Lahat ng Kabanata ng พรางฐานะมาพบรัก: Kabanata 1 - Kabanata 10

กลิ่นอายของความชื้นหลังฝนตกยังคงหลงเหลืออยู่บนถนนสายหลักของกรุงเทพท้องฟ้ายามเช้าในวันใหม่เป็นสีเทาอ่อน สลับกับแสงแดดอ่อนๆ ที่พยายามส่องทะลุผ่านกลุ่มเมฆหนาทึบ ตึกสำนักงานใหญ่ของ พัฒนศิริกรุ๊ป ซึ่งเชื่อมต่อกับอาคารฝึกซ้อมของค่ายเพลงในเครือ ตั้งตระหง่านอยู่ใจกลางย่านธุรกิจตัวอาคารกระจกใสสะท้อนภาพท้องฟ้าและผู้คนที่กำลังเร่งรีบเดินขยับไปตามจังหวะชีวิตของเมืองหลวงที่หน้าประตูทางเข้าตึกฝึกซ้อมหญิงสาวร่างบางในชุดเสื้อฮู้ดสีขาว Oversize สวมกางเกงยีนส์ขายาวสบายๆ และสะพายเป้ใบโตไว้บนหลัง เงยหน้าขึ้นมองป้ายชื่อค่ายเพลงที่ติดอยู่เหนือประตูทางเข้าอย่างชั่งใจหัวใจของเธอกำลังเต้นรัวระรัว ไม่ใช่เพราะความกลัว แต่เป็นเพราะความตื่นเต้นระคนดีใจที่ในที่สุดเธอก็เดินทางมาถึงจุดนี้ได้เสียที... จุดเริ่มต้นของการเป็นเด็กฝึกหัดอย่างเต็มตัวใยไหมสูดหายใจเข้าลึกๆ เพื่อเรียกความมั่นใจให้กับตัวเอง ก่อนจะยกมือขึ้นจัดฮู้ดให้เข้าที่แล้วก้าวเท้าเดินผ่านประตูอัตโนมัติเข้าไปข้างในบรรยากาศภายในล็อบบี้ของตึกฝึกซ้อมกว้างขวางและดูทันสมัย ผู้คนเดินสวนกันไปมาวุ่นวาย ทั้งทีมงานเบื้องหลัง สไตล์ลิสต์ ผู้จั

แสงแดดยามบ่ายสาดส่องทะลุกระจกใสของตึกฝึกซ้อม ใยไหมยืนหอบหายใจอย่างเหน็ดเหนื่อยอยู่หน้ากระจกบานใหญ่ เหงื่อเม็ดเล็กผุดเต็มกรอบหน้าหวาน เส้นผมที่เคยจัดทรงมาอย่างเรียบร้อยหลุดลุ่ยเปียกชื้นแนบข้างแก้มเสียงเพลงบีทฮิปฮอปหนักหน่วงยังคงดังก้องอยู่ในห้องซ้อมรวม เทรนเนอร์หนุ่มยืนกอดอกมองการเคลื่อนไหวของเด็กฝึกแต่ละคนด้วยสายตาดุดัน"หนึ่ง สอง สาม สี่! เปลี่ยนท่า! ทรงตัวให้ดีสิใยไหม ขาเธอแกว่งไปแล้ว!" เสียงเทรนเนอร์ตะโกนลั่นห้องเพื่อเตือนสติใยไหมรีบสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ปรับจังหวะการเคลื่อนไหวร่างกายให้กลับมาเข้าที่เข้าทางทันที แม้ร่างกายจะเริ่มล้าจากการซ้อมติดต่อกันนานหลายชั่วโมง แต่ในใจเธอกลับเต็มไปด้วยแรงฮึดสู้ ไม่ยอมแพ้เด็ดขาด เพราะนี่คือเส้นทางที่เธอเลือกเดินด้วยตัวเองตลอดหนึ่งสัปดาห์ที่ผ่านมา ชีวิตในฐานะเทรนนีหน้าใหม่ของใยไหมไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบอย่างที่ใครหลายคนคิด การซ้อมร้องและเต้นอย่างหนักตั้งแต่เช้าจรดค่ำทำให้กล้ามเนื้อระบมไปหมดทุกสัดส่วน ร่างกายเต็มไปด้วยรอยฟกช้ำจางๆ จากการล้มลุกคลุกคลานระหว่างฝึกท่าเต้นยากๆแต่นั่น…ไม่ใช่ปัญหาใหญ่เท่ากับ…"สายตาของคนรอบข้าง"ตั้งแ

