تسجيل الدخولمشاركة
ตอนที่ 5 ข่าวสำคัญจากชุนฮัว
تاريخ النشر:
2025-03-17 02:53:41หลงอี้เดินตามท่านอ๋องที่เดินเข้ามายังห้องอักษรในตำหนักของเขาเองพร้อมกับนั่งลงฟังเรื่องรายงานเร่งด่วนนี้
“เจ้าว่ามาสิ หากนางมิใช่องค์หญิงแล้วที่มานี่คือผู้ใด”
“ทูลท่านอ๋อง เห็นว่านางคือบุตรสาวคนเล็กของแม่ทัพหยาง แม่ทัพใหญ่ของชุนฮัวพ่ะย่ะค่ะ”
“แม่ทัพหยางงั้นหรือ เจ้าจะบอกว่านางคือ….นางคือน้องสาวของ….หยางลั่วเจิน คนสนิทของพระสนมจินที่ถูกฆ่าแทนพระสนมจินเมื่อหนึ่งปีก่อน”
“พ่ะย่ะค่ะ ข่าวนี้ได้รับการยืนยันมาจากแม่ทัพหยางเนี่ยฝาน นางเป็นน้องสาวของแม่ทัพหยางพ่ะย่ะค่ะ”
“นางเป็นน้องของเนี่ยฝานเช่นนั้นหรือนี่ ข้าเข้าใจแล้ว คิดไม่ถึงว่านางจะกล้าปลอมตัวเป็นองค์หญิงมาอภิเษกแทน โทษนี้หนักหนานัก เรื่องนี้เจ้าต้องปิดเป็นความลับ อย่าให้ผู้ใดล่วงรู้เป็นอันขาด ขุนนางในตอนนี้ยังแบ่งฝ่ายไม่ชัดเจน ข้าเกรงว่าหากพวกเขารู้อาจจะหาเรื่องให้เราทำสงครามกับชุนฮัวได้ ข้ากับเนี่ยฝานเป็นสหายกัน เรื่องที่ข้าขึ้นเป็นอ๋องแทนหยวนซื่อข้ายังไม่ทันได้แจ้งเขา”
“แม่ทัพหยางทราบข่าวจากคนของเราจึงได้รีบนำจดหมายนี้ส่งมาให้ท่านอ๋องพ่ะย่ะค่ะ เขาเกรงว่าน้องสาวของเขาจะสร้างความเดือดร้อนให้ท่านอ๋องจึงได้รีบส่งจดหมายนี้มาให้พ่ะย่ะค่ะ”
“มิน่าเล่านางถึงได้จงเกลียดจงชังข้านัก นางคิดว่าข้าคือหยวนซื่ออ๋องเพราะนางไม่รู้เรื่องผลัดเปลี่ยนสกุลอ๋องในฉีโจว นางออกมาจากชุนฮัวก่อนที่เราจะกำจัดหยวนซื่อไป เข้าใจแล้ว เพราะเหตุนี้นางถึงได้ไม่อาลัยสนมจินคนที่ต้องโทษเนรเทศ เพราะสนมจินเป็นผู้ทำให้พี่สาวนางต้องตายนี่เอง"
“ท่านอ๋อง เช่นนี้เราจะทำอย่างไรต่อดีพ่ะย่ะค่ะ”
“จะให้ทำอย่างไรเล่า ในเมื่อนางอยากเล่นเป็นองค์หญิง เราก็แค่เล่นตามแผนของนางไปหากเราบอกความจริงไปตอนนี้คนที่จะถูกเพ่งเล็งและนำมารับโทษหลอกลวงก็คือนาง อย่างไรก็เป็นน้องสาวของสหายข้า คงปล่อยให้นางเป็นอะไรไปไม่ได้้ แล้วเหตุใดชุนฮัวจึงกล้าเปลี่ยนตัวนางมาที่นี่ได้”
“เห็นว่านางขอเปลี่ยนตัวกับองค์หญิงจินลั่วเฟยเพราะต้องการแก้แค้นพ่ะย่ะค่ะ”
“หึ หยางหลินเย่…..น่าสนใจดีนี่”
“ท่านอ๋อง เช่นนั้นแล้ว…เอ่อ…ท่านอ๋องกับพระสนม…เราควรบอกเรื่องหยวนซื่อกับพระสนมหรือไม่พ่ะย่ะค่ะ”
“ไม่ต้องหรอก หากว่านางคือน้องสาวของเนี่ยฝาน นางคงมีวิธีหาทางรู้เรื่องนี้ได้อย่างแน่นอน”
“เช่นนั้นแล้วเราควรต้องทำอย่างไรพ่ะย่ะค่ะ หากเรื่องที่นางปลอมตัวเป็นองค์หญิงมาอภิเษกมีคนทราบแล้วเอาเรื่อง เกรงว่านางคงจะ….”
