Share

บทที่ 6

last update Tanggal publikasi: 2025-07-22 13:40:32

ตอนที่6 น้องใคร ใครก็รัก

“มายด์! แกจะไปไหน”

“มายด์จะไปแจ้งความ” แม็คที่ใบหน้าอยู่ในสภาพบวมปูดเห็นแววตาเจ็บแค้นของน้องสาวแล้วก็ยิ่งสงสารจับใจ แต่…

“พวกไอ้เดย์มันใหญ่โต…ตำรวจทำอะไรมันไม่ได้หรอกมายด์” หญิงสาวกลืนก้อนสะอื้นลงคอด้วยความเจ็บปวดเจียนขาดใจ แม็คเป็นพี่ชายที่ปกป้องน้องสาวอย่างเธอมาตลอด ไม่มีทางที่เขาจะยอมให้เรื่องมันจบไปอย่างนี้...

“แต่ถ้าแกอยากแจ้งความฉันจะพาแกไป” คนพี่พูดพร้อมจะคว้ามือน้องสาว แต่ทว่ามายด์ก็เอามือหนีไม่ให้แตะ

พรึ่บ

“มายด์...”

“มายด์จะกลับคอนโดฯ”

“ฉันขอโทษฉันแม่ง…เป็นพี่ที่ไม่ได้เรื่องเลยว่ะ” มือหนาที่วางบนไหล่ของน้องสาวบีบแน่นและสั่นเทาในเวลาเดียวกัน เพราะมายด์ไม่ยอมมองหน้าเขาเลย

“ไว้เราค่อยคุยกันวันอื่นนะ มายด์ยังไม่พร้อม”

“ให้ฉันขับรถไปส่งแกนะ”

“อย่าดีกว่า”

“…”

“พี่แม็คก็…ไปหาหมอด้วยนะ” มายด์บอกเสียงสั่น ถึงยังไงเขาก็เจ็บไม่ใช่น้อยเห็นจากสภาพบวมปูดของใบหน้า ไหนจะร้านสักที่ถูกพังเละเทะอีก

“มันทำร้ายแกคนเดียวใช่ไหม

“ฮึก…” คำถามนั้นทำน้ำตาคนน้องร่วงเผาะ ก่อนที่แม็คจะเอ่ยด้วยเสียงนุ่มนวลแต่ก็หนักแน่น

“เรื่องนี้จะไม่มีใครรู้”

“...”

“ไม่ใช่ว่าฉันห่วงตัวเอง ฉันห่วงแกกลัวเรื่องมันจะรู้กันเยอะแล้วแก...”

“ฮึก...”

“เข้าใจไหมมายด์” คนพี่ที่ใบหน้าแทบไม่เหลือเค้าความหล่อเหลาก้มลงถาม กลัวน้องจะคิดว่าเขาห่วงตัวเองแต่ที่จริงแล้วไม่ใช่เลย เขากลัวแผลนี้ของมายด์จะถูกซ้ำเติมจนไม่มีวันหายเจ็บ

“มายด์จะกลับแล้ว” หญิงสาวเอ่ยพร้อมเบี่ยงตัวให้มือพี่ชายหลุดไปจากร่างกายของเธอก่อนจะเดินลงมาจากชั้นสองพร้อมเสื้อของผู้ชายสารเลวในมือ...

.....

เดย์กลับมาที่อู่เพื่อนก็อยู่ที่นี่กันเกือบครบทุกคน ซึ่งมันเป็นเรื่องปกติเพราะที่นี่คืออู่ที่เขาเป็นเจ้าของด้วยความชอบ มันเลยกลายเป็นที่รวมตัวกันไปโดยปริยาย

“มานู่นละ มึงถามมันดิ” คลาสพูดกับไวท์พลางพยักพเยิดหน้ามาทางเขา

“อะไร”

“ไอ้คลาสมันบอกว่ามึงเอาผู้หญิงมานอนด้วยเหรอ”

“...” เขามองตาขวางไปที่คลาส ก่อนจะหันไปหาลูกน้องสองคนที่เมื่อคืนไปถล่มไอ้ระยำกับเขาด้วย แต่ทั้งสองก็ส่ายหน้าว่าไม่ได้เล่าอะไรให้ใครฟัง

“เรื่องจริง?”

