LOGIN“อ๊า...อื้อ...ไปหิวมาจากไหนกันเมียจ๋า”
เสียงครางดังลอดจากริมฝีปากได้รูป เขาก้มลงมองชลกมลที่กำลังดูดเลียส่วนชายมันถึงกับกระตุกในปากเธอ เมื่อเธอดูดรุนแรงกับส่วนหัว มือของเขาจับที่ศีรษะของเธอดึงออกก่อนที่เขาจะทะลักออกมาคาปากเธอ
“เมียอยาก...อยากให้ผัวเอา”
ชลกมลเอ่ยเสียงพร่าหวาน พร้อมกับแลบลิ้นเลียริมฝีปากให้ชุ่มฉ่ำ อนพหัวเราะกระหึ่มก่อนจะจับให้เธอหันหลังให้เขา ถลกกระโปรงของเธอขึ้น รูดกางเกงในลงมาตามลำขาเรียว ส่วนนั้นฉ่ำพร้อมรอเขาอยู่แล้ว กลีบกุหลาบอ้าเผยอ น้ำหวานฉ่ำเยิ้มออกมาเพราะความรู้สึกเร่าร้อนอย่างเหลือเกินของหล่อน
“จะเอาให้คลานเลย หึๆ ยั่วดีนัก”
“อ๊า...ผัวจ๋า อูยยย ชอบจัง อ๊า”
“ร่านจริงๆ อา ตอดดีจริงๆ ซี๊ด”
เขาครางเมื่อสอดเข้าไปในความสาวที่แนบแน่น หล่อนขมิบตอดรัดทันทีเมื่อเขาบุกรุกเข้าไป มันช่างเสียวจี๊ดถึงใจดีจริงๆ
พึบ พึบ พึบ
เสียงสะโพกกระทบกันเป็นจังหวะหนักหน่วง ชลกมลขาสั่นเมื่อถูกโจมตีรุนแรง แบบนี้สิที่เธอต้องการ เซ็กซ์แบบรุนแรง ดุเดือด และยาวนาน
“จะแตกแล้ว อา...”
อนพทำท่าจะชักออก เพราะตอนนี้เขาไม่ได้สวมถุงยาง ชลกมลบุกรุกเขาจนเขาหาเครื่องป้องกันไม่ทัน หล่อนก้มลงจับเขารูดซิปทันทีเมื่อเข้ามาในห้องทำงานเขาได้แบบสองต่อสอง
“ผัวขา แตกในได้ เมียปลอดภัย”
หล่อนคำนวณระยะเวลาแล้วเป็นอย่างดี ว่าไม่ท้องถ้าเกิดเขาหลั่งใน
“อืม อะ อูย”
เขากระแทกอีกสองหนแรงๆ แล้วกอดรัดเธอแนบแน่น ชลกมลถึงกับขาอ่อน ทรุดลงไปนั่งกองกับพื้นพรม พร้อมๆ กับเขาที่ทรุดตัวลงมาพร้อมกับเธอ
เขาดึงส่วนชายออก น้ำกามไหลเปรอะเปื้อนออกมาตามง่ามขาของชลกมล เขามองภาพของเธอที่นอนคว่ำ ก้นขาวๆ ลอยโด่ง มีน้ำกามไหลออกมาจากกลีบสาว ภาพนั้นมันทำให้เขากลืนน้ำลาย ตรงนั้นสั่นกระตุกและแข็งร้อนขึ้นมาอีกหนอย่างเตรียมพร้อม
มันอยากอีกแล้ว
กับหล่อน ความร้อนแรงระหว่างกัน การเติมเต็มให้กันได้อย่างดิบเถื่อน มันเหมือนกับยาโด๊ปชั้นดีให้ประสิทธิภาพในด้านเซ็กซ์ของเขา กลับมากระชุ่มกระชวย และมากล้นเหมือนตอนสมัยหนุ่มๆ อีกหน