“เรื่องของข้า ช้าเร็วนางก็ต้องรู้ แต่เรื่องของนาง ต้องปิดเป็นความลับ สาวใช้ของนางที่เราจับเอาไว้ตอนนี้อยู่ที่ใด”
“ข้าให้คนของเราเฝ้าเอาไว้ที่จวนนอกเมืองขอรับดูแลอย่างดีตามที่พระองค์สั่ง แต่ว่านางไม่ยอมกินไม่ยอมนอน เกรงว่า….”
“เจ้าไปบอกนางว่าอีกไม่กี่วันจะพาตัวนางมาหาพระสนมที่นี่ อย่าลืมว่านางเองก็ไม่ควรรู้อะไรมากเช่นกัน”
“พ่ะย่ะค่ะ”
“จินลั่วเฟย หยางหลินเย่ เฮ้อ.....ถิงอันขอโทษนะ ข้าคงไม่สามารถทำร้ายคนที่ไม่เกี่ยวข้องไม่ได้ นางไม่ได้ทำผิดต่อเจ้า นางมาที่นี่ก็เพื่อแก้แค้นหยวนซื่ออ๋องเช่นกัน ข้าคงทำร้ายนางอีกไม่ได้ แค้นของเจ้า….ให้มันจบที่ความตายของหยวนซื่ออ๋องเถอะ”
ตำหนักพระสนม
หลินเย่เดินออกมาด้านนอกเพื่อจะไปเดินเล่นที่สวนในตำหนักหลังจากที่นางอยู่ในห้องมากว่าครึ่งวันแล้ว เมื่อเดินออกมาก็พบว่ามีสาวใช้ยืนคุมอยู่หน้าประตูห้องของนาง
“ทำไม ข้าไม่สามารถเดินไปที่สวนในตำหนักตัวเองได้งั้นหรือ”
“พระสนม หากว่าเป็นในสวนของตำหนัก พระองค์สามารถไปได้เพคะ เชิญเพคะ”
“ข้าอยากคิดอะไรคนเดียว พวกเจ้า…”
“ขอพระองค์โปรดอภัย พวกหม่อมฉันต้อง…”
“พวกเจ้าออกไปเถอะ ข้าดูแลพระสนมเอง”
อาจูเดินมาพร้อมกับสั่งสาวใช้ออกไป แม้ว่านางจะดีกับหลินเย่แต่นางก็เป็นคนที่ถูกอ๋องชั่วนั่นส่งมา หลินเย่ได้แต่ทำตามที่นางพูดโดยไม่ได้แสดงอาการใดออกมา แต่ก็ไม่คุยสิ่งใดมากนัก
“หม่อมฉันจะให้สาวใช้นำของว่างและน้ำชามาให้และจะไม่รบกวนพระองค์ หากมีสิ่งใดก็เรียกหม่อมฉันได้เพคะ”
“ขอบใจเจ้ามากนะอาจู ข้าเพียงแค่รู้สึกอึดอัด อยากออกมาสูดอากาศข้างนอกบ้างเท่านั้น”
“ย่อมได้เพคะพระสนมอย่าได้ห่วงไปเลยเพคะ สาวใช้พวกนั้นล้วนต้องทำตามหน้าที่ พระองค์อย่าโกรธพวกนางเลยนะเพคะ”
“ข้าไม่โกรธพวกนางหรอก ขอบใจเจ้ามากนะอาจู"
“หม่อมฉันไม่รบกวนพระองค์แล้วเพคะ”
อาจูเดินออกไปแล้ว หลินเย่คิดว่าอย่างน้อยนางก็พอจะมีมารยาทและดูเห็นใจนางอยู่บ้าง แต่เพราะสถานการณ์ของนางทำให้หลินเย่ไม่ไว้ใจผู้ใดจึงไม่พูดอะไรกับใคร มันเป็นความอึดอัดมากเลยทีเดียว
ผ่านไปเกือบยี่สิบวันที่นางมาอยู่ฉีโจว หลังจากวันที่ท่านอ๋องพานางไปประชุมที่ท้องพระโรงวันนั้น จากนั้นนางเองก็ไม่เคยพบเขาอีกเลยจนน่าแปลกใจ
“มี่อินจะเป็นอย่างไรบ้างนะ เหตุใดจึงเงียบเช่นนี้ อาจู!! อาจู!!”
