Share

บทที่ 5

Author: แอนนา สมิธ
เอมิลีจัดการเป่าหูพ่อแม่จนรู้ว่า เจค คาร์เตอร์ กำลังตามจีบฉันอยู่

ช่วงหลังมานี้ แม่จับตาดูฉันราวกับฉันเป็นอาชญากร

แม่หวาดกลัวว่าฉันจะทำเรื่องเสื่อมเสียชื่อเสียงวงศ์ตระกูล ถ้าทำได้แม่คงขังฉันไว้ในบ้านแล้วไม่ยอมให้ก้าวออกไปไหนเลย

"แกอย่าได้บังอาจทำเรื่องโง่ๆ เชียว ผู้ชายในโลกนี้มีถมไป แต่ถ้าแกทำลายชื่อเสียงของตัวเองเข้าล่ะก็ ไม่มีใครแก้ให้แกได้หรอกนะ"

"พวกผู้หญิงที่ทำตัวเหลวไหล สุดท้ายก็ต้องมานั่งเสียใจกันทั้งนั้น"

เสียงแหลมสูงของแม่สะท้อนก้องไปทั่วบ้าน

ฉันทำเป็นหูทวนลมถือเสียว่ามันเป็นเสียงประกอบฉากหลัง ก็แหม... นิยายวัยรุ่นแย่ๆ ทุกเรื่องมันต้องมีพ่อแม่ที่ทำตัวดราม่าเกินเบอร์อยู่แล้วนี่นา

แต่บ่ายวันนั้น ฉันกลับเข้าบ้านไม่ได้ตามเคย เพราะเจคคอยยืนดักรอฉันอยู่ตรงทางเข้าโรงเรียน

"โอลิเวีย บรุกส์" เขากอดอกแน่น

"น้องสาวเธอฟ้องฉันว่า เธอคิดว่าตัวเองสูงส่งนักเหรอถึงได้ทำเป็นหยิ่งใส่ฉัน"

เอมิลีรู้จักนิสัยเจคดี เขาเป็นคนบ้าพลัง ใจร้อน เจ้าอารมณ์ และเกลียดที่สุดคือการดูอ่อนแอ

ทันทีที่เอมิลีเป่าหูกล่อมเขาสำเร็จว่าฉันปฏิเสธเขาเพราะดูถูกเขา เขาก็พุ่งเข้ามาหาเรื่องฉันทันที

เขากระชากตัวฉันออกไปให้พ้นจากฝูงชน

"งั้นเหรอ? คิดว่าตัวเองดีกว่าฉันว่างั้น? อยากให้ฉันทำให้ชีวิตเธอพินาศสักตั้งไหมล่ะ"

ฉันทำหน้าไร้ทางสู้ใส่เขา ได้เวลาใช้งัดไม้เดิมอีกรอบแล้วล่ะ

"นายนี่... ไปรวมหัวกับเอมิลีเพื่อมาแกล้งฉันด้วยเหรอ?"

เด็กผู้ชายวัยรุ่นนี่หลอกใช้ง่ายกว่าที่คิดจริงๆ แม้แต่คนอย่างเจคก็ไม่เว้น

ตราบใดที่ยังไม่ได้ถือไพ่เหนือกว่า การหาเรื่องชนกับคนแบบเขามันก็เป็นเรื่องที่โง่เง่าสิ้นดี

ฉันยังมีอนาคตที่ต้องปกป้อง ไม่มีทางเอาอนาคตไปทิ้งขว้างกับคนแบบนี้หรอก

"แกล้งเธอเนี่ยนะ?"

ฉันเอามือปิดหน้าแล้วปล่อยโฮออกมาทันที

ไม่ว่าเขาจะถามอะไร ฉันก็เอาแต่ส่ายหน้าไม่ยอมตอบ

ในห้องออกกำลังกายที่ว่างเปล่ามีเพียงเสียงสะท้อนจากเสียงสะอื้นของฉัน เพียงไม่กี่นาที เจคก็ทำหน้าทำตาเลิกลั่กเหมือนอยากจะหายตัวแทรกแผ่นดินหนีให้รู้แล้วรู้รอด