เขาช้อนอุ้มหล่อนขึ้นมาจากพื้นพรม พาตรงไปยังห้องชั้นใน ที่กันไว้เป็นห้องนอนพักผ่อน เขาวางเธอลงบนเตียงนั้น
“แก้ผ้ารอผัวสิจ๊ะ เดี๋ยวผัวจะมาทำความสะอาดให้”
เสียงกระซิบพร่า สั่งให้เธอทำตาม ชลกมลปลดเสื้อผ้าทุกชิ้นออกจากตัว นอนระทวยรอเขา อนพกลับมาพร้อมกับผ้าขนหนูชุบน้ำหมาด เขานำมันมาซับตรงนั้นให้เธอ จับเธออ้าขาออก เช็ดให้จนสะอาด
“เพิ่งเช็ดน้ำให้ไป...น้ำอะไรไหลออกมาอีกแล้วนะ”
เขาแตะนิ้วถูบี้เกสร ร่างงามกระตุกเกร็งเมื่อถูกจู่โจมอีกหน ทั้งที่เพิ่งจะเสร็จสมไปหมาดๆ แต่เธอก็ร้อนอีกแล้ว โอ...เพราะเขา...สวรรค์ซ้ำแล้วซ้ำเล่าที่เขาพาเธอไปท่องมัน กินดื่มตัณหาจนอิ่มแปล้ มันทำให้เธอเสพติด และตกเป็นทาส
“พี่อ๋ออะ อย่าสิคะ อูย...อย่าถู...อ๊า”
“น่าเลียจริงๆ”
“ซี๊ด...ผัวขา อย่ากัด...อ๊า”
ไม่มีเสียงตอบรับใดๆ มีเพียงเสียงดื่มกินร่างเธอให้ได้ยิน และเสียงครางกระหึ่มในลำคอของเขาเท่านั้น
เกมสวาทเริ่มซ้ำอีกหนอย่างดุเดือด ถึงใจ
ก่อนที่เขาและเธอจะไปปรากฏตัวพร้อมกันในงานเลี้ยงการกุศลก็เกือบจะสามทุ่ม ใกล้เวลาจะเลิกงาน
และกลับก่อนเวลา...โดยไม่ถึงที่บ้านแต่ไปจบที่โรงแรมแห่งหนึ่งอีกเกือบสามชั่วโมง
ตัณหาช่างหวานหอม
ล้นปรี่
ยิ่งลักลอบ รสชาติก็ยิ่งดุเด็ดเผ็ดมัน
ยิ่งยาก ก็ยิ่งอยาก...
ยิ่งตกนรก ก็ยิ่งท้าทาย
หกเดือนต่อมา“พี่บิ๊ก...ไส้กรอกไหม อร่อยนะ” “อันเดียวพี่ไม่พอกิน ขอทั้งถุงเลยก็แล้วกัน”มือนั้นคว้าแย่งถุงพลาสติกบรรจุไส้กรอกทอดไปจากมือเธอ บุษภรณ์ปล่อยให้เขาได้ไป แล้วนั่งมองเขาที่กินมันตุ้ยๆ อย่างน่าอร่อย พลางยิ้ม“เอาอีกไหมล่ะ เดี๋ยวจะไปซื้อเพิ่มมาให้อีก”“อื้อ เอา”เธอลุกขึ้นไปซื้อมาให้เขาอีกหนึ่งชุด แล้วนั่งมองเขากิน ภาวิชเงยหน้าขึ้นจากถุงไส้กรอก แล้วหันมามองเธอ“มองอะไร?”“พี่บิ๊กกินได้แบบนี้ค่อยสบายใจหน่อย กินเยอะๆ นะ บุ้งชอบมองพี่กิน”“หึๆ เดี๋ยวจะให้เลี้ยงเลยนี่”“เลี้ยงได้นะ” บุษภรณ์ว่า แล้วล้วงกระเป๋าสตางค์ใบเล็กของเธอออกมา ยื่นส่งให้เขา“เอ้าให้หมดกระเป๋าเลย ขอแค่พี่บิ๊กกลับมาร่าเริงอีกหน กินเก่งอีกหน พูดมากอีกหน บุ้งยอมเปย์”“ขอบใจนะบุ้ง ที่อยู่ข้างพี่ตลอด...”