“พระสนม มีสิ่งใดเพคะ”
“ข้าอยากพบไอ้….เอ่อ ท่านอ๋องของพวกเจ้า”
“พระสนมอยากพบท่านอ๋องงั้นหรือเพคะ นี่…พระสนมคิดถึงท่านอ๋องหรือเพคะ”
“เอ่อ…ไม่เชิงแบบนั้น คือข้ามีเรื่องอยากจะถามเขาหน่อย”
“เช่นนั้นหม่อมฉันจะส่งคนไปทูลท่านอ๋อง พระสนมรออยู่นี่สักครู่นะเพคะ”
“ขอบใจเจ้ามากนะอาจู”
อาจูเดินออกไปพร้อมกับส่งคนให้ไปแจ้งองครักษ์ของท่านอ๋อง ไม่นานก็ได้รับคำตอบกลับมา
“ไม่พบงั้นหรือ เพราะเหตุใดกัน”
“คือว่าพระสนมเพคะ ตอนนี้ท่านอ๋องกำลังคุยกับเหล่าขุนนางอยู่เพคะ”
นางบอกอาจูให้ไปทูลท่านอ๋องเรื่องขอเข้าพบเขาติดต่อกันเป็นเวลาสี่วัน แต่เขาไม่เคยให้โอกาสนางพบกับเขาเลยสักครั้ง จนนางเริ่มทนต่อไปอีกไม่ไหว ข่าวคราวของมี่อินก็เงียบหายอย่างไร้ร่องรอยร่วมเดือนแล้ว วันนี้นางต้องเข้าพบเขาให้ได้
“อาจู ท่านอ๋องประทับอยู่ที่ใด”
“พระสนมเพคะ ตอนนี้ท่านอ๋อง....พระสนม เดี๋ยวก่อนเพคะ เสด็จยามนี้ไม่ได้นะเพคะ ยังไม่มีผู้ใดไปทูลแจ้ง พระสนมเพคะ!!”
หลินเย่เดินไปที่ตำหนักของเขาทันที อาจูวิ่งตามนางไป นางพอจะจำทางได้ในวันที่เขาพาเดินไปที่ท้องพระโรงเพื่อประชุม
และพักหลังก็สั่งให้อาจูดูแลนางอย่างดีและอนุญาตให้เดินดูรอบๆตำหนักได้ หลินเย่เปิดประตูห้องทรงงานออก พบว่าสตรีคนหนึ่งกำลังโอบรอบคอของเขาเอาไว้ราวกับกำลังจะจูบเขา
“พระสนมเพคะ รอก่อนเพคะ”
“ครืด…….”
“เจ้าเป็นใครกัน เหตุใดจึงเสียมารยาทเช่นนี้!!”