“มาสนใจอะไรเรื่องของกู”

“ดีลเด็กมาให้คืนเป็นหมื่นก็ไม่เอาอยู่ ๆ มึงตบะแตกอะไรวะ”

“ทำรถกันไปเถอะ ถามมากก็เข็นรถพวกมึงไปทำกันที่อื่น” เพื่อนของเขาพากันยิ้มมุมปากอย่างล้อเลียน ถึงจะจริงที่ว่าเขาไม่ถูกใจใครมานานแต่น้องสาวของไอ้สารเลวนั่นก็ไม่ได้เรียกว่าถูกใจ แค่เอาคืนให้พี่มันเจ็บแค่นั้น

.....

วันต่อมา...

มายด์นอนขดตัวบนเตียงด้วยอาการหนาวสั่น ใบหน้าสวยหวานซีดเซียวน่าจะเพราะแพ้ยาคุมฉุกเฉินที่กินไป และพิษไข้ที่เล่นงานเธออย่างไม่มีความเห็นใจ

อุ๊บ...แหวะ...

Rrrrr

ใบหน้าจิ้มลิ้มหันมองสมาร์ตโฟนที่ดังขึ้นด้วยสายตาเรียกเข้า เมื่อเห็นหน้าจอโชว์ชื่อเพื่อนสนิทมือเรียวก็คว้ามันมารับสาย

(ฮัลโหล)

(ไอ้จ่อยเป็นอะไรเปล่าพี่แม็คบอกแกไม่รับสาย) ชื่อของพี่ชายทำเธอบิดปากคว่ำเล็กน้อยก่อนจะเค้นเสียงตอบไป

(ไม่เป็นอะไร กินยาแก้ไข้แล้วหลับ)

(เป็นไข้เหรอ ออกมาเปิดประตูสิ)

กริ๊ง ๆ ๆ

(บิว...ฉันไม่สะดวก)

(อ้าว เหรอ)

(…)

(ไม่เป็นไรงั้นฉันจะบอกพี่แม็คนะว่าแกเป็นไข้)

(ฝากด้วยนะเรายังไม่อยากคุยกับเขา)

(หื้ม?)

(ขอนอนต่อก่อนนะ ลาอาจารย์ให้ด้วย) บอหเพื่อนเสียงอ่อนจบเธอก็กดวางสาย แต่เมื่อถูกรบกวนให้ตื่นแม้จะอ่อนแรงแค่ไหนก็ไม่สามารถข่มตาลงนอนได้อีก เรื่องเลวร้ายนั้นยังวนเวียนอยู่ในหัวก่อนที่เธอจะลุกขึ้นไปหยิบเสื้อของคนเลวพร้อมไฟแช็กออกมาที่ระเบียงแล้วจุดเผามันราวกับมันจะช่วยลบภาพฝันร้ายนั้นออกไปได้...

กรี๊ดดดด!!!

“เดียร์น่า!” เดย์รีบคว้าตัวหญิงสาวที่หวังดิ่งจากระเบียงชั้นที่สิบห้าลงไป หากช้ากว่านี้เพียงเสี้ยววินาทีเขาคงต้องเสียใจไปตลอดชีวิต

“ทำแบบนี้ทำไมวะ!”

“ฮือ...ปล่อยเดียร์นะเฮียเดย์” เดย์กัดฟันกรอดเมื่อเดียร์น่ายังพยายามดิ้นให้หลุดจากเขาจะไปที่ขอบระเบียงอีก กระทั่งชายหนุ่มตัดสินใจเหวี่ยงเธอจนแผ่นหลังบางกระแทกกับผนังกระจกด้านหลัง

ปึก!