เขาดึงเธอมากอด บุษภรณ์ขัดขืนเล็กน้อย แต่ก็ยอมให้เขากอดไว้ เธอพึมพำอุบอิบกับอกกว้างนั่น“อื้อ...บุ้งทิ้งพี่บิ๊กไม่ได้หรอก”“บุ้งรักพี่มากกว่าพี่ชายหรือเปล่า” ๆ เขาก็ถามแบบนั้น ทำให้บุษภรณ์ถึงกับตัวแข็ง หน้าเธอแดงซ่านขึ้นมาทันที นึกดีใจที่เขากอดไว้แบบนั้นเพราะเขาจะได้ไม่ต้องเห็นหน้าของเธอที่ฟ้องอาการพิรุ
“ธารฟังกันก่อนสิ ธาร คุณจะทำแบบนี้กับผมไม่ได้นะ ผมไม่ให้คุณหย่า”อนพถึงกับก้มลงคุกเข่า กราบขอโทษภรรยา หากเธอเมินมองไปทางอื่นที่ไม่ใช่ใบหน้าของเขา น้ำตาของเธอตอนนี้ไม่ไหลสักหยด เขาทำกับเธอได้อย่างไร?ถ้ากับผู้หญิงคนอื่น...มันอาจจะให้อภัยกันได้ แต่นี่คือน้องสาวแท้ๆ ของเธอเธอหลับตา สั่นหน้า แล้วเอ่ยเสียงเบาหวิว พร้อมกระชับลูกน้อยในอกที่กำลังหลับตาพริ้ม“ธารจะหย่า”“โธ่...ธาร ขอร้องเถอะ อย่าเพิ่งหย่าตอนนี้ พี่กำลังโดนกระแสโจมตีหนักเลย มันลามไปถึงการบอยคอดต์หลายอย่าง พี่จะแย่เอาถ้าธารหย่า มันคือการยอมรับว่าเป็นเรื่องจริง แล้วเรื่องนั้น แบบ...พี่กลบข่าวได้ ว่าเป็นการตัดต่อ การใส่ร้ายอะไรก็ได้ แต่ถ้าธารหย่าพี่ก็จะแก้ตัวอะไรไม่ได้เลย”“เรื่องของคุณ”คำเรียกสรรพนามของเขาช่างห่างเหินเหลือเกิน อนพมองหน้าเธอ แต่เธอเมินไปทางอื่นไม่มองเขา เขาหวังจะเห็นน้ำตา...เพราะมันจะแสดงบ้างว่าเธอมีเยื่อใย แต่เขาก็ไม่ได้เห็นหยดน้ำล้ำค่าเล่านั้นสักนิด“ธาร...โธ่...ธาร พี่รักธาร รักยัยหนู กับชล...มันคือความใกล้ชิดนะธาร พี่ไม่ได้รักเค้า แล้วเค้าก็...เป็นฝ่ายมายั่วพี่ก่อนด้วย ทั้งหมดพี่ไม่ได้ตั้งใจ ไม่ได้ต
“ยินดีด้วยนะ บิ๊ก ชล”“รักกันไปนานๆ นะ คู่ประวัติศาสตร์ของรุ่น”“มีตัวเล็กไวๆ น้า”คำอวยพรมากมายมีให้กับคู่บ่าวสาว บรรยากาศในงานช่างแสนอบอุ่นและหรูหรา ชลกมลเป็นเจ้าสาวที่สวยที่สุดในรุ่นเพื่อนๆ เลยก็ว่าได้ งานนี้มีเพื่อนร่วมรุ่นของเขาและเธอตอนเรียนมหาวิทยาลัยมาเป็นจำนวนมาก แทบจะเหมือนงานเลี้ยงรุ่นกลายๆ งานเลยเต็มไปด้วยความสนุกสนาน งานพิธีผ่านไปอย่างราบรื่น สวยงาม บิดามารดาของชลกมลก็ยิ้มปลื้มที่ลูกสาวคนเล็กเป็นฝั่งเป็นฝาเสียที ธารกมลเองวันนี้ไม่ได้มางานของน้อง