทำให้เธอกลัว กลัวไปหมดเสียทุกอย่าง กลัวว่าวันหนึ่งตัวเองไม่อยู่แล้วแผ่นดินจะเป็นยังไงบ้าง เขาจะเสียใจที่เธอไม่อยู่แล้วไหม ความคิดต่าง ๆ นานาผุดขึ้นมา เขาจะยังรักเธอไหม เสียใจหรือเปล่า อยากมีเธอเป็นคนรักอยู่ไหม เธอกลัวจนทำอะไรไม่ถูกจริง ๆเธอใช้เวลาอยู่เป็นเดือนกว่าจะตัดสินใจได้ว่าจะเอายังไง สุดท้ายเธอก็ได้ข้อสรุปให้กับตัวเอง ลูกพีชตัดสินใจโทรไปบอกครอบครัวว่าตัวเองกำลังป่วย เพียงแต่ไม่ได้ลงรายละเอียดถึงอาการป่วยว่าเป็นอะไร แต่สิ่งที่ได้รับกลับคืนมาคือ..‘ป๊าไม่ว่าง’‘ดูแลตัวเองไปก่อนนะลูก’‘หมายเลขที่ท่านเรียกไม่สามารถ..’“ฮึก” ลูกพีชไม่สามารถติดต่อครอบครัวได้อีกเลย ทุกคนเอาแต่ปฏิเสธสายของเธอ หรือถ้ารับ พวกเขาก็เอาแต่บอกว่ายุ่ง ไม
ผิดที่รักคนใจร้าย ตอนที่ 30 ความจริง
หลังจากที่ลูกพีชเข้าห้องผ่าตัดไปหลายชั่วโมง เธอก็ถูกพาไปพักที่ห้องพักฟื้น ผลสรุปออกมาแล้วว่าหญิงสาว ‘ความจำเสื่อม’ เธออาจไม่ได้ลืมไปเสียหมดทุกเรื่อง ยังมีบางคน บางเรื่อง และบางเหตุการณ์ที่เธอจดจำได้ แต่จะมากน้อยแค่ไหนก็ต้องรอลุ้นตอนเธอฟื้นขึ้นมาด้านผืนป่าได้ทำใจไว้แล้วว่าเธออาจฟื้นขึ้นมาแล้วจำเขาไม่ได้ก็ได้ จะเป็นยังไงก็ต้องมาลุ้นไปด้วยกัน ผืนป่าเป็นคนเดินเรื่องจัดการเรื่องห้องพักฟื้นไว้รอระหว่างที่เธออยู่ในห้องผ่าตัด ค่าใช้จ่ายทั้งหมดพรเกียรติเป็นคนจัดการ ส่วนเรื่องครอบครัวของเธอ ตอนนี้พรเกียรติก็กำลังจัดการอยู่เช่นเดียวกันวันเวลาผ่านไปเกือบสองอาทิตย์ ลูกพีชตื่นขึ้นมาพร้อมคำทักทายจากผืนป่าว่า ‘คุณเป็นใคร’ ก็สรุปได้แล้วว่าเธอจำเขาไม่ได้ ในระหว่างที่รักษาตัวอยู่ที่นี่ ผืนป่าก็พยายามเอารูปภาพมาให้หญิงสาวดูว่าแต่ละคนเป็นใคร และแน่นอนว่ามีทั้งคนที่เธอจำได้และจำไม่ได้ เธอจำพ่อของเขาได้ จำแผ่นดินได้ จำทุกคนได้ ยกเว้นเขาคนเดียว และสิ่งที่เขาอยากให้เกิดขึ้นก็เกิดจนได้ ลูกพีชลืมเรื่องราวที่ผ่านมาไปหมดแล้ว ถึงแม้ว่าจะจำแผ่นดินได้ แต่บางเรื่องที่เกี่ยวกับพี่ชายของเขา หญิงสาวกลับลืมมันไปจนหมดสิ
ผิดที่รักคนใจร้าย ตอนที่ 29 เพราะไม่อยากเป็นภาระ