“เฮียเดย์! เดียร์น่า!” ไทเกอร์รีบเข้าไปหาหญิงสาวที่ทรุดลงกับพื้นน้ำตาอาบสองแก้ม ส่วนคนพี่นั้นหายใจรุนแรงเหมือนกำลังระงับอารมณ์อยู่ ดูได้จากมือหนาที่สั่นระริก

พรึ่บ

“เฮียเดย์อย่า!” ไทเกอร์รีบใช้ตัวเองบังหญิงสาวเอาไว้เมื่อพี่ชายง้างมือขึ้นหวังจะตบสั่งสอนน้องสาว

“ถ้ามึงอยากตายวันนั้นมึงโทร.ให้กูไปรับทำไมเดียร์น่า ทำไมมึงไม่ปล่อยให้ตัวเองตายไปเลย!”

“เฮีย...”

“กูรักษาชีวิตมึงไว้แล้วมึงก็ต้องอยู่ อย่าทรยศกับสิ่งที่กูทำเข้าใจไหม!”

“เข้าไปข้างในก่อนนะ” เป็นไทเกอร์ที่อุ้มเดียร์น่ากลับเข้าไปในห้องพัก คล้อยหลังสองคนนั้นเดินกลับเข้าห้องไปน้ำสีใสที่ตอนนี้กลั้นไว้ไม่อยู่ก็ไหลหยดด้วยความคับแค้นใจก่อนจะรีบใช้หลังมือเช็ดมันออกอย่างลวก ๆ

“ไอ้เหี้ยเอ๊ย!”

เดียร์น่าเสียใจหนักจนต้องพบจิตแพทย์ จนคนเป็นพี่ไม่กล้าปล่อยให้คาดสายตา หากเขาไม่อยู่ไทเกอร์ต้องอยู่ และเรื่องนี้ก็ไม่ได้บอกให้พ่อกับแม่รับรู้เพราะไม่อยากให้มาเจอเรื่องสะเทือนใจกับความโง่ของลูกสาวคนสุดท้อง

“เฮียเดย์จะกลับอู่ก็ได้นะ ผมจะเฝ้าไม่ให้คลาดสายตาเอง”

“ช่างแม่งเถอะ ให้พวกมันเฝ้ากันไป”

“ห่วงน้องสาวก็พูดเถอะเฮีย ปากแข็ง”

“น่าปล่อยให้ตาย เตือนอะไรไม่เคยจะฟัง” เขาพูดพลางเหลือบมองไปที่คนบนเตียง เดียร์น่าหลับสนิทเพราะฤทธิ์ยา และหากตื่นมาจะทำเรื่องบ้า ๆ อีกเขาคงต้องอนุญาตให้หมอจับมัด

‘เพราะมัน เดียร์น่าถึงเป็นแบบนี้’

แววตาคมเข้มแฝงไปด้วยความดุดันทันทีที่นึกถึงต้นเหตุของเรื่องทั้งหมด ตอนนั้นเดย์พยายามยื้อน้องสาวไว้แต่แม็คก็หลอกล่อจนเดียร์น่ายอมผิดใจกับเขา....แล้วสุดท้ายเป็นไง

“ไอ้นั่นมันเหี้ยจะตาย อย่าไปยุ่ง”

“เขาอาจจะเลวกับคนอื่น แต่เดียร์จะทำให้เขาหยุดที่เดียร์”

“มันเอาเมียเก่าไปทำแท้งจนตกเลือดตาย อยากเป็นแบบนั้นหรือไง”

“ยายนั่นไปทำแท้งเองต่างหาก พี่แม็คไม่ได้ให้ไปทำสักหน่อย แล้วก็ตายเอง” เดียร์น่ายังแก้ต่างให้ชายหนุ่มอย่างไม่ยอมแพ้ แต่เขาที่โตกว่าและผ่านเรื่องราวมากมายเลยพอรู้วีรกรรมของแม็ค ย่อมไม่ยอมให้น้องสาวไปเจอเรื่องแบบนั้น

“แกโดนมันหลอกแล้ว”

“เฮียเดย์เกลียดเขาเองมากกว่า”

“…”

“ต่างคนต่างอยู่เถอะถ้างั้น เฮียเดย์ไม่ต้องมายุ่ง”

“เดียร์น่า!”

