Share

ตอนที่ 3 จับตามอง

last update Tanggal publikasi: 2025-02-03 01:57:48

“ผู้กองครับได้เรื่องแล้วครับ” จ่าแสนวิ่งเข้ามารายงานผู้บังคับบัญชาหลังได้รับคำสั่งให้ไปตรวจตราพื้นที่ของชุมชนแห่งนี้

“รายงานมา”

“สัมปทานป่าไม้ของเถ้าแก่ฮวงอยู่ไม่ไกลจากที่นี่เท่าไหร่ครับ ห่างออกไปจากพื้นที่ชุมชนเพียงแค่สิบกิโลเมตรเท่านั้น ปกติพื้นที่ของชุมชนแห่งนี้ก็ติดป่าและมีบางส่วนติดภูเขาอยู่แล้ว เมื่อผมลองไปตรวจสอบดูก็พบว่ามันอยู่ไม่ไกลจากที่หัวหน้าคมได้บอกเราไว้จริง ๆ ครับ”

“ที่นั่นเป็นยังไง มีอะไรน่าสงสัยไหม”

“มีครับ ปางไม้ของเถ้าแก่ฮวงหากดูผิวเผินก็เหมือนจะปกติ ทว่าหากได้ลงพื้นที่และมีการตรวจสอบที่ละเอียดจะเห็นได้ว่า มีคนงานตัดไม้บางส่วนใช้เส้นทางเดินออกมาจากป่าลึก ทั้งยังมีท่าทางลับ ๆ ล่อ ๆ นอกจากนี้ผมยังเห็นว่าปางไม้นั้นมีการลักลอบตัดไม้หวงห้ามรวมไปถึงไม้หายากด้วยครับ เช่นพวกไม้ชิงชัน ไม้พะยูงครับ”  

คำรายงานของจ่าแสนลูกน้องใต้บังคับบัญชา ทำให้ผู้กองปราบพยักหน้ารับด้วยความพอใจ

“งั้นแสดงว่าที่พวกหัวหน้าคมสงสัยก็เป็นความจริง มีคนให้ความช่วยเหลือเถ้าแก่ฮวงอย่างลับ ๆ คนที่มีไม้ชิงชังและไม้พะยูงอยู่ในครอบครองแต่กลับไม่มีการตรวจสอบอย่างจริงจัง หรือตรวจสอบแล้วไม่เจอ เรื่องนี้ก็บ่งชี้แล้วว่ามีคนใหญ่คนโตคอยเกื้อหนุนอยู่จริง ๆ คาดว่าคงจะได้รับผลประโยชน์จากเรื่องผิดกฎหมายนี้ด้วยเช่นกัน”

“แล้วเราจะทำยังไงต่อไปดีครับผู้กอง” จ่าเข้มที่ตามมาทำภารกิจนี้เอ่ยถามผู้กองปราบด้วยความสงสัย

“ก่อนอื่นเราต้องพยายามตรวจสอบและเก็บหลักฐานเพื่อไว้เอาผิดพวกมันให้มากที่สุด เมื่อถึงเวลาคนพวกนี้จะได้ดิ้นไม่หลุด ที่สำคัญเราควรต้องทำงานกันอย่างระมัดระวังที่สุดเพราะผมต้องการจับปลาตัวใหญ่ไม่ใช่แค่ลูกปลาอย่างเถ้าแก่ฮวง”

“อืม... จ่าเข้มคุณปลอมตัวเข้าไปเป็นหนึ่งในคนงานปางไม้ที่นั่น อย่าได้ทำให้พวกมันสงสัยหรือเผยพิรุธเด็ดขาด อะไรที่น่าสนใจจับตามองให้ดี และส่งข่าวมาเป็นระยะ ๆ”

“ครับผู้กอง”

“ว่าแต่ใครอยู่ดูแลปางไม้ที่นี่ เพราะเถ้าแก่ฮวงใช้ชีวิตอยู่ในตัวอำเภอ ผมไม่เชื่อแน่ว่าการทำงานพวกนี้จะไม่มีตัวใหญ่คุม” ผู้กองปราบพูดออกมาถึงสิ่งที่เขาสงสัย 

“จอมพลครับ”

“จอมพล?”

