FAZER LOGINCompartilhar
ตอนที่ 7 เกมช่วงชิง
Última atualização:
2026-01-15 14:32:373 ชั่วโมงต่อมา...
“งานที่อาจารย์สั่งไป ถ้าใครไม่เข้าใจ ทิ้งคำถามไว้ในกลุ่ม เดี๋ยวอาจารย์จะมาตอบ เอาล่ะ เลิกคลาสได้”
คิณณ์ณภัทรเก็บเอกสารการสอนของเขา สายตาคมเหลือบมองเด็กสาวหน้าตาจิ้มลิ้ม ที่อยู่ตรงหน้าเขา เธอจ้องมองเขาตลอดเวลา ใบหน้านวลเนียนแดงก่ำ ปากบางยิ้มออกมาเล็กน้อย แค่ได้เห็นหน้า หัวใจของเขาก็เต้นแรงอย่างบอกไม่ถูก ไม่รู้ว่าเป็นเพราะอะไร
“อาจารย์คะ”
เด็กสาวคนหนึ่งเดินเข้ามาหาเขา ในมือของเธอถือกล่องสีชมพู คาดว่าข้างในอาจเป็นขนมเหมือนอย่างเคยแน่นอน
“อืม...ว่าไงครับ...มีอะไรจะถามอาจารย์หรือเปล่า”
สายตาคมเหลือบมองเด็กสาวอีกคนอัตโนมัติ ราวกับว่า กลัวใครคนนั้นเข้าใจผิด
“หนูเอาขนมมาฝากอาจารย์ค่ะ”
ใบหน้าหวานแดงกล่ำเพราะความเขินอาย นี่ไม่ใช่ครั้งแรก ที่เธอทำ เธอหลงรักอาจารย์สุดหล่อคนนี้มานาน เธออยากให้รักแรกของเธอ สมหวังกับคนๆ นี้เสียจริง ‘คนอะไรหล่อมาก มีเสน่ห์สุดๆ’
“ทำไมเราจะต้องเปลืองเงินซื้ออะไรมาให้อาจารย์ด้วยล่ะ ความจริงอาจารย์ไม่ค่อยชอบทานขนมหรอกนะครับ”
คิณณ์ณภัทรพูดออกไปแบบตรงๆ เรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องใหม่สำหรับเขาเลย คิณณ์ณภัทรเจอแทบทุกวัน และทุกรูปแบบ เด็กสาวๆ มักจะชอบเข้าหาเขาอยู่เป็นประจำ
“แต่หนูทำเองเลยนะคะ อาจารย์ช่วยรับหน่อยสิคะ”
เด็กสาวยังคงออดอ้อนต่อ สักวัน อาจารย์ก็ต้องใจอ่อนกับเธอบ้างล่ะ ตื้อเท่านั้นที่จะได้ผู้ชายหล่อคนนี้
“อืม...ได้ครับ อาจารย์จะรับไว้ก็แล้วกัน ขอบใจเรามาก”
คิณณ์ณภัทรตัดบท เขาไม่อยากปฏิเสธให้เสียน้ำใจ สายตาของเขาเหลือบมองไปที่เด็กสาวอีกคน เธอมีท่าทีเรียบเฉย ราวกับไม่สนใจเรื่องที่เกิดขึ้น
แต่ทว่า...อีกด้านหนึ่ง...
“ไงล่ะ มัวแต่ลีลา สุดท้ายหมาคาบไปแ-ดกเลย ฮ่า ฮ่า”
“แกอย่ามาขยี้ฉันนะนิริน ก็แค่ขนม อาจารย์คิณณ์ไม่อยากเสียน้ำใจ ยัยบ้านั่น ก็ตื้อจนน่าเกลียดจัง เอาของมา*เซ่นไหว้อาจารย์ทุกวัน...เชอะ!”
