เข้าสู่ระบบภคมณเชิดหน้าบอก “ทำไมต้องร้องด้วย แค่รู้สึกเสียใจนิดหน่อยที่พี่ธีร์มีทั้งเมียและลูกอะ แต่ก็นะ... ฉันทำใจได้ตั้งแต่รู้ว่าเขามีแฟนแล้วแหละ”“ทำใจได้กะผี! แกน่ะ รู้ว่าพี่ธีร์มีแฟนแล้วก็ยังเผลอตัวตกหลุมรักเขาอีกแล้วใช่มั้ยล่ะ” รจนาส่ายหน้าพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนใจ “แบบนี้คนดีๆ ที่พวกฉันหาให้จะเอายังไงต่อล่ะ เฮ้อ!”ถูกเพื่อนโยนความจริงใส่หน้าอย่างนี้ คนไม่ยอมรับความจริงก็ฝืนทำเป็นไม่รู้สึกอะไรไม่ไหวอีกต่อไป“แง! ทำไงได้ ฉันห้ามตัวเองไม่ได้นี่!” พูดแล้วน้ำตาก็คลอ“โธ่เอ๊ย”“พวกแก... ฮือ!”พรชีวาส่ายหน้ามองสามสาวที่โผเข้ากอดกันกลม โดยมีมัลลิกาถูกเบียดอยู่ตรงกลาง ยายหนูคงคิดว่าแม่ๆ จะเล่นกอดกัน เลยไม่ร้องสักแอะ พอสามสาวคลายกอดออกจากกัน เธอจึงเดินไปอุ้มเอายายหนูออกมานั่งมองอยู่ข้างๆ แทนเมื่อลูกสาวถูกอุ้มออกไปแล้ว รจนาจึงพูดปลอบภคมณต่อ “แกก็อย่าเสียใจไปเลย พี่ธีร์อายุปูนนี้แล้วนะ จะมีเมียมีลูกก็เป็นเรื่องปกติ”"นั่นสิ" ประวีร์พยักหน้าเห็นด้วยทันที “ตอนที
“นี่เรื่องจริงเหรอ! บังเอิญมาก” คุณรุจีมีสีหน้านึกไม่ถึงจริงๆ ในหัวมีความทรงจำเรื่องน่ารักๆ ของลูกชายสมัยเป็นวัยรุ่นเต็มไปหมด หนึ่งในนั้นคือเรื่อง ‘เค้ก’ นี่ละตอนนั้นธีร์มักจะกลับบ้านพร้อมเค้กกล่องเล็กเป็นประจำ บอกว่าน้องที่โรงเรียนให้มา ใครขอชิมก็ไม่ยอมให้แตะสักคำ ห่วงยังกับอะไร คนที่บ้านยังคิดว่าคนให้มาต้องเป็นสาวคนสำคัญแน่ แต่ธีร์กลับบอกว่าเป็นแค่น้องที่เอ็นดูเท่านั้น พอเขาเรียนจบจากโรงเรียนนั้น เค้กกล่องเล็กก็หายไป พอมาเห็นมันอีกครั้ง คุณรุจีก็อดตื่นเต้นไม่ได้จริงๆ ท่านมองเค้กทีมองหน้าลูกชายที“นี่ผ่านมากี่ปีแล้ว น้องเขายังเอาเค้กมาให้พี่ธีร์อีกเหรอเนี่ย ว้าว!”คนเป็นแม่คิดอะไร ทำไมธีร์จะไม่รู้ จึงเอ่ยชี้แจง “ไม่ใช่อย่างที่แม่คิดหรอกครับ พอดีเมื่อวานรถของพายเสีย ผมช่วยแก้ปัญหาให้ พายเลยทำเค้กมาขอบคุณ ก็เท่านั้นเอง”คุณรุจีไม่สนใจสิ่งที่เขาบอกเลย ยังถามต่อ “ก่อนมาซื้อบ้านหลังนี้ ธีร์รู้มั้ย ว่าน้องเขาอยู่บ้านติดกัน”“ไม่รู้ครับ เราไม่ได้ติดต่อกันตั้งแต่ผมไปเรียนเมืองนอกแล้ว&rdquo
ธีร์เดินกลับมาจากอีกทาง เห็นภคมณยืนรีรอไม่เข้าไปข้างในบ้านก็เลิกคิ้วถาม “ทำไมไม่เข้าไปข้างในล่ะ”“พี่ธีร์ยังอยู่ข้างนอก พายจะกล้าเข้าไปข้างในก่อนได้ไงคะ” คนอยากรอเขาก่อนบอกยิ้มๆ“เข้าได้ มาสิ”พอธีร์พยักหน้าให้เดินตามเข้าไปข้างใน ภคมณก็เดินตามเข้าไปทันที ระหว่างนี้ดวงตาสีน้ำผึ้งก็กวาดมองโถงนั่งเล่นที่คล้ายกับบ้านตน แต่ตกแต่งด้วยสีเทาตัดขาวดูสะอาดตาเงียบๆ“นั่งก่อนนะ พี่เอาน้ำให้”“ค่ะ” คนขานรับสั้นๆ เดินไปหย่อนตัวนั่งลงบนโซฟาตัวยาว วางกล่องเค้กไว้บนโต๊ะกลางอย่างระวังไม่ให้มันเคลื่อนที่ไปมา รอไม่นานธีร์ก็กลับมายื่นแก้วน้ำเปล่าเย็นๆ ให้ ก่อนจะนั่งลงห่างจากเธอเล็กน้อย“วันนี้พายว่างเหรอ ถึงมีเวลาทำเค้กมาให้พี่”“เค้กก้อนเล็กค่ะ ไม่ได้ใช้เวลานานเลย” ภคมณบอกเสียงใสพร้อมเลื่อนเค้กไปตรงหน้าเขา “เค้กช็อกโกแลตฟัดจ์สุดเข้มข้นของโปรดพี่ธีร์น่ะทำง่าย อบไม่นาน ที่พายทำให้พี่ธีร์ครั้งแรก ก็เค้กตัวนี้เลย ไม่รู้พี่ธีร์ยังจำได้มั้ย”“จำได้&rdqu
ภคมณอยากจะยกมือกุมขมับกับคนพูดไม่รู้เรื่อง แต่สิ่งที่ทำได้ในตอนนี้คือมองผู้ชายตรงหน้าด้วยสายตานิ่งๆ ไม่ใช่ว่าเขาไม่หล่อหรือไม่ดี เขาไม่ใช่คนที่เธอชอบมากกว่าเมื่อไม่ชอบ ต่อให้หล่อให้ดีแค่ไหนเธอก็ไม่เอาเมื่อก่อนไม่เอา ต่อไปก็ไม่เอาที่เขารู้สึกดีด้วย เธอก็ขอบคุณ แต่จะให้ตอบรับคงไม่ได้ ถ้าเขายังตื๊อจีบโดยไม่สนว่ามันจะทำให้เธอเสียงานอีก คงต้องหาคนมาส่งเค้กแทนแล้วส่วนตอนนี้ หญิงสาวทำได้แค่ส่งยิ้มจริงใจบอกไปว่า“ไม่ใช่คุณวินไม่หล่อหรือไม่ดีเลยค่ะ แต่ฉันชอบคนอื่นอยู่ก่อนแล้ว เลยไม่อาจตอบรับความรู้สึกดีๆ ที่คุณวินมีให้ได้จริงๆ ค่ะ”“ชอบคนอื่นอยู่ก่อน? คุณพายจะบอกว่ามีแฟนแล้วเหรอครับ”“ค่ะ” เธอพยักหน้ารับ ไม่มีก็ต้องบอกว่ามีให้มันจบๆ ไปละ!“ผมนึกว่าคุณพายไม่มีแฟน...”สายตาตัดพ้อของเขาไม่ได้ทำให้ภคมณรู้สึกผิดเลย ถ้าไม่พูดอย่างนี้ เขาคงไม่เลิกยุ่งกับเธอสักทีสิ่งแรกที่ภคมณทำเมื่อกลับมาถึงบ้าน คือย่องไปแอบดูลาดเลาบ้านข้างๆอืม รถอยู่ คนก็น่าจะอยู่แหละเธอ
กว่าภคมณกับพรชีวาจะออกจากห้องทำเค้กอีกครั้งก็เกือบจะสองทุ่มแล้ว ฝ่ายรจนากับมัลลิกานั้นถูกรับตัวกลับไปตั้งแต่ช่วงหัวค่ำ โดยไม่ได้เจอธีร์เลย ภคมณมองเวลาแล้วรีบไล่พรชีวากลับบ้าน“ไปๆ ป่านนี้ยายเป็นห่วงแย่แล้ว พี่บอกว่าให้กลับก่อนๆ ก็ไม่ฟัง”“งานยังไม่เสร็จนี่คะ วาจะกลับได้ไง กลับช้าหน่อย ยายไม่ว่าหรอก”“ยายไม่ว่า แต่พี่ว่า! เราน่ะชอบขี่รถกลับคนเดียวดึกๆ บอกว่ามันอันตรายก็ไม่ฟัง ไปๆ ขับรถระวังทางดีๆ ถึงบ้านแล้วบอกพี่ด้วย”“รับทราบค่ะ” พรชีวาแกล้งยกมือขึ้นทำท่าตะเบะกับหมวกกันน็อก ไม่ได้นึกเคืองเลยที่ภคมณบ่นเรื่องนี้ เพราะรู้ว่าเจ้านายบ่นเพราะเป็นห่วง ต่อให้รู้ว่าเธอเคยทำงานร้านอาหารกลางคืน ชินกับการขี่รถกลับบ้านตอนดึกๆ แล้ว ภคมณก็ยังห่วงอยู่ดี ถ้าไม่จำเป็นเธอจะไม่กลับช้า ถ้าจำเป็นก็ช้าหน่อยเหมือนวันนี้ คิดแล้วก็ยิ้มร่าเริงโบกมือให้เจ้านายสาว “วากลับแล้วนะ พี่พายเข้าบ้านเลย”“ไปๆ” ฝ่ายเจ้านายสาวโบกมือบอกลูกน้องสาวที่สตาร์ตรถแล้ว แต่ไม่ยอมบิดไปสักที “รีบกลับไปได้แล้ว ถึงแล้วอย่าลื
