ไปต่อกันไหมคุณNC+

"บ้าเอ๊ย!! ทำไมฉันต้องชอบแกด้วยวะ...เป็นแบบนี้โคตรไร้ค่าเลย...อึก..."หญิงสาวเจ้าของใบหน้างดงาม กำลังร้องไห้ฟูมฟายออกมาด้วยความเสียใจต่อความรักที่มันเป็นไปไม่ได้ ดวงตากลมโตแดงก่ำพร้อมกับน้ำตาที่พรุ่งพรูออกมาเป็นสาย มือเล็กกำขวดแอลกอฮอล์แน่น ก่อนที่จะยกกระดกแล้วกลืนมันลงคอไปอึกใหญ่ หวังให้ความมึนเมานั้นช่วยชำระล้างความเสียใจให้เบาบางลงบ้างไม่มากก็น้อย

การกระทำของมิเกล ล้วนตกอยู่ในสายตาของใครบางคนในมุมมืดทั้งหมด ใบหน้าหล่อเหลาคมคาย สายตาคมดุร้ายดั่งเหยี่ยว กำลังเฝ้ามองเธออยู่ จริงๆเขาเห็นเธอตั้งแต่วิ่งออกมาจากร้านแล้ว แต่ไม่รู้ว่าเหตุผลที่เจ้าตัวเสียใจนั้นเกิดจากอะไร ถึงได้มานั่งยกซดเหล้าคนเดียวอยู่หลังร้านแบบนี้

ความสวยงามที่มองแวบเดียวก็ทำเอาหนุ่มหล่อละสายตาไปจากเธอไม่ได้ จึงยอมทิ้งเพื่อนที่อยุ่ในห้องวีไอพี แล้วเลือกลุกตามเธอออกมาหลังร้าน ก่อนที่จะค่อยๆนั่งลงข้างสาวสวยหุ่นบอบบางคนนี้

"คุณ...รู้ปะ...ว่าการแอบชอบใครคนหนึ่ง ทั้งที่เขาดันไปชอบเพื่อนเรา มันเจ็บมากเลยนะ"มิเกลระบายความในใจออกมาด้วยน้ำเสียงยานคราง โดยที่ไม่ได้สนใจเลยว่าชายหนุ่มด้านข้างนั้นไว้ใจได้หรือไม่ อาจจะเพราะเริ่มที่จะเมาได้ที่แล้วก็เป็นได้ เลยทำให้เธอมีความกล้าที่จะระบายความทุกข์ในใจออกมาให้เขาฟัง

"พอแล้ว...เอามานี่ที่เหลือฉันดื่มเอง"ชายข้างกายแย่งขวดเหล้าจากเธอเตรียมจะยกดื่มเสียเอง

"นี่คุณ...อย่ามาแย่งดิ...อยากกินก็ไปซื้อเอง...อะนี่ตัง...เอาไปซื้อ"เธอควักแบงก์พันออกมายื่นให้เขา พร้อมกับตบไปที่มือของเขาสองสามที ก่อนที่จะแย่งขวดคืนไปกระดกต่อจนหมด

"ไม่ได้แย่ง...แต่เธอเมามากแล้ว..."

"เมาที่ไหน...นี่ฉันยังคุยกับคุณรู้เรื่องอยู่เลย..."เถียงข้างๆคูๆ

ใบหน้าคมๆ มองจ้องไปที่ใบหน้าสวยที่มีคราบน้ำตาเกาะอยู่บนสองแก้มนวล ก่อนที่จะค่อยใช้นิ้วหัวแม่มือเช็ดคราบน้ำตานั้นออกอยากอ่อนโยน 

มิเกลรีบจับมือหนา ที่กำลังเช็ดคราบน้ำตาเธอเอาไว้ สายตาของทั้งคู่สบประสานกันอยู่เนิ่นนานหลายนาที นานเสียจนใบหน้าของทั้งคู่เคลื่อนมาใกล้กันโดยที่ไม่รู้ตัวราวกับมีแรงดึงดูดบางอย่างจนไม่อาจที่จะต้านทานได้

