MasukShare
บทที่ 1 ข้อตกลง
Tanggal publikasi:
2026-04-09 13:03:1701
“ข้าต้องการคนนั้น” น้ำเสียงหนักแน่นของบุรุษผู้สวมผ้าสีดำเพื่อปกปิดใบหน้ามิให้ผู้ใดได้เห็นเอ่ยขึ้น พร้อมกับชี้นิ้วไปยังเด็กหนุ่มที่นั่งขดตัวสั่นเทาอยู่ในกรงเหล็กสภาพไม่ต่างอะไรกับสัตว์เลี้ยง
ตลาดค้าทาสแห่งนี้ชื่อก็บอกอยู่แล้วว่าคือสถานที่ใด บรรดาเด็กหนุ่มและเด็กสาวทั้งหลายต่างก็ล้วนถูกครอบครัวที่ฐานะยากจน จำยอมแม้ต้องขายบุตรในไส้ของตนเอง เพื่อแลกกับเศษเงินเพียงน้อยนิดใช้ประทั้งต่อลมหายใจอีกหลายชีวิตที่ยังเหลืออยู่ เช่นเดียวกับ หลี่หมิง เด็กหนุ่มวัย 16 หนาวที่ถูกครอบครัวนำมาขายด้วยสาเหตุเหมือน ๆ กัน
“นายท่านช่างตาถึง เด็กหนุ่มผู้นี้เพิ่งจะมาวันนี้เองขอรับ เช่นนั้นข้าน้อยขอไปเตรียมการให้ เชิญท่านไปรอที่ห้องรับรองเถิด” พ่อค้าร่างกายอวบอ้วนหุ่นหนาเทอะทะน่ารังเกียจกล่าวคำประจบประแจงเสร็จก็รับถุงเงินจำนวนหนึ่งจากบุรุษที่เขาเรียกขานว่านายท่าน พร้อมกับโยนถุงเงินในมือเล่นอย่างดีใจ
ภายในห้องรับรอง
“มาแล้วขอรับ ทาสที่นายท่านเลือกไว้” พ่อค้าคนเดิมเปิดประตูเข้าด้านใน พร้อมทั้งผลักร่างของเด็กหนุ่มบังคับให้นั่งลงคุกเข่า
“เจ้าออกไปก่อน ข้าต้องการพูดคุยกับเด็กหนุ่มนี่ตามลำพัง” เสียงทุ้มต่ำทรงอำนาจของชายผู้ปิดบังใบหน้าสั่งให้พ่อค้าออกไปจากห้อง คราแรกพ่อค้าไม่ค่อยอยากยินยอมนักเพราะคิดคาดหวังจะอยู่ต่อรองเพื่อโก่งราคาเพิ่มขึ้นอีกสักนิด ทว่าสุดท้ายก็ทนสายตาดุดันของชายตรงหน้ายามจ้องมองไม่ไหว จำต้องยอมถอยออกไปแต่โดยดี
“เจ้าชื่ออะไร” เขาเอ่ยถามเด็กหนุ่มที่นั่งตัวสั่นตรงหน้า
“ข้าชื่อ หลี่หมิงขอรับ” เด็กหนุ่มตอบกลับด้วยน้ำเสียงนอบน้อม ทั้งนั่งก้มหน้าก้มตาไม่กล้าแม้แต่เงยหน้าขึ้นมองผู้ที่ได้ชื่อว่าจะเป็นเจ้านายในอีกไม่ช้านี้
“เช่นนั้นหรือ ข้ามีข้อตกลงหนึ่งกับเจ้า ซึ่งหากเจ้ายอมตกลงข้าจะปล่อยเจ้าให้อิสระจากการเป็นทาส ยินดีหรือไม่” ชายหนุ่มบอกความประสงค์ของตนเองออกมาทันที
หลี่หมิงฟังแล้วมีท่าทีลังเลเล็กน้อยไม่รู้ว่าสถานการณ์นี้ตนเองควรจะตอบเช่นไร แต่สุดท้าย...