“หลานชายของเถ้าแก่ฮวงครับ จากที่ผมไปสืบมาตลอดหนึ่งอาทิตย์พบว่าจอมพลคนนี้มีนิสัยเจ้าเล่ห์มาก ทั้งยังฉลาดเป็นกรด งานใหญ่ ๆ

เถ้าแก่ฮวงจะให้หลานชายคนนี้จัดการเสมอครับ”

“งั้นเหรอ”

“แล้วช่วงนี้นายจอมพลนี่อยู่ไหน”

“อยู่ที่นี่แหละครับ ช่วงนี้เขากำลังตามจีบครูสาอยู่ หรือจีบติดแล้วผมก็ไม่แน่ใจ เพราะนายจอมพลมักไปพบครูสาที่โรงเรียนไม่ก็ชวนเธอไปทานข้าวอยู่เสมอครับ”

“ครูสาคือใคร?”

“ครูใหม่ที่มาประจำการที่นี่ได้เกือบหนึ่งปีแล้วครับ” จบคำรายงานจ่าแสนผู้กองปราบก็พยักหน้ารับ ทุกอย่างตกอยู่ในความเงียบจนจ่าแสนต้องเรียกเขาเพื่อสอบถามว่าจะเอายังไงต่อไป

“ผู้กองครับ”

“เรื่องครูสากับนายจอมพลผมจะจับตาดูเอง จ่าแสนก็คอยตามสืบเรื่องราวเบื้องลึกเบื้องหลังของเถ้าแก่ฮวงอีกที อย่าได้เผยตัวว่าเราเป็นใครล่ะ ผมไม่อยากให้พวกมันไหวตัวทัน”

“ครับ แล้วผู้กองจะไปตรวจบริเวณชายแดนเมื่อไหร่ครับ ที่หัวหน้าคมได้บอกว่าพบเจอการเจรจาที่น่าสงสัยและมีการใช้พื้นที่ตรงนั้นขนย้ายสิ่งผิดกฎหมาย”

“เรื่องนี้อย่าเพิ่งเลย อย่ารีบร้อน เรายังมีเวลาอีกเยอะ จ่าแสนก็ทำตัวตามสบายเถอะ คิดซะว่ามาพักผ่อน”

“โธ่... ผู้กอง”

“ฮะฮะฮ่า เอาน่าเดี๋ยวจบคดีนี้ผมให้หยุดพักเลยหนึ่งเดือน”

“ขอบคุณครับ” จ่าแสนและจ่าเข้มพูดขึ้นพร้อมกันด้วยความดีใจ

แน่นอนสิตั้งแต่จบคดีทลายแก๊งค้ามนุษย์ข้ามชาติ พวกเขายังหยุดใช้เวลากับครอบครัวได้ไม่ถึงไหน ก็ต้องมาปฏิบัติภารกิจเร่งด่วนต่อ ตอนแรกที่ได้รับคำสั่งและมอบหมายก็คิดว่าจะไม่ใช่คดีใหญ่แบบนี้ ทว่าเมื่อตรวจสอบและสืบข่าวอย่างลับ ๆ ก็ตระหนักได้ว่าคดีที่พวกเขากำลังทำอยู่นี้ใหญ่ไม่แพ้กับคดีทลายแก๊งค้ามนุษย์ข้ามชาติที่เพิ่งจะปิดคดีไปเลย

“ว่าแต่จ่ารู้หรือเปล่าว่าครูสาเธอมีนิสัยยังไง”

“จากที่ผมรู้มาเธอเป็นคนน่ารักครับ นิสัยดี และเป็นมิตรกับคนรอบข้างอยู่เสมอครับ”

“ขอบคุณมาก แยกย้ายไปเตรียมตัวเถอะ ผมก็จะเตรียมตัวเหมือนกัน”

“เตรียมตัว?”

“ปลอมตัวจับตาดูสองคนนี้น่ะสิ” พูดจบผู้กองปราบก็เป็นคนแรกที่แยกตัวออกไป ปล่อยให้จ่าแสนและจ่าเข้มมองหน้ากันด้วยความสงสัย

ว่าทำไมเจ้านายของพวกเขาต้องปลอมตัวด้วย เพราะอยู่ที่นี่ก็ไม่มีใครรู้ฐานะของผู้กองปราบอยู่แล้ว

ด้านผู้กองปราบไม่สนใจว่าลูกน้องใต้บังคับบัญชาของเขาจะสงสัยหรือคิดอะไร เพราะตอนนี้ชายหนุ่มกำลังวางแผนปลอมตัวเพื่อไปจับตาดูครูสาและนายจอมพลหนึ่งในผู้ต้องสงสัยของเขาต่างหาก  

หนึ่งเดือนถัดมา

หลังจากที่วางแผนและแจกจ่ายหน้าที่ให้จ่าแสนและจ่าเข้มไปแล้ว ก็ถึงเวลาของเขาที่จะไปคอยจับตาดูคนทั้งสองอย่างจอมพลและครูสาบ้าง

ผู้กองหนุ่มปลอมตัวเป็นลูกน้องในบ้านของนายจอมพล อาศัยช่วงเวลาผลัดเปลี่ยนเวรยามก่อนเช้าและช่วงเย็นแฝงตัวเข้าไปปะปนกับคนพวกนั้น จนทำให้ผู้กองหนุ่มล่วงรู้แผนการหลาย ๆ อย่างที่นายจอมพลและเถ้าแก่ฮวงคิดจะทำ

ทุก ๆ วันเขาจะคอยสอดส่องว่านายจอมพลจะไปไหน ทำอะไร

ที่ไหนกับใคร เรียกได้ว่าไม่ว่านายจอมพลจะขยับตัวไปไหนล้วนตกอยู่ในสายตาของผู้กองปราบทั้งสิ้น

และแผนการของเขาก็ไม่ทำให้เขาผิดหวัง เมื่อเขาบังเอิญได้ยินบทสนทนาเกี่ยวกับกำหนดการส่งไม้จำพวกไม้สักและไม้พะยูงไปกับรถส่งไม้รอบหน้า แผนการที่นายจอมพลได้พูดและวางแผนกับลูกน้องคนสนิทรวมถึงคู่ค้าล้วนถูกผู้กองปราบล่วงรู้ทั้งสิ้น ไม่ว่าจะเป็นรถอะไร หรือใช้ทางเส้นไหนในการขนส่งเพื่อที่จะหลีกหนีการตรวจสอบ  

“ทุกอย่างเตรียมการไว้พร้อมแล้วครับ คุณรอรับสินค้าได้เลย”

จบคำพูดของนายจอมพล ผู้กองปราบก็ยกยิ้มเจ้าเล่ห์ก่อนจะถอนตัวออกจากบ้านของนายจอมพลด้วยความแนบเนียน แล้วตรงไปยังบ้านพักของครูสาวอย่างสามินีต่อ

ต้องบอกก่อนว่าตลอดทั้งเดือนที่เขาแอบจับตามองคนทั้งสองทำให้ผู้กองปราบได้รู้ได้เห็นถึงสิ่งผิดปกติในหลาย ๆ อย่าง รวมถึงแผนการเลวร้ายของนายจอมพลด้วย แต่สิ่งเดียวที่ทำให้ผู้กองปราบรู้สึกขัดใจและหงุดหงิดคือ เขาไม่พบความผิดปกติของสามินีเลย

สิ่งเดียวที่เขาพบก็คือ ความน่ารักและใจดีของเธอเท่านั้น นี่ถ้าเขาไม่รู้มาก่อนว่านายจอมพลจีบหญิงสาวอยู่ล่ะก็เขาคงเชื่อว่าเธอมีนิสัยแบบนั้นจริง ๆ ถึงตอนนี้จะยังไม่มั่นใจว่าเธอมีส่วนเกี่ยวข้องกับนายจอมพลมากแค่ไหน ผู้กองปราบก็ไม่คิดจะปล่อยผ่าน ดังนั้นสามินีจึงตกอยู่ในฐานะผู้ต้องสงสัยของผู้กองหนุ่มไปโดยปริยายนั่นเอง

“หึ คนที่กำลังคุย ๆ กันจะมีนิสัยแตกต่างกันได้ยังไง” ผู้กองปราบพูดขึ้น หลังจากที่เห็นว่าสามินีขึ้นรถไปกับนายจอมพลแล้ว ชายหนุ่มมองรถที่หายไปจนลับสายตาก่อนจะแสดงตัวออกมา

ผู้กองหนุ่มไม่รู้ว่าทำไมสามินีถึงต้องไปที่นั่นแต่เพียงเห็นเธอขึ้นรถไปกับนายจอมพล ผู้กองหนุ่มก็รู้สึกหงุดหงิดและมีอคติเพิ่มขึ้นแล้ว  

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • ผู้กองปราบกำราบรัก   ตอนที่ 21 ความสุขในวันแต่งงาน จบ