ครามมองเจ้านายด้วยความสงสาร ตั้งแต่ขึ้นมาบนเครื่องบิน แผ่นดินก็เอาแต่เงียบ นั่งมองรูปหญิงสาวในมือถืออยู่อย่างนั้นเป็นชั่วโมงแล้ว โชคดีที่ครั้งนี้เขาตามเจ้านายมาด้วย แต่ใครจะคิดว่าจะเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นได้ แผ่นดินเป็นผู้ชายที่ดีมาก ๆ คนหนึ่ง คลั่งรักลูกพีชสุด ๆ ใส่ใจทุกอย่างที่เกี่ยวกับหญิงสาว ไม่ว่าจะเป็นรายละเอียดอะไร แผ่นดินก็จำได้หมด ไม่เคยลืมวันสำคัญ จดจำทุกอย่างไว้เป็นอย่างดี"นายครับ""กูอยากอยู่คนเดียว""..ครับ" ครามกลับไปนั่งที่ของตัวเอง เครื่องบินลำนี้เป็นเครื่องบินส่วนตัวของครอบครัวแผ่นดิน เขาใช้มันเดินทางมาหาหญิงสาวทุก ๆ เดือน และไม่ได้มีแค่ลำนี้ลำเดียวหนึ่งอาทิตย์ต่อมา"เพราะอะไร""ไม่มีเหตุผล"พรเกียรติจ้องลูกชายตัวเองนิ่ง ไหนมันบอกว่าจะไปหาหนูลูกพีชยังไงล่ะ ทำไมถึงมานั่งพูดจาไร้สาระอยู่ตรงนี้ แผ่นดินมาหาพ่อในช่วงเช้าเพื่อขอให้ท่านถอนหมั้นระหว่างเขากับหญิงสาว เขาไม่ต้องการหมั้นกับเธอแล้ว ไม่มีความจำเป็นอะไรอีกต่อไปสำหรับผู้หญิงคนนี้ ทว่าท่านกลับไม่เห็นด้วย พรเกียรติยืนยันว่ายังไงก็จะไม่ถอนหมั้นให้ทั้งสอง อยากให้แผ่นดินกลับไปคิดดี ๆ ก่อน มองย้อนกลับไปในวันที่ตัวเองรักหญิง
ผิดที่รักคนใจร้าย ตอนที่ 28 ความสัมพันธ์ที่จบลง
“....” แผ่นดินกลับมาถึงห้องของคนตัวเล็ก เขาพาตัวเองไปนั่งบนโซฟากลางห้อง โดยที่ภายในห้องยังคงมืดสนิท และเขาก็หวังว่าสิ่งที่ได้ยินมาจะเป็นเพียงคำโกหก เธอคงเลือกกลับมาหาเขาที่กำลังรออยู่ใช่ไหมเข็มนาฬิกาเดินไปเรื่อย ๆ กระทั่งถึงเช้า สุดท้ายแล้วลูกพีชก็ทิ้งให้แผ่นดินรออยู่ในห้องนี้เพียงคนเดียว โดยที่เธอไปสนุกกับผู้ชายอีกคน เขาไม่เคยคิดเลยว่าตัวเองจะเจ็บปวดกับความรักได้ขนาดนี้ ทั้งที่ทุ่มเทความรักทั้งหมดให้กับผู้หญิงคนหนึ่งมาโดยตลอด แต่สิ่งที่อีกฝ่ายตอบแทนกลับเป็นการหักหลัง มันคงไม่เจ็บเลยถ้าผู้ชายคนนั้นเป็นคนไกลตัว ถ้าไม่รักกันแล้วก็ควรบอกกันตรง ๆ ไม่ควรทำแบบนี้กับเขาเลย แม้แต่โทรศัพท์เธอยังไม่โทรมาหาสักสาย การที่เราเห็นแฟนของตัวเองไปกับผู้ชายคนอื่น ไม่มีใครรับได้หรอกนะ รักเขาแทบตาย ห่วงเขาฉิบหาย กลัวว่าเขาจะอยู่ไม่ได้ กลัวว่าอาหารที่นี่จะไม่ถูกปาก กลัวว่าอากาศจะหนาวจนเกินไป แม่งกลัวไปทุกเรื่องที่เขาต้องเจอ แต่สุดท้ายเธอมาทำแบบนี้เหรอวะ นี่คือสิ่งตอบแทนของคนที่ซื่อสัตย์มาโดยตลอดใช่ไหม รักแทบตาย ห่วงแทบตาย สุดท้ายแม่งก็โดนหักหลัง เจ็บสุดตรงที่สองคนนั้นเป็นคนที่เรารักยังไงล่ะ“เธอโคตรใจร้าย