“แกอิจฉาเขาล่ะสิเค้ก แกทำไม่ได้อย่างเขา ได้แต่นั่งมอง”
“แกจะให้ฉันทำยังไงล่ะนิริน เขาเป็นอาจารย์ฉันนะ”
“อาจารย์ไม่ใช่คนหรือไง ก็ถ้าแกรัก แกชอบ แกก็ลุยเลยสิ ไม่เห็นจะต้องลีลาเลย”
“ฉันไม่กล้าอ่ะ กลัว...”
“กลัว?”
“อือ...กลัวดิ ไม่กลัวได้ไง เรื่องที่ไอ้โยเล่า มันทำให้ฉันขนลุกเลยนะ ดูภายนอกอาจารย์เขาดู ไม่มีอะไรนะ แต่ข้างในนี่สิ”
“ฉันว่า แกอย่าไปเชื่อไอ้โยมันมาก นางเป็นพวก*แอนตี้ผู้ชายหล่อๆ นางก็เลยสร้างสตอรี่ของอาจารย์คิณณ์ให้ดูน่ากลัวน่ะสิ”
“แกจะบ้าเหรอนิริน ฉันจะไปสร้างสตอรี่อะไรให้อาจารย์ ถ้าแกไม่เชื่อ แกก็ลองไปสืบดูสิ”
“ฉันไม่เชื่อแกแน่นอนโย เรื่องนี้ต้องได้รับการพิสูจน์ความจริงก่อน ฉันถึงจะเชื่อ”
“ก็แล้วแต่แกเลย...สรุป แกจะเอายังไงเค้ก จะไปต่อ หรือพอแค่นี้ แกดูสิ คนหล่อๆ มักจะมีคนจองเพียบ แกจะเข้าถึงอาจารย์ได้เหรอ”
“อืม...ไม่รู้สิ ฉันก็ไม่มั่นใจตัวเองเหมือนกันนะ”
“อย่างแก เอาอะไรมาไม่มั่นกัน สวย เซ็กซี่ขนาดนี้”
“คนสวยที่เข้าหาอาจารย์ก็มีตั้งหลายคน ฉันอาจไม่ใช่หนึ่งในตัวเลือกของอาจารย์ก็ได้นะ”
“แต่ สำหรับฉันคิดว่า แกถูกเลือกแล้วว่ะเค้ก อืม...แกดูสายตาอาจารย์ที่มองมาที่แกดิ เหมือนเขาสนใจแกอยู่นะ”
“จริงเหรอ...”
“แกอย่าไปเชื่อนิรินมันนะเค้ก ยัยนี่มั่ว”
“มั่วอะไร แกลองดูสิ นั่นๆ อาจารย์หันมามองไอ้เค้กอีกแล้ว ฉันว่า อาจารย์คิณณ์เขาต้องสนใจแกแล้วแน่ๆ อร๊ายย์แก...ดูดิ มองใหญ่เลย”
ตึ่ก! เสียงหัวใจของคนที่ถูกมองเหมือนหล่นลงจากที่สูง!
“…” เขามองมาที่เธอจริงๆ ด้วย ณาลัลน์ไม่ได้เข้าข้างตัวเองนะ แต่ว่า เขาจ้องเธอแบบไม่วางตาเลย ‘จ้องแบบนี้ ไม่กลัวคนอื่นจะมองไม่ดีหรือไง’
“เอาแล้ว...ฉันว่า แกมีลุ้นนะเค้ก”
“งั้น...ฉันควรต้องลองมั้ย...”
