2

ชลกมลตื่นขึ้นมาในตอนค่อนดึก แน่ล่ะ...เธอหิว แต่เธอเหนียวเหนอะหนะไปหมดทั้งตัวเพราะนอนแบบไม่ได้อาบน้ำ พี่สาวของเธอบอกไว้ว่ามีอาหารเตรียมไว้รอ ธารกมลน่ารักแบบนี้กับเธอเสมอ พี่สาวที่คอยดูแล ห่วงใยน้อง ธารกมลเป็นแบบนั้น

อาบน้ำเสร็จก็เปลี่ยนชุดเป็นชุดนอน มันเป็นชุดผ้าซาตินสีแดง แบบสายเดี่ยวอกประดับลูกไม้ ขาสั้น มันยิ่งขับผิวขาวผ่องและเน้นรูปร่างอวบอิ่มนั่น

เธอไม่ได้สวมชั้นในเพราะความเคยชิน ก็เวลาป่านนี้แล้วที่บ้านไม่น่าจะมีคนตื่นอยู่ ชลกมลเดินลงไปด้านล่าง ตรงเข้าไปยังห้องครัว

มีอาหารรอไว้จริงๆ เธอเอามันอุ่น ก่อนจะนั่งรับประทานอย่างหิวโหย เธอหยิบเอาโทรศัพท์มาเปิดดูไปด้วย แล้วก็เห็นอะไรบางอย่างทำให้เธอหงุดหงิด นั่นก็คือข้อความจากแฟนหนุ่ม

จะไปกี่วัน กลับมาเร็วๆ นะชล เราต้องเตรียมงานอีกเยอะ

ทำไมไม่ตอบข้อความเลย

ทำไมจะต้องไปค้างที่บ้านพี่ธาร ห้องเราก็มี ทำไมไม่อยู่ดูแลห้อง

ทำอะไรอยู่ ถามไปนานแล้ว ไม่ยอมตอบเลย

โอ๊ย น่ารำคาญ...

เธอถอนหายใจแรงๆ รวบจานและช้อน ก่อนจะวางทิ้งไว้ตรงนั้น พรุ่งนี้ก็มีคนมาเก็บกวาด บ้านของพี่สาวเธอมีคนรับใช้ สบายกว่าที่บ้านของเธอเยอะ ตอนนี้เธอลางาน ลาพักร้อน เพราะเบื่อที่ทำงาน เบื่อแฟน เบื่อไปทุกสิ่ง จึงมาอยู่ที่บ้านของธารกมล อ้างว่าอยากช่วยดูแลพี่สาว แต่จริงๆ แล้วเธอมาหาที่หลบให้หายเบื่อ

เธอกำลังจะก้าวยาวๆ ออกจากห้องครัว แต่แล้วก็เจอะเจอกับใครคนหนึ่งที่เดินลงมาจากชั้นสอง สายตาสองคู่มองสบกัน เธอมองกวาดไปที่ใบหน้าคมสันหล่อเหลานั้น ก่อนจะยิ้มส่งให้เขาแล้วพนมมือไหว้

"สวัสดีค่ะพี่อ๋อ"

"อ้าว...ชล มาตั้งแต่เมื่อไหร่?"

อนพเอ่ยทักทาย ตาคมมองกวาดไปทั่ววงหน้าสวย อดมองเลยต่ำลงไปกว่านั้นไม่ได้ เพียงมองผาดๆ ก็รู้ว่าชลกมลไม่ได้ใส่อะไรไว้ใต้ชุดนอนแบบเซ็กซี่นั่น หน้าอกของเธอชูชัน จนเห็นบริเวณยอดทรวงได้รำไร เจ้าตัวเองก็ไม่ได้ปิดบังหรือเขินอายอะไร เธอยืนคุยกับเขาเหมือนปรกติ

 

"มาตั้งแต่บ่ายแล้วล่ะค่ะ"

เธอตอบยิ้มๆ มองเขาด้วยสายตาชื่นชม อนพสวมเสื้อนอนแต่เขาไม่ได้ติดกระดุม มันเผยให้เห็นอกแกร่งเป็นมัดๆ ผิวสีแทน...ดูเป็นนักกีฬาไปทั้งเนื้อทั้งตัว

ตาต่อตามองสบกัน

นัยน์ตาของฝ่ายหญิงนั้นเหมือนจะบอกใบ้อะไรบางอย่างให้ฝ่ายชาย

ฝ่ายชายเองก็เช่นกัน...เขามองเธอทั้งตัวราวกับกำลังเห็นของอร่อยน่ากินสักชิ้น เธอไม่ได้ไร้เดียงสา พอจะรู้นัยสายตา และจงใจเคลื่อนไหวให้อีกฝ่ายมอง

มองให้น้ำลายหกนะคะพี่เขย

เธอคิดขำๆ อย่างบริหารเสน่ห์

"ชลไปนอนก่อนนะคะ พรุ่งนี้เจอกันค่ะ"

"ครับ"

เธอเดินสวนกับเขาตรงบันได แล้วแกล้งสะดุดขั้นบันได อนพรับร่างอวบนุ่มนั้นไว้อย่างทันท่วงที

"อุ๊ย!"

