Se connecter“ลองดูมั้ยล่ะ”อาหารที่หญิงสาวทำด้วยความตั้งใจเป็นหม้ายเก้อเพราะพวกเขามีเวลาไม่มากพอในการจะเสียกับอย่างอื่นไปพอสมควรเลยไม่มีเวลากินมัน“หน้าตานี่เบิกบานมาเลยนะ”“ก็คนมันอารมณ์ดี”“เหอะ แพรทิ้งนายนี่อีกสักทีก็ดีนะ” แววตาแข็งกระด้างสาดใส่แคลอรีนอย่างจริงจัง“ล้อเล่นน่า ถ้านายไม่เลวใครจะไปทิ้งจริงมั้ยแ
Special episode.เพียงชั่วแว้บหนึ่งเท่านั้นที่มีความคิดว่าควรให้โอกาสเธอก็มอบมันให้เขาอย่างง่ายดาย จากที่เดิมทีตั้งใจว่าจะไม่กลับมาแน่มันชั่ววูบจริง ๆแหวนไข่มุกไม่ใช่ของหมั้น ไม่ใช่ของแต่ง เขาบอกว่าให้เพราะอยากให้เธอจำว่าความรักครั้งใหม่มันเกิดขึ้นที่ไหน ให้จำแค่ตรงนั้นพอ“แพร” ชายหนุ่มสวมเพียงกางเ
“ระหว่างที่รอก็ไม่เคยว่างเลย เอาอะไรมาบ่น”“ก็มันไม่รู้ว่ารอแล้วได้อะไร”“งั้นก็กลับไปรักสนุกเถอะ มาฝืนตัวเองอยู่ทำไม”“ไม่ได้ฝืน เธอก็เห็นว่าตอนนั้นฉันไม่มองใครอีกเลย” ความรู้สึกผิดถูกเหวี่ยงมาให้หญิงสาวอย่างตั้งรับไม่ทัน เมื่อตอนนั้นเธอบอกว่ารู้สึก เขาก็พร้อมจะเปลี่ยนอย่างไม่ต้องปรับตัว“เจ็บอยู่ห
ตอนที่38 น้ำแตงโมแสนหวาน (จบ)แสงแดดที่แรงจนพื้นหาดทรายร้อนกรุ่นไม่ทำให้พริตาชะลอความเร็วของเท้าที่เดินฉับ ๆ ไปอย่างไม่มีจุดหมาย โดยที่หญิงสาวนั้นรู้ดีว่ามีอีกคนคอยเดินตามมาไม่ห่างนัก เธอเดินเรื่อย ๆ จนจากที่หงุดหงิดให้พี่ชายก็เริ่มเย็นลง สองเท้าก็ก้าวช้าลงเช่นกัน ก่อนจะมีเสื้อเชิ้ตตัวหนึ่งมากางบังแ
“น้องกูจะไปไหนต้องรายงานมึงด้วย?” พีระเดินออกมาจากบันไดเมื่อหยุดมองทั้งสองคนมาพักหนึ่งแล้ว มุ้งมิ้งงุ้งงิ้งกันจนเขาจะอ้วกอยู่แล้ว ชายหนุ่มนั่งลงที่เก้าอี้อีกตัวไม่ไกลกันนักมองหน้าสองคนนั้นสลับกันไปมาอย่างครุ่นคิด“ไอ้เอว่าจะมาพาไปกินข้าว”“เดี๋ยวผมพาไปกินเอง”“เสือกอะไรด้วยมึงน่ะ”“เมียผม ทำไมต้องให
ตอนที่37 ไม่รู้จะพูดคำไหนหลังอาบน้ำเสร็จดีแลนก็สวมเพียงกางเกงขาสั้นโดยไม่ลืมคว้าเสื้อยืดขึ้นพาดบ่ามาด้วย เขาเดินมาหาพริตาที่ร้านค้าของรีสอร์ท วันนี้บรรดาแม่บ้านจึงได้รู้เองว่าฝรั่งที่พวกเธอกลัวคือคนรู้จักของน้องสาวเจ้านายนี่เอง“ทายาให้หน่อย”“วินล่ะ”“หลับ”“แคล...”“ไม่เอาหรอก เราไม่ชอบกลิ่นยา” ห
ตอนที่36 แพ้ได้อีกร่างบอบบางถูกดันให้นอนลงยากที่จะขัดขืนคนตัวโตไหว แผ่นหลังของเธอเกือบจะแช่อยู่ในน้ำแต่เขาก็ไม่ได้คิดจะผละออกจากจูบที่แสนลึกซึ้งเลย“แดนหยุดนะ”“เธอนั่นแหละหยุด ฉันหวงจะตายอยู่แล้ว” มือหนาบีบขยำเอวบางอย่างมันเขี้ยว อยากจะลงโทษเสื้อตัวเล็ก ๆ นี่เต็มทน“ห้ามทำอะไรแพรเด็ดขาดเลยนะไม่อย่
“...”“คิดดี ๆ”.....สองสาวนอนด้วยกันที่บ้านพัก แคลอรีนชวนเธอคุยไม่หยุดทั้งที่ห่างกันได้เพียงหกวันเท่านั้น เธอเอาเสื้อผ้าที่เตรียมมาแขวนเข้าตู้โดยมีเจ้าของห้องช่วยเอาครีมของเธอไปจัดไว้หน้าโต๊ะเครื่องแป้งด้วยอีกที“แพร”“หื้ม”“เราขอถามนะ”“ว่ามาสิ”“แดน... ยังพอมีหวังอยู่มั้ย” พริตาชะงักกึก เธอมองแ
“อันตรายมั้ย จะห้าทุ่มแล้วนะ” “ไม่หรอก คนเดินเยอะแยะดูสิ” พริตาส่ายกล้องให้เพื่อนได้ดูบรรยากาศรอบรีสอร์ทของพี่ชายอย่างภูมิใจ “แพร! มาอยู่นี่เองค่ะพี่ตามหาตั้งนานค่ะ” “พี่เอตามหาแพรทำไมคะ” ทั้งสองหยุดฟังปลายสายอัตโนมัติ เสียงผู้ชายที่คุยกับเธออยู่ทำเอาใจเย็นชาของคนบางคนเริ่มไม่สงบ “มาชวนไปกินน้ำ
“มานั่งนี่มา มีกุ้งเผาของโปรดนายด้วยนะ” ชายหนุ่มถูกดึงมานั่งติดกับพริตาที่เอาแต่ก้มหน้าด้วยฝีมือของลูกพี่ลูกน้อง ครั้งนี้เขายอมไม่ปฏิเสธเพราะเห็นว่าพ้นคืนนี้เธอก็จะไปแล้วบรรยากาศน่าอัดอัดทันทีเมื่อทั้งสองคนที่นั่งติดกันเอาแต่เงียบ ดีแลนยกแก้วดื่มแทบไม่วาง ส่วนเจ้าของเหล้าก็ช่วยกินเพื่อให้มันรีบหมด







