บทที่ 1

พลาดรักมาเฟีย

____________________

โนเนจัง

"มองลงไป เธอจะได้รู้ว่าการตายมันน่ากลัวกว่าการถูกฉันเอา"

ฝ่ามือหนาที่กดลงท้ายทอยทำให้ร่างเล็กที่เกาะราวระเบียงกระจกชั้นสามสิบตัวสั่นเทา ในหัวเธอมีแต่คำถามมากมายกับความป่าเถื่อนไร้หัวใจของเขา

แค่ทำตัวอ่อนแอให้เห็น... ทำไมต้องลงโทษเธอแบบนี้ เธอกลัวความสูง แต่ไม่ได้กลัวความเสียว เตียงมี โซฟาพร้อม ทำไมต้องลากเธอมาที่ระเบียงตอนกลางวันแสกๆด้วย

"นะ หนู กลัว"

เขาไม่สนใจเสียงสั่นเครือ มือว่างสอดเข้าไปใต้กระโปรงแล้วกระชากเพนตี้ตัวน้อยลงอย่างอุกอาจ แก่นกายกำยำใหญ่เกินมาตรฐานถูกถูไถช่องทางรักจากด้านหลังซ้ำๆ และเมื่อเจอหยาดน้ำแห่งความสุขเปิดทาง เขาก็ดันเอวหนาสอดเข้าไปทันที!

'ปึก!'

"ฮึก! คะ คุณแทนไท"

"เธออ่อนแอจนฉันหงุดหงิด"

นิวยอร์กนิ่วหน้าจากความเจ็บที่คะคั่งภายใน เธอจับราวกระจกแน่นหลับตาปี๋ ใจเต้นระรัวกับการขยับเข้าหาของชายหนุ่ม

ก่อนที่เขาจะเปลี่ยนเป็นรวบเส้นผมยาวสลวยของเธอเต็มกำมือแล้วรั้งกระแทกเข้าหาตัว กดแผ่นหลังลงให้แหงนสะโพกรับ ขยับขยี้ความสาวสดจนหยาดเลือดบริสุทธิ์ไหลตามหว่างขา

เธอไม่ได้ถูกขืนใจ...เธอยอมเขา

แต่คนคนนี้เป็นคนไร้หัวใจ... เขาไม่เคยรักใคร ไม่เคยอ่อนหวาน และที่ยิ่งไปกว่านั้นแม้กระทั่งเรื่องบนเตียงเขาก็ไม่เคยทะนุถนอมใครด้วยซ้ำ แทนไทหากพอใจจะร่วมเตียงกับใคร เขาจะขยี้จนแหลกลาญ หรือไม่ก็ตายกันไปข้าง

"จะ เจ็บ! หนูเจ็บ~ อื้ออออ"

เธอพร่ำบอกแกมสะอื้น ใจอยากคว้าจับท่อนแขนใหญ่ก็กลัวการเคลื่อนไหวที่เร็วขึ้น เพราะตอนนี้เขาไม่หยุดให้เธอมองลงไป มันสูง... และลมแรง ข้างล่างผู้คนมากมายเดินกันให้ควั่กจนเธออายที่จะเห็น และทำเรื่องแบบนี้กลางวันแสกๆ

แต่เขาไม่หยุด... ยิ่งเธอเจ็บปวดเท่าไหร่เอวหนายิ่งอัดความใหญ่โตเข้าไปเร็วขึ้น จนตอนนี้คนตัวเล็กที่เจ็บปวดเริ่มเข้าถึง...เธอเสียววูบวาบไปตามท้องน้อย ไต่เข้าเกมส์สวาท และปล่อยเสียงครางกระเส่าที่เกินอัดอั้นนั้นออกมา

"อ๊ะ อ๊าาาา หนูรู้สึกดีแล้วค่ะ รู้สึกดีแล้ว~"

ชายหนุ่มข้างหลังได้ยินแบบนั้นก็ชะงักนิ่ง แช่แก่นกายที่เปียกชุ่มค้างไว้ในร่องสาวฉ่ำ ก่อนที่จะเปิดเสื้อสูทหยิบบุหรี่นอกออกมาคาบ และจุดด้วยไฟแช็คหรูสูบมันเข้าเต็มปอดอย่างใจเย็น

ริมฝีปากหนาพ่นควันบุหรี่ออกมาคละคลุ้ง ตามองการสอดประสานที่เต็มไปด้วยเลือดบริสุทธิ์ ก่อนเหยียดยิ้ม

จากนั้นใช้มือหนึ่งข้างรวบเอวของเธอขับเคลื่อนเอวอีก จนคนที่รองรับอารมณ์ตอนนี้เอี้ยวหันมา

'ปึก ปึก ปึก ปึก'

"อ๊ะ อ๊ะ อ๊าาา บะ... บุหรี่มันไม่ดีนะคะ มันทำลายปอด มันเหม็น มันทำให้หนูเป็นมะเร็งกับคุณด้วย คุณควรเลือกสักอย่างนะคะ"

"เงียบซะ มันไม่ใช่เวลาที่เธอเพ้อเจ้อ"

เขาพูดออกมาด้วยน้ำเสียงเย็นชา และเหินห่าง ไม่สนใจที่จะทิ้งมวนบุหรี่นั้นแม้แต่น้อย แต่กลับคาบไว้แล้วใช้สองมือรวบรั้งเอวบางกระทั้นกระแทกอย่างหนักทำโทษเธอ สาดส่งความเร่าร้อนผ่านแก่นกำยำฝังเข้าไปครั้งแล้วครั้งเล่า ขณะที่บุหรี่สูบและตามองเลือดบริสุทธิ์ของหญิงสาวที่อาบเคลือบลำรัก

ใครที่กล้าเข้ามาในวงจรของแทนไทต้องอยู่ในอาณัติของเขา

ห้ามขัดขืน...

ห้ามโต้แย้ง...

ห้ามเป็นของคนอื่น...

จนตาย