LOGINShare
11
publish date:
2026-05-07 15:37:22“ชลมาแล้วจะรีบกลับแล้วเหรอ ไม่ค้างเหรอวันนี้”
ภาวิชเดินตรงเข้ามาโอบเอวคนรัก แล้วทำจะก้มลงหอมแก้มนิ่มนั่น หากชลกมลกลับเบี่ยงตัวหนีเขา เธออึดอัด ไม่อยากให้เขากอด ผิวเนื้อไม่ได้รู้สึกวูบวาบ กับสัมผัสของคนรักอีกต่อไปแล้ว กลับรู้สึกตรงกันข้าม คือ...รำคาญ
ใช่...เธอรำคาญเขา
เธออยากจะล้มงานแต่งเสียด้วยซ้ำไปตอนนี้
แต่ก็จนใจเพราะคงจะทำไม่ได้
“อือ...พี่ธารใกล้คลอดเต็มทีล่ะ ต้องไปอยู่ช่วยทางนั้น พี่อ๋อก็ออกงานบ่อย ไปประชุมต่างจังหวัดบ้างอะไรบ้าง บ้านไม่ค่อยมีคนอยู่น่ะ”
“ตอนนี้ชลทำงานกับพี่อ๋อเหรอ?”
เขาถามเสียงเบา พยายามระมัดระวังคำพูดไม่ให้คนรักต้องขัดเคือง หมู่นี้ชลกมลดูเหมือนจะปรี๊ดง่ายมาก เมื่อวานตอนเธอกลับมาบ้าน เขาแค่ชวนเธอกินข้าวเย็นด้วยกัน แล้วสั่งเมนูไม่ถูกใจเธอ ชลกมลก็โมโห เดินออกมาจากร้านทิ้งเขาไว้แล้วตัวหล่อนเองกลับมาทำไข่เจียวโปะบนข้าว นั่งกินไม่สนใจเขา เมื่อคืนเธอก็นอนหันหลังให้เขา ทำให้เขาไม่กล้าแม้แต่จะดึงเธอมากอด
ความห่างเหิน ทำให้เขาใจหวั่น
หรือว่าเธอจะมีใครหรือเปล่าหนอ
“อื้อ...พี่อ๋อให้เงินเดือนชลตั้งเกือบห้าหมื่น”
เธอตอบ แล้วปรายตามองเขา เธอยกมือขึ้นอวดบางสิ่งให้กับคนรักได้ดู มันคือกำไลและแหวนที่สวมไว้ที่นิ้วนางด้านขวา ประกายของเพชร และโลโก้ของยี่ห้อ บอกราคาของมันเอง
“นี่ดูสิบิ๊ก นี่พี่อ๋อก็ซื้อให้ชล ของแบรนด์แท้นะ”
“อื้อหือ...พี่เค้าใจดีมากเลยนะ”
“ใช่ ใจดีมาก แล้วตอนวันแต่งงานของเรา พี่อ๋อก็มีเงินพิเศษมาให้ นี่ก็โอนเข้ามาในบัญชีแล้วสี่หมื่นห้า ให้เราไปถ่ายพรีเวดดิ้งอีกหน กับร้านที่ชลอยากจะถ่ายตอนแรกน่ะ”
“ยังจะไปถ่ายอีกหรือชล เอ่อ...เราเก็บเงินนั้นไว้ไม่ดีกว่าเหรอ”
ภาวิชนึกทึ่ง ที่อนพดูเหมือนจะดูแลเรื่องเงินทองให้กับชลกมลมากขนาดนี้ เขาคงเอ็นดูเธอมากในฐานะน้องสาวของภรรยา
“เค้าให้มาถ่ายรูป ไม่ได้ให้มาเก็บเสียหน่อย”
ชลกมลเริ่มทำเสียงแหลม เธอตวัดตามองเขาด้วยนัยน์ตาขุ่นๆ
“แล้วนี่มันก็เงินพี่อ๋อให้ชล ไม่ใช่เงินส่วนกลางนะที่จะต้องรอให้บิ๊กมาตัดสินใจว่าจะทำหรือไม่ทำ เคลียร์ตัวเองให้ว่างด้วยล่ะ เสาร์อาทิตย์นี้ ชลดูสถานที่ไว้แล้ว เราจะเดินทางวันศุกร์”
“เอ่อ...”