"ไปต่อกันไหมคุณ"เป็นมิเกลที่เอ่ยถาม และเป็นคำถามที่ทำให้ชายหนุ่มข้างกายนั้นกระตุกยิ้มร้ายด้วยความพอใจเป็นอย่างยิ่ง ผู้หญิงหลายคนชวนเขาด้วยคำพูดนี้ก็มากมาย แต่กลับรู้สึกว่า คนตรงหน้ามันตื่นเต้นยิ่งกว่าหญิงใดที่เขาประสบพบเจอมา แถมหัวใจดวงแกร่งกลับกระตุกวูบไหวไปกับคำเชิญชวนของเธออย่างหน้าประหลาดใจ

"ได้เสมอสาวน้อย"เขาตอบด้วยน้ำเสียงเจ้าเล่ห์

"อื้อ...คุณ..."หลังจากที่ทั้งคู่มาถึงโรงแรมที่ไหนสักแห่ง ชายที่เธอชวนมาด้วยก็ผลักเธอลงบนเตียงกว้าง ก่อนที่จะรีบจู่โจมเธออย่างร้อนแรง แต่เสียงหวานๆนั้น กลับร้องประท้วงขึ้นมาราวกับกำลังลังเล

"หืม..."เขาเลิกคิ้วเชิงถาม

"ฉะ...ฉัน...ไม่เคย"แววตาสวยหลุบต่ำลงเล็กน้อย ถึงแม้เธอจะเมาแต่ก็พอมีสติหลงเหลืออยู่บ้าง

"อย่ามาหลอกกันเลยสาวน้อย...ร้อนแรงขนาดนี้จะไม่เคยได้ยังไง"

"อื้ม..."เขาปลดเปลื้องเสื้อผ้าอาภรณ์ของเธอออกจนหมดทุกชิ้น ตอนนี้ภาพตรงหน้าของเขา มีเพียงแค่ร่างที่เปลือยเปล่า ผิวขาวนวลเนียนน่าสัมผัสไปทุกสัดส่วน หน้าอกหน้าใจอวบเด้งจนอยากที่จะเข้าไปสัมผัสเสียเดี๋ยวนี้ ลิ้นหนาเลียรอบริมฝีปากอย่างหื่นกระหาย กับสิ่งสวยงามตรงหน้า จากนั้นก็ก้มลงไปซุกไซ้ซอกคอหอมๆของเธอ มันหอมหวานชวนหลงใหลเสียจริงๆ กลิ่นกายสาวที่เป็นกลิ่นเฉพาะตัว มันพานทำให้ความเป็นชายของเขาขยายดุนดันเกราะปราการด้านล่างจนแทบจะแตกออกมา

"อ๊ะ!!"เสียงครางหวานหูปลุกความเป็นชายให้กระสันมากยิ่งขึ้น

มือหนาบีบเคล้นคลึงเต้าอวบอย่างเมามัน หัวแม่มือบีบบด เพิ่มความเสียวจนร่างบางสั่นสะท้านไปทั้งตัว และเผลอแอ่นอกรับสัมผัสจากลิ้นร้อนๆ ของเขา

"อื้ม"

เขาละปากออกจากเต้าอวบ แม้จะเสียดายเพียงใดก็ตาม จากนั้นก็ค่อยๆ ลูบไล้ไปตามเนื้อเนียนลื่นมือ เลื่อนมาถึงเนินสามเหลี่ยมที่มีไรขนบางๆ ปกคลุมอยู่ นิ้วเรียวสอดเข้าไปยังร่องคับแคบที่มันตอดรัดนิ้วเขาจนรู้สึกหน่วงหนึบ นี่แค่นิ้วยังตอดรัดขนาดนี้ ไม่อยากจะคิดเลยว่าถ้าท่อนรักของเขามุดเข้าไปในร่องแคบๆนี้ จะเสียวซ่านเพียงไหนกัน

"อ๊ะ...อ๊ะ...อื้ม..."เสียงครางไม่ขาดปากยิ่งทำให้นิ้ว ที่สอดเข้าออกชักเร็วเร่งขึ้นไปอีกเเป็นท่าตัว ในที่สุด ร่องคับแคบก็ตอดนิ้วเขาตุบๆ พร้อมกับปล่อยน้ำเหนียวๆ ออกมา เธอแตะขอบสวรรค์ด้วยนิ้วของเขาเป็นครั้งแรก สมองขาวโพลนทันทีเมื่อถึงฝั่ง ร่างบางกระตุกเกร็งเบาๆ ก่อนจะหอบหายใจด้วยความเหนื่อยแล้วหลับตาลงด้วยความผ่อนคลาย คงเหลือไว้แต่เขาที่ถูกทอดทิ้งไว้กลางทางเพียงลำพัง โดยที่ยังไม่ทันได้ปลดปล่อยเจ้าลูกชายเลยแม้แต่นิดเดียว