“ข้าตกลง นายท่านอยากให้ข้าทำสิ่งใดโปรดบอกมาเถิด หากมิใช่ต้องลงมือปลิดชีพเข่นฆ่าผู้คนข้ายินดีทำตามทั้งหมด ขอเพียงนายท่านทำตามสิ่งที่ท่านบอกข้าเมื่อครู่” หลี่หมิงตอบตกลงด้วยความเต็มใจ เด็กหนุ่มไม่เคยคิดอยากเป็นทาสตั้งแต่ต้น แต่เพราะไม่อาจหลีกเลี่ยงหากไม่ทำเช่นนี้คนที่ถูกขายย่อมเป็นน้องสาวของเขาเอง และหากเป็นนาง คงมิได้ถูกขายต่อมาเป็นแค่ทาสใช้แรงงานอย่างแน่นอน หลี่หมิงหลุบตาลงเศร้าหมองเมื่อนึกถึงครอบครัวที่เพิ่งจากมา
“ดี เรือนของข้ามีบ่าวรับใช้และทาสมากมายแล้ว ที่ข้าต้องการคือให้เจ้าแต่งงานเป็นชายาชั่วคราวของข้าเท่านั้น เมื่อครบกำหนดข้าจะปล่อยตัวเจ้า พร้อมกับส่งเสียเงินทองให้เจ้าและครอบครัวได้มีกินมีใช้อยู่สุขสบายไปตลอด หากเจ้าตกลงดั่งว่าข้าจะได้มิต้องมองหาผู้อื่นอีก” สิ้นเสียงชายหนุ่มลึกลับตรงหน้า หลี่หมิงก็เบิกตาโพลงด้วยความตกใจ ไม่คาดคิดว่าสิ่งที่ชายหนุ่มจะให้เขาทำ กลับเป็นเรื่องน่าแปลกประหลาดเช่นนี้
“ตะ…แต่ข้าเป็นบุรุษ จะแต่งงานกับนายท่านได้อย่างไร” หลี่หมิงพยายามคัดค้าน แม้ข้อเสนอเต็มไปด้วยสิ่งที่เขาเองก็ต้องการ หากแต่เรื่องแต่งงานกับบุรุษนั้นจะเป็นไปได้อย่างไรกัน
“ได้สิ เพราะข้าต้องการเพียงบุรุษเท่านั้น ตกลงเจ้าจะตกลงหรือไม่ หากไม่ข้าคงต้องส่งเจ้ากลับไปที่ตลาดค้าทาสเช่นเดิม” ชายหนุ่มจดจ้องเด็กหนุ่มที่เอาแต่นั่งก้มหน้าพลางครุ่นคิด ถึงแม้ว่าจะเป็นเงินจำนวนไม่น้อยที่เขาได้จ่ายให้พ่อค้าไปก่อนหน้านั้นแล้ว เขาเองก็ไม่นึกเสียดายอะไรนัก หากเด็กหนุ่มคนนี้ไม่ยินยอมก็เพียงแค่หาเอาคนใหม่มา
“ขะ…ข้าขอถามนายท่านอีกหน่อยได้หรือไม่ขอรับ” หลี่หมิงชั่งใจอยู่ชั่วครู่กว่าจะกล้าถามออกไปเพื่อความชัดเจน
“เจ้ามีสิ่งใดต้องถามหรือต้องการเงินที่มากกว่านี้”
“หาก…ข้าแต่งงานกับท่านแล้ว ขะ…ข้าต้องปรนนิบัติท่านด้วยหรือไม่ขอรับ” หลี่หมิงเอ่ยด้วยน้ำเสียงเขินอาย แม้จะเคยได้ยินมาว่าบุรุษสามารถเสพสมกับบุรุษด้วยกันได้ ทว่าเขาเองก็มิเคยลองมาก่อนสักครั้ง อีกอย่างเขาคิดว่าอย่างไรเสียเขาก็ยังชื่นชอบสตรี
“หากเจ้าไม่ยินดีก็ไม่ต้องทำ ข้ามิได้บังคับ” ชายหนุ่มตอบกลับในทันที เขาหาได้ต้องการแต่งบุรุษมาเพื่อเสพสม อีกทั้งยังมีชายาอยู่แล้วหลายคน การที่ต้องมาหาบุรุษไปแต่งงานด้วย นั่นก็เพียงเพื่อที่จะให้หลุดพ้นจากคำสาปที่มีก็เท่านั้น
Bab terbaru
พระชายาว่าจ้าง ตอนพิเศษ 3 วางแผน 2
เมื่อเข้ามาภายในห้องที่ให้เหล่านางกำนัลเตรียมไว้ แม้จะไม่ได้ใหญ่โตอย่างห้องนอนท่านอ๋อง แต่หลี่หมิงก็อยู่ได้ ร่างเล็กค่อย ๆ วางของของตัวเองลงบนเตียง ก่อนจะค่อย ๆ เก็บเข้าที่ทีละอย่าง เสร็จแล้วเจ้าตัวก็เริ่มเดินสำรวจไปรอบ ๆ ห้องอย่างพอใจ ที่นี่เหมาะที่จะเป็นที่พักใจไม่น้อยหลี่หมิงเอนกายลงบนที่นอน ค่อย ๆ คิดทบทวนเรื่องราวต่าง ๆ ที่ผ่านมา ท่านอ๋องหาใช่ไม่เคยมีชายาอื่น ๆ เสียเมื่อไหร่ หากท่านอ๋องจะมีอีกคนหลี่หมิงก็ไม่แปลกใจ เพียงแค่รู้สึกน้อยใจก็เท่านั้นที่ท่านอ๋องมีท่าทีเฉยเมยไม่สนใจ อีกทั้งยังทำตัวห่างเหิน หากเป็นเช่นนั้นเขาคงไม่อาจทำใจได้…ท่านกลางแสงจันทรา หยางหลิวกลับเข้ามาภายในห้องก็พบว่าพระชายาของตนเองยามนี้ไม่ได้นอนอยู่บนเตียงเช่นเคย หยางหลิวรู้สึกแปลกใจไม่น้อย หากปกติดึกขนาดนี้เขาจะต้องเห็นภรรยาของเขานอนหลับอยู่บนเตียงทุกคืน แต่ยามนี้กลับไม่พบใคร คิ้วหนาเริ่มขมวดเป็นปมก่อนจะเรียกบ่าวใช้ทั้งหมดออกมาสอบถามเมื่อได้ยินสิ่งที่นางกำนัลและบ่าวใช้รายงาน คิ้วหนาก็ขมวดขึ้นเป็นปมหนักกว่าเดิมเสียอีก ทว่าในอกของหยางหลิวกลับรู้สึกเหมือนมีดอกไม้กำลังบานอยู่ด้านในเสียอย่างนั้นร่างหนาไม่รีรอเข
พระชายาว่าจ้าง ตอนพิเศษ 3 วางแผน 1
แสงอาทิตย์อ่อน ๆ ยามเช้า สาดกระทบเสี้ยวใบหน้าหวานล้ำ หลี่หมิงนั่งทำหน้าตาบูดบึ้งอยู่ผู้เดียวภายในห้องนอน หลายวันมานี้หลี่หมิงรู้สึกว่าท่านอ๋องเริ่มทำตัวแปลก ๆ อีกทั้งยังรู้สึกเหมือนว่าหยางหลิวกำลังพยายามทำตัวห่างเกินไม่สนใจ เมื่อเช้านี้ตอนที่หลี่หมิงตื่นขึ้นมาก็ไม่พบกับสามีเสียแล้ว และในวันก่อน ๆ หน้า ยามค่ำท่านอ๋องก็ยังกลับมาช้า จนหลี่หมิงต้องเข้านอนก่อนตลอด ครั้นละอยู่รอเขาก็หลับไปเสียอย่างนั้นหลี่หมิงรู้สึกกังวลใจหลายอย่างในหลายวันที่ผ่านมา ในห้วงความคิดหลี่หมิงอดที่จะคิดไม่ได้ว่าท่านอ๋องอาจจะเริ่มเบื่อเขา หรือไม่ก็อาจจะเริ่มปันใจให้กับคนอื่นหรือไม่ แต่หลี่หมิงก็พยายามคิดว่าท่านอ๋องอาจจะมีงานมากมาย และกลัวว่าท่านอ๋องจะเหนื่อยเขาเลยไม่อยากยุ่งวุ่นวายนัก“พระชายาเพคะ วันนี้ท่านอ๋องแจ้งว่าจะกลับมาไม่ทันอาหารค่ำนะเพคะ” นางกำนัลแจ้งคำสั่งที่ท่านอ๋องสั่งไว้แก่หลี่หมิงให้ทราบ และนี่ก็ไม่ใช่ครั้งแรกเสียเมื่อไหร่ หลี่หมิงถอนหายใจเบา ๆ ทั้งกังวลทั้งสับสน ได้แต่นั่งทำใจยอมรับ“ข้าอยากไปเดินเล่นด้านนอก หากมีสิ่งใดค่อยไปถามข้าก็แล้วกัน”สวนดอกไม้ที่หลี่หมิงเป็นคนดูแลเองกับมือ ตลอดเวลาที่อยู่กั