เขากลืนน้ำลาย มองตาขุ่นๆ นั่นแล้วก็ฝืนยิ้ม จริงแล้วเขาควรจะดีใจที่มีคนมาคอยซัพพอร์ตเรื่องงานแต่งให้สินะ เงินที่เขากู้ยืมมาก็จะได้ไม่ต้องเอามาใช้กับที่ตรงนี้ เขาจะได้คืนมันไปบ้าง
“ได้จ้ะ”
“ถ้างั้นชลไปก่อนละนะ เย็นนี้จะต้องไปออกงานเป็นเพื่อนพี่อ๋อ”
เธอว่าแล้วคว้ากระเป๋า แต่คนรักกลับดึงแขนเธอไว้ ชลกมลหรี่ตาพลางมองหน้าเขา ภาวิชยิ้มประจบเธอ พร้อมกับเอ่ยเสียงอ่อย
“ชลจ๋า ขอเวลาบิ๊กบ้างสักสิบนาทีได้ไหม”
น้ำเสียง และท่าทาง เธอพอจะรู้ว่าเขาจะทำอะไร
สิบนาที...
หึ!
หลังๆ มาลีลาของเขาก็ได้แค่นั้นล่ะ สิบนาที ไม่เกินสิบห้า เธอประเมินในใจ ไม่เหมือนกับ...
เพียงแค่คิดถึงชู้ ตรงส่วนนั้นก็ฉ่ำ เต้นตุบๆ อย่างโหยหารสชาติอันเผ็ดมันที่ได้รับปรนเปรออย่างถึงอกถึงใจ
“จะทำอะไร?”
เธอถาม ยอมให้เขาดึงไปกอดแต่โดยดี เอาเถอะ ทนๆ เอาไป จะอย่างไรแล้ว...เธอก็ยังอาจจะต้องเลี้ยงเขาไว้ใช้
“ชลจ๋า คิดถึงชลจัง ไม่ได้กอดชลนานแล้ว”
“อื้อ...”
เธอเงยหน้าให้เขาซุกไซ้ เขาค่อยพรมจูบอย่างนิ่มนวล อุ้มเธอไปวางบนเตียงกว้างของพวกเขา ที่ใช้ร่วมกันมาหลายปี
ที่ๆ เคยมีความสุข และตอนนี้มันจืดจางไปแล้วสำหรับชลกมล
ชลกมลนอนเปิดเปลือย กระจ่างโพลนแก่สายตาเขา ภาวิชแทบจะล้นทะลักออกมา เพียงแค่เห็นร่างเปลือยแสนสวยนั่น
เขาจูบเธอ มือค่อยเคลื่อนไปนวดเฟ้นร่างงามเบาๆ เขาถนอมเธอ ไม่เคยทำรุนแรงใดๆ ไม่กล้าทำแรงไป แม้อารมณ์ตอนจะรุนแรงแค่ไหน เขารักเธอ...เพียรถนอม เพียรรัก ผู้หญิงคนแรกในวัยหนุ่ม รักแรก...ที่ตั้งใจจะให้เป็นรักเดียวไปตลอดชีวิต
เซ็กซ์ระหว่างกันเป็นไปอย่างนิ่มนวล เพราะเขาคิดว่าตัวเขาเองใหญ่โตกว่าตัวเธอ จึงต้องทำเบาๆ เกรงเนื้อนวลจะชอกช้ำ ภาวิชไม่เคยเที่ยวผู้หญิง มีเพียงชลกมลเป็นหญิงเดียวตั้งแต่เขาแตกเนื้อหนุ่มมา
“บิ๊ก ดูดนมให้ชล เอาแรงๆ”