ผิดที่รักคนใจร้าย ตอนที่ 27 เจ็บชิบหาย
ย้อนกลับไปในอดีตณ สหรัฐอเมริกา“พี่แผ่นดิน” หญิงสาวใบหน้าจิ้มลิ้มตะโกนเรียกแฟนหนุ่มที่ยืนรออยู่หน้ามหาวิทยาลัย แผ่นดินหันไปยิ้มให้แฟนสาวพร้อมกับเดินเข้าไปหา ทั้งสองโผกอดกันด้วยความคิดถึง เนื่องจากลูกพีชมาเรียนที่ต่างประเทศ และคนที่ต้องเดินทางมาหาอยู่บ่อย ๆ ก็คือแผ่นดิน แม้ว่าทั้งสองจะไม่ได้อยู่ด้วยกัน แต่ความรักก็ไม่เคยจืดจางไปเลยสักครั้ง แผ่นดินไม่เคยน้อยใจแฟนสาวที่เรียนหนักจนไม่มีเวลาให้ เขากลับเข้าใจว่านี่คืออนาคตของเธอ จึงอยากสนับสนุนให้คนตัวเล็กทำมันออกมาให้ดีที่สุด และจะคอยเป็นกำลังใจให้อยู่ตรงนี้เสมอ“ไหนบอกจะไม่มาหาหนูไง” ใบหน้าสวยง้ำงอ แผ่นดินบอกกับเธอว่าเดือนนี้ไม่ได้มาหาเหมือนทุกครั้ง เพราะติดงานสำคัญ ต้องเลื่อนไปเป็นเดือนหน้าแทน“อยากเซอร์ไพรส์” แค่อยากแกล้งแฟนตัวเองไปเท่านั้นแหละ ใครจะปล่อยให้คอยล่ะ เขาต้องรีบเคลียร์ตัวเองให้ว่าง เพื่อจะได้มาอยู่กับเธอนานหน่อย เอาเวลาทั้งหมดยกให้เธอคนเดียวไปเลย“นิสัยไม่ดีเลยนะ”“เป็นไงบ้าง เหนื่อยไหม”“ไม่เลยค่ะ คิดถึงพี่แผ่นดินมากกว่า^^”“ปากหวาน”“อย่างอื่นก็หวานนะ^^” คนขี้เล่นชอบพูดแหย่ให้แฟนหนุ่มหมดความอดทน แล้วมันก็จะไปจบที่เรื่องอ
ผิดที่รักคนใจร้าย ตอนที่ 26 ความจำเสื่อม
ณ โรงพยาบาลหญิงวัยกลางคนเดินวนไปวนมาอยู่หน้าห้องฉุกเฉิน กำลังจะเข้าไปทำความสะอาดห้อง แต่พอเปิดประตูเข้าไปก็พบหญิงสาวนอนหมดสติอยู่บนพื้น นาทีนั้นแม่บ้านตกใจจนทำอะไรไม่ถูก จึงโทรเรียกสามีที่ทำหน้าที่รักษาความปลอดภัยอยู่ในคอนโดแห่งนี้ รวมถึงนิติบุคคลให้ขึ้นมาช่วย จากนั้นจึงหามเธอส่งโรงพยาบาลทันทีไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับเธอกันแน่ แม่บ้านทำได้เพียงเก็บความสงสัยเอาไว้กับตัวเอง ระหว่างที่รอให้หมอตรวจเช็กอาการหญิงสาว ทางด้านนิติบุคคลได้ติดต่อหาญาติ และตอนนี้ก็รอแค่ญาติมาหาเท่านั้น ตอนที่ทุกคนพาลูกพีชมาส่งโรงพยาบาล ใบหน้าของเธอขึ้นสีแดงจัด ดวงตาทั้งสองข้างมีน้ำใส ๆ ไหลออกมาไม่หยุด