Se connecterPartager
บทที่3 ห้องประชุมลับกับ 4 ไอดอลในดวงใจ
Date de publication:
2026-08-03 21:05:51แสงแดดยามสายลอดผ่านผ้าม่านสีขาว
สาดเข้ามาในห้องประชุมขนาดกลาง บนชั้นสี่ของอาคารสำนักงานใหญ่ บรรยากาศภายในห้อง เงียบสงบและเย็นฉ่ำด้วยเครื่องปรับอากาศ มีเพียงเสียงกระดาษพลิกเบา ๆ และเสียงปากกาขีดเขียนลงบนเอกสาร ใยไหมนั่งอยู่หน้าโต๊ะประชุมตัวใหญ่ เธอสวมเสื้อฮู้ดสีขาวตัวเดิม แต่ถูกจัดคอเสื้อให้เรียบร้อยขึ้น บนโต๊ะตรงหน้าเต็มไปด้วยแฟ้มเอกสาร ตารางการฝึกซ้อมของเทรนนี และตารางงานคร่าวๆ ของค่ายเพลงที่เธอได้รับมอบหมาย ให้ช่วยจัดเตรียม หลังจากรอดพ้น จากสถานการณ์ที่น่าตื่นเต้น ในห้องซ้อมรวมเมื่อเช้า มาได้หวุดหวิด เหตุการณ์เมื่อครู่... เกือบทำให้หัวใจของเธอวายตายคาที่! ตอนที่กันต์ก้าวเข้ามา หยุดยืนอยู่ตรงหน้าเธอ ใยไหมเกือบเผลออุทานเรียกชื่อเขาออกมาด้วยความตกใจ โชคดีที่เทรนเนอร์หนุ่ม เข้ามาขัดจังหวะ และถามไถ่เรื่องตารางซ้อมของแก๊งซุปตาร์เสียก่อน กันต์จึงทำได้เพียง หรี่ตามองเธอ ด้วยความสงสัยแกมเอ็นดู ก่อนจะยอมเดินเลี่ยงออกไปพร้อมกับเพื่อนๆ และตอนนี้ เธอจึงถูกมอบหมายให้ขึ้นมาช่วยงานฝ่ายธุรการชั่วคราว ระหว่างรอการฝึกในรอบถัดไป เพื่อให้เธอได้ผ่อนคลายจากเหตุการณ์เมื่อเช้า "ฟู่... เกือบไปแล้วไหมล่ะใยไหม เกือบโป๊ะแตกตั้งแต่ยังไม่พ้นวันแรกแล้วรอดมาได้ ถือว่าบุญรักษาจริงๆ" เธอพึมพำกับตัวเองเบาๆ พลางยกมือขึ้นทาบอก เพื่อปลอบประโลมจังหวะหัวใจที่ยังคงเต้นรัวไม่เป็นจังหวะ ใยไหมก้มหน้าก้มตาจัดเรียงเอกสารในแฟ้มสีน้ำเงินอย่างตั้งใจ ปากก็ฮัมเพลงฮิตของแก๊งสี่หนุ่มเบาๆ อย่างเพลิดเพลิน ลืมความตึงเครียดไปชั่วขณะ โดยไม่ทันสังเกตเลยว่า... ประตูห้องประชุมที่ปิดสนิท กำลังถูกเปิดออกช้าๆ จากทางด้านนอก แกร๊ก... เสียงบานประตูกระทบวงกบเบาๆ ทำให้ใยไหมชะงัก มือถือกระดาษค้างไว้ เธอเงยหน้าขึ้นมองตามสัญชาตญาณ คิดว่าเป็นพี่ๆ ทีมงาน ที่อาจจะเข้ามาเอาเอกสารเพิ่มเติม แต่ทว่า... ภาพที่ปรากฏตรงหน้า กลับทำให้ดวงตากลมโตของเธอ เบิกกว้างขึ้น ร่างสูงโปร่งของชายหนุ่มทั้งสี่คน... กันต์ พีค ทะเล และธาม เดินเรียงแถวเข้ามาในห้องประชุม ทีละคนอย่างคุ้นเคย สีหน้าของแต่ละคนดูผ่อนคลาย ต่างจากตอนที่อยู่หน้าสื่อ หรือบนเวทีคอนเสิร์ตลิบลับ กลิ่นน้ำหอมราคาแพงจาง ๆ ลอยตามทั้งสี่คนเข้ามาในห้อง