เสียงหอบหายใจ และการกดศีรษะเขาให้ซบกับอกอวบอิ่มนั่น ทำให้ภาวิชฉงนเล็กน้อย แต่ก็ทำตามคำสั่งเธอ เขาดูดเม็ดทับทิมแรงขึ้นอีกนิด มือนั้นจิกบ่าเขา ข่วนเขาอย่างแรงด้วยอารมณ์ที่เริ่มปะทุ
เนื้อยามแนบเนื้อ สัมผัสที่คุ้นเคยกัน ก็พอจะปลุกอารมณ์ของชลกมลได้บ้าง แม้จะไม่ร้อนแรงราวไฟป่าเหมือนของชู้ก็ตามที
“ชล ชลจ๋า”
เขาแยกขาเธอออก แล้วค่อยๆ สอดแทรกเข้าไปในความนุ่มฉ่ำ ชลกมลครางเบาๆ เมื่อถูกครอบครอง เขาค่อยขยับสะโพกเข้าออก นิ่มช้า มือของเธอตีสะโพกเขา แล้วหยิกมัน พร้อมกับสบถออกมา
“เอาแรงๆ กระแทกลงมาสิ! อื้อ ชลเงี่ยนอยากได้แรงๆ”
“โอ...ชล ชล”
เขาครางกับความร้อนแรงและเปลี่ยนแปลงของชลกมล เหมือนเขาจะไม่หนำใจเอ เธอผลักเขาให้ล้มนอนหงาย ก่อนจะขึ้นควบขี่เขาเสียเองเสียงเนื้อกระทบเนื้อดังลั่น พร้อมกับเสียงสูดปากครวญคราง ชลกมลทำให้เขาประหลาดใจด้วยคำพูดบางประโยค ที่เธอไม่เคยพูดมาก่อน หากมันกลับเร้าอารมณ์ และเผยตัวตนของคนรักให้เขาได้เห็นเป็นหนแรก ว่าเธอร้อน...ขนาดไหน
“อ๊า...อื้อ...บิ๊ก อย่าเพิ่งนะ อย่า ชลยังไม่เสร็จ”
“โอ...ไม่ไหวแล้ว”
เขาครางกระหึ่ม ทะลักทลายออกมา ชลกมลซบตัวนิ่งไปอกเขา ทุบเขาแรงๆ อย่างหงุดหงิด ขณะที่ภาวิชหายใจหอบ นอนหมดแรงใต้ร่างงามนั่น
“บิ๊ก...ชลยัง...”
มือของเธอไต่ลงไปปลุกเร้าเขา ทว่า...มันไม่ยอมฟื้นคืน อ่อนป้อแป้เพราะเพิ่งถูกรีดพิษ มือของเขาจับมือเธอไว้ แล้วดึงมันขึ้นมา ก่อนจะจูบเบาๆ เสียงของเขายังคงหอบพร่า
“ขอเวลาบิ๊กสักชั่วโมงนะจ๊ะชลจ๋า อย่าเพิ่งไป นะเดี๋ยวบิ๊กทำให้”
“โอ๊ย...ใครจะไปรอไหว”
เธอลุกขึ้นจากเตียง ภาวิชมองตามทรวงงามที่เด้งตามแรงขยับตัวของหล่อน เธอเข้าห้องน้ำไปชำระล้างทำความสะอาด ก่อนจะเดินหน้างอออกมาแต่งตัวอีกหน
“ชล ไม่รอจริงๆ น่ะเหรอ เดี๋ยวบิ๊กทำให้ใหม่ ทำให้ดีๆ ทำให้ชลจะไม่อยากออกไปข้างนอกเลย”
“เก็บแรงเอาไว้ทำงานเถอะย่ะ ชลไปล่ะ”
เธอโบกมือให้เขา แล้วคว้าหยิบกระเป๋าออกมา เดินแบบไม่หันกลับไปมองเขาอีกเลย
ห่วย!