หลินเย่มองไปยังบุรุษหนุ่มที่นั่งอยู่ที่โต๊ะนั้น เขาหันมามองหน้านางด้วยสายตาที่เรียบเฉยพร้อมกับผลักสตรีที่ยืนอยู่ข้างๆออกไปเล็กน้อย
“พระสนม เจ้ามีธุระอันใดที่นี่”
“เจ้าคือสนมที่พึ่งแต่งตั้งเข้ามางั้นหรือ”
หลินเย่ไม่ตอบสตรีที่ยืนถามนางอยู่ แต่นางมองไปยังใบหน้าของเฟิ่งอ๋องที่ยืนเอามือไพล่หลังอยู่หน้าโต๊ะทรงงานและมองนางด้วยคำถาม
“ข้าถามว่าเจ้ามีธุระด่วนอันใด เหตุใดจึงพรวดพราดเข้ามาโดยพลการโดยไม่มีผู้ใดแจ้งล่วงหน้า ที่ชุนฮัวของเจ้าไม่ได้สอนมารยาทมางั้นหรือพระสนม”
สายตาของหลินเย่ยังไม่ลดละความเกลียดชังที่มีต่อเขาลงแม้แต่น้อย นางไม่ตอบและเดินเข้าไปหาท่านอ๋อง
“ข้ามีเรื่องจะคุยกับท่าน”
أحدث فصل
พระสนมที่รักของเฟิ่งอ๋อง ตอนพิเศษ 3 งานอภิเษกที่ยิ่งใหญ่
งานอภิเษกองค์หญิงจินลั่วเฟยงานอภิเษกยิ่งใหญ่ดังคำประกาศที่ฝ่าบาทได้แจ้งเอาไว้จริงๆ บัดนี้ทั่วทั้งเมืองหลวงของชุนฮัวต่างพากันตกแต่งซุ้มดอกไม้และประดับธงมงคลทั่วทุกบ้าน และทางวังหลวงยังจัดให้มีขบวนรถม้าเพื่อแห่ขบวนคู่บ่าวสาวของราชวงศ์ตามธรรมเนียมของชุนฮัวด้วยเช่นกันบ่าวสาวในชุดสีขาวบริสุทธ์ปักด้วยเพชรและทองทั้งตัวจากช่างฝีมือดีของในวังที่เพียรตัดชุดนี้ขึ้นมาอย่างประณีต องค์ชายฟงเจ้าหนานจับมือองค์หญิงจินลั่วเฟยขึ้นรถม้าที่ประดับด้วยดอกไม้พร้อมกับรับตะกร้ามาจากสาวใช้ ในนั้นบรรจุแผ่นทองเต็มสองตะกร้า เพื่อให้ทั้งคู่โปรยแจกราษฎรในเมืองหลวงระหว่างที่ขบวนแห่เริ่มออกจากวังหลวง“ข้าน่าจะมาแต่งที่ชุนฮัวบ้างนะ พิธีการของที่นี่ช่างน่าสนใจยิ่งนัก”“พระองค์อยากแต่งที่ชุนฮัวหรืออยากได้พระสนมที่ชุนฮัวเพิ่มเพคะ”“เปล่านะๆ ไม่ใช่อย่างนั้นเจ้าอย่าเข้าใจข้าผิด เจ้าดูสิ พวกเขานั่งรถม้าโบกมือให้ประชาชนที่มารอร่วมยินดีกับพวกเขาทั้งสองข้างทาง ช่างเป็นภาพที่งดงามยิ่งนัก ในฉีโจวเราไม่มีพิธีแบบนี้เกิดขึ้นเลยสักครั้ง”“ชุนฮัวเป็นเช่นนี้มานานแล้วเพคะ เพียงแต่ว่านานๆถึงจะมีเรื่องเช่นนี้เกิดขึ้น เพราะก่อนหน้านี้เหล
พระสนมที่รักของเฟิ่งอ๋อง ตอนพิเศษ 2 พิธีสู่ขอองค์หญิง