เสียงในหัวของณาลัลน์ดันหลุดออกมาเป็นคำพูดทันควัน
“ยัยบ้า...แกกำลังโดนไอ้นิรินมันปั่นอยู่นะเค้ก อย่าไปเชื่อ อาจารย์เขาก็มองไปงั้นแหละ”
“หืม...ไอ้โย แกเงียบไปเลย แกมันพวกต่อต้านเพศตรงข้าม มองจากดาวอังคารยังรู้เลย ว่าอาจารย์เขาสนใจไอ้เค้กอยู่”
“ฉันก็คิดแบบนิรินนะ ฉันว่า อาจารย์คิณณ์เขา สนใจฉันนะ เขาจ้องฉันตลอดเลยอ่ะ ถ้าไม่เชื่อ แกสองคนลองสังเกตดูดิ”
“ฉันเชื่อแกเค้ก ล้านเปอร์เซ็นต์! โอกาสมาถึงแล้วแก ไม่แน่ แกอาจจะได้กินอาจารย์คิณณ์ก่อนใครก็ได้นะ”
“แกบ้าไปแล้วนิริน นั่นอาจารย์ที่สอนแกนะ แกเป็นลูกศิษย์ จะไปคิดกับอาจารย์นั้นได้ยังไง มันผิดศีลธรรมนะ”
“แกนี่มันโบราณเกินไปมั้ยโย ศีลธรรมบ้าบออะไรของแก อาจารย์คิณณ์ เขาก็มนุษย์คนหนึ่งเหมือนกับเรานะ สมัยนี้แล้ว และอีกอย่างอาจารย์เขาก็โสด ไม่ได้มีครอบครัวซะหน่อย จะผิดอะไร แกดูอาจารย์เขามองไอ้เค้กดิ จะมาผิด*ศีลธงศีลธรรมอะไรไม่เข้าเรื่อง...”
“แกว่าฉันควรลองมั้ยนิริน”
“ลองเลย...ถ้าฉันเป็นแกนะ ฉันลุยไปแล้ว”
“แล้วจะต้องทำยังไงอ่ะ ไหนแกลองบอกฉันมาหน่อย”
ดวงหน้าหวานยิ้มละไมดูงดงามทรงเสน่ห์สะกดใจมองไปเป้าหมายอย่างไม่ลดละ ณาลัลน์ชอบเขาอยู่แล้ว เรื่องอยากลอง มันเข้าไปอยู่ในหัวของเธอเรียบร้อย
“ก็เข้าหาอาจารย์แบบ ยัยบ้านั่นไง แกต้องแสดงออกให้อาจารย์เขารู้ ว่าแกสนใจ”
“เอาขนมไปให้เนี่ยนะ ฉันว่า มันดูเชยไปหน่อยมั้ย”
“แกก็แกล้งไม่เข้าใจเนื้อหาบทเรียนดิ จะยากอะไร”
อยู่ดีๆ เสียงในหัวของภัคนันท์ก็ดังขึ้น
“อุ้ย...โย แกนี่ล้ำไปมากเลยนะ ไม่สนับสนุน แต่มีไอเดียดีๆ นำเสนอเพื่อนเนี่ยนะ”
“ในเมื่อฉันห้ามแกสองคนไม่ได้ ก็สนับสนุนไปเลย ฉันก็อยากจะรู้เหมือนกัน ว่าอาจารย์คิณณ์ จะเป็นอย่างที่ใครเขาพูดกันหรือเปล่า”
“เอาเก่ง ซาดิสม์ ไอ้นั่นใหญ่เหรอ?”
“หืม...ไอ้นิริน แกพูดเบาๆ หน่อยดิ อาจารย์เขายังอยู่นะ เดี๋ยวเขาก็ได้ยินหรอก”
“ไม่ได้ยินหรอก อาจารย์เขากำลังโดนยัยนั่นจีบอยู่ไม่เห็นเหรอ แกล้งถามโน่นถามนี่ ดูสิ น่าหมั่นไส้ชะมัด แกจัดเลยมั้ยเค้ก แกสวยกว่ายัยนั่นตั้งเยอะ พนันกันมั้ย ว่าอาจารย์เขาเลือกแก”
“น่าสนใจดีนะ ฉันจะต้องเริ่มจากตรงไหนล่ะ”
สายตาอันหวานซึ้งจ้องไปที่อาจารย์หมอสุดหล่อของเธอ เขามีเสน่ห์ต้องตาต้องใจณาลัลน์มานานแล้ว แค่มอง หัวใจเธอก็สั่นสะท้านไปทั้งทรวง
.........................