ค้าง...
ชลกมลกัดริมฝีปากเมื่อขึ้นรถของเธอแล้วสตาร์ท เนื้อตัวยังคงร้อนผ่าว กับสัมผัสค้างคาจากภาวิช
เธอมองดูนาฬิกาที่บอกเวลาในรถของเธอ ก่อนจะคำนวณเวลาว่าเธอจะมีเวลาเหลือไปแต่งหน้าทำผมก่อนจะไปงานกับอนพเย็นนี้กี่นาทีกัน
แล้วเธอก็ออกรถพุ่งปราดไปยังเป้าหมายอย่างรวดเร็ว
Latest chapter
พลาด(ทาสกาม) 19.บทส่งท้าย
หกเดือนต่อมา“พี่บิ๊ก...ไส้กรอกไหม อร่อยนะ” “อันเดียวพี่ไม่พอกิน ขอทั้งถุงเลยก็แล้วกัน”มือนั้นคว้าแย่งถุงพลาสติกบรรจุไส้กรอกทอดไปจากมือเธอ บุษภรณ์ปล่อยให้เขาได้ไป แล้วนั่งมองเขาที่กินมันตุ้ยๆ อย่างน่าอร่อย พลางยิ้ม“เอาอีกไหมล่ะ เดี๋ยวจะไปซื้อเพิ่มมาให้อีก”“อื้อ เอา”เธอลุกขึ้นไปซื้อมาให้เขาอีกหนึ่งชุด แล้วนั่งมองเขากิน ภาวิชเงยหน้าขึ้นจากถุงไส้กรอก แล้วหันมามองเธอ“มองอะไร?”“พี่บิ๊กกินได้แบบนี้ค่อยสบายใจหน่อย กินเยอะๆ นะ บุ้งชอบมองพี่กิน”“หึๆ เดี๋ยวจะให้เลี้ยงเลยนี่”“เลี้ยงได้นะ” บุษภรณ์ว่า แล้วล้วงกระเป๋าสตางค์ใบเล็กของเธอออกมา ยื่นส่งให้เขา“เอ้าให้หมดกระเป๋าเลย ขอแค่พี่บิ๊กกลับมาร่าเริงอีกหน กินเก่งอีกหน พูดมากอีกหน บุ้งยอมเปย์”“ขอบใจนะบุ้ง ที่อยู่ข้างพี่ตลอด...”เขาดึงเธอมากอด บุษภรณ์ขัดขืนเล็กน้อย แต่ก็ยอมให้เขากอดไว้ เธอพึมพำอุบอิบกับอกกว้างนั่น“อื้อ...บุ้งทิ้งพี่บิ๊กไม่ได้หรอก”“บุ้งรักพี่มากกว่าพี่ชายหรือเปล่า” ๆ เขาก็ถามแบบนั้น ทำให้บุษภรณ์ถึงกับตัวแข็ง หน้าเธอแดงซ่านขึ้นมาทันที นึกดีใจที่เขากอดไว้แบบนั้นเพราะเขาจะได้ไม่ต้องเห็นหน้าของเธอที่ฟ้องอาการพิรุ
พลาด(ทาสกาม) 18
“ธารฟังกันก่อนสิ ธาร คุณจะทำแบบนี้กับผมไม่ได้นะ ผมไม่ให้คุณหย่า”อนพถึงกับก้มลงคุกเข่า กราบขอโทษภรรยา หากเธอเมินมองไปทางอื่นที่ไม่ใช่ใบหน้าของเขา น้ำตาของเธอตอนนี้ไม่ไหลสักหยด เขาทำกับเธอได้อย่างไร?ถ้ากับผู้หญิงคนอื่น...มันอาจจะให้อภัยกันได้ แต่นี่คือน้องสาวแท้ๆ ของเธอเธอหลับตา สั่นหน้า แล้วเอ่ยเสียงเบาหวิว พร้อมกระชับลูกน้อยในอกที่กำลังหลับตาพริ้ม“ธารจะหย่า”“โธ่...