    3 เดือนต่อมางานแต่งงานระหว่างร้อยเอกปราบดากับสามินีก็ถูกจัดขึ้นอย่างเรียบง่ายตามความต้องการของเจ้าบ่าวเจ้าสาวบรรยากาศภายในงานเต็มไปด้วยความสุข ความอบอุ่นอบอวลเต็มไปหมด แขกที่มาร่วมงานและอวยพรแสดงความยินดีให้คู่บ่าวสาวล้วนมีแต่คนสนิทและเพื่อนเจ้าของงานทั้งสิ้น“เหนื่อยไหมครับ” ผู้กองปราบเอ่ยถามเจ้าสาวของเขา เพราะเธอยืนบนรองเท้าส้นสูงมานานแล้ว“นิดหน่อยค่ะ พี่ปราบล่ะคะเหนื่อยไหม” สามินีตอบก่อนจะถามเขากลับ“ไม่ครับพี่ไม่เหนื่อย สาทนหน่อยนะเดี๋ยวอีกไม่นานก็ถึงฤกษ์ส่งตัวเจ้าสาวเจ้าบ่าวแล้ว ถึงตอนนั้นพี่จะนวดให้สาเอง” ผู้กองปราบพูดส่งยิ้มกรุ้มกริ่มมาให้จนสามินีต้องส่งค้อนวงโตให้เขา เสียงหัวเราะของสองหนุ่มสาวทำให้แขกในงานเดินเข้ามาหา ไม่ใช่ใครที่ไหนแต่เป็นเพื่อนผู้กองของปราบดาและเพลิงนั่นเองที่มีชื่อว่า ชาติชาย“หัวเราะอะไรเสียงดังเลยครับคุณเพื่อน” เขาเอ่ยทักผู้กองปราบด้วยรอยยิ้ม พร้อมทั้งส่งยิ้มล้อเลียนไปให้“คนมีความสุขก็ต้องหัวเราะสิวะ” ผู้กองปราบไม่ได้สนใจสายตาที่มองมาเขาตอบกลับไปตามปกติ“เดี๋ยวอีกสักพักจะถึงเวลาส่งตัวเข้าหอ หวังว่าเพื่อนปราบจะลงมาปาร์ตีกับพวกเรานะครับ”“เหอะ”“อ๊ะ อ๊

  • ผู้กองปราบกำราบรัก   ตอนที่ 20 ขอแต่งงาน

    “สาครับพูดกับพี่หน่อยเร็วว่าเป็นอะไร”ผู้กองปราบพูดขึ้นหลังขับรถมาถึงบ้านพักครูของเธอแล้ว ส่วนเจ้าของชื่อก็ยังนั่งนิ่งไม่พูดจา“สาโกรธพี่เหรอครับที่พี่ผิดสัญญา” ผู้กองหนุ่มเอ่ยถามซึ่งก็ได้รับคำตอบเป็นการส่ายหัวผู้กองปราบถอนหายใจเบา ๆ แล้วพูดต่อว่า“ที่พี่ติดต่อสาไม่ได้ ไม่ได้โทรหาตามสัญญาที่พี่ได้บอกเอาไว้ เพราะว่าเมื่อพี่เข้าป่าสัญญาณโทรศัพท์ก็ขาดหายไปเลย พี่ไม่ได้ตั้งใจจะผิดสัญญา พี่อยากโทรหาสาใจแทบขาดแต่พี่ก็ทำไม่ได้ ทำได้แค่เร่งทำภารกิจให้เสร็จโดยเร็วแล้วรีบกลับมาหาสาอย่างนี้ไงครับ”ผู้กองปราบอธิบายอย่างใจเย็น แค่เขามองหน้าหญิงสาวก็รู้แล้วว่าเธอไม่ได้โกรธเขา เพียงแต่ว่าเขาไม่รู้ว่าเธอกำลังคิดอะไรถึงได้นั่งเงียบแบบนี้“สา”“สาไม่ได้โกรธ สาแค่เป็นห่วงพี่ปราบเฉย ๆ กลับมาอย่างปลอดภัยก็ดีแล้วค่ะ” สามินีตอบกลับเขาส่งยิ้มบาง ๆ ชายหนุ่มรู้สึกผิดสังเกตจึงลุกขึ้นและเดินไปหาเธอก่อนจะคว้าตัวเธอเข้ามากอด“เป็นอะไรไปครับ ไหนบอกพี่สิคนดี”สามินีเม้มริมฝีปากไม่ยอมพูด เธอเลือกที่จะกอดเขาไว้แน่นซึมซับความอบอุ่นจากอ้อมกอดนี้ของเขาให้มากที่สุด ผู้กองปราบก็ไม่ได้ว่าอะไร เพียงนั่งกอดและลูบหลังเธอไปมาเ