Último capítulo
พรที่อยากขอ อยากจะลองเป็นเมียหมอสักครั้ง(20+)🔥🔥 ตอนที่ 12 เรื่องเล่าในตำนาน
เวลา 21.30 น.ร้าน Harvest Moon...เชียงใหม่บริเวณรอบๆ ภายในภัตตาคารสุดหรูระดับวีไอพีนั้น ถูกตกแต่งด้วยโทนสีเข้ม ผนังไม้ขัดเงาตัดกับแสงไฟสีอำพันที่สาดลงมาอย่างนุ่มนวล โต๊ะอาหารปูด้วยผ้าขาวสะอาด เครื่องแก้วคริสตัลสะท้อนแสงระยิบระยับ เสียงดนตรีคลอเบา ๆ แทรกอยู่ในความเงียบหรู ช่วยขับให้บรรยากาศยามค่ำคืนดูเป็นส่วนตัวราวกับโลกภายนอกถูกตัดขาดไป...“พรุ่งนี้ อาจารย์วางโปรแกรมไปเที่ยวที่ไหนต่อคะ”หลังจากที่เธอกับเขาบินตรงมาถึงเชียงใหม่ เขาก็เช่ารถพาเธอเที่ยวทั้งวัน และตบท้ายด้วยดินเนอร์สุดหรู ราวกับว่าเขาได้เนรมิตทุกอย่างไว้เพื่อณาลัลน์โดยเฉพาะ“คุณอยากไปไหนเป็นพิเศษมั้ย”คิณณ์ณภัทรถามกลับ เขานั่งเอนหลังบนเก้าอี้หนัง มือยกแก้ววิสกี้ขึ้นจิบ ของเหลวสีอำพันไหลผ่านลำคออย่างช้าๆ แววตาคมเริ่มพร่าเล็กน้อยจากฤทธิ์แอลกอฮอร์ แต่สายตานั้นยังจับจ้องไปที่ใบหน้างามไม่วางตา ริมฝีปากที่มักนิ่งขรึมเริ่มคลี่ยิ้มบาง ๆ คล้ายกำลังต่อสู้กับบางสิ่งในใจ“เปล่าค่ะ เค้กแล้วแต่อาจารย์เลยค่ะ อาจารย์พาเค้กไปไหน เค้กก็ไปทั้งนั้นแหละค่ะ”“คุณบอกผมว่า ให้พูดเป็นกันเอง ทำไมคุณถึงได้เฝ้าแต่เรียกผมว่าอาจารย์ตลอดเลย”เพราะคำว่า
พรที่อยากขอ อยากจะลองเป็นเมียหมอสักครั้ง(20+)🔥🔥 ตอนที่ 11 สนับสนุน
เช้าวันเสาร์ @บ้านหลังใหญ่สไตล์โมเดิร์น... “เดี๋ยวแม่ไปส่งเค้กที่สนามบินนะ ไม่ต้องเรียกแท็กซี่หรอก แม่ว่างพอดี”จุดประสงค์ของณฤดีคือ อยากเห็นหน้าว่าที่ลูกเขยของเธอ เมื่อวันก่อนลูกสาวสุดที่รักของเธอ เล่าเรื่องอาจารย์หมอสุดหล่อที่ลูกสาวปลื้มให้เธอฟัง ณฤดีก็เลยอยากจะเห็นหน้าตาและตัวจริง ว่าจะเป็นอย่างไร “ไหนแม่บอกว่าไม่ว่างไงคะ” “เออ...ตอนนี้แม่ว่างแล้ว...