ธาร ขอร้องเถอะ อย่าเพิ่งหย่าตอนนี้ พี่กำลังโดนกระแสโจมตีหนักเลย มันลามไปถึงการบอยคอดต์หลายอย่าง พี่จะแย่เอาถ้าธารหย่า มันคือการยอมรับว่าเป็นเรื่องจริง แล้วเรื่องนั้น แบบ...พี่กลบข่าวได้ ว่าเป็นการตัดต่อ การใส่ร้ายอะไรก็ได้ แต่ถ้าธารหย่าพี่ก็จะแก้ตัวอะไรไม่ได้เลย”“เรื่องของคุณ”คำเรียกสรรพนามของเขาช่างห่างเหินเหลือเกิน อนพมองหน้าเธอ แต่เธอเมินไปทางอื่นไม่มองเขา เขาหวังจะเห็นน้ำตา...เพราะมันจะแสดงบ้างว่าเธอมีเยื่อใย แต่เขาก็ไม่ได้เห็นหยดน้ำล้ำค่าเล่านั้นสักนิด“ธาร...โธ่...ธาร พี่รักธาร รักยัยหนู กับชล...มันคือความใกล้ชิดนะธาร พี่ไม่ได้รักเค้า แล้วเค้าก็...เป็นฝ่ายมายั่วพี่ก่อนด้วย ทั้งหมดพี่ไม่ได้ตั้งใจ ไม่ได้ต
พลาด(ทาสกาม) 17
“ยินดีด้วยนะ บิ๊ก ชล”“รักกันไปนานๆ นะ คู่ประวัติศาสตร์ของรุ่น”“มีตัวเล็กไวๆ น้า”คำอวยพรมากมายมีให้กับคู่บ่าวสาว บรรยากาศในงานช่างแสนอบอุ่นและหรูหรา ชลกมลเป็นเจ้าสาวที่สวยที่สุดในรุ่นเพื่อนๆ เลยก็ว่าได้ งานนี้มีเพื่อนร่วมรุ่นของเขาและเธอตอนเรียนมหาวิทยาลัยมาเป็นจำนวนมาก แทบจะเหมือนงานเลี้ยงรุ่นกลายๆ งานเลยเต็มไปด้วยความสนุกสนาน งานพิธีผ่านไปอย่างราบรื่น สวยงาม บิดามารดาของชลกมลก็ยิ้มปลื้มที่ลูกสาวคนเล็กเป็นฝั่งเป็นฝาเสียที ธารกมลเองวันนี้ไม่ได้มางานของน้อง เพราะเธอต้องดูแลลูกสาวตัวน้อย ที่ไม่สบาย แต่ก็ขอให้มารดาส่งบรรยากาศในงานมาให้ดูเรื่อยๆ นึกปลื้มและภูมิใจแทนน้องสาวนัก อนพเป็นตัวแทนของเธอ ช่วยเหลือเตรียมงานจนลุล่วงมาถึงวันนี้อย่างสวยงาม เธอนึกดีใจที่สามีรักน้องสาวของเธอ อนพเคยบอกกับเธอว่าเอ็นดูชลกมลเหมือนน้องแท้ๆ “เหนื่อยไหมชล” เจ้าบ่าวสะกิดถาม ชลกมลสั่นหน้าน้อยๆ แล้วยิ้มสดใสส่งให้เขา คำชมเกี่ยวกับงานของเธอ รูปโฉมความงามของเธอ พิธีที่ราบรื่นสวยงาม มันทำให้ชลกมลมีความสุขในวันนี้เป็นอย่างมาก แม้เจ้าบ่าวที่ยืนข้างเธอนั้น จะเป็นคนที่เธอแทบจะไม่เหลือความพิศวาส หรืออยากจะครองคู
พลาด(ทาสกาม) 16