  • ผู้กองปราบกำราบรัก   ตอนที่ 19 กลับบ้าน

    13:00 น.ร้อยเอกปราบดาก็ต้องเผชิญหน้ากับกองทัพนักข่าวที่พยายามวิ่งกรูเข้ามาหาเขาหลังจากที่เขาพากองกำลังทหารและผู้ต้องหาทั้งหมดออกมาจากป่าได้ และได้ส่งคนเจ็บทั้งหมดขึ้นรถไปรักษาตัวรวมถึงส่งผู้ต้องหาทั้งหมดขึ้นรถไปยังเรือนจำรอการดำเนินคดีทันทีที่ร้อยเอกปราบดานายทหารหนุ่มเดินแยกตัวออกมาจากกลุ่มรถหลังจากที่สั่งงานต่าง ๆ เรียบร้อยแล้ว กองทัพนักข่าวก็พุ่งเข้าหาเขาทันที“ไม่ทราบว่าเรื่องนี้มีความเป็นมาอย่างไรคะผู้กอง” นักข่าวสาวคนหนึ่งเอ่ยปากถาม“ผู้ต้องสงสัยที่ถูกจับกุมตัวในครั้งนี้จะดำเนินการต่อไปอย่างไรครับ” ไม่ทันที่ผู้กองปราบจะตอบคำถามแรกคำถามที่สองสามสี่ก็ตามมา จนผู้กองหนุ่มต้องยกมือขึ้นเพื่อหยุดคำถามที่จะออกมาจากปากนักข่าวทั้งหลาย เมื่อเห็นทุกคนเงียบผู้กองหนุ่มจึงได้พูดออกมา“ขอบคุณทุกคนที่ให้ความสนใจข่าวนี้นะครับแต่ผมยังพูดอะไรมากไม่ได้เนื่องจากมีผลต่อรูปคดี เอาเป็นว่าที่ผมบอกได้ก็คือ ทั้งหลักฐานและพยานเรามีพร้อมเอาผิดแน่นอนครับ จากนี้ก็ให้เป็นเรื่องของกฎหมายและหน่วยงานที่เกี่ยวข้องต่อไป ผมทำหน้าที่ของผมเสร็จเรียบร้อยแล้ว ขอตัวก่อนครับ”พูดจบผู้กองปราบก็เดินหนีออกจากกองทัพนักข่าวทั

  • ผู้กองปราบกำราบรัก   ตอนที่ 18 จับกุม

    “ปิดล้อม!”“หยุด!”“แย่แล้วครับนาย ทหารครับ”“ว่าไงนะ!” นายจอมพลถามเสียงหลงเมื่อลูกน้องของเขาบอกว่ามีทหารล้อมพวกเขาอยู่“ทหารล้อมพวกเราอยู่ครับ”“อะไรวะเนี่ย ฉันไม่สน ยังไงเราต้องฝ่าออกไปให้ได้” นายจอมพลพูดในขณะที่ตัวเขาก็เอนหลังพิงต้นไม้ไว้“ถ้าอย่างนั้นพร้อมนะครับนาย”“อืม ไป!”ปัง ปัง ปังปัง ปัง ปังเสียงปืนดังลั่นสนั่นบริเวณพื้นที่ป่า ฝ่ายหนึ่งเป็นฝ่ายนายจอมพล อีกฝ่ายคือกองกำลังทหารของร้อยเอกปราบดา“บุก บุก บุก”ปัง ปัง ปังยิ่งได้ฟังคำสั่งของผู้เป็นนาย เหล่าทหารกล้าทั้งหลายก็โจมตีเข้าไปไม่มีหยุด ทำให้นายจอมพลต้องล่าถอยหลบอยู่หลังเนินดิน ในหัวก็พยายามขบคิดว่า สามารถหนีไปทางไหนได้บ้าง“บ้าเอ๊ย! พวกทหารมันมากันได้ยังไงวะ” นายจอมพลพูดด้วยเสียงที่ไม่พอใจ และกำลังโกรธ“ทางเส้นนี้คือหนึ่งในทางลับที่พวกเราใช้ขนไม้เพื่อเลี่ยงการตรวจสอบไม่ใช่เหรอ ทำไมมีทหารเข้ามาได้” นายจอมพลพูด ในขณะที่เสียงกระสุนปืนก็ยังสาดใส่กันไม่หยุด“เอายังไงต่อดีครับนายขืนเราอยู่แบบนี้เราไม่รอดแน่” หนึ่งในลูกน้องของนายจอมพลเอ่ยถามอย่างเคร่งเครียด ซึ่งนายจอมพลก็เครียดไม่แพ้กันวันนี้นายจอมพลเข้ามาในป่าเพื่อมาดูไม้ที