พระชายาว่าจ้าง ตอนพิเศษ 2 ตำราเล่มเดิม การเลี้ยงลูกและปรนนิบัติสามี 2
ทั้งสองผลัดกันรูดรั้งของอีกฝ่าย ตามจังหวะอารมณ์ หยางหลิวผละจูบออกให้หลี่หมิงได้พักหายใจ ก่อนจะค่อย ๆ เคลื่อนใบหน้าลงมาปรนเปรอส่วนชูชันบนยอดอกนูน ที่มีน้ำขุ่น ๆ ไหลเป็นทางยาว จากแรงบีบเคล้นของตนเอง ริมฝีปากอุ่นชื้นครานี้ได้ครอบครองยอดอกภรรยาสมใจ น้ำนมที่ไหลเยิ้มออกมาถูกดูดอย่างไม่กลัวว่าจะหมดหลี่หมิงกัดปากแอ่นหน้าอกให้สามีได้ดอมดม ไม่นานร่างเล็กก็กระตุกเกร็งปลดปล่อยของเหลวออกมาเต็มฝ่ามือของสามี “ทะ…ท่านพี่ ขะ…ข้าขอปรนนิบัติท่านบ้างได้หรือไม่” หลี่หมิงร้องขอ “ปรนนิบัติหรือ?” “ขอรับ”หลี่หมิงชันตัวลุกขึ้น และผลักไหลกว้างของหยางหลิวให้นอนราบกับเตียง หยางหลิวเองก็ยอมทำตามอย่างว่าง่าย เขานอนมองว่าภรรยาตัวเล็กของเขาจะทำสิ่งใดต่อด้วยความตื่นเต้น มือเล็กปล่อยมือจากท่อนรักก่อนจะค่อย ๆ ปลดกางเกงของหยางหลิวออกแท่งมังกรที่อยู่ภายใต้กางเกงดีดผึงออกมา พร้อมกับกระตุกนิด ๆ ปลายหัวหยักเคลือบด้วยน้ำรักที่ไหลออกจากอารมณ์ที่คั่งค้าง หลี่หมิงมองแท่งมังกรของสามีก่อนจะลอบกลืนน้ำลายเบา ๆ มือเล็กจับที่แท่งมังกรจ่อกับปากอวบอิ่ม ก่อนจะตวัดลิ้นเลียไปรอบ ๆ ท่อนรักข
พระชายาว่าจ้าง ตอนพิเศษ 2 ตำราเล่มเดิม การเลี้ยงลูกและปรนนิบัติสามี 1
ลิ้นร้อนชื้นเกี่ยวกระหวัดพัวพันจนเกิดเสียงชื้นแฉะ ร่างเล็กถูกผู้เป็นสามีคร่อมทับพร้อมกักขังให้อยู่ใต้ร่าง มือหนาลูบไล้ตามเรือนร่างจนผู้ที่ถูกสัมผัสบิดเร่าไปมาหน้าอกแบนราบนูนขึ้นเล็กน้อยเนื่องจากเพิ่งคลอดบุตร ยามนี้ถูกมือสามีบีบเคล้นเสียจนเจ็บไปหมดหยางหลิวมองหน้าอกหลี่หมิงที่ตนบีบตุ่มไตแข็ง ๆ จนมีน้ำนมสีขุ่น ๆ ไหลออกมาเป็นทาง ลิ้นชื้นผละออกจากริมฝีปากอวบอิ่ม หมายจะครอบครองเม็ดบัวสีชมพูชูชันชวนหน้าสัมผัสบนเนินอก แต่แล้ว …“แอ้” เสียงร้องทักท้วงไม่ให้ผู้เป็นบิดาได้ครอบครองส่วนที่เป็นของตนเอง หลี่หมิงพลันได้สติผลักผู้เป็นสามีออกให้พ้นจากตัว ก่อนจะลุกขึ้นไปอุ้มร่างเด็กชายที่นอนดูดนิ้วป้อม ๆ อยู่ไม่ห่างจากเขานัก“ทะ…ท่านพี่ข้าบอกแล้วว่าลูกจะตื่นท่านก็ไม่ฟัง” หลี่หมิงเอ็ดสามีหยางหลิวนั่งไม่สบอารมณ์อยู่บนเตียง“เหตุใดเจ้าไม่ให้แม่นมดูแลเล่า” ความจริงหยางหลิวได้หาแม่นมเตรียมไว้แล้ว เนื่องจากหลี่หมิงเป็นบุรุษ มีข้อจำกัดหลายอย่าง ที่ไม่สามารถทำเพื่อการเลี้ยงบุตรได้เหมือนอย่างสตรีทำได้ เช่นการให้นม“ท่านพี่นี่ลูกของเรานะขอรับ”หยางหลิวมองภรรยาและบุตรชายด้วยความขัดใจ ตั้งแต่หลี่หมิงคลอดบุตรมานั