ทำไม? กลัวแม่จะเห็นหนุ่มหล่อหวานใจของเราหรือไง” “เปล่าค่ะแม่” “ความจริงให้พ่อหนุ่มนั่นมารับหลานที่บ้านเราก็ได้นะ ยายอยากจะเห็นหน้าค่าตาเหมือนกัน” “อะไรกันคะยาย เค้กพึ่งจะตกลงคบกับเขานะคะ ยังไม่ถึงขั้นนั้นหรอกค่ะ” “ไปเที่ยวเชียงใหม่สองคนเนี่ยนะ จะบอกว่าไม่ถึงขั้นนั้น แม่ว่า โทรบอกให้เขามารับที่บ้านเลย แม่กับยายจะได้เห็นหน้าด้วย จะได้พิจารณากัน ว่าโอเคหรือไม่โอเค เผื่อจะเจอคนไม่ดีไง” “โห่...แม่คะ เขาเป็นอาจารย์หมอสอนมหาวิทยาลัยที่เค้กเรียนอยู่นะคะ แม่กับยายก็ดูรูปไปแล้ว อีกอย่าง เขาก็มีตัวตนค่ะ เป็นเจ้าของโรงพยาบาลที่เค้กไปฝึกปฏิบัติอีก ไม่ต้องห่วงหร
พรที่อยากขอ อยากจะลองเป็นเมียหมอสักครั้ง(20+)🔥🔥 ตอนที่ 10 อยากรู้ อยากลอง อยากจีบ
“คุณคงไม่ได้ล้อผมเล่นใช่มั้ย” “ไม่ค่ะ เค้กจะล้ออาจารย์เล่นได้ยังไงคะ เรื่องนี้ เค้กจริงจังนะคะ...เอ่อ...เค้กเห็นว่าอาจารย์มีคนมาจีบเยอะมากค่ะ บางที คำสารภาพของเค้ก อาจารย์อาจจะชินแล้วก็ได้ค่ะ”พูดออกไปแล้ว สารภาพออกไปให้หมด ไม่ต้องอาย ถ้าเธอชอบ ก็ลุยให้เต็มที่ไปเลย ‘ยัยเพื่อนตัวแสบบอกเธอไว้อย่างนั้น’ “อืม...อาจจะใช่นะ แต่สำหรับคุณ ผมว่ามันต่างออกไป”‘ถ้าพี่คิณณ์ชอบ พี่ก็ลุยเลยค่ะ อย่ามัวแต่คิดเรื่องผิดถูก จนลืมความสุขของตัวเองนะคะ’ คำพูดของรุ่นน้อง มันยังดังก้องอยู่ในหัวของเขา ถ้าถามเรื่องความรู้สึกตอนนี้ คิณณ์ณภัทรตอบได้เลยว่าชอบ แต่ถ้าถามถึงสภาพร่างกายของเขานั้น มัน ‘พร้อมมาก’ แทบจะอยากจับเธอกดลงให้ไปอยู่ใต้ร่างของเขาเลยทีเดียว “...??” คิ้วเรียวสวยขมวดเข้าหากันด้วยความสงสัยกับคำพูดของเขา หัวใจของณาลัลน์เต้นไม่เป็นจังหวะ มาปฏิบัติงานวันแรก เธอก็รุกเขาอย่างบ้าระห่ำ ‘ไม่เป็นไร ถ้าเขาปฏิเสธ ก็ถือซะว่าทดสอบความเข้มแข็งของหัวใจตัวเองก็แล้วกัน’ ณาลัลน์แค่ชอบเขา ไม่ได้ถึงขั้นรักเขาจริงๆ ซะหน่อย “ผมหมายถึง คุณพิเศษกว่าใครไงครับ...”คำพูดท้ายประโยคคิณณ์
พรที่อยากขอ อยากจะลองเป็นเมียหมอสักครั้ง(20+)🔥🔥 ตอนที่ 9 สัญญาณบางอย่าง
