Se connecterจะรักให้เท่าชีวิต จะรักจนไม่เหลือความรักให้ใคร แล้วหนูเชื่อว่าแทนคุณแทนขวัญ และแทนทิวก็จะรักพ่อของพวกเขาเช่นกัน คุณแทนไทเขามีครอบครัวที่สมบูรณ์แบบแล้วนะคะฉันคิดในหัวแต่อยู่ๆน้ำตาก็ไหลลงมา จริงอยู่ที่ตัวเองเป็นแค่สะใภ้ และหน้าก็ไม่เคยเห็น แต่ตอนนี้ฉันเชื่อว่าท่านเห็นฉัน อีกอย่างฉันก็เป็นแม่คนเหมือนก
"ใครคือคนที่ทำร้ายเด็กชายคนนั้นครับ?"คำถามของแทนคุณทำให้ฉันกับคุณแทนไทมองหน้ากันโดยไม่ได้นัดหมาย จนลูกถามต่อ"สุดท้ายตัวร้ายเป็นยังไงครับ?"ค่ะ เราไม่สามารถบอกได้เลยว่าเด็กชายในนิทานได้จบชีวิตตัวร้ายในเรื่องด้วยมือของเขาเอง ลูกยังเด็ก เขาไม่ควรรับรู้เรื่องแบบนี้ อีกอย่างเขายังไม่เข้าใจชีวิตของผู้ให
"อีกนานไหมคะน้องจะโต""นาน จับน้องเบาๆล่ะ" ฉันลุกขึ้นนั่งและกวาดตามองรอบๆ ในห้องมีแค่คุณแทนไทกับลูกเท่านั้น ซึ่งเขาเห็นฉันก็รีบเดินมาหาทันที"เป็นยังไงบ้าง? เจ็บแผลรึเปล่า?" ฉันส่ายหน้าเบาๆ แล้วมองไปที่เตียงเด็กที่แทนขวัญกับแทนคุณเฝ้าอยู่ "หนูขออุ้มลูกหน่อยค่ะ" แล้วสามีฉันก็เดินกลับไปอุ้มลูกคนเล็ก
"แทนขวัญทำไมทำแบบนี้" ฉันจะเดินไปหวดลูกแต่สามีดึงแขนไว้และพยักหน้าบอกให้นั่งลง ซึ่งไม่นานบอดี้การ์ดก็พาองศามา แขนเด็กน้อยเป็นรอยฟันเลยค่ะ ฉันที่เป็นแม่คนเหมือนกันเห็นแล้วปวดใจจริงๆ"ทำไมกัดพี่" คุณแทนไทถามลูกเสียงเข้ม "ก็นิสัยไม่ดีนี่คะ""แล้วรู้รึเปล่าว่าที่เราคือทำนิสัยไม่ดีกว่า""..." ตัวแสบให้
จนสามสิบนาทีกว่าๆฉันก็มาถึงบ้านกลุ่มมาเฟียดรากอน เหมือนวังจริงๆค่ะ สวยมาก ใหญ่มาก ลูกน้องก็เยอะมากเช่นกัน บวกกับลูกน้องสามีฉันดูเยอะขึ้นไปอีก เมื่อรถจอดพี่กรเปิดประตูให้ ฉันก็รีบประคองท้องแก่ๆของตัวเองลงจากรถทันทีก่อนที่จะไปชะงักกับภาพของลูกสาวตัวเองในบ้าน"กรี๊ดดดดด ตายซะเถอะ!" แทนขวัญวิ่งไปคว้าต
"บอกตรงๆนะวาววา ตอนนี้ฉันเป็นห่วงเธอเหมือนเธอเป็นลูกอีกคนเลย ฉันอยากให้เธอสมหวังกับความรัก กล้าเดินหน้าสักที อย่าปิดกั้นตัวเองเลยนะพี่อัทธ์เขาขอเธอเป็นแฟนบ้างมั้ย? หรือไม่เคย"วาววาทำหน้าละห้อย แววตาซุกซนกำลังมีน้ำตาเอ่อเต็มสองตา"เขาไม่ได้ขอเป็นแฟน" "อ้าว แสดงว่าเขาก็แค่สนุกกับเธอเหมือนเดิมเหรอ ไม
"ขอบคุณนะคะ ดิฉันเบาใจขึ้นเยอะเลย... งั้นดิฉันไปนะคะ คุณแทนไทกับคุณนิวยอร์กจะได้พักผ่อน"ป้าจันทร์พูดไปปาดน้ำตาไป ก่อนสุดท้ายจะรีบลุกขึ้นเดินออกไปจากห้อง แต่เมื่อประตูห้องปิดเท่านั้น... ฉันกับคุณแทนไทก็ตกอยู่ในความเงียบทันที ฉันยังนั่งอยู่ที่พื้นนั่งนิ่งๆ ทั้งที่จริงๆแล้วมีเรื่องจะถามเขาอีกมากมาย ก
"อย่าให้มันขึ้นไปชั้นบน อย่าให้มันเสียงดังเวลาฉันทำงาน" ฉันพยักหน้าหงึกๆ และจับหน้าแซมมี่พยักหน้าด้วย"ได้ยินที่พ่อพูดไหมลูก ห้ามขึ้นไปข้างบนนะ""..." คุณแทนไทมองฉันด้วยสายตาราบเรียบ แต่รู้แหละ...ว่าจะเอ็ดนัยๆ "ทำไมต้องทำหน้าดุด้วยคะ?""ฉันไม่ชอบสัตว์ ให้มันอยู่ห่างๆฉัน" เขาทิ้งท้ายไว้แค่นั้นก็ล้วง
ฉันจะเสร็จ...ฉันเสียว...และยิ่งเขาโน้มลงนาบตัวสอดมือบีบหน้าอก มันยิ่งเร่งฉันไต่หาสวรรค์ชั้นสูงสุดอีกครั้ง"อื้อ อื้อ~ ป๊ะป๋า หนูใกล้อีกแล้ว หนูไม่ไหวอีกแล้ว" ฉันบอกเขาเสียงอู้อี้ ประคองสติอย่างยากลำบาก และเมื่อถูกจับข้อมือไปไขว้หลัง ก็รู้ว่าตัวเองไม่อาจต้านทานอีกต่อไปแล้ว เขานั่งเหยียดตรงควบตัวฉ
"อ้าวลงมาแล้วเหรอ? ตื่นทันข้าวเที่ยงพอดีเลยนะ" จริงๆตื่นนานแล้วล่ะ แต่มัวแต่นัวเนีย มุ้งมิ้ง กุ๊งกิ๊งกันบนเตียง และไปต่อกันในห้องน้ำอีกรอบก็เลยกินเวลาปาไปจนเที่ยง แต่ฉันไม่ได้บอกแม่แบบนั้นหรอกนะแค่ส่งยิ้มให้แม่เขินๆเท่านั้น จนเดินไปเลื่อนเก้าอี้เตรียมนั่ง และมองไปที่ตักพ่อเราก็เห็นเจ้าเหมียวน้อยนา