แสงแดดอ่อนยามเย็นลอดผ่านผ้าม่านโปร่งสีครีมของห้องซ้อมเต้นส่วนตัวบนชั้นห้า บรรยากาศภายในห้องเงียบสงบลงหลังจากเสียงเพลงบีทหนักๆ หยุดบรรเลงลง เหล่าเทรนนีคนอื่นๆ ทยอยกันเดินออกไปพักผ่อนด้านนอกจนหมด เหลือเพียงร่างบางของใยไหม ที่ยังคงยืนหอบหายใจอยู่หน้ากระจกบานใหญ่ หยาดเหงื่อไหลย้อยตามกรอบหน้าหวาน เสื้อฮู้ดสีขาวตัวโปรดเปียกชื้นแนบแผ่นหลังเธอยกมือขึ้นปาดเหงื่อออกจากหน้าผากลวกๆ พลางถอนหายใจออกมาด้วยความเหนื่อยล้า วันนี้เป็นการซ้อมที่หนักหน่วงที่สุดในรอบสัปดาห์ ทั้งท่ายากจังหวะเพลงที่เร็วขึ้น และสายตาจับผิดของคุณภพที่ยังคงวนเวียนอยู่ในหัว ทำให้เธอรู้สึกสมองล้าไปหมดแอ๊ด...เสียงเปิดประตูดังแผ่วเบา พร้อมกับกลิ่นน้ำหอมคุ้นจมูกที่ลอยเข้ามาใยไหมสะดุ้งเล็กน้อย ชำเลืองมองผ่านเงาสะท้อนในกระจกด้วยความตกใจร่างสูงโปร่งของชายหนุ่มสี่คน... กันต์ พีค ทะเล และธาม เดินเรียงแถวเข้ามาในห้องซ้อมอย่างคุ้นเคย สีหน้าของแต่ละคนดูผ่อนคลาย ต่างจากภาพลักษณ์ซุปตาร์ระดับประเทศที่ปรากฏต่อหน้าสื่อมวลชนลิบลับ"โอโหน้องใยไหมซ้อมหนักขนาดนี้”“เดี๋ยวก็ได้เดบิวต์ก่อนพวกพี่แน่เลยมั้งเนี่ย" ธามน้องเล็กจอม

ความมืดมิดของค่ำคืนภายในอาคารสำนักงานใหญ่ 'Pattanasiri Entertainment' เริ่มแผ่ขยายตัวออกไปราวกับม่านหมอกอันหนาทึบ แสงไฟนีออนตามทางเดินทอดยาวเป็นสีส้มสลัว บรรยากาศเงียบสงบจนได้ยินเสียงลมหายใจของตัวเอง ใยไหมยืนตัวแข็งทื่ออยู่หลังตู้เก็บของเอกสารในห้องซ้อมเต้นชั้นสาม ดวงตากลมโตเบิกกว้างด้วยความหวาดกลัวสุดขีด มือเล็กกำกระดาษโน้ตคำขู่ในกระเป๋าเสื้อฮู้ดแน่นจนยับยู่ยี่เสียงฝีเท้าหนักแน่นที่ก้าวเข้ามาใกล้เรื่อยๆ เปรียบเสมือนเสียงนาฬิกาดิจิทัลที่กำลังนับถอยหลังสู่ความตาย ร่างสูงในชุดช่างเทคนิคสวมหมวกแก๊ปสีดำอำพรางใบหน้า หยุดยืนนิ่งอยู่ที่หน้าประตูห้องซ้อมที่แง้มเปิดอยู่ครึ่งหนึ่ง เงาทอดยาวทาบทับลงบนพื้นห้องราวกับมัจจุราชที่กำลังคุกคามเหยื่อในกรงขังแอ๊ด...เสียงผลักประตูดังขึ้นเบาๆ มือภายใต้ถุงมือสีดำยื่นเข้ามาผลักบานประตูให้เปิดกว้างขึ้น สายตาคมกริบภายใต้ปีกหมวกแก๊ปกวาดมองไปทั่วห้องซ้อมที่มืดสลัว ทว่าในจังหวะเสี้ยววินาทีนั้นเอง เสียงโทรศัพท์มือถือในกระเป๋ากางเกงของเขาก็ดังครืดคราดขึ้นมาทำลายความเงียบชายคนนั้นชะงักไปเล็กน้อย เขาก้มลงมองหน้าจอโทรศัพท์ ขมวดคิ้วมุ่นด้วยความขัด

แสงแดดยามเช้าสาดส่องผ่านผ้าม่านโปร่งสีขาวเข้ามาภายในห้องพักเทรนนีของตึกสำนักงานใหญ่ 'Pattanasiri Entertainment' บรรยากาศยามสายควรจะเป็นช่วงเวลาที่สดใสและเต็มไปด้วยพลังงานของการฝึกซ้อม แต่ภายในใจของใยไหม กลับเต็มไปด้วยความอึดอัด หดหู่ และความรู้สึกผิดที่สุมแน่นราวกับมีก้อนหินขนาดใหญ่กดทับหน้าอกอยู่เธอนั่งกอดเข่าอยู่บนโซฟาตัวเดิม สายตากลมโตเหม่อมองออกไปนอกกระจกใส เบื้องล่างคือความวุ่นวายของเมืองกรุง แต่สิ่งที่วนเวียนอยู่ในสมองของเธอเวลานี้ กลับไม่ใช่เรื่องท่วงท่าการเต้นหรือเนื้อร้องของเพลงใหม่ที่จะต้องขึ้นสเตจในอีกไม่กี่สัปดาห์ข้างหน้าแต่มันคือ... "ความลับ" ที่เธอเลือกจะปิดบังพวกเขาทั้งสี่คนภาพเหตุการณ์เมื่อคืนก่อนยังคงชัดเจนอยู่ในความทรงจำ วันนั้น... ตอนที่เธอยอมรับความจริงครึ่งหนึ่งว่าพ่อของเธอเป็นประธานบริษัทนี้ แววตาของกันต์ พีค ทะเล และธาม ที่มองมาเต็มไปด้วยความเข้าใจ ความห่วงใย และพร้อมที่จะปกป้องเธอด้วยชีวิต โดยที่พวกเขาไม่มีทางรู้เลยว่า...ความจริงที่เธอยังคงปกปิดเอาไว้ มันยิ่งใหญ่และอันตรายกว่าที่พวกเขาจินตนาการไว้หลายร้อยเท่าเธอกำลังหลอกลวงคนที่กำลังเอาช