ไม่รู้ว่าเธอป่วยเป็นอะไรกันแน่ ตอนนี้ทำได้แค่รอให้หมอออกมาแจ้งอาการตึก ตึกผ่านไปสักพักก็มีเสียงฝีเท้าวิ่งดังมาแต่ไกล ก่อนที่ร่างสูงใหญ่จะเข้ามาหยุดนิ่งข้างหญิงวัยกลางคนพร้อมกับเสียงหอบหายใจ แม่บ้านหันไปมอง แล้วก็พบกับร่างสูงที่มีใบหน้าเรียบนิ่ง ตามกรอบหน้าเต็มไปด้วยหยาดเหงื่อ ตอนที่มีคนโทรไปแจ้งว่าลูกพีชเข้าโรงพยาบาล สมองเขาตอนนั้นไม่รับรู้อะไร คิดแค่ว่าตัวเองต้องรีบมาหาหญิงสาวให้เร็วที่สุด ทั้งที่แม่งไม่ต้องสนใจ
ผิดที่รักคนใจร้าย ตอนที่ 2 คืนนี้ว่างไหม
ให้ตัวเอง“พี่เอามาฝาก” เขามองซ้ายมองขวา เมื่อเห็นว่าไม่มีใครอยู่ตรงนี้ จึงใช้สรรพนามที่เอาไว้เรียกเวลาอยู่ด้วยกันสองคน ทว่าหญิงสาวกลับรู้สึกตกใจจึงหันขวับมองไปรอบ ๆ ตัวเองก่อนจะถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก“แกล้งฝันอีกแล้ว” นี่แหละผู้หญิงที่พ่อเขาพูดถึงก่อนหน้านั้น เธอชื่อว่า 'ฝันดี' ฝันดีเป็นพนักงานใ
ผิดที่รักคนใจร้าย ตอนที่ 1 น้องสาว
ณ คฤหาสน์ตระกูลปรีดิวัฒน์“พ่อเรียกผมมาทำไม” ร่างสูงใหญ่ก้าวเข้ามาภายในคฤหาสน์หลังใหญ่ ทันทีที่เดินมาถึงห้องนั่งเล่น ปากหยักได้รูปจึงเอ่ยถามผู้เป็นพ่อพลางหย่อนตัวนั่งลงฝั่งตรงข้าม“พรุ่งนี้น้องจะไปฝึกงานที่บริษัท ดูแลน้องให้ดี” ประมุขของบ้านเอ่ยกำชับลูกชายเพียงคนเดียวของตน เพราะลูกพีชเป็นหลานสาวเพี
ผิดที่รักคนใจร้าย INTRO
ตึก ตึก“รอด้วยค่ะ!” เสียงที่ดังมาจากข้างหลัง เรียกสายตาผู้คนในละแวกนั้นให้หันมองด้วยความตกใจ เช่นเดียวกับร่างสูงที่ยืนอยู่ในลิฟต์ เขาจึงเอื้อมมือไปกดไม่ให้ประตูปิดลงเพื่อรอเธอ“ขอบคุณค่ะ แฮ่ก~” เมื่อเข้ามาอยู่ด้านในตัวลิฟต์ ใบหน้าเปื้อนหยาดเหงื่อจึงหันไปเอ่ยขอบคุณ“ชั้นไหนครับ”“37ค่ะ” เมื่อได้รับ
Anda juga akan menyukai
เรื่องสั้นซ่อนรัก LOVE
C102.9K Dibacaม่านหมอก
นิยายของเนม120.4K Dibacaมรสุมรัก CEO ซาตาน
เกาะลอยน้ำ145.5K DibacaHow Much รักนี้เท่าไหร่
ณดารินทร์104.7K Dibacaพิศวาสน้องเมีย
Xiaohlinz386 Dibacaคุณผู้ชายข้างบ้าน รับงานมั๊ยคะ?
Pyne D'zember170 Dibacaดีลลับกับนายวิศวะเพลย์บอย | คอปเปอร์xมิเกล
พิชา - Phicha123 Dibacaสลับชะตา บุปผาคู่
ศรีอักษรรินทร์142 Dibaca