“อื้อๆ เดี๋ยวลองถามให้ก็แล้วกัน พี่อ๋อคงจะสั่งนั่นล่ะ มีอะไรอีกไหมบิ๊ก”“เรื่องวีดีโอพรีเซนเทชั่นของเราที่ถ่ายไว้ บิ๊กส่งให้ชลดู ชลอยากจะให้ปรับให้เพิ่มตรงไหนไหม?”“ไม่อะ ก็ดีอยู่แล้ว”“เรื่องรูปในงาน ชลเลือกแล้วหรือยังจ๊ะ ว่าจะเอารูปไหนบ้างที่จะตั้งโชว์ รูปที่บิ๊กเลือกๆ ไว้กลัวไม่ถูกใจชล”“เลือกไปได้เลย บิ๊กเอารูปไหน ก็ตามใจบิ๊ก”“เอ่อ...”“แค่นี้นะบิ๊ก ชลมีธุระอะ ต้องดูหลานให้พี่ธาร พักนี้คงยังไม่ได้กลับบ้านหรอก นี่ชลก็ออกมาซื้อของเพิ่ม ไม่สะดวกคุย ไม่สะดวกแชทเท่าไหร่ บิ๊กจัดการไปเลยจ้ะ เราจ้างมืออาชีพมาทำ จ่ายไปขนาดนั้น ยังไงงานก็ออกมาดีอยู่แล้วล่ะ”“จ้ะ...งั้นบิ๊กไม่กวนนะ”“อือ แค่นี้นะ จัดการเองไปได้เลย ไม่ต้องถามชล ทุกอย่างตามใจบิ๊ก”เธอตอบเหมือนจะเอาใจเขา แต่จริงๆ คือปัดรำคาญ และตัดปัญหาไม่ให้เขาโทรมากวนใจเธออีก เมื่อเขาวางสายลง ชลกมลก็ถอนหายใจพรืดใหญ่ เธอเร่งความเร็วของรถให้มากขึ้น เพื่อตรงไปยังเป้าหมายเธออาสามารับพี่เขยที่สนามบิน ตอนนี้ธารกมลป่วยเป็นไข้หวัดใหญ่ต้องนอนในโรงพยาบาล ยัยหนูตัวน้อยอยู่ในมือพี่เลี้ยง เป็นโอกาสเล็กๆ ของเธอ ที่จะได้อยู่สองต่อสองกับอนพบ้าง
พลาด(ทาสกาม) 15
“พี่บิ๊กลองกล้องตัวใหม่ของบริษัทเราหรือยัง”เบญภรณ์เอ่ยถามขึ้น ขณะที่รับประทานอาหารกลางวันด้วยกัน ภาวิชเลื่อนจานอาหารออกหลังจากที่กินไปได้ครึ่งจาน แน่ล่ะ...ตอนนี้เขากำลังไดเอต อยากจะน้ำหนักลดลงอีกสักนิดหน่อย ก่อนถึงวันวิวาห์ ที่ใกล้จะมาถึงแล้ว วันที่เขารอคอย...“พี่ลองเอาไว้ในห้องครัว ห้องนอน แล้วก็ห้องโถง สามจุดน่ะ”เขาเปิดแอพพิเคชั่นให้กับหล่อนได้ดูถึงความคมชัดของกล้อง“มันควบคุมการทำงานให้หมุนได้ 360 องศา จากตรงนี้ด้วยนะ โปรแกรมก็ใช้ได้ดีเลยล่ะ ทดลองมาแล้วสองวัน แต่หัวหน้าบอกให้พี่ติดไว้สักเดือน ดูเอฟเฟคจากการใช้งานไปด้วย”“ถ้าเกิดว่ามันใช้งานได้ดี น่าจะขายดีเลยเนาะ แต่ราคามันก็...