ในขณะเดียวกัน เอมิลีก็กำลังพาอีธาน วอล์คเกอร์ เดินตรงมาที่ห้องออกกำลังกาย

เธอรู้ว่าเจคอารมณ์ร้อนแค่ไหน เมื่อไหร่ก็ตามที่เขาลากฉันไป เรื่องมันต้องเละเทะไม่เป็นท่าแน่ๆ

เพื่อให้แน่ใจว่าจะมีพยานรู้เห็น เธอเลยชวนเพื่อนร่วมชั้นอีกหลายคนตามมาด้วย

แถมเธอยังโทรศัพท์ไปฟ้องพ่อแม่ล่วงหน้าแล้วด้วย โดยอ้างว่าน้องสาวหนีตามไปกับตัวแสบประจำโรงเรียนจนเธอห้ามเอาไว้ไม่อยู่

ฝูงชนกลุ่มเล็กๆ เดินข้ามสนามโรงเรียนมา

เอมิลีแทบจะกระโดดโลดเต้นด้วยความดีใจตลอดทางที่เดินมา

เธอจินตนาการภาพชื่อเสียงของฉันพังทลายลงมาต่อหน้าต่อตาไว้เรียบร้อยแล้ว

อีธานที่เดินตามหลังมาขมวดคิ้ว "ฉันยังไม่เข้าใจอยู่ดีว่าทำไมเราต้องมาที่ห้องออกกำลังกายด้วย"

เอมิลียิ้มหวาน "ฉันแค่คิดว่าตรงนี้น่าจะเงียบสงบดีน่ะค่ะ"

เมื่อมีเพื่อนร่วมชั้นอยู่ใกล้ๆ หลายคน อีธานจึงไม่ได้ซักไซไล่เลย์อะไรต่อ

ทันทีที่เอมิลีเอื้อมมือไปเปิดประตู เธอก็เหลือบไปเห็นพ่อแม่ของเรากำลังวิ่งกระหืดกระหอบข้ามสนามกีฬามาพอดี

เธอไม่ได้ชะโงกหน้ามองเข้าไปข้างในด้วยซ้ำ ทันทีที่กระชากประตูเปิดออก เธอก็แหกปากตะโกนลั่น

"พ่อ! แม่! อย่าเพิ่งเข้ามาค่ะ! โอลิเวีย... โอลิเวียกำลังทำเรื่องน่าอับอายอยู่!"

พ่อแม่ของเราพุ่งพรวดเข้าไปทันที เบียดแทรกผ่านกลุ่มนักเรียนที่ยืนอ้าปากค้าง แม่ส่งเสียงโวยวายมาตลอดทางว่าฉันกำลังทำตระกูลขายหน้า

จากนั้น ทั้งคู่ก็ต้องแข็งทื่อค้างไปพร้อมๆ กัน

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • ผู้ชนะที่โลกไม่เคยจดจำ   บทที่ 17

    หลังได้รับหุ้นตามสัญญาจากรีเบคก้า ฉันก็นำเงินทุนก้อนนั้นไปกระจายลงทุนในโปรเจกต์ต่างๆพวกมันคือโครงการที่ฉันรู้ล่วงหน้าอยู่แล้วว่าจะต้องประสบความสำเร็จในอนาคตจากชาติก่อน ท้ายที่สุดแล้ว ฉันคือผู้ที่เคยเห็นภาพอนาคตเหล่านั้นมาหมดแล้วนี่นารีเบคก้าค่อยๆ กระชับอำนาจควบคุมบริษัทตระกูลคาร์เตอร์ให้แน่นหนาขึ้นเรื่อยๆ ในขณะเดียวกันก็ปล่อยให้การดำเนินการที่มีความเสี่ยงและผิดกฎหมายตกอยู่ในความรับผิดชอบของพ่อเธอเอง"พ่อฉันอยากจะติดคุกก็เรื่องของเขา ฉันไม่เอาด้วยหรอก""ทุกอย่างนั่นคือการตัดสินใจของเขาเอง ฉันศึกษาข้อกฎหมายมาหมดแล้ว ผลลัพธ์ที่ตามมามันไม่ได้ถึงตายเสียหน่อย""ฉันแค่ต้องวางแผนให้รอบคอบ อาจจะต้องปล่อยให้เขารับผิดชอบในสิ่งที่ตัวเองทำลงไปทั้งหมดก็แค่นั้น"ไม่แปลกใจเลยทำไมเราถึงทำงานร่วมกันได้อย่างเข้าขาในทุกๆ ชาติฉันกับรีเบคก้าก็เป็นคนประเภทเดียวกันไม่มีผิดเพี้ยนทันทีที่วิธีการฝึกซ้อมรูปแบบใหม่ของโค้ชซัลลิแวนเริ่มเห็นผลงาน รีเบคก้าก็เคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วเพื่อระดมทุนสนับสนุนการขยายผลให้กว้างขวางยิ่งขึ้นและอีธาน วอล์กเกอร์ ผู้ชายที่เคยพยายามวิ่งไล่ตามจีบฉันในชาติก่อนเพราะผลประโยชน