เพราะเธอต้องดูแลลูกสาวตัวน้อย ที่ไม่สบาย แต่ก็ขอให้มารดาส่งบรรยากาศในงานมาให้ดูเรื่อยๆ นึกปลื้มและภูมิใจแทนน้องสาวนัก อนพเป็นตัวแทนของเธอ ช่วยเหลือเตรียมงานจนลุล่วงมาถึงวันนี้อย่างสวยงาม เธอนึกดีใจที่สามีรักน้องสาวของเธอ อนพเคยบอกกับเธอว่าเอ็นดูชลกมลเหมือนน้องแท้ๆ “เหนื่อยไหมชล” เจ้าบ่าวสะกิดถาม ชลกมลสั่นหน้าน้อยๆ แล้วยิ้มสดใสส่งให้เขา คำชมเกี่ยวกับงานของเธอ รูปโฉมความงามของเธอ พิธีที่ราบรื่นสวยงาม มันทำให้ชลกมลมีความสุขในวันนี้เป็นอย่างมาก แม้เจ้าบ่าวที่ยืนข้างเธอนั้น จะเป็นคนที่เธอแทบจะไม่เหลือความพิศวาส หรืออยากจะครองคู
“อื้อๆ เดี๋ยวลองถามให้ก็แล้วกัน พี่อ๋อคงจะสั่งนั่นล่ะ มีอะไรอีกไหมบิ๊ก”“เรื่องวีดีโอพรีเซนเทชั่นของเราที่ถ่ายไว้ บิ๊กส่งให้ชลดู ชลอยากจะให้ปรับให้เพิ่มตรงไหนไหม?”“ไม่อะ ก็ดีอยู่แล้ว”“เรื่องรูปในงาน ชลเลือกแล้วหรือยังจ๊ะ ว่าจะเอารูปไหนบ้างที่จะตั้งโชว์ รูปที่บิ๊กเลือกๆ ไว้กลัวไม่ถูกใจชล”“เลือกไปได้เลย บิ๊กเอารูปไหน ก็ตามใจบิ๊ก”“เอ่อ...”“แค่นี้นะบิ๊ก ชลมีธุระอะ ต้องดูหลานให้พี่ธาร พักนี้คงยังไม่ได้กลับบ้านหรอก นี่ชลก็ออกมาซื้อของเพิ่ม ไม่สะดวกคุย ไม่สะดวกแชทเท่าไหร่ บิ๊กจัดการไปเลยจ้ะ เราจ้างมืออาชีพมาทำ จ่ายไปขนาดนั้น ยังไงงานก็ออกมาดีอยู่แล้วล่ะ”“จ้ะ...งั้นบิ๊กไม่กวนนะ”“อือ แค่นี้นะ จัดการเองไปได้เลย ไม่ต้องถามชล ทุกอย่างตามใจบิ๊ก”เธอตอบเหมือนจะเอาใจเขา แต่จริงๆ คือปัดรำคาญ และตัดปัญหาไม่ให้เขาโทรมากวนใจเธออีก เมื่อเขาวางสายลง ชลกมลก็ถอนหายใจพรืดใหญ่ เธอเร่งความเร็วของรถให้มากขึ้น เพื่อตรงไปยังเป้าหมายเธออาสามารับพี่เขยที่สนามบิน ตอนนี้ธารกมลป่วยเป็นไข้หวัดใหญ่ต้องนอนในโรงพยาบาล ยัยหนูตัวน้อยอยู่ในมือพี่เลี้ยง เป็นโอกาสเล็กๆ ของเธอ ที่จะได้อยู่สองต่อสองกับอนพบ้าง