แคว้นชุนฮัว“หลินเย่ ถึงแล้ว”“จื่อหลิง เหตุใดจึงหนาวเช่นนี้เพคะ”“ตอนนี้ชุนฮัวคงเริ่มเข้าหน้าหนาวแล้ว มาเถอะ ข้าจะสวมเสื้อคลุมกับถุงมือให้”“ขอบพระทัยเพคะ”“หลินเย่ พี่เฟิ่งพวกท่านเป็นอย่างไรบ้าง”“อ้อ เจ้าหนานหลินเย่คงไม่ค่อยชินเท่าไหร่น่ะ เห็นบ่นว่าหนาวลั่วเฟยล่ะ”“พานางไปดื่มชาร้อนด้านในก่อนเถอะ ลั่วเฟยบอกให้กข้ามารับพวกท่านเข้าไปด้านในก่อน อีกห้าสิบลี้กว่าจะถึงชุนฮัว ต้องพักที่นี่ก่อน”“ได้สิ อีกเดี๋ยวข้าจะตามเข้าไป แล้วเนี่ยฝานกับลั่วเจินเล่า”“พวกเขาเข้าไปแล้วขอรับ”“ได้ เช่นนั้นข้าจะรีบพาหลินเย่ตามเข้าไป”“ได้ขอรับ”“หลินเย่ ไหวหรือไม่”“จื่อหลิง หนาวจังเลยเพคะ หม่อมฉันไม่อยากออกไปเลย”“มาเถอะ ข้าพยุงเจ้าไปเองนะ ลั่วเฟยให้เจ้าหนานมาตามเราเข้าไปด้านใน อยู่ตรงนี้จะหนาวนะ ไปเถอะหลินเย่ค่อยๆเดินออกมาด้านนอกรถม้าที่จอดอยู่หน้าโรงเตี๊ยมก่อนถึงแคว้นชุนฮัว นางเดินลงจากรถม้าและรีบโผเข้ากอดเฟิ่งอ๋องทันทีเพราะความหนาวเย็นเขาพยุงนางและพาเดินเข้าไปในโรงเตี๊ยมที่คนที่เหลือนั่งดื่มชารออยู่ ลั่วเฟยเมื่อเห็นหลินเย่เดินเข้ามาจึงรีบนำเตาอุ่นมือวิ่งเอาไปให้นาง“หลินเย่ นี่เตาอุ่นมื่อ เจ้าอุ้มเอ
พระสนมที่รักของเฟิ่งอ๋อง ตอนพิเศษ 1 เดินทางกลับแคว้นชุนฮัว
“พี่หญิงข้าจะรีบไปรีบกลับนะเจ้าคะ ท่านอยู่ที่นี่ต้องดูแลตัวเองด้วยนะเจ้าคะ”“ไปเถอะเจ้าไม่ต้องห่วงข้ากับท่านพ่อนะ เที่ยวให้สนุก”“แม่ชีหลาน ไว้พบกันวันขึ้นเขานะ”“ขอบคุณท่านแม่ทัพเจ้าค่ะ”ท่านอ๋องหันไปมองหน้าสหายที่ตะโกนบอกกับหลานผิงอันอยู่ข้างรถม้าของเขา เฟิ่งจื่อหลิงรู้สึกว่าท่าทีของสหายข้างๆแปลกไป หลายวันมานี้เขาขอตัวไปเฝ้าและรับอาสาส่งยาของท่านหมอไปที่จวนสกุลหลานนอกเมืองและมักจะหายไปหลายชั่วยามในแต่ละวัน“เจ้าจะรอจนนางกลับไปบำเพ็ญเพียรก่อนจึงจะยอมบอกความรู้สึกหรืออย่างไร”“ท่านอ๋อง พระองค์ทรงตรัสอะไรพ่ะย่ะค่ะ กระหม่อมเพียงแต่....”“อย่ามาใช้คำพวกนี้กับข้า เป็นสหายกับเจ้ามาหลายปี มาตอนนี้จะมาเรียกข้าเช่นนี้ บอกข้ามาเจ้ากำลังตกหลุมรักเข้าแล้วสินะ”“จื่อหลิงเจ้าอย่าพูดจาเหลวไหล ข้าน่ะ...”“พี่ใหญ่ ท่านพี่ พวกท่านคุยอะไรกันอยู่เพคะ”“อ้อ...หลินเย่ข้ามีอะไรจะบอกเจ้าด้วย คือว่า..”“ก็ได้ๆ เฟิ่งจื่อหลิงเจ้าคนเจ้าเล่ห์ ข้ายอมรับ เจ้าอย่าพึ่งบอกหลินเย่นะ นางหวงหลานผิงอันยิ่งกว่าผู้ใดเสียอีก”“เรื่องนี้น้องรองของเจ้าก็รู้สินะ”“ใช่ นางรู้”“แล้วเหตุใดให้หลินเย่รู้ไม่ได้เล่า”“น้องสามไม่เหมื