  • ผู้ชนะที่โลกไม่เคยจดจำ   บทที่ 16

    หลังจากที่เอมิลีปล่อยคลิปวิดีโอนั้นออกมา กระแสบนโลกออนไลน์ก็ปั่นป่วนจนกลายเป็นพายุหมุนขนาดย่อมเธอยืนอยู่หน้ากล้องด้วยดวงตาที่แดงก่ำ น้ำตาคลอเบ้า สวมบทบาทเป็นน้องสาวผู้น่าสงสารที่ถูกพี่สาวแท้ๆ ทำร้ายจิตใจและขัดขวางเส้นทางความฝัน โอดครวญอ้อนวอนให้ฉันสำนึกผิดและยอมกลับบ้าน โดยที่เธอ "พร้อมจะให้อภัยทุกอย่าง"พ่อกับแม่เองก็ให้ความร่วมมือเป็นอย่างดี สวมบทบาทเป็นพ่อแม่ผู้แสนเจ็บปวดและทุกข์ทรมานจากพฤติกรรมของลูกอกตัญญูเอมิลีถึงกับยอมทุ่มเงินซื้อแฮชแท็กและดันเทรนด์ในโซเชียลมีเดีย เพื่อให้แน่ใจว่าเรื่องนี้จะแพร่สะพัดไปทั่วทุกแพลตฟอร์มอย่างรวดเร็ว#OliviaBrooks#OliviaBrooksTheManipulativeSister#EmilyBrooksDeservesJusticeทันทีที่เรื่องราวถูกบิดเบือนจนกลายเป็นไวรัล ผู้คนมากมายก็พากันหลั่งไหลเข้ามาทวงถามความจริงจากฉันบรรดาคุณแม่ชาวเน็ตและผู้ติดตามที่เฝ้าดูเส้นทางสายฟิตเนสของฉันมาโดยตลอดต่างพากันเดือดดาลและยืนหยัดปกป้องฉันอย่างไม่ลังเล"โอลิเวียไม่มีทางทำเรื่องแบบนั้นแน่ๆ""นั่นสิ เธอจะเอาเวลาไหนไปกลั่นแกล้งขัดขวางอนาคตของเอมิลีกันล่ะ?"ความเชื่อมั่นที่พวกเขามอบให้ทำให้ฉันรู้สึกตื้นต