ตามคุณภาพนะพี่อ๋อ เราคงจะต้องเหนื่อยกันหน่อยกับการกระตุ้นยอดขาย”เบญภรณ์ว่า ตอนนี้หัวสมองของเธอเริ่มแล่นไหลไปแล้วว่า ควรจะนำกล้องระบบความปลอดภัยนี้ ไปเสนอที่ไหนได้บ้าง ราคาของมันค่อนข้างสูง คงจะเน้นบริษัทขนาด ห้างร้าน และกลุ่มคนที่มีฐานะ ถึงจะมีกำลังซื้อ “อืม...คนแรกที่พี่จะเสนอขายก็คือพี่อ๋อนี่ล่ะ” ภาวิชว่า เบญภรณ์หัวเราะคิก แล้วเอ่ยแหย่หยอก“แหม...หนนี้ปูพรมคนกันเองเลยนะพี่บิ๊กยอดทะลุแน่ๆ ได้คุ
พลาด(ทาสกาม) 14
พี่ว่าเราควรห่างกันสักพัก พี่มีจะต้องไปประชุมที่ต่างประเทศ ช่วงที่ธารอาจจะคลอดพอดี พี่ฝากชลดูแลหลานด้วยนะจ๊ะ เมียรัก ส่วนเรื่องข่าวในเพจ เราก็ทำเงียบๆ กันไป เดี๋ยวก็ซาไปเองเขาตอบข้อความของเธอมาเพียงแค่นี้ ไม่มีคำอธิบายใดๆ ว่าสาวๆ ที่เธอแคปส่งไปให้เป็นใคร แต่ก็ช่างเหอะ ไม่ใช่เวลาจะมาไล่บี้เขาตอนนี้ชลกมลถอนหายใจอย่างหงุดหงิด เธอปฏิเสธการเล้าโลมจากภาวิช โดยบอกว่าเธอกำลังจะมีประจำเดือน แล้วก็หนีออกมานั่งเล่นที่ระเบียงรับลม เขาขอถอยห่างจากเธอก่อน งดการใกล้ชิดในพักนี้...แล้วเธอจะทนได้ไหมนะเธอหลงเขาเธอรักเขามากชลกมลกัดริมฝีปาก น้ำตาคลอตาขึ้นมาอย่างน้อยใจ เธอส่งข้อความหาเขาเป็นการตัดพ้อต่อว่า รอเขาตอบกลับมา รอ และรออย่างอแง แค่พักเดียว ไม่กี่อาทิตย์ ทุกอย่างก็จะกลับมาเป็นเหมือนเดิม รอให้งานแต่งของชล และธารคลอดก่อน...พี่ว่าข่าวก็จะเงียบๆ ไป เราก็จะเหมือนเดิมพี่อ๋อรักชลไหม?รักสิ รักมาก รักกว่าพี่ธารไหม?เธอถามไปแล้วกลั้นใจรอคำตอบ พี่ขาดชลไม่ได้ ส่วนธาร เขาก็อยู่ในที่ของเค้า ไม่เกี่ยวกัน ไม่มีใครแทนที่ใครได้พี่อ๋อรักเมียคนนี้ไหมบอกแล้วว่ารัก พอเถอะชล อย่าเพิ่งมาถามอะไร
You may also like
บำเรอรัก❤️คุณหมอมาเฟีย NC18++
Me'JinJIn90.2K viewsประธานจี้หยุดใจร้ายสักที คุณซูแต่งงานใหม่แล้ว
เหวินเหยียนหน่วนหยู่213.1K viewsเด็กเสี่ย NC-25
C126.1K viewsพ่ายรักภรรยาที่หย่าแล้ว
เฉียนเสี่ยวซี138.3K viewsลุ่มหลงอาจารย์เถื่อน
Thita_132 viewsมลทินพันธนาการ
ทรายสีรุ้ง 66 viewsทานตะวันในกองเพลิง
ผ้ายับที่พับไว้59 viewsTouchdown: แตะที่ใจ จอดที่เธอ
Sharp pencil10 views