ท่ามกลางความเงียบนั้น พวกเขาก้าวเข้ามาข้างในและปิดประตู โดยที่ยังไม่ทันสังเกตเห็นว่า มีเด็กฝึกหน้าใหม่นั่งจัดเอกสารอยู่มุมหนึ่งของโต๊ะประชุมตัวยาว "ให้ตายเถอะ วันนี้แอร์ในห้องซ้อมใหญ่พังโคตรน่าหงุดหงิดเลย แถมผู้จัดการส่วนตัวก็หายหัวไปไหนหมดไม่รู้" พีคบ่น พลางทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้หนังสีดำตัวใกล้ที่สุด ยกมือขึ้นเสยผมสีเข้มของตัวเองอย่างลวกๆ ธามน้องเล็กของกลุ่ม เดินไปหยิบขวดน้ำบนโต๊ะกลางมาเปิดดื่ม ก่อนจะเสริมขึ้นด้วยน้ำเสียงสดใสตามประสา "เอาน่าพี่พีค อย่างน้อยพวกเราก็ได้แอบหนีมาพักผ่อนในห้องประชุมลับนี่ ไม่มีใครมารบกวนด้วย สบายจะตาย" ทะเลยิ้ม พลางเดินไปทิ้งตัวลงนั่งข้างๆ กันต์ ดวงตาคมกวาดมองไปรอบห้องประชุม เพื่อสำรวจความเรียบร้อย ก่อนที่สายตาของเขา จะสะดุดเข้ากับร่างบาง ของเด็กฝึกสาวที่นั่งตัวลีบอยู่ตรงมุมโต๊ะ ทะเลชะงักไปเล็กน้อย คิ้วเรียวขมวดเข้าหากันด้วยความแปลกใจ "เอ๊ะ... เดี๋ยวนะ ตรงนั้นมีคนอยู่นี่" เสียงของทะเล ทำให้เพื่อนร่วมวงอีกสามคน หันมองตามเป็นตาเดียว กันต์ที่กำลังจะหยิบแท็บเล็ต ขึ้นมาดูตารางงาน ชะงักมือค้างไว้กลางอากาศ เขากวาดสายตามองผ่านแว่น ไปยังมุมโต๊ะที่ใยไหมกำลังนั่งตัวแข็งทื่ออยู่ ใยไหมกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก สมองของเธอขาวโพลนไปหมด ในเสี้ยววินาทีนั้น เธออยากจะมุดลงใต้โต๊ะ หนีหายไปเสียเดี๋ยวนี้ ทำไมโชคชะตาถึงกลั่นแกล้งเธอนักนะ หลบหน้าในห้องซ้อมแล้ว ยังอุตส่าห์มาเจอพวกเขาในห้องประชุมส่วนตัวนี้อีก! "อ้าว..." กันต์เป็นฝ่ายเอ่ยทักขึ้นด้วยน้ำเสียงนุ่มทุ้ม กึ่งสงสัยกึ่งคุ้นเคย เจ้าตัวลุกขึ้นยืนเต็มความสูง แล้วก้าวเท้าเดินตรงเข้ามาใกล้โต๊ะที่เธอนั่งอยู่ช้าๆ "ถ้านี่ไม่ใช่ตาฝาด... น้องคนเมื่อเช้านี่นา ทำไมถึงมานั่งหลบมุมอยู่คนเดียวในห้องประชุมนี้ล่ะครับ?" ใยไหมพยายามสูดลมหายใจเข้าลึกๆ เพื่อควบคุมสติ เธอค่อยๆ เงยหน้าขึ้น สบตากกับลีดเดอร์หนุ่ม ส่งยิ้มเจื่อนๆ แล้วตอบด้วย น้ำเสียงที่พยายามทำให้ปกติที่สุด "ส... สวัสดีค่ะพี่ๆ พอดีหนูได้รับมอบหมายจากเทรนเนอร์ให้ขึ้นมาช่วยจัดเอกสารส่วนนี้บนห้องประชุมค่ะ ไม่คิดว่าพวกพี่จะเข้ามา..." คำพูดที่หลุดออกมาจากปากของใยไหม ทำให้สี่หนุ่มชะงักไปนิด ท่าทางเก้ๆ กังๆ และน้ำเสียงที่คุ้นหูอย่างประหลาดนั้น ทำให้พีคที่เดินตามหลังกันต์มาติดๆ หรี่ตามองพินิจพิเคราะห์อย่างละเอียด พีคก้าวเข้ามาใกล้โต๊ะอีกนิด โน้มตัวลงเล็กน้อย แล้วจ้องมองใบหน้าของใยไหม ที่พยายามซ่อนอยู่ใต้ฮู้ดสีขาว ดวงตากลมโตและท่าทางแบบนั้น... ยิ่งมองก็ยิ่งคุ้นตา เหมือนเคยเห็นที่ไหนสักแห่ง "เดี๋ยวนะ..." พีคพึมพำเบาๆ ขมวดคิ้วมุ่น “น้องเคยมางานของพวกพี่หรือเปล่า” ทะเลเดินตามมาสมทบ ดวงตาคมประกายระยับด้วยความเฉลียวฉลาด เขาจ้องมองใยไหมตั้งแต่หัวจรดเท้า ก่อนจะอุทานเบาๆ ออกมาอย่างนึกขึ้นได้ “พี่ว่าเคยเห็นที่ไหนนะ” ทะเลหันไปสบตากับกันต์ที่ยืนอยู่ข้างๆ “ผมจำได้ว่ามีแฟนคลับคนหนึ่งถือกล้องเลนส์ยาวเหมือนกัน…” “เห็นแทบทุกงานเลย” ทันทีที่ทะเลพูดจบ ประโยคนั้นก็ราวกับสายฟ้าแลบที่ผ่าลงกลางใจของใยไหม! ใบหน้าขาวเนียนของเธอซีดลงทันที หัวใจหล่นไปอยู่ตาตุ่ม มือเล็กๆ ที่วางอยู่บนตัก กำแน่นเข้าหากันโดยอัตโนมัติ ตายแน่ๆ ... พวกเขาจำเธอได้! นี่เธอแสดงพิรุธชัดเจนขนาดนั้นเลยเหรอเนี่ย! กันต์หรี่ตามองเด็กฝึกสาวตรงหน้า รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ปรากฏขึ้นบนมุมปากอย่างปิดไม่มิด กันต์หัวเราะเบา ๆ “หรือว่า…พี่เคยเจอน้องตามงานบ่อย ๆ ใช่ไหม” ธามที่ยืนฟังอยู่ข้างหลัง รีบเดินเข้ามาใกล้ “ถ้าใช่จริงนี่ โลกกลมมากเลยนะ” ใยไหมนั่งหน้าแดง ด้วยความเขินปนความตื่นเต้น เธอยกมือขึ้นโบกปฏิเสธพัลวัน น้ำเสียงตะกุกตะกักจนแทบจับใจความไม่ได้ “เอ่อ…หนูเคยไปงานอยู่บ้างค่ะ” ใยไหมตอบพร้อมหัวเราะแห้ง ๆ แต่พยายามทำเป็นเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น แม้จะรู้ว่าหลักฐานชัดขนาดนี้ คงไม่มีทางปฏิเสธได้พ้น พีคหัวเราะลั่นห้องด้วยความชอบใจ เขาตบโต๊ะเบาๆ อย่างสนุกสนาน “ยิ่งดูก็ยิ่งคุ้นนะ” ทำให้บรรยากาศในห้องประชุมที่เคยตึงเครียดกลายเป็นความสนุกสนาน และเป็นกันเองขึ้นมาในพริบตาเดียว กันต์ยืนกอดอกมองเด็กฝึกสาวตรงหน้า ด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความอบอุ่น กันต์ยิ้มบาง ๆ “ไม่ต้องเกร็งหรอก” ทำเอาใยไหมแทบละลายคาเก้าอี้ แก้มทั้งสองข้างแดงระเรื่อลามไปจนถึงใบหู เธอพยายามก้มหน้าซ่อนความเขินอายเอาไว้ แต่รอยยิ้มที่อยู่บนมุมปาก ก็ฟ้องชัดเจนว่าเธอมีความสุขมากแค่ไหน ทะเลหัวเราะเบาๆ อย่างอ่อนโยน พลางเอื้อมมือมาหยิบแฟ้มเอกสารบนโต๊ะขึ้นมาดูผ่านๆ เพื่อเปลี่ยนบรรยากาศไม่ให้เธอกดดันเกินไป “ต่อให้เคยเป็นแฟนคลับจริง