มือของเขาแตะโดนเข้าที่หน้าอกอวบนั่น ทำให้ใจเต้นแรง ชลกมลแสร้งทำตาโตอย่างตกใจ ขณะที่อนพหน้าร้อนผ่าว

"พี่ขอโทษ"

"ไม่เป็นไรค่ะ พี่อ๋อไม่ได้ตั้งใจ ถ้าไม่มีพี่อ๋อรับไว้ ชลจะต้องตกบันไดไปแล้วแน่ๆ ขอบคุณมากนะคะ"

เธอว่า ยกมือไหว้ขอบคุณเขา...ถึงอก ยิ่งทำให้อนพตัวแข็งค้าง

น้องเมียยิ้มตาพราวส่งให้เขาก่อนจะเดินก้าวขึ้นด้านบน

ความกระหายน้ำที่ตั้งใจจะลงมาหาน้ำดื่มของเขา...ตอนนี้มันกำลังกลายเป็นกระหายอย่างอื่นแทน

นัยน์ตาคมมองตามร่างอวบไปด้วยประกายบางอย่าง...จนลับสายตา

ชลกมลหัวเราะเบาๆ เมื่อเข้ามาในห้องของเธอได้แล้ว ดูเหมือนว่าเสน่ห์ของเธอยังมีแรงอยู่สินะ ขนาดพี่เขย...เธอก็ยังเห็นว่าเขาหวั่นไหว

เธอไม่ได้ไร้เสน่ห์ และมีมันอย่างมากมายเสียด้วย เธอเสียดายตัวเองนิดๆ ที่จะต้องหยุดอยู่ที่ภาวิช คิดแล้วก็ถอนหายใจเฮือก พยายามคิดด้านดีของภาวิช แต่ตอนนี้...ทำไมเธอมองแทบไม่เห็นมันเลย

ชลกมลไม่รู้เลยว่าสิ่งที่เธอทำลงไปเพื่อทดสอบเสน่ห์กับอนพ

จริงๆ แล้วมันคือการเล่นกับไฟ

และไฟนั้น ไม่ใช่ของที่จะเล่นกันได้ง่ายๆ เสียด้วย

......................

บิ๊กต้องไปดูงานสองอาทิตย์นะ กลับมาหวังว่าจะเจอชลที่บ้านของเรา ตอบข้อความบิ๊กบ้างนะ บิ๊กไม่ชอบเลยที่ชลอ่านแล้วไม่ยอมตอบ

นั่นคือข้อความของแฟนหนุ่ม ข้อความสุดท้ายของเขาในคืนนี้ ชลกมลมองแล้วก็ถอนใจเฮือก ความรู้สึกของเธอก็คือรำคาญ ที่เขาจิกเขาตาม คอยเซ้าซี้กับเธออยู่ได้ ทั้งที่เธอก็บอกแล้ว ว่ามาที่บ้านของพี่สาวทำไม ทำราวกับว่าเธอไปแอบทำอะไรไม่ดีอย่างนั้นแหละ

นี่เธอจะต้องแต่งงานกับเขาจริงๆ ใช่ไหม?

ใช่...ทุกอย่างเตรียมไว้หมดแล้ว

คำตอบนี้ดังขึ้นในหัวของเธอ

ทุกอย่างพร้อมสำหรับการเป็นครอบครัวแล้ว

ไม่ว่าจะเป็นปัจจัยพื้นฐาน ครอบครัวทั้งของเธอและเขาก็ต่างเข้ากันได้ดี โดยเฉพาะทางบ้านของเขานั้นรักและเอ็นดูเธอมาก

แต่...

มันมีคำว่าแต่

ทำไมจะต้องมีคำว่าแต่...

ชลกมลก็ไม่เข้าใจตัวเองนัก อาจจะเพราะสิ่งเปรียบเทียบระหว่างว่าที่สามีของเธอ กับสามีของพี่สาวด้วยกระมัง และการทะเลาะกันระยะหลังทำให้เธอเบื่อเขามาก

เธอหมุนตัวเองหน้ากระจก หลังจากที่อาบน้ำชำระล้างร่างกายแล้ว เธอมองหญิงสาวสวย..แน่ล่ะ กระจกไม่ได้หลอกเธอ ชลกมลเป็นคนสวย รูปร่างของเธอนั้นทำให้ผู้ชายต่างเหลียวมอง หน้าอกของเธอคัพซี แบบไม่ได้เสริม เอวเล็กคอด สะโพกผายกลมกลึง เธอออกกำลังสม่ำเสมอ จึงไม่มีเนื้อส่วนเกิน เธอมีซิกแพคขึ้นที่ท้องพอเห็นได้ด้วยซ้ำ เพราะการออกกำลังอย่างหนัก เธอรักตัวเอง รักที่จะให้คนอื่นเห็นความสวยงามของตน