"นี่...ตื่นขึ้นมาก่อน...เธอทิ้งให้ฉันเคว้งคนเดียวได้ไง...ลุกมาช่วยฉันก่อน..."เขากล่าวด้วยความหงุดหงิด มือหนาสะกิดเธอหวังให้ตื่นขึ้นมาช่วยปรนเปรอเขาให้สำเร็จความใคร่เสียก่อน

แต่กลับไร้ซึ่งเสียงตอบรับ เธอนั้นหลับไปแล้ว หลับไปอย่างสบายใจอยู่คนเดียว แต่ท่อนเอ็นขนาดใหญ่ที่มันแข็งขึงอยู่ มันยังไม่ได้รับการปลดปล่อยเลยแม้แต่น้อย

"บ้าเอ๊ย!!! เสร็จคนเดียวเลย...มันน่านักนะ"

หึ่ย!!!

เขาสบถอย่างไม่พอใจก่อนที่จะเดินเข้าห้องน้ำไปตามระเบียบ ภายในห้องน้ำก็จินตนาการไปต่างๆ นานาว่าได้ร่วมรักกับสาวร่างบางที่อยู่บนเตียง เพียงไม่นานเขาก็ออกมาพร้อมกับร่างกายที่เบาหวิว หลังจากได้ปลดปล่อยอสูรน้อยนับล้านออกไปสู่โลกกว้าง และสุดท้ายก็คลานขึ้นมานอนกอดรัดร่างของเธอเอาไว้และเผลอหลับไปทั้งคู่ แอบหวังลึกๆว่าตื่นขึ้นมาจะจัดสักยกสองยกก่อนค่อยปล่อยไป

เช้าวันใหม่...

"เชี้ย!! ใครวะเนี้ย...ฉิบหายแล้วมิเกลเอ๊ย" มิเกลสะดุ้งตื่นตกใจ เมื่อหันมาเห็นร่างกำยำข้างๆกาย ที่นอนคว่ำ หันหน้ามาทางเธอ ร่างกายของเขาเปลือยเปล่าไร้อาภรณ์ใดๆบนตัว ใบหน้าหล่อเหลาที่หลับตาพริ้มอยู่นั้นหล่อนสะกดสายตาของเธอให้มองอยู่เนิ่นนาน ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าเมื่อคืนเธอกับเขาทำอะไรกัน เมื่อเห็นดังนั้นเธอก็รีบสะบัดความคิดทุกอย่างนั้นออกไปจากหัว มันไม่ใช่ที่จะมาชมความหล่อเหลาของเขาเสียเมื่อไหร่กัน ต้องรีบออกไปจากที่นี่ให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ จากนั้นก็กระเถิบลงจากเตียงด้วยความระมัดระวัง หยิบเสื้อผ้าที่กองเกลื่อนอยู่บนพื้นวิ่งเข้าห้องน้ำไป พอออกมาก็รีบหยิบกระเป๋าแล้วย่องออกไปจากตรงนั้นทันที

"บ้าๆๆๆ บ้าเอ๊ย...ไอ้บ้านั่นเป็นใครวะ..." มิเกลสบถกับตัวเอง พร้อมกับพยายามทบทวนเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืน แต่นึกยังไงก็นึกไม่ออก

"เมื่อคืนเกิดอะไรขึ้นวะ ฉันกับนายนั่นได้กันแล้วงั้นหรอ...ไม่นะ...โอ๊ยยัยมิเกล!!!"ยิ่งคิดก็พานทำให้ปวดหัวเข้าไปใหญ่ คาดโทษตัวเองว่าไปเมาอีท่าไหนถึงได้เลอะเลือนขนาดนั้น

"จบกันความสาวที่เก็บเอาไว้ ไม่น่าเมาขนาดนั้นเลย!!"เธอรวบรวมสติแล้วรีบกดลิฟต์ลงมาที่ชั้นล่างสุด จากนั้นก็รีบโบกแท็กซี่กลับคอนโดของตัวเองทันที

อีกด้าน...