ๆ ก็ไม่ต้องกังวล” ใยไหมเงยหน้าขึ้นมองพวกเขาทั้งสี่คน ด้วยความรู้สึกซาบซึ้ง และโล่งใจอย่างบอกไม่ถูก แม้ว่าพวกเขาจะเริ่มสงสัยว่าเธอเคยเป็นแฟนคลับ แต่กลับไม่มีใครหัวเราะเยาะ หรือทำให้เธอรู้สึกอึดอัด ตรงกันข้าม… พวกเขากลับต้อนรับเธอ อย่างอบอุ่นเกินกว่าที่เธอเคยจินตนาการไว้ กันต์ยิ้มบาง ๆ ก่อนจะพูดขึ้นเป็นคนสุดท้าย “ตั้งใจฝึกนะ” “หวังว่าสักวันหนึ่ง…” เขาเว้นจังหวะเล็กน้อย ก่อนยิ้มให้เธออีกครั้ง “เราจะได้ร่วมงานกันจริง ๆ” คำพูดเพียงไม่กี่คำ กลับทำให้หัวใจของใยไหมเต้นแรง เธอรีบพยักหน้ารับ พร้อมรอยยิ้มที่ปิดเอาไว้แทบไม่อยู่ “ค่ะ…” “หนูจะตั้งใจฝึกค่ะ” ทั้งสี่คนยิ้มตอบ ก่อนเดินออกจากห้องประชุมไป เสียงประตูปิดลงเบา ๆ ห้องทั้งห้องกลับมาเงียบอีกครั้ง ใยไหมยกมือแตะแก้มตัวเอง ที่ยังร้อนผ่าวไม่หาย ก่อนจะหัวเราะออกมาเบา ๆ “นี่เรา…” “ได้คุยกับพวกพี่เขาจริง ๆ แล้ว” เธอไม่รู้เลยว่า… ในขณะที่ตัวเองกำลังมีความสุขกับความฝันที่เป็นจริง อีกมุมหนึ่งของอาคารสำนักงานใหญ่ ชายคนหนึ่งกำลังจ้องมองภาพจากกล้องวงจรปิด ที่หยุดค้างอยู่บนใบหน้าของใยไหม ชายคนนั้นใช้นิ้วลูบผ่านภาพใบหน้าของใยไหมบนหน้าจอช้า ๆ ก่อนจะยิ้มมุมปาก “ในที่สุด…” “ก็เข้ามาจนได้” หน้าจอดับลง พร้อมกับความเงียบที่ชวนอึดอัด ไม่มีใครรู้เลยว่า… เด็กฝึกหน้าใหม่ที่เพิ่งก้าวเข้ามาในบริษัท กำลังจะทำให้ชีวิตของใครหลายคน เปลี่ยนไปตลอดกาล และการก้าวเข้ามาในบริษัทครั้งนี้ อาจไม่ใช่เพียงจุดเริ่มต้นของความฝัน แต่อาจเป็น… จุดเริ่มต้นของความลับและอันตรายที่เธอไม่เคยคาดคิด
Dernier chapitre
พรางฐานะมาพบรัก บทที่30 บทส่งท้าย : มิตรภาพ รอยยิ้มและปฐมบทใหม่
กาลเวลาหมุนผ่านไปราวกับสายน้ำที่ไม่เคยหยุด ภาพบรรยากาศความสำเร็จในค่ำคืนวันเดบิวต์ของใยไหมกลายเป็นหนึ่งในหน้าประวัติศาสตร์อันงดงามที่สุดของค่าย Pattanasiri Entertainmentหลายเดือนหลังจากค่ำคืนเดบิวต์…เสียงเพลงของเธอยังคงติดชาร์ตอันดับหนึ่งติดต่อกันหลายสัปดาห์และชื่อของ ‘Yaimai’ ก็กลายเป็นศิลปินเดี่ยวหญิงแถวหน้าของวงการเพลงไทยที่ใครๆต่างก็จับตามองทว่า... สิ่งที่ล้ำค่าและงดงามยิ่งกว่าความสำเร็จบนยอดชาร์ตเพลงหรือชื่อเสียงเงินทอง ก็คือ "ความสัมพันธ์" ที่ลงตัวและมั่นคงที่สุดตัดภาพมาที่ปัจจุบัน ณ ห้องพักส่วนตัวชั้นบนสุดของตึกบรรยากาศแสนอบอุ่นและคุ้นเคยยังคงอยู่เช่นเดิม