พระชายาว่าจ้าง ตอนพิเศษ 1 ตำราเล่มนั้นกับบทลงโทษ 2
หลี่หมิงเสียวสะท้าน เพราะเขาน่าจะเริ่มมีอารมณ์ตั้งแต่ตอนที่นั่งดูภาพวาดในตำรา ยิ่งถูกปลุกเร้าอย่างไม่ทันตั้งตัวแล้วด้วยมีหรือจะทนทานไหว ร่างเล็กหอบหายใจหนัก ๆ ตามจังหวะการรูดรั้ง เผลอครางเสียงหวานออกมาอย่างควบคุมไม่อยู่ “ทะ…ท่านพี่ ข้าไม่ไหว อื้อ…” ร่างเล็กครางกระเส่า ท้องน้อยหดเกร็งอย่างที่พร้อมจะปลดปล่อย“เจ้าลืมไปแล้วหรือว่าเจ้าโดนลงโทษอยู่” คนโดนทำโทษ หยางหลิวมีหรือจะปล่อยให้ภรรยาแสนดื้อของเขาสุขสมง่าย ๆ เช่นนั้นจะเรียกว่าลงโทษได้อย่างไร มือหนาหยุดลงทันทีก่อนจะใช้นิ้วปิดรูตรงส่วนหัว ที่ยามนี้มีน้ำเหนียว ๆ สีขาวใสไหลเยิ้มออกมา บ่งบอกได้ว่าเจ้าของส่วนชูชันนี้เตรียมพร้อมจะปลดปล่อยอย่างที่สุดแล้วหลี่หมิงเหมือนถูกฉุดกระชากให้ลงเหว อารมณ์สุขสมก่อนหน้าหายวับไปทันที ร่างเล็กบิดเร่าไปมาบนตัก พลางกดสะโพกกลมเข้ากับหน้าขา ราวกับกำลังอ้อนวอนให้หยางหลิวชักนำตนเองต่อหยางหลิวเห็นร่างเล็กบนตักทรมานก็พึงพอใจ เขาปล่อยมือจากส่วนอ่อนไหวด้านล่าง ปลดอาภรณ์ของหลี่หมิงออกจนหมด เผยให้เห็นเนื้อผิวเนียนขาวที่เขาหลงใหล เขาอุ้มร่างเล็กให้เปลี่ยนท่า หันหน้ามาเผชิญหน้ากับเขาหยางหลิวมองร่างภรรยาที่
พระชายาว่าจ้าง ตอนพิเศษ 1 ตำราเล่มนั้นกับบทลงโทษ 1
สายลมพัดพลิ้วแผ่วเบา พอให้อากาศไม่ร้อนอบอ้าวจนเกินไป พระชายาหลี่หมิงถูกสั่งให้คัดตำรา 10 จบ เนื่องจากเจ้าตัวที่ตั้งใจเล่าเรียนอ่านเขียนกับท่านอ๋องมาหลายเดือน กลับเขียนอ่านไม่คล่องเสียทีผู้เป็นสามีจึงต้องลงโทษภรรยาผู้ไม่ได้ความอย่างโหดร้าย ทว่าการลงโทษคัดตำรา 10 จบภายใน 1 วันกลับไม่ได้ทำให้ผู้ที่ถูกลงโทษร้อนรนแต่อย่างใดหลี่หมิงนั่งพิงหลังอย่างสบาย มือหนึ่งหยิบขนมเข้าปาก มือหนึ่งจับพู่กันคัดตำราตามที่สามีสั่ง เจ้าของใบหน้าและดวงตากลมโต ยิ้มแย้มร่าเริงไม่เหมือนกับคนที่ถูกลงโทษแม้แต่น้อยยามนี้ท่านอ๋องไม่อยู่หลี่หมิงจึงแอบใช้โอกาสเพื่อผ่อนคลาย ที่จริงก็เริ่มเบื่อ ๆ เพราะตนเองนั่งคัดตำรามาครึ่งค่อนวันแล้ว ขนมที่กินไปก็เล่นเอาเจ้าตัวจุกจนลุกไม่ขึ้นหลี่หมิงวางพู่กันลงก่อนจะล้มตัวลงนอนทั้งอย่างนั้น มือเล็ก ๆ ลูบท้องตัวเองที่นูนออกมาเพราะความกินจุ ร่างเล็กนอนกลิ้งไปกลิ้งมาอย่างอารมณ์ดี หากยามนี้ท่านอ๋องอยู่ด้วยเห็นทีคนที่นอนสบายอยู่บนพื้น มีหวังได้นั่งคัดตำราจนหลังขดหลังแข็งแน่ ๆดูท่าคำว่ากินให้อิ่มนอนให้หลับนั้นจะมีผลไม่น้อย เมื่อนอนเล่นไปมาสายลมที่พัดพาเข้ามาจากทางด้านหน้าต่างกระทบกับเ