พระสนมที่รักของเฟิ่งอ๋อง ตอนที่ 40 สัญญาใต้ดวงดาว (ตอนจบ )
“หม่อมฉันเองก็มีความสุขมากเพคะ ที่พวกเราอยู่กันพร้อมหน้าเช่นนี้ เสียดายที่ท่านพ่อหลานมาไม่ได้”“ใต้เท้าหลานคงต้องรักษาตัวอีกสักพัก เขาตามไปอยู่ที่วัดกับแม่ชีหลานอาจจะทำให้สภาพจิตใจของเขาดีขึ้นมาก็เป็นได้”“ก็หวังว่าจะเป็นเช่นนั้นเพคะ”พวกเขาเข้ามาร่วมวงสนทนาเป็นวงใหญ่เมื่อท่านอ๋องและพระชายามาร่วมด้วยทำให้กลุ่มของพวกเขาเสียงดังกว่าผู้ใดในงานเลี้ยงจนเป็นที่จับตามอง“องค์ชาย หากว่าท่านกลัวว่าฝ่าบาททของชุนฮัวไม่ยกองค์หญิงให้ เช่นนั้นข้าจะเป็นตัวแทนฝ่ายเจ้าบ่าวไปสู่ขอให้ท่านดีหรือไม่”“ท่านอ๋อง พระองค์ตรัสจริงหรือไม่เรื่องนี้กล่าวเล่นๆไม่ได้นะเพราะข้าจริงจังมาก”“ข้าไม่ได้กล่าวเล่นๆ ในเมื่อช่วยให้พวกท่านสมหวังได้เหตุใดจึงจะช่วยไม่ได้กันเล่า ถือโอกาสพาหลินเย่กลับไปเยี่ยมบ้านด้วย ใช่หรือไม่เนี่ยฝาน”“ดี ยอดเยี่ยม ขบวนรถม้าครั้งนี้คงราวกับคาราวานขนส่งสินค้าข้ามแดนเลยกระมังดูจากผู้ที่ร่วมเดินทางแล้วมีมากเหลือเกิน”“เป็นหน้าที่ท่านกับหลงอี้แล้วล่ะที่ต้องดูแลพวกเราตอนเดินทาง ว่าอย่างไรองค์ชายฟงเจ้ายังกลัวอยู่หรือไม่”“หากว่าท่านอ๋องเอ่ยปากขนาดนี้ มีทุกคนช่วยพูด ข้าเชื่อว่างานนี้ฝ่าบาททไม่ยอมก็ต้
พระสนมที่รักของเฟิ่งอ๋อง ตอนที่ 39 ข่าวดีล่าสุด
งานแต่งตั้งพระชายาท่านอ๋องชุดสีแดงสลับขาวปักเลื่อมลายนกยูสีทองบนฉลองพระองค์พร้อมกับเครื่องประดับสีทองถูกสวมลงบนเรือนร่างของพระสนมหยางหลินเย่ เมื่อเกี้ยวจอดอยู่หน้าตำหนักเพื่อมารับพระสนมไปที่ท้องพระโรงเพื่อทำพิธีแต่งตั้งพระชายา “เมื่อขึ้นเกี้ยวนี้ไปกลับเข้ามาอีกครั้งต้องเป็นพระชายาแล้วนะหลินเย่ เจ้าต้องจำเอาไว้ว่าภารกิจหลังจากนี้เจ้ากับท่านอ๋องต้องร่วมใจกันทำเพื่อชาวฉีโจว”“เจ้าค่ะพี่รอง พี่ใหญ่เล่าเพคะ”“พวกเขาไปรออยู่ที่ท้องพระโรงแล้ว เหลือข้ากับผิงอันรอส่งเจ้าที่ตำหนัก”“พี่หญิง”“น้องพี่…วันนี้เจ้างดงามมากจริงๆ ใช้ชีวิตต่อจากนี้ให้ดีเชื่อใจและมั่นใจในกันและกัน เจ้ากับท่านอ๋องคือคู่ที่สวรรค์ลิขิต