  • ผู้กองปราบกำราบรัก   ตอนที่ 17 เป็นห่วงและคิดถึง

    “ไม่สบายใจเหรอคะ” หนูนิดมองหญิงสาวที่อายุรุ่นราวคราวเดียวกันกับเธอที่มีท่าทางเหม่อลอยอย่างเห็นใจ ก่อนจะตัดสินใจเข้าไปทัก“เอ่อ ค่ะ” สามินีหันไปตอบคนที่เข้ามาทักเธอ ก่อนที่จะยิ้มให้บาง ๆ“เป็นห่วงพี่ปราบเหรอคะ”“!.. ค่ะ” สามินีนิ่งไปก่อนจะยอมรับออกมา เธอเป็นห่วงเขามาก ไม่รู้ว่าตอนนี้เป็นยังไงเกิดอะไรขึ้นบ้างเขาจะปลอดภัยไหม“ไม่ต้องห่วงหรอกค่ะ พี่ปราบต้องปลอดภัยแน่นอน”“แต่นี่มันสามวันแล้วนะคะ” สามินีแย้งแม้ว่าเธอจะย้ำกับตัวเองว่ายังไงซะเขาก็ปลอดภัย แต่ว่าก็อดเป็นห่วงเขาไม่ได้อยู่ดี ยิ่งเขาหายไปสามวันติดต่อไม่ได้แบบนี้เธอยิ่งเป็นห่วงตั้งแต่วันที่ชายหนุ่มพาเธอมาบ้านเดชอนันต์ ตอนนี้ก็ล่วงเข้าสู่วันที่สามแล้ว ที่ชายหนุ่มไปปฏิบัติการจับกุมนายจอมพล เป็นสามวันที่เธอติดต่อเขาไม่ได้เลย!“ใจเย็นก่อนเถอะค่ะ หนูนิดเชื่อว่าพี่ปราบต้องกลับมาอย่างปลอดภัยในเร็ววันนี้แน่นอน” หนูนิดปลอบแม้ว่าเธอจะไม่รู้สถานการณ์ของผู้กองปราบแต่จะให้เธออยู่เฉย ๆ ไม่พูดอะไรกับสามินีเลยก็ไม่ได้สามินีเข้าใจคำพูดของหนูนิด แต่เธอก็ไม่สามารถหยุดเป็นห่วงเขาได้ ทุกวันทุกคืนเธอได้แต่มองหน้าจอว่าเมื่อไหร่เขาจะโทรเข้ามา จากความ

  • ผู้กองปราบกำราบรัก   ตอนที่ 16 ฝาก

    “เป็นไงครับ อร่อยไหม อาหารถูกปากหรือเปล่า” ผู้กองปราบถามพร้อมมองหญิงสาวด้วยสายตาคาดหวัง“อร่อยค่ะ สาเพิ่งรู้ว่าพี่ปราบทำอาหารอร่อยขนาดนี้ จากนี้ทำให้ทานทุกวันเลยได้ไหมคะ” หญิงสาวตอบในขณะที่ปากยังคงเคี้ยวอาหารที่ชายหนุ่มเป็นคนทำไม่ได้หยุด“ได้จ้ะได้ ขอแค่สาอารมณ์ดีก็พอ” ผู้กองปราบพูดพร้อมยิ้มเอาใจหญิงสาวหลังจากที่สามินีอารมณ์ดีขึ้นไม่โวยวายทุบตีเขาแล้ว ผู้กองปราบก็รีบลงมาทำอาหารให้เธอทานทันที ด้วยรสมือทำอาหารที่ค่อนข้างอร่อยบวกกับความเอาใจใส่ที่เขาแสดงออกมา ทำให้ตอนนี้สามินีหายโกรธชายหนุ่มแล้วหลังจากทานข้าวเสร็จหญิงสาวก็มานั่งลูบท้องที่นูนออกมาของเธอที่โซฟา รอให้ชายหนุ่มเข้ามาพูดคุยถึงสิ่งที่จะทำต่อไป“จุกมากเหรอครับ”“ค่ะ จุกมาก”“จุกเท่าถูกพี่กินหรือเปล่า”“พี่ปราบ!”“ขอโทษครับขอโทษ ไม่โกรธนะครับ ไม่โกรธ พี่แค่ล้อเล่นเองครับ ใจเย็น ๆ นะจ๊ะสาจ๋า” ผู้กองปราบรีบพูดเมื่อถูกหญิงสาวมองด้วยสายตาไม่สบอารมณ์ พร้อมกับยิ้มเอาใจเธอไปด้วย สามินีคร้านจะใส่ใจคนทะลึ่งอย่างเขาจึงได้เปลี่ยนเรื่องคุย“แล้วพี่ปราบจะทำอะไรต่อไปคะ”“ก่อนอื่นพี่ต้องพาสาไปอยู่บ้านเพื่อนพี่ก่อน สาอยู่ที่นี่ไม่ปลอดภัย กล

  • ผู้กองปราบกำราบรัก   ตอนที่ 5 ช่วยเหลือ

    “ทำยังไงดี จะทำยังไงดี”“โอ๊ย ไม่น่าเลยยายสา แกไม่น่าอยากรู้อยากเห็นเลย แล้วทีนี้จะทำยังไง”สามินีพูดออกมาด้วยความกังวล ตั้งแต่กลับมาจากปางไม้เถ้าแก่ฮวงหญิงสาวก็นอนไม่หลับ เธอรู้สึกกลัวและระแวงไปหมดว่าจะมีใครมาทำร้ายเธอหรือเปล่า“ฮือ... แล้วทีนี้จะทำยังไง” หญิงสาวโอดครวญ นั่งซบหน้ากับมือตัวเอง คิ้

  • ผู้กองปราบกำราบรัก   ตอนที่ 4 อยากรู้อยากเห็น

    “มองอะไรอยู่เหรอครับครูสา” นายจอมพลเอ่ยปากถามหญิงสาวที่นั่งอยู่ด้านข้างคนขับ วันนี้เขาขับรถมารับเธอด้วยตัวเองเพื่อตรงไปที่โกดังเก็บไม้ของปางไม้ตีตราที่ชายหนุ่มพาเธอไปที่ปางไม้นั่นก็เพราะว่า เธอค่อนข้างจะเป็นขวัญใจของชาวบ้านในพื้นที่ ด้วยความที่อัธยาศัยดีจึงทำให้ชาวบ้านชอบเธอได้ไม่ยาก และด้วยเหตุน

  • ผู้กองปราบกำราบรัก   ตอนที่ 2 สามินี

    “เอาละค่ะบอกครูสาหน่อยว่า ถ้าวันนี้เด็กชายมีได้เงินมาโรงเรียน 20 บาท ฝากเงินไว้กับครู 5 บาท แบ่งไปซื้อขนมอีก 10 บาท เด็กชายมีจะเหลือเงินกี่บาท”“...”“ว่าไงคะ มีใครตอบครูสาได้ไหมเอ่ย” ครูสาวที่เป็นคนตั้งโจทย์ให้กับนักเรียนถามขึ้นด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม“เด็กชายมีจะเหลือเงิน 5 บาทครับ”“เก่งมากค่ะ ปรบม

  • ผู้กองปราบกำราบรัก   ตอนที่ 1 ร้อยเอกปราบดา

    ณ บ้านไม้หลังขนาดกลางในหมู่บ้านชนบทแห่งหนึ่งที่อยู่ทางตอนเหนือของประเทศไทย ได้มีกลุ่มชายในเครื่องแบบ 4-5 คนกำลังสังสรรค์กันอย่างสนุกสนาน“ผู้กองดื่มน้อยไปแล้วครับ เอานี่ครับผมรินให้” จ่าแสนลูกน้องผู้ใต้บังคับบัญชารินเหล้าที่ชาวบ้านหมักเองให้ผู้กองหนุ่มได้ดื่ม“ขอบคุณมากจ่าแสน แต่ผมพอแล้วดีกว่า พวกจ

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status