พระชายาว่าจ้าง บทที่ 10 เคราะห์ร้าย 2
หลี่หมิงว่าพลางยกแขนเล็ก ๆ ขึ้น ถกแขนเสื้อให้ท่านอ๋องดูกล้ามแขนที่มี “ไหนละ กล้ามแขนของเจ้า” “อ๋อ …”หลี่หมิงพยายามเบ่งกล้ามออกมาให้ท่านอ๋องดูให้มากที่สุด แต่ก็ต้องน้ำตาตกเมื่อมันไม่ได้เป็นอย่างที่คิด หยางหลิวอมยิ้มเล็กน้อยก่อนดึงร่างเล็กที่พยายามเบ่งกล้ามอย่างสุดกำลังเข้าใก
พระชายาว่าจ้าง บทที่ 9 เคราะห์ร้าย 1
เป็นเวลาผ่านมาร่วม 2 เดือนนับตั้งแต่วันที่ตกลงปลงใจเป็น พระชายาว่าจ้างของท่านอ๋อง หลังจากคืนที่ได้รับทราบว่าพระชายาซูฮวาตั้งครรภ์ก็ผ่านมาประมาณสองสัปดาห์แล้วหลี่หมิงได้อาศัยอยู่ในตำหนักของท่านอ๋องด้วยฐานะพระชายาเช่นเดิม ท่านอ๋องดูแลหลี่หมิงอย่างดีไม่ด้อยไปกว่าพระชายาคนอื่น ๆ แม้แต่น้อย
พระชายาว่าจ้าง บทที่ 8 ข่าวดีหรือข่าวร้าย 2
“หมิงเอ๋อร์” หลี่หมิงดูตกใจที่จู่ ๆ สรรพนามของตนเองก็เปลี่ยนไป แต่ร่างเล็กในอ้อมแขนก็ยังคงยิ้มเช่นเดิม ไม่สิ … ยิ่งกว่าเดิมเสียด้วยซ้ำ หยางหลิวจ้องมองดวงหน้าเนียนที่เปื้อนไปด้วยรอยยิ้มอย่างเอ็นดู ก่อนจะค่อย ๆ โน้มใบหน้าจุมพิตริมฝีปากอวบอิ่มของหลี่หมิงจูบรสหวานล้ำที่หยางหลิวมอบให้นั้น ช่างอ่อนโยนกว
พระชายาว่าจ้าง บทที่ 7 ข่าวดีหรือข่าวร้าย 1
พระชายาหลี่หมิงรีบวิ่งกระหืดกระหอบกลับมายังที่นัดหมายทันที หลังจากที่เจ้าตัวกำลังเลือกซื้อตำรา จู่ ๆ อาลู่บ่าวรับใช้ก็เดินหน้าตาตื่นมาแจ้งข่าวว่า พระชายาซูฮวาจู่ ๆ ก็เป็นลมหมดสติไปในขณะที่เดินเล่นท่านอ๋องตกใจมากจึงสั่งให้บ่าวรับใช้ทุกคน รวมถึงพระชายาหลี่หมิงให้รีบกลับตำหนักโดยด่วน ซึ่งหลี่หมิงเองก
Anda juga akan menyukai
แอบซ่อนอารมณ์เจ็บ
ต๋อง น่ะ2.2K DibacaWhat is a divorce? [Mpreg]
ดองกี้7.7K Dibacaสภาวะคลั่งรัก The Lunatic
Noir872.6K Dibacaข้ามภพมารักเธอ
สาวน้อย.ช่างฝัน1.9K Dibacaชายาตัวป่วนของท่านแม่ทัพ
SophiaPsp571 Dibacaแค่ FWB ทำไมต้องรัก
ริตต้า6193.6K Dibacaคลื่นสมุทร เหนือฟ้า | Sky Meets Sea
Walrus House478 Dibacaโคตรหวงเมียเด็ก
A'vigetor1.0K Dibaca