ไปได้แล้วข้ากับลั่วเจินจะไปรอเจ้าที่ท้องพระโรง”“เจ้าค่ะ”หยางหลินเย่เดินขึ้นเกี้ยวอีกครั้ง ครั้งนี้เป็นพระราชพิธีเพื่อแต่งตั้งนางขึ้นเป็นพระชายา ชุดแดงขาวปักนกยูงสีทองยางลากพื้นเมื่อนางเดินถือหนังสือแต่งตั้งสีทองเดินขึ้นยังท้องพระโรงด้านในนั้นมีเฟิ่งอ๋องที่สวมชุดสีเดียวกันกับนางนั่งที่ประทับรออยู่แล้วเพื่อสวมรัดเกล้าพระชายาให้กับพระชายา เมื่อเดินไปยังหน้าพระที่นั่งที่รายล้อมไปด้วยเหล่าข
พระสนมที่รักของเฟิ่งอ๋อง ตอนที่ 38 บทรักข้ามคืน
หลินเย่กลับมาที่ห้องบรรทมอีกครั้งในตอนค่ำเพื่อเสวยมื้อค่ำกับท่านอ๋อง ซึ่งตอนนี้ทำท่านั่งโกรธอยู่ที่โต๊ะเสวยพร้อมกับสีหน้าเรียบเฉยอย่างที่เขาเคยทำเมื่อเริ่มโกรธ“ท่านอ๋องเพคะ เนื้อไก่นี่อร่อยนะเพคะ พระองค์ลองชิมดูเพคะ”เขาทำเพียงแค่มองและขยับเนื้อไก่นั้นเอาวางไว้ริมชาม คนที่ตักให้ถึงกับขำกับท่าทางของคนตัวโตตรงหน้าที่งอนราวกับเด็กๆพร้อมกับตั้งหน้าตั้งตากินโดยไม่สนใจนาง“ท่านอ๋อง…..”“จื่อหลิง….”หลินเย่งัดไม้ตายสุดท้ายมาเมื่อนางขยับตัวเข้ามาใกล้เขาและจงใจใช้อกอวบแน่นนั้นบดเบียดแขนของเขาอย่างจงใจจนคนที่ถูกยั่วนั้นใบหูเริ่มแดงขึ้น“ท่านพี่….ไม่สนใจหม่อมฉันจริงหรือเพคะ”คำว่า “ท่านพี่” ของนางเกือบทำให้เขาใจอ่อน แม้ว่าจะรีบยกชามข้าวขึ้นมาบดบังรอยยิ้มนั้นเกือบไม่ทันแต่ไม่นานเขาก็กลับมาตีหน้าเฉยชาอีกครั้ง“ข้าจะกินข้าว”“หม่อมฉันคิดว่าพระองค์อยากจะกิน….อย่างอื่นเสียอีก…เฮ้อ เช่นนั้นก็เชิญพระองค์เสวยไปก่อนเถิดเพคะ หม่อมฉันขอตัวไปอาบน้ำก่อน”“จะ…เจ้าไม่กินหรือ…”เสียงที่เริ่มสะอึกเพราะคำว่า “อาบน้ำ” ที่นางบอกทำให้คนฟังคิดไปไกลจนเตลิดแต่ยังไม่เท่ากับสิ่งที่นางกำลังจะทำ“ใช่เพคะ วันนี้ร้อนอบอ้าว
พระสนมที่รักของเฟิ่งอ๋อง ตอนที่ 7 ความจริงที่ไม่เคยรู้
อาจูหันมามองหน้าพระสนมเล็กน้องเมื่อนางเอ่ยเรื่องนี้ขึ้น ด้วยความนึกสงสัยเพราะอาจูเองก็อยู่ด้านนอก ไม่ทันเห็นเหตุการณ์ก่อนหน้านั้น “พระสนม…แม่นางเซียงผู้นั้นกับท่านอ๋องออกศึกด้วยกันตั้งแต่ท่านอ๋องยังเป็นแม่ทัพอยู่เพคะ จะว่าไปแม่นางหลานเองก็เช่นกัน นางรู้สึกชอบท่านอ๋องไม่ต่างกับพี่สาวนาง….!!…”“พี่ส
พระสนมที่รักของเฟิ่งอ๋อง ตอนที่ 6 ความรู้สึกใดกันแน่!!