วันนั้นเดียร์น่าหันหลังให้พี่ชายอย่างเขาแล้วโทร.ให้แม็คมารับไปอยู่ด้วย จากนั้นเขาก็ไม่ติดต่อเธออีกเลย กระทั่งเป็นเธอที่โทร.มา...เพราะเกือบจะตาย

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi
Komen (4)
goodnovel comment avatar
Ninew Wongsawat
...️🥹 สนุกมากๆค่า
goodnovel comment avatar
Gasinee
Very nice nterestung
goodnovel comment avatar
Gasinee
ออออออออออออออ
LIHAT SEMUA KOMENTAR

Bab terbaru

  • พลาดรักคนเถื่อน   บทที่ 287

    “ลองดูมั้ยล่ะ”อาหารที่หญิงสาวทำด้วยความตั้งใจเป็นหม้ายเก้อเพราะพวกเขามีเวลาไม่มากพอในการจะเสียกับอย่างอื่นไปพอสมควรเลยไม่มีเวลากินมัน“หน้าตานี่เบิกบานมาเลยนะ”“ก็คนมันอารมณ์ดี”“เหอะ แพรทิ้งนายนี่อีกสักทีก็ดีนะ” แววตาแข็งกระด้างสาดใส่แคลอรีนอย่างจริงจัง“ล้อเล่นน่า ถ้านายไม่เลวใครจะไปทิ้งจริงมั้ยแ

  • พลาดรักคนเถื่อน   บทที่ 286

    Special episode.เพียงชั่วแว้บหนึ่งเท่านั้นที่มีความคิดว่าควรให้โอกาสเธอก็มอบมันให้เขาอย่างง่ายดาย จากที่เดิมทีตั้งใจว่าจะไม่กลับมาแน่มันชั่ววูบจริง ๆแหวนไข่มุกไม่ใช่ของหมั้น ไม่ใช่ของแต่ง เขาบอกว่าให้เพราะอยากให้เธอจำว่าความรักครั้งใหม่มันเกิดขึ้นที่ไหน ให้จำแค่ตรงนั้นพอ“แพร” ชายหนุ่มสวมเพียงกางเ

  • พลาดรักคนเถื่อน   บทที่ 285

    “ระหว่างที่รอก็ไม่เคยว่างเลย เอาอะไรมาบ่น”“ก็มันไม่รู้ว่ารอแล้วได้อะไร”“งั้นก็กลับไปรักสนุกเถอะ มาฝืนตัวเองอยู่ทำไม”“ไม่ได้ฝืน เธอก็เห็นว่าตอนนั้นฉันไม่มองใครอีกเลย” ความรู้สึกผิดถูกเหวี่ยงมาให้หญิงสาวอย่างตั้งรับไม่ทัน เมื่อตอนนั้นเธอบอกว่ารู้สึก เขาก็พร้อมจะเปลี่ยนอย่างไม่ต้องปรับตัว“เจ็บอยู่ห

  • พลาดรักคนเถื่อน   บทที่ 284

    ตอนที่38 น้ำแตงโมแสนหวาน (จบ)แสงแดดที่แรงจนพื้นหาดทรายร้อนกรุ่นไม่ทำให้พริตาชะลอความเร็วของเท้าที่เดินฉับ ๆ ไปอย่างไม่มีจุดหมาย โดยที่หญิงสาวนั้นรู้ดีว่ามีอีกคนคอยเดินตามมาไม่ห่างนัก เธอเดินเรื่อย ๆ จนจากที่หงุดหงิดให้พี่ชายก็เริ่มเย็นลง สองเท้าก็ก้าวช้าลงเช่นกัน ก่อนจะมีเสื้อเชิ้ตตัวหนึ่งมากางบังแ

  • พลาดรักคนเถื่อน   บทที่ 283

    “น้องกูจะไปไหนต้องรายงานมึงด้วย?” พีระเดินออกมาจากบันไดเมื่อหยุดมองทั้งสองคนมาพักหนึ่งแล้ว มุ้งมิ้งงุ้งงิ้งกันจนเขาจะอ้วกอยู่แล้ว ชายหนุ่มนั่งลงที่เก้าอี้อีกตัวไม่ไกลกันนักมองหน้าสองคนนั้นสลับกันไปมาอย่างครุ่นคิด“ไอ้เอว่าจะมาพาไปกินข้าว”“เดี๋ยวผมพาไปกินเอง”“เสือกอะไรด้วยมึงน่ะ”“เมียผม ทำไมต้องให