1 เดือนต่อมา...ณ โรงพยาบาลวราเจริญภิวัฒน์ บรรยากาศห้องทำงานในตึกศูนย์ศัลยกรรมหัวใจและทรวงอกเงียบสงบ มีเพียงเสียงเครื่องปรับอากาศกับเสียงกระดาษโน้ตที่ถูกพลิกเบา ๆ ณาลัลน์นั่งอยู่ตรงหน้าโต๊ะทำงานใหญ่ สมุดบันทึกถูกเปิดค้างไว้แต่ปลายปากกากลับหยุดนิ่ง ดวงตาของเธอไม่ได้จดจ่ออยู่ที่ตัวอักษร หากแต่เป็นร่างของชายหนุ่มในชุดเสื้อกาวน์สีขาวที่นั่งอยู่ตรงข้ามเธอต่างหาก “รายละเอียดของการฝึกปฏิบัติของนักศึกษาแพทย์ก็มีคร่าวๆ อย่างเช่น การซักประวัติคนไข้ ตรวจร่างกาย วินิจฉัยโรค และให้แนวทางการรักษาเบื้องต้น อาจารย์จะเป็นคนคอยควบคุมดูแลเราอีกที”น้ำเสียงทุ้ม สุขุม จริงจัง ทุกถ้อยคำชัดเจนและมั่นคง ในขณะที่อธิบายรายละเอียดงานให้กับนักศึกษาแพทย์สาวสวยตรงหน้า สายตาคมกริบกวาดมองไปใบหน้าเนียนเป็นระยะ จนมาหยุดที่ริมฝีปากบางอวบอิ่มเพียงเสี้ยววินาที “เอ่อ...อาจารย์คะ”มือบางบีบเข้าหากันแน่นอย่างชั่งใจ ณาลัลน์รู้สึกว่าระหว่างเธอกับเขามันค่อนข้างอึดอัด ณาลัลน์ไม่อยากให้เขาพูดกับเธอดูเป็นทางการจนเกินไป ‘พูดแบบนี้ เมื่อไหร่เธอจะได้เข้าใกล้เขาสักทีล่ะ’ “ครับ”สีหน้าของเขายังค
พรที่อยากขอ อยากจะลองเป็นเมียหมอสักครั้ง(20+)🔥🔥 ตอนที่ 8 กล้าๆ หน่อยถ้าใจอยากลอง
ร้าน Im Oun restaurant...เสียงดนตรีบรรเลงจังหวะช้าๆ คลอเบาๆ ภายในร้านอาหารสุดหรูย่านใจกลางเมืองกรุง โต๊ะอาหารตั้งอยู่ริมกระจกใสบานใหญ่ มองเห็นทัศนียภาพของถนนด้านนอกที่มีแสงไฟจากรถแล่นผ่านเป็นเส้นยาวพร่า เพิ่มความเป็นส่วนตัวในมุมเล็กๆ นี้“นัดพี่มา จะรายงานผลเรื่องของวันนี้เหรอ”คิณณ์ณภัทรนั่งบนโซฟาหนังสีน้ำตาลเข้ม แขนเสื้อเชิ้ตถูกพับขึ้นเล็กน้อย เผยให้เห็นนาฬิกาหรูบนข้อมือ เขาเอนหลังพิงพนัก สายตาคมเข้มทอดมองเพื่อนรุ่นน้องตรงหน้าอย่างตั้งใจ“ถ้าไม่มารายงาน วันนี้มายด์คงอกแตกตายแน่นอนค่ะพี่คิณณ์...ร่างกายของมายด์ ดันไปสปาร์คกับนักศึกษาของพี่เข้าอ่ะดิ มายด์ต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ เลยค่ะ”“คนไหนล่ะ หรือคนที่นั่งข้างๆ เราหรือเปล่า”“ใช่ค่ะ ไม่รู้ว่าชื่ออะไร มายด์ไม่กล้าถามเลยค่ะ”แค่นั่งข้างๆ รมย์นลินก็ตื่นเต้น จนแทบทำอะไรไม่ถูกแล้ว“แสดงว่าคนนี้ใช่”“ค่ะ...มายด์ใจเต้นแรงมากค่ะพี่คิณณ์ เกือบจะหลุดโป๊ะแล้วค่ะ น่าอายจริงๆ ไม่รู้ร่างกายของมายด์มันเป็นอะไรกันแน่ ทำไม ต้องมีปฏิกิริยากับเด็กก็ไม่รู้”“งั้น เด็กคนนี้ ก็เป็นยารักษาเราแล้วใช่มั้ย”“จะรักษายังไงคะพี่คิณณ์ เขายังเป็นเด็กอยู่เลยนะคะ อายุห่