"หายไปไหนวะ??"หลังจากที่ลืมตาขึ้นมาในช่วงสาย หวังว่าจะได้เห็นหน้าสาวสวยที่เขาควงมาเมื่อคืน แต่ก็ต้องตกใจที่บนเตียงไม่พบเธอแล้ว อะไรวะ ยังไม่ได้เลยไปซะและ

"เป็นไปได้ไงวะ..."เขาเอ่ยขึ้น เพราะปกติสาวๆ ที่เขาควงมาไม่เคยหนีเขากลับสักคน จะมีก็แต่ขออยู่ต่อ จนเขาต้องไล่ทุกที

"ไอ้แจ็ค...ตามหาผู้หญิงที่ออกจากห้องกูไปเมื่อเช้าให้กูหน่อย"คิมหันต์ยกหูโทรศัพท์หาคนสนิทพร้อมมอบหมายงานให้ทำในเช้าวันนี้

[ครับนาย]

"ภายใน10นาที กูต้องได้คำตอบ!!"

[ครับ]

จากนั้นเขาก็กดตัดสายไป แล้วรีบลุกไปอาบน้ำแต่งตัว เตรียมเข้าประชุมสำคัญตอนบ่ายนี้

~เสียงโทรศัพท์ของคิมหันต์~

หลังจากที่เขาจัดแจงเสื้อผ้าให้เข้าที่เข้าทางอยู่นั้น อยู่ๆสายเรียกเข้าจากโทรศัพท์มือถือราคาแพงของเขาก็ดังขึ้น

'พ่อ'

ดวงตาคมกริบชำเลืองมองหน้าจอโทรศัพท์ ตามด้วยพ่นลมหายใจออกมาหนักๆ นึกชั่งใจอยู่ชั่วครู่ ก่อนที่จะตัดสินใจกดรับสายด้วยความลำบากใจเป็นที่สุด

"ครับพ่อ"เขากรอกเสียงตอบรับด้วยความเย็นชา

[เย็นนี้ว่างไหม...มากินข้าวที่บ้านหน่อยสิพ่อเหงา]

"ไม่ว่างครับ..."

[คิม...พ่อมีเรื่องจะคุยด้วย...เย็นนี้ต้องกลับบ้าน] พ่อของเขากดตัดสายไปก่อนที่เขาจะตอบกลับ และมันไม่ใช่คำขอร้อง หากแต่มันคือคำสั่งที่ไม่ว่าเขาจะไม่ว่างยังไง ก็ต้องไปอย่างขัดไม่ได้อยู่ดี

แต่พอวางสายไปไม่นานลูกน้องคนสนิทของเขาก็โทรเข้ามาพอดี

[นายครับ ได้ข้อมูลแล้วครับ ผมเช็คจากกล้องวงจรหลังจากที่ออกจากห้องนาย พอตามสืบต่อก็รู้ว่าเธอเป็นเพื่อนของคุณเอวาครับ ชื่อมิเกล อยู่คอนโดxxxห้อง609ครับ]

"อืม"

[จะสืบไปทำไมครับ]

"กูเป็นเจ้านายมึง กูต้องบอกมึง?"

[ขอโทษครับ]

"วันนี้ไปเช็กที่บ่อนด้วย มีอะไรรายงานกูเพราะวันนี้กูไม่ได้เข้าไปเอง"

[ครับ]

อีกด้าน...

"ทำไมไม่เจ็บเหมือนที่เห็นในหนังเลย...แล้วนายนั่นป้องกันหรือเปล่า...ฉันจะท้องไหมนะ"คำถามต่างๆ วิ่งเข้ามาในหัวของเธอ เธอไม่ได้ต้องการให้เขารับผิดชอบ เพราะมันเป็นเรื่องของความเมา แต่เธอแค่ยังงงๆอยู่ ว่าควรทำอะไรต่อดี

@ร้านขายยา

"เอาวะ"

"สวัสดีค่ะ..."เภสัชกรสาวเอ่ยทักทายเมื่อเธอเปิดประตูเข้ามาในร้าน

"เอ่อ...เอายาคุมฉุกเฉินกล่องหนึ่งค่ะ"

เภสัชกรสาวหยิบยาคุมฉุกเฉินใส่ถุงแล้วยื่นให้เธอ จากนั้นเธอก็รีบจ่ายตังแล้วเดินออกจากร้านไป