“พี่บิ๊กลองกล้องตัวใหม่ของบริษัทเราหรือยัง”เบญภรณ์เอ่ยถามขึ้น ขณะที่รับประทานอาหารกลางวันด้วยกัน ภาวิชเลื่อนจานอาหารออกหลังจากที่กินไปได้ครึ่งจาน แน่ล่ะ...ตอนนี้เขากำลังไดเอต อยากจะน้ำหนักลดลงอีกสักนิดหน่อย ก่อนถึงวันวิวาห์ ที่ใกล้จะมาถึงแล้ว วันที่เขารอคอย...“พี่ลองเอาไว้ในห้องครัว ห้องนอน แล้วก็ห้องโถง สามจุดน่ะ”เขาเปิดแอพพิเคชั่นให้กับหล่อนได้ดูถึงความคมชัดของกล้อง“มันควบคุมการทำงานให้หมุนได้ 360 องศา จากตรงนี้ด้วยนะ โปรแกรมก็ใช้ได้ดีเลยล่ะ ทดลองมาแล้วสองวัน แต่หัวหน้าบอกให้พี่ติดไว้สักเดือน ดูเอฟเฟคจากการใช้งานไปด้วย”“ถ้าเกิดว่ามันใช้งานได้ดี น่าจะขายดีเลยเนาะ แต่ราคามันก็...ตามคุณภาพนะพี่อ๋อ เราคงจะต้องเหนื่อยกันหน่อยกับการกระตุ้นยอดขาย”เบญภรณ์ว่า ตอนนี้หัวสมองของเธอเริ่มแล่นไหลไปแล้วว่า ควรจะนำกล้องระบบความปลอดภัยนี้ ไปเสนอที่ไหนได้บ้าง ราคาของมันค่อนข้างสูง คงจะเน้นบริษัทขนาด ห้างร้าน และกลุ่มคนที่มีฐานะ ถึงจะมีกำลังซื้อ “อืม...คนแรกที่พี่จะเสนอขายก็คือพี่อ๋อนี่ล่ะ” ภาวิชว่า เบญภรณ์หัวเราะคิก แล้วเอ่ยแหย่หยอก“แหม...หนนี้ปูพรมคนกันเองเลยนะพี่บิ๊กยอดทะลุแน่ๆ ได้คุ
พี่ว่าเราควรห่างกันสักพัก พี่มีจะต้องไปประชุมที่ต่างประเทศ ช่วงที่ธารอาจจะคลอดพอดี พี่ฝากชลดูแลหลานด้วยนะจ๊ะ เมียรัก ส่วนเรื่องข่าวในเพจ เราก็ทำเงียบๆ กันไป เดี๋ยวก็ซาไปเองเขาตอบข้อความของเธอมาเพียงแค่นี้ ไม่มีคำอธิบายใดๆ ว่าสาวๆ ที่เธอแคปส่งไปให้เป็นใคร แต่ก็ช่างเหอะ ไม่ใช่เวลาจะมาไล่บี้เขาตอนนี้ชลกมลถอนหายใจอย่างหงุดหงิด เธอปฏิเสธการเล้าโลมจากภาวิช โดยบอกว่าเธอกำลังจะมีประจำเดือน แล้วก็หนีออกมานั่งเล่นที่ระเบียงรับลม เขาขอถอยห่างจากเธอก่อน งดการใกล้ชิดในพักนี้...แล้วเธอจะทนได้ไหมนะเธอหลงเขาเธอรักเขามากชลกมลกัดริมฝีปาก น้ำตาคลอตาขึ้นมาอย่างน้อยใจ เธอส่งข้อความหาเขาเป็นการตัดพ้อต่อว่า รอเขาตอบกลับมา รอ และรออย่างอแง แค่พักเดียว ไม่กี่อาทิตย์ ทุกอย่างก็จะกลับมาเป็นเหมือนเดิม รอให้งานแต่งของชล และธารคลอดก่อน...พี่ว่าข่าวก็จะเงียบๆ ไป เราก็จะเหมือนเดิมพี่อ๋อรักชลไหม?รักสิ รักมาก รักกว่าพี่ธารไหม?เธอถามไปแล้วกลั้นใจรอคำตอบ พี่ขาดชลไม่ได้ ส่วนธาร เขาก็อยู่ในที่ของเค้า ไม่เกี่ยวกัน ไม่มีใครแทนที่ใครได้พี่อ๋อรักเมียคนนี้ไหมบอกแล้วว่ารัก พอเถอะชล อย่าเพิ่งมาถามอะไร