สองเจ้านายลูกน้องแยกย้ายกันลงมือทำงานอย่างแข็งขันเริ่มจากเตรียมอุปกรณ์และวัตถุดิบเป็นอันดับแรก ซึ่งอุปกรณ์ทั้งหลายจะถูกทำความสะอาดและเก็บเข้าที่เดิมหลังจากใช้งานทุกวัน ในส่วนของวัตถุดิบต่างๆ ก็สั่งมาสต๊อกไว้พร้อม สามารถหยิบออกมาใช้ได้เลยเมื่อเตรียมของที่ต้องใช้เสร็จแล้ว ก็เริ่มทำแป้งพายก่อน เพราะหลังจากผสมแป้งเสร็จก็ต้องเอาไปแช่ตู้เย็นให้เซตตัวเป็นชั่วโมง ถึงจะนำออกมาคลึงกรุลงในพิมพ์ แล้วนำไปอบต่อได้ เสร็จจากทำแป้งพายก็เป็นคิวของเนื้อเค้ก ซึ่ง ‘พายหวาน’ จะใช้เนื้อสปันจ์เค้กเป็นหลักภคมณดัดแปลงสูตรมาจากเค้กญี่ปุ่นอีกที สูตรนี้จะให้รสสัมผัสเบานุ่มละมุนลิ้น หอมหวานกำลังดี ส่วนชีสเค้กกับพายต่างๆ เธอดัดแปลงมาจากฝั่งอเมริกา เจ้าสปันจ์เค้กนี้ วันนี้ต้องทำถึง 4 รสชาติ คือ นมสดฮอกไกโด ช็อกโกแลต เรดเวลเวต และแครอท ปริมาณคูณสามทุกรสชาติ ทว่าคนผลิตกลับมีอยู่แค่สองคน พื้นที่ก็ไม่ได้ใหญ่โตอะไร จึงต้องผสมแป้งไปทีละรสชาติ ด้วยความใส่ใจทุกขั้นตอน ก่อนนำเข้าอบในเตาที่อุ่นไว้จนได้อุณหภูมิที่ต้องการเป็นบุญที่ภคมณลงทุนกับเครื่องทุ่นแรงแบบไม่อั้น ด้วยมองไกลว่าอาจจะได้ขยายกิจการในอนาคต พวกเธอเลยมีทั้งเคร
“ไม่ใช่หรอก ทางมหา’ลัยแค่เชิญพี่มาสอนพิเศษน่ะ นัดคุยเรื่องรายละเอียดงานกันวันนี้” การรับเชิญมาบรรยายเรื่องการวางแผนทางการเงินเมื่อสัปดาห์ที่แล้วได้ผลตอบรับจากนักศึกษาและอาจารย์ในมหาวิทยาลัยดีเกินคาด ทางนั้นจึงติดต่อมาเชิญเขาไปเป็นอาจารย์พิเศษเทอมหนึ่ง สอนสัปดาห์ละครั้ง ธีร์คิดว่
แต่ไรมา ธีร์เป็นคนประเภทคิดก่อนลงมือทำ ก่อนไปเรียนต่อเมืองนอก เขาก็วางแผนไว้แล้วว่าเรียนจบจะทำงานหาประสบการณ์อยู่ที่นั่นก่อน อายุสักสามสิบค่อยกลับเมืองไทยพอเรียนจบปริญญาตรี เขาก็หางานทำพร้อมเรียนต่อปริญญาโทไปด้วย ค่อยๆ ไต่เต้าจนได้เป็นหนึ่งในผู้เชี่ยวชาญของสายงานลงทุนและวางแผนการเงินในบริ
...ห้องแชทเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะมีสติกเกอร์ตกใจส่งมารัวๆ จนเธอส่งอะไรไม่ได้ หน้าจอเหมือนจะค้างไปเลยพอไม่เห็นเธอตอบ ประวีร์จึงเริ่มวิดีคอลกลุ่ม รจนากดเข้าร่วมในทันทีคนตอบไม่ทันได้แต่ค้อนลมค้อนแล้ง ก่อนจะกดเข้าร่วม เสียงแหลมๆ ของประวีร์ดังรัวมาก่อนเลย“แกเจอพี่
“พาย?”“ขา…” คนเคลิ้มไปครู่หนึ่งขานตอบเสียงหวาน พอเขาเลิกคิ้วก็กะพริบตาตอบใหม่ “พี่ธีร์มาตอนสายใช่มั้ย ตอนนั้นพายออกไปส่งเค้กให้ลูกค้าค่ะ กลับมาก็ทำงานยุ่งทั้งวัน แล้วตอนเย็นเพื่อนก็แวะมาหาอีก พายเลยไม่ทันได้ดูว่าบ้านนี้มีคนเข้ามาอยู่แล้ว จนเมื่อเช้าพี่




![[NC30+] โบตั๋นผลิบานกลางใจคุณชายหยวน (ยุค 80s) [PWP]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)