พรที่อยากขอ อยากจะลองเป็นเมียหมอสักครั้ง(20+)🔥🔥 ตอนที่ 7 เกมช่วงชิง
3 ชั่วโมงต่อมา... “งานที่อาจารย์สั่งไป ถ้าใครไม่เข้าใจ ทิ้งคำถามไว้ในกลุ่ม เดี๋ยวอาจารย์จะมาตอบ เอาล่ะ เลิกคลาสได้”คิณณ์ณภัทรเก็บเอกสารการสอนของเขา สายตาคมเหลือบมองเด็กสาวหน้าตาจิ้มลิ้ม ที่อยู่ตรงหน้าเขา เธอจ้องมองเขาตลอดเวลา ใบหน้านวลเนียนแดงก่ำ ปากบางยิ้มออกมาเล็กน้อย แค่ได้เห็นหน้า หัวใจของเขาก็เต้นแรงอย่างบอกไม่ถูก ไม่รู้ว่าเป็นเพราะอะไร “อาจารย์คะ”เด็กสาวคนหนึ่งเดินเข้ามาหาเขา ในมือของเธอถือกล่องสีชมพู คาดว่าข้างในอาจเป็นขนมเหมือนอย่างเคยแน่นอน “อืม...ว่าไงครับ...มีอะไรจะถามอาจารย์หรือเปล่า”สายตาคมเหลือบมองเด็กสาวอีกคนอัตโนมัติ ราวกับว่า กลัวใครคนนั้นเข้าใจผิด “หนูเอาขนมมาฝากอาจารย์ค่ะ”ใบหน้าหวานแดงกล่ำเพราะความเขินอาย นี่ไม่ใช่ครั้งแรก ที่เธอทำ เธอหลงรักอาจารย์สุดหล่อคนนี้มานาน เธออยากให้รักแรกของเธอ สมหวังกับคนๆ นี้เสียจริง ‘คนอะไรหล่อมาก มีเสน่ห์สุดๆ’ “ทำไมเราจะต้องเปลืองเงินซื้ออะไรมาให้อาจารย์ด้วยล่ะ ความจริงอาจารย์ไม่ค่อยชอบทานขนมหรอกนะครับ”คิณณ์ณภัทรพูดออกไปแบบตรงๆ เรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องใหม่สำหรับเขาเลย คิณณ์ณภัทรเจอแทบ
Você também pode gostar
Heartless Stakes เดิมพันรักมังกรไร้ใจ
Hz.Bloom5.7K visualizaçõesพันธะลับนายมาเฟีย
Leonella7.2K visualizaçõesคลั่งรัก | คุณป๋า
ลำเจียก12.5K visualizaçõesLOVE POSITIONS พิษสวาท
อยู่ในตะเกียงแก้ว6.7K visualizaçõesเหลี่ยมรักบอสมาเฟีย
น้ำพริกตาแดงแก้มแดง61 visualizaçõesพี่ไคเป็นแฟนเก่า NC20+
Naya Solene1.8K visualizaçõesสมิงดำ [มาเฟียร้ายรัก]
ชะนีติดมันส์4.3K visualizaçõesแค่เด็กเลี้ยงของมาคัส
J.Jusmin507 visualizações