  • พลาดรักคนเถื่อน   บทที่ 282

    ตอนที่37 ไม่รู้จะพูดคำไหนหลังอาบน้ำเสร็จดีแลนก็สวมเพียงกางเกงขาสั้นโดยไม่ลืมคว้าเสื้อยืดขึ้นพาดบ่ามาด้วย เขาเดินมาหาพริตาที่ร้านค้าของรีสอร์ท วันนี้บรรดาแม่บ้านจึงได้รู้เองว่าฝรั่งที่พวกเธอกลัวคือคนรู้จักของน้องสาวเจ้านายนี่เอง“ทายาให้หน่อย”“วินล่ะ”“หลับ”“แคล...”“ไม่เอาหรอก เราไม่ชอบกลิ่นยา” ห

  • พลาดรักคนเถื่อน   บทที่ 227

    พรึ่บ“อะไรวะ ยังไม่ทันเมา”“เบื่อ มึงอยู่กับยัยนี่มาก ๆ ระวังได้กันเองล่ะ”“กู ไม่ใช่มึงครับ” วชิรวิชญ์ตอบด้วยรอยยิ้มร้ายกาจและมันก็ยิ่งทำให้แคลอรีนสงสัยหนัก“พูดเรื่องอะไรกัน”“ไปละ” ดีแลนเดินไม่กี่ก้าวก็ถึงห้องของตัวเอง เขากวาดสายตาจนทั่วก็ไม่เจอพริตาอยู่แล้วรวมถึงกระเป๋าเสื้อผ้าของเธอด้วย“ตัวร้

    last updateTerakhir Diperbarui : 2026-04-01
  • พลาดรักคนเถื่อน   บทที่ 225

    ตอนที่6 แพรเกลียดแดนเป็นเวลานานเท่าไรไม่รู้ที่พริตาเจ็บปวดเหมือนตกนรกทั้งเป็น เจ็บทั้งร่างกายและจิตใจแต่อ่อนล้าแค่ไหนก็ไม่สามารถข่มตาลงนอนได้เลย“ทำอะไรนั่นมือถือของแพรนะ!”“มันมีอะไรฉันถึงจับไม่ได้” น้ำเสียงของดีแลนเจือความครุกรุ่นแถมยังไม่ยอมคืนมือถือให้เธอง่าย ๆ พริตานอนตะแคงปล่อยน้ำตาให้ไหลมองด

    last updateTerakhir Diperbarui : 2026-04-01
  • พลาดรักคนเถื่อน   บทที่ 228

    ตอนที่8 สองนาที Ncกริ๊งงว๊ายยสิ้นเสียงกริ่งเพียงเสี้ยววินาทีเจ้าของห้องก็เปิดประตูและดึงเธอเข้าข้างในอย่างรวดเร็ว เขากระชากแมสของเธอออกและบดจูบอย่างบ้าคลั่งคล้ายกำลังลงโทษเธออยู่ มองข้ามความร้อนผ่าวจากกลีบปากบาง ๆ นั่นไป“อื้อออ”“เธอช้าไปสองนาที”“ก็แพรเจอวิน”“เธอไม่จำเป็นต้องคุยกับใครทั้งนั้น”

    last updateTerakhir Diperbarui : 2026-04-01
  • พลาดรักคนเถื่อน   บทที่ 214

    ตอนพิเศษ2“โอ๊ย!” เสียงร้องที่ดังขึ้นจากนอกบ้านทำคลาสที่คุยโทรศัพท์อยู่ขมวดคิ้ว จากนั้นสองเท้าก็พาตัวเองเดินหาที่มาของเสียงนั้นอัตโนมัติ ก่อนจะเห็นว่าเธอกำลังวุ่นอยู่กับสเก็ตบอร์ดของเขาที่ถูกเก็บลืมไปหลายปี“เรียบร้อยดีครับพ่อ” เขารีบวางสายแล้วเดินไปหาควีนที่กำลังพยายามจะทรงตัวบนสเก็ตบอร์ดทันที“ทำอ

    last updateTerakhir Diperbarui : 2026-03-31
Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status