  • ผู้ชนะที่โลกไม่เคยจดจำ   บทที่ 15

    หลังการแข่งขันสิ้นสุดลง เอมิลี บรุกส์ก็ฟื้นคืนสติขึ้นมาในที่สุดและเธอก็สติแตกอย่างสมบูรณ์แบบเธอนั่งร้องไห้อยู่หน้าพ่อแม่เป็นเวลาหลายชั่วโมงท่านพยายามปลอบโยนเธอ บอกว่าการใช้เวลาเตรียมตัวใหม่อีกสักปีไม่ใช่เรื่องเสียหายอะไรแต่ทั้งเอมิลีและฉันต่างรู้ดีแก่ใจว่ามันไม่มีโอกาสครั้งที่สองอีกแล้วเธอพลาดโอกาสจากโค้ชซัลลิแวน เธอพลาดการแข่งขันระดับประเทศเธอหมดหนทางแล้วอีกไม่นาน ระบบนักกีฬาจะต้องดึงสิทธิพิเศษทั้งหมดที่เคยประทานให้เธอกลับคืนไปอย่างไร้ความปรานี และเมื่อปราศจากความสามารถพิเศษเหล่านั้น เธอก็จะร่วงหล่นกลับไปเป็นคนธรรมดาคนหนึ่ง ไม่มีวันได้เป็นนักกีฬาที่มีพรสวรรค์โดดเด่นอย่างที่เธอเคยแสร้งทำเป็นอีกต่อไปฉันไม่รู้หรอกว่าเอมิลีเป่าหูอะไรพ่อกับแม่บ้าง แต่สุดท้ายแล้วพวกเขาทั้งสามคนก็บรรลุข้อตกลงบางอย่างร่วมกันไม่กี่วันต่อมา พ่อก็โทรศัพท์เรียกให้ฉันกลับบ้าน"โอลิเวีย ลูกค่อยสอบใหม่ปีหน้าก็ได้ ให้โควตาสิทธิ์เข้ามหาวิทยาลัยปีนี้กับเอมิลีซะเถอะนะ"ฉันมองหน้าเขาด้วยความไม่เชื่อหูตัวเองก่อนจะหลุดหัวเราะออกมาเบาๆ"พ่อคะ พ่อคิดว่าสำนักงานรับเข้าศึกษาเขาตาบอดแยกแยะคนไม่ออกหรือไง

  • ผู้ชนะที่โลกไม่เคยจดจำ   บทที่ 14

    ตลอดทั้งวัน เอมิลีไม่มีสมาธิเลยแม้แต่น้อยเธอเอาแต่มองไปทางประตูทางเข้าโรงเรียน คอยรอว่าจะมีใบหน้าใหม่ก้าวเข้ามาหรือไม่แต่ต่อให้ดวงอาทิตย์เริ่มลับขอบฟ้าแล้ว โค้ชซัลลิแวนก็ไม่เคยปรากฏตัวขึ้นเลยในที่สุดเธอก็ทนไม่ไหวอีกต่อไป เธอบุ่มบ่ามพุ่งตัวเข้าไปในห้องพักครู ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเธอไปซักถามอะไรกับบรรดาคุณครูกลุ่มนั้น แต่หลังจากเก็บตัวอยู่ข้างในอยู่นานสองนาน เธอก็เปิดประตูออกมาพร้อมกับหยาดน้ำตาที่นองหน้า"โอลิเวีย บรุกส์! เธอทำอะไรลงไป? ทำไมวันนี้โค้ชซัลลิแวนถึงไม่มา!"ฉันเอียงคอเล็กน้อย แสดงสีหน้าสับสนมึนงงอย่างบริสุทธิ์ใจ "เธอพูดเรื่องอะไรเนี่ย? โค้ชไหนเหรอ?"สีหน้าของเอมิลีบิดเบี้ยวด้วยความโกรธเกรี้ยว "เลิกแกล้งทำเป็นไม่รู้เรื่องได้แล้ว! มันต้องเป็นฝีมือของ—"ฉันพูดตัดบทขึ้นมาทันที พร้อมกับปรับสีหน้าให้เย็นชาลง "ฉันยอมย้ายออกจากบ้านเพราะเธอรังควานไม่เลิกแล้วนะ ยังต้องการอะไรจากฉันอีก"ทันทีที่ฉันพูดจบ เพื่อนร่วมชั้นหลายคนก็ก้าวออกมายืนปกป้องฉันทันทีเอมิลีถูกรุมล้อมด้วยคำถามมากมายที่เธอไม่มีปัญญาจะหาคำตอบมาแก้ตัวได้ ใบหน้าของเธอแดงก่ำด้วยความคับแค้น ก่อนจะวิ่งหนีร้องไห้ออกไป