โซฟาตัวยาวตัวเดิมถูกใช้เป็นที่นั่งพักผ่อนหลังจากที่ทุกคนต้องลุยงานกันอย่างหนักหน่วง ใยไหมในชุดเสื้อเชิ้ตลำลองสบายๆกำลังนั่งตรวจตารางงานโปรเจกต์เพลงใหม่ของวงบอยแบนด์รุ่นพี่ทั้งสี่คนด้วยสีหน้ายิ้มแย้มเสียงหัวเราะครื้นเครงของ กันต์ พีค ธามและทะเลดังขึ้น เมื่อทะเลแกล้งแย่งขนมในมือของพีคจนเด็กหนุ่มต้องโวยวายเสียงดังลั่นห้อง บรรยากาศเหล่านี้ไม่มีความอึดอัด ไม่มีความหวาดระแวง และไม่มีความรักแบบหนุ่มสาวหลงเหลืออยู่อ
พรางฐานะมาพบรัก บทที่29 เวทีแรกที่เปล่งประกาย
เสียงกรี๊ดและเสียงปรบมือจากแฟนคลับนับพันชีวิตในฮอลล์จัดแสดงคอนเสิร์ตใจกลางเมืองดังกระหึ่มขึ้นทันทีที่แสงไฟสปอตไลท์สีขาวนวลสาดส่องลงตรงกลางเวที เผยให้เห็นร่างบางในชุดเดรสยาวสีขาวระยิบระยับราวกับเจ้าหญิงแห่งเสียงเพลง ใยไหมยืนถือไมโครโฟนอยู่เบื้องหน้า ท่ามกลางทะเลป้ายไฟสีสันสดใสที่โบกสะบัดไปมาด้วยความตื่นเต้นแม้ว่านี่จะเป็นครั้งแรกในชีวิตที่เธอต้องก้าวขึ้นมายืนบนเวทีใหญ่ในฐานะ "ศิลปินเดี่ยว" แทนที่จะเป็นโปรดิวเซอร์ผู้คอยอยู่เบื้องหลังความสำเร็จของคนอื่น แต่ความตื่นเต้นประหม่าที่เคยมีกลับมลายหายไปจนหมดสิ้น เมื่อสายตาของเธอกวาดมองออกไปเห็นรอยยิ้มและแววตาแห่งความภาคภูมิใจจากผู้คนที่นั่งอยู่บริเวณแถวหน้าสุดของฮอลล์ณ ที่นั่งวีไอพีแถวแรก... คุณธนาประธานใหญ่แห่งตระกูลพัฒนศิริและเป็นคุณพ่อของเธอกำลังนั่งอมยิ้มกว้างด้วยความภาคภูมิใจ ดวงตาของชายสูงวัยเอ่อคลอไปด้วยหยาดน้ำตาแห่งความตื้นตัน มือข้างหนึ่งยกขึ้นปรบมือให้ลูกสาวหัวแก้วหัวแหวนอย่างสุดแรงในวินาทีนี้ท่านยิ่งมั่นใจว่า ใยไหมเกิดมาเพื่อเส้นทางนี้จริงๆเธอกลายเป็นผู้หญิงที่งดงาม ทรงพลัง และเปล่งประกายเจิดจรัสที่สุดบนเวทีและถัดจากค
พรางฐานะมาพบรัก บทที่28 การเดบิวต์ในฐานะศิลปินเดี่ยว
แสงไฟนีออนยามค่ำคืนของกรุงเทพสะท้อนผ่านกระจกใสบานใหญ่ของห้องซ้อมดนตรีชั้นบนสุด ณ ตึก Pattanasiri Entertainment เสียงจังหวะดนตรีแนวป๊อปผสมผสานกับเสียงร้องใสอันทรงพลังก้องกังวานไปทั่วห้อง ร่างบางในชุดลำลองกำลังยืนจับไมโครโฟน ถ่ายทอดความรู้สึกทั้งหมดผ่านบทเพลงที่เธอเป็นคนลงมือแต่งขึ้นด้วยตัวเองจากก้นบึ้งของหัวใจ แปะ แปะ แปะ! เสียงปรบมือดังขึ้นพร้อมกับเสียงผิวปากแซวอย่างอารมณ์ดีจากมุมห้อง ทำให้ใยไหมต้องหยุดร้องแล้วหันไปมองด้วยรอยยิ้ม "โอโห...