“เจ้านี่ช่างไร้มารยาทเสียจริง ท่านอ๋องบอกแล้วว่า…”“เจ้าออกไปก่อน”“ได้ยินหรือไม่ ท่านอ๋องบอกให้เจ้าออกไป ยังเสนอหน้ายืนอยู่ทำไมอีก”เฟิ่งจื่อหลิงหันไปมองสตรีที่โวยวายอยู่ด้านหลังเขาอย่างหมดความอดทน“ที่ข้าพูด หมายถึงเจ้าเซียงถงเหยา เจ้าออกไปก่อน”“หม่อมฉัน!! แต่ว่าท่านอ๋องเพคะ”“ออกไป”“ท่านอ๋องเพ
พระสนมที่รักของเฟิ่งอ๋อง ตอนที่ 4 ทำหน้าที่พระสนม
อาจูไม่กล้ามองพระพักตร์ท่านอ๋องพวกนางก้มหน้าและพากันเดินออกไปอย่างรวดเร็ว หลินเย่จะลุกแต่กลับถูกเขากดไหล่ให้นั่งลงพร้อมกับก้มตัวลงมา“ทำไม เจ้าไม่อยากแต้มกลีบดอกไม้ห้ากลีบนี่เพื่อแสดงว่าแต่งงานแล้วงั้นหรือ”หลินเย่เลือกที่จะไม่ตอบ เฟิ่งอ๋องเมื่อเห็นท่าทางอวดดีของคนตรงหน้ายิ่งทำให้เขานึกโมโหนางขึ้นม
พระสนมที่รักของเฟิ่งอ๋อง ตอนที่ 3 เข้าหอสุดระทึก
มือหนากดน้ำหนักลงไปที่แก้มทั้งสองข้างของนาง แต่คนใต้ร่างกลับไม่ร้องออกมาเลยสักนิด สายตายังคงส่งความเกลียดชังให้เขาอย่างไม่หยุดยั้ง“เจ้าคิดว่าข้าอยากแตะต้องตัวเจ้านักงั้นหรือ หึ อย่าคิดว่าทำเช่นนี้แล้วข้าจะหลงกลมารยาของพวกเจ้า พวกเจ้ามันก็แค่จิ้งจอกเจ้าเล่ห์”“ฆ่าข้าเสียสิ ข้ายอมตายดีกว่ายอมถวายตัว
قد تعجبك أيضًا
คุณหนูสามผู้มีสติปัญญาไม่สมประกอบ
ต้นไม้แห้ง33.7K وجهات النظرโทษทีข้าเกิดมาต้องเป็นเมียเอกเท่านั้น
สั่งไม่หยุด126.9K وجهات النظرข้าคือดาวมงคลน้อยหลินลู่ฉี
หิมะที่ปลิดปลิว41.5K وجهات النظرทวงแค้นข้ามกาลเวลา
ชาไทยเย็น35.0K وجهات النظرท่านอ๋องผู้นี้…เป็นของข้า
Selena76 وجهات النظر撤离爱 ลี้ภัยรัก
แป้งหอม390 وجهات النظرข้านี่ล่ะฮูหยินอันดับหนึ่ง
อักษรปรุงรัก104 وجهات النظرเมื่อนางร้ายไม่ต้องการพ่อของลูก
คุณแม่แฝดสาม72 وجهات النظر