  • ผู้ชนะที่โลกไม่เคยจดจำ   บทที่ 13

    ช่วงนี้ เอมิลีกำลังพยายามตีสนิทเข้าหาอีธานอย่างเงียบๆ มาสักพักแล้วในชาติก่อน เธออาศัยความสวยของตัวเองและพุ่งเข้าหาอย่างไม่ลังเล แต่ความจริงก็คือ เธอน้อยนักที่จะเข้าใจวิธีพิชิตหัวใจผู้ชายอย่างแท้จริงในชาตินี้ เธอคิดว่าพรสวรรค์ด้านกีฬาจะช่วยเปิดประตูบานเดียวกันกับที่ความงามเคยเปิดให้ทว่าผลลัพธ์ที่ได้กลับไม่ได้น่าประทับใจนักท้ายที่สุดแล้ว สิ่งที่อีธานสนใจคือคุณค่าและโอกาส เขาไม่เคยใส่ใจเรื่องความงามหรือพรสวรรค์ในตัวมันเอง สิ่งที่ดึงดูดใจเขาคือสิ่งที่เราสามารถต่อยอดไปได้ต่างหากบางครั้ง ฉันก็อดรู้สึกว่าเอมิลีเป็นคนน่าสนใจจริงๆทั้งในชาติก่อนและชาตินี้ เธอไม่เคยคิดที่จะสร้างอนาคตด้วยลำแข้งของตัวเองเลยสักครั้ง ไม่ว่าจะเป็นความงามหรือความสามารถทางกีฬา ต่อให้เธอจะได้รับข้อได้เปรียบอะไรมา เธอกลับมองว่ามันเป็นแค่เครื่องมือสำหรับดึงดูดผู้ชายที่มีอำนาจเท่านั้นไม่ว่าเธอจะเกิดใหม่อีกสักกี่ครั้ง ฉันก็ไม่มีวันเข้าใจความคิดแบบนั้นได้เลยเอมิลีเปรยเป็นนัยว่าโค้ชซัลลิแวนกำลังจะมาทาบทามเธอเข้าโปรแกรมการฝึกซ้อมระดับอีลิทของเขาเรื่องนั้นทำให้อีธานสนใจทันที ไม่นานนักเขาก็เริ่มหาข้ออ้างมาเจอเธอหล

  • ผู้ชนะที่โลกไม่เคยจดจำ   บทที่ 12

    ภายในห้องทำงานของโรงเรียน รีเบคก้ายังคงพูดคุยอยู่กับพ่อแม่ของฉัน"โอลิเวียกำลังเข้าสู่ช่วงเวลาที่สำคัญที่สุดของฤดูกาลการแข่งขันระดับมัธยมปลายแล้วค่ะ ไม่ว่าจะมีปัญหาครอบครัวอะไรก็ตาม มันควรจะรอให้กระบวนการทาบทามตัวของมหาวิทยาลัยจบลงเสียก่อน ตอนนี้สิ่งที่เธอกำลังต้องการที่สุดคือการมีสมาธิกับการฝึกซ้อมและการแข่งขันค่ะ""ฉันเองก็ได้ลองตรวจสอบบัญชีโซเชียลมีเดียของเธอแล้ว ไม่มีเนื้อหาอะไรที่ไม่เหมาะสมเลยสักนิด เกือบทั้งหมดเป็นบันทึกการฝึกซ้อม กิจวัตรการออกกำลังกาย และคอนเทนต์ไลฟ์สไตล์เพื่อสุขภาพทั้งนั้น""พูดตามตรง ฉันคิดว่ามันเป็นอิทธิพลเชิงบวกเสียด้วยซ้ำ โอลิเวียมีวินัยมาโดยตลอด การแบ่งปันพฤติกรรมการฝึกซ้อมของเธอและกระตุ้นให้เด็กนักเรียนคนอื่นหันมาใส่ใจสุขภาพเป็นเรื่องที่น่าภาคภูมิใจต่างหากค่ะ"แม่ของฉันมักจะเกร็งและเกรงใจครูบาอาจารย์อยู่เสมอทันทีที่รีเบคก้าเอ่ยปากพูดปกป้องฉัน แม่ก็รีบพยักหน้ารับตามทันที"นั่นสินะคะ พวกเราแค่อยากให้สิ่งที่ดีที่สุดกับการศึกษาของลูกเท่านั้นเอง"พ่อรีบฝืนยิ้มแห้งๆ แล้วเออออตามแม่ไปทันทีแต่ฉันกลับกอดอกแล้วส่ายหัวเบาๆ "หนูก็จะไม่กลับบ้านค่ะ"สีหน้า

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status