ยัยตัวแสบ” “ร้องเพลงเก่งขึ้นเป็นกองเลยนะเนี่ย” “แบบนี้พวกพี่ที่เป็นศิลปิน” “คงต้องกลัวเธอมาแย่งตำแหน่งซะแล้วมั้ง!" ทะเลเอ่ยแซวขึ้นด้วยรอยยิ้มทะเล้นตามสไตล์ ขณะที่เดินถือแก้วน้ำอุ่นเข้ามาส่งให้เธอ ใยไหมรับแก้วน้ำมาดื่มแก้คอแห้ง ก่อนจะค้อนขวับใส่หนุ่มกวนประสาท "พูดอะไรแบบนั้นคะพี่ทะเล” “หนูเพิ่งจะหัดแต่งเพลงและฝึกร้องอย่างจริงจังไม่นานเอง จะเอาอะไรไปสู้ศิลปินระดับท็อปของประเทศอย่างพวกพี่ล่ะคะ" "สู้ได้สิ...เพราะเสียงของเธอไม่ได้มีดีแค่เทคนิค” “แต่มันเต็มไปด้วยความจริงใจและความรู้สึกที่กลั่นออกมาจากข้างในจริงๆ
พรางฐานะมาพบรัก บทที่27 บทสรุปความรัก : การเลือกหรือปล่อยวาง
สายลมยามเย็นพัดผ่านระเบียงดาดฟ้าของตึก Pattanasiri Entertainment เบาๆ เส้นผมสีน้ำตาลเข้มของ ใยไหมปลิวไสวไปตามแรงลม ขณะที่เธอกำลังยืนมองภาพกรุงเทพเบื้องล่างที่เริ่มเปิดไฟระยิบระยับต้อนรับค่ำคืนใหม่ ความคิดและเรื่องราวตลอดหลายสัปดาห์ที่ผ่านมาไหลย้อนกลับเข้ามาในหัวการได้พูดคุยกับกันต์ พีค ธามและทะเลทีละคน ทำให้เธอได้รับฟังความรู้สึกที่จริงใจและซื่อตรงจากพวกเขาทั้งสี่คนอย่างลึกซึ้ง ทุกๆถ้อยคำ ทุกๆสัมผัส และทุกๆแววตาเต็มไปด้วยความห่วงใยและการปกป้องที่กลั่นกรองออกมาจากหัวใจจริงๆทว่า... ยิ่งเธอได้รับความรักที่ยิ่งใหญ่และหนักแน่นจากพวกเขามากเท่าไหร่ หัวใจดวงน้อยๆของเธอกลับไม่ได้รู้สึกโล่งใจหรือพองโตอย่างที่ควรจะเป็นเลยกลับกัน... มันมีความอึดอัดบางอย่างที่ซ่อนอยู่ลึกๆ ความรู้สึกเหมือนทุกคนพยายามฝืนข้ามผ่านขอบเขตธรรมชาติของตัวเอง เพื่อหาจุดลงตัวที่ประนีประนอมที่สุดสำหรับทุกคน‘พวกเราพร้อมที่จะดูแลเธอ เดินเคียงข้างเธอ และสร้างอนาคตไปด้วยกัน ทั้งห้าคน... แบบนี้นี่แหละ’คำพูดของธามในวันนั้น และรอยยิ้มของกันต์ พีค และทะเล ยังคงก้องอยู่ในโสตประสาท มันเป็นทางออกที่ดูสวยงามและแสนวิเศ
พรางฐานะมาพบรัก บทที่26 การเคลียร์ใจทีละคน
แม้หนุ่มๆทั้งสี่จะยืนยันว่าพร้อมก้าวข้ามกรอบความสัมพันธ์เดิมๆ แต่เธอรู้ดีว่าความรักไม่ใช่เรื่องของการตกลงกันเพียงครั้งเดียว หากยังมีความรู้สึกบางอย่างที่ไม่ได้พูดออกมา มันอาจกลายเป็นปัญหาในอนาคตได้ ด้วยเหตุนี้ ตลอดสัปดาห์ต่อมา ใยไหมจึงนัดพูดคุยกับพวกเขาทีละคน เพื่อเคลียร์ความรู้สึกให้ชัดเจน การพูดคุยครั้งที่หนึ่ง: กันต์ — พี่ชายผู้ปกป้องและเสาหลักของหัวใจ สถานที่นัดหมายคือห้องทำงานส่วนตัวของกันต์ในช่วงดึกที่เงียบสงบ แสงไฟสีส้มสลัวส่องกระทบกรอบแว่นสายตาของลีดเดอร์หนุ่ม ขณะที่เขากำลังนั่งเซ็นเอกสารกองโต ใยไหมเดินถือแก้วชาอุ่นๆ เข้าไปวางตรงหน้าเขาอย่างเบามือ กันต์เงยหน้าขึ้นมองหญิงสาว รอยยิ้มบางๆที่แสนอบอุ่นปรากฏขึ้นบนมุมปากทันที "ยังไม่กลับอีกเหรอโปรดิวเซอร์คนเก่ง ดึกมากแล้วนะ" "หนูมีเรื่องอยากคุยกับพี่กันต์ค่ะ..." หญิงสาวเอ่ยด้วยน้ำเสียงจริงจังพลางลากเก้าอี้มานั่งลงฝั่งตรงข้าม กันต์วางปากกาในมือลงทันที เขาสบตากลับด้วยแววตาที่นิ่งสงบและเปิดกว้าง "เรื่องวันนั้นใช่ไหม? ว่ามาสิ พี่ฟังอยู่" ใยไหมสูดหายใจเข้าลึกๆ ก่อนจะเอ่ยความในใจออกมา “สำหรับหนู พี่กันต์ไ
พรางฐานะมาพบรัก บทที่25 ความสัมพันธ์
แม้หนุ่มๆทั้งสี่จะยืนยันว่าพร้อมก้าวข้ามกรอบความสัมพันธ์เดิมๆ แต่เธอรู้ดีว่าความรักไม่ใช่เรื่องของการตกลงกันเพียงครั้งเดียว หากยังมีความรู้สึกบางอย่างที่ไม่ได้พูดออกมา มันอาจกลายเป็นปัญหาในอนาคตได้ ด้วยเหตุนี้ ตลอดสัปดาห์ต่อมา ใยไหมจึงนัดพูดคุยกับพวกเขาทีละคน เพื่อเคลียร์ความรู้สึกให้ชัดเจน การพูดคุยครั้งที่หนึ่ง: กันต์ — พี่ชายผู้ปกป้องและเสาหลักของหัวใจ สถานที่นัดหมายคือห้องทำงานส่วนตัวของกันต์ในช่วงดึกที่เงียบสงบ แสงไฟสีส้มสลัวส่องกระทบกรอบแว่นสายตาของลีดเดอร์หนุ่ม ขณะที่เขากำลังนั่งเซ็นเอกสารกองโต ใยไหมเดินถือแก้วชาอุ่นๆ เข้าไปวางตรงหน้าเขาอย่างเบามือ กันต์เงยหน้าขึ้นมองหญิงสาว รอยยิ้มบางๆที่แสนอบอุ่นปรากฏขึ้นบนมุมปากทันที "ยังไม่กลับอีกเหรอโปรดิวเซอร์คนเก่ง ดึกมากแล้วนะ" "หนูมีเรื่องอยากคุยกับพี่กันต์ค่ะ..." หญิงสาวเอ่ยด้วยน้ำเสียงจริงจังพลางลากเก้าอี้มานั่งลงฝั่งตรงข้าม กันต์วางปากกาในมือลงทันที เขาสบตากลับด้วยแววตาที่นิ่งสงบและเปิดกว้าง "เรื่องวันนั้นใช่ไหม? ว่ามาสิ พี่ฟังอยู่" ใยไหมสูดหายใจเข้าลึกๆ ก่อนจะเอ่ยความในใจออกมา “สำหรับหนู พี่กันต์ไ
Vous vous intéresseriez aussi à
พิษรักรุ่นพี่เลว
อโดนิส11.0K VuesSo bad พี่ชายข้างบ้าน
Tiwa194.8K Vuesล่ามรักพี่ว๊ากสุดโหด
Lucypan_14.6K VuesMyDear วิศวะเพลย์บอย NC18+
เรนเดียร์ B-5214.8K VuesBAD GUY ร้ายคลั่งรัก
RiTAA2.5K VuesJDai Engineer เกียร์ฝังรัก
Baby_Snow2.1K Vuesบำบัดรัก บอดี้การ์ดหัวใจ
Siratha214 VuesSecret คุณอาที่แปลว่ารัก
Tiwa502 Vues
