เข้าสู่ระบบแชร์
ตอนที่6 ต้องเปลี่ยนใบหน้าของข้า
วันที่เผยแพร่:
2026-06-19 14:54:57เมื่อกลับมาถึงจวน หยางเฟินเยว่ก็รีบพาลุงจ้าวไปพบบิดาที่ห้องหนังสือทันที จ้าวเจี้ยนกั๋วเดินตามร่างบางของนางอย่างครุ่นคิด ข่าวลือที่ว่านางเป็นคุณหนูที่เอาแต่ใจและร้ายกาจ แต่ทำไมสิ่งที่เขาเห็นในวันนี้จึงแตกต่างจากข่าวลือลิบลับ
ในเมืองหลวงยามนี้ต่างร่ำลือถึงความงดงามของคุณหนูจางอวี้หลัน แต่เขามองว่าสตรีที่เดินอยู่ข้างหน้าเขาตอนนี้ต่างหาก ที่งดงามกว่าใครในใต้หล้า “ท่านพ่อข้าได้คนงานคนใหม่เจ้าค่ะ” หยางเฟินเยว่ร้องบอกบิดาออกไปอย่างร่าเริง ยามนี้จ้าวเจี้ยนกั๋วอยู่ในคราบของขอทานเนื้อตัวมอมแมม เขาจึงไม่ต้องกังวลว่าเสนาบดีหยางจะจำเขาได้ “คารวะนายท่านขอรับ” หยางเฟยฮุ่ยเงยจากตำราในมือ ก่อนจะเพ่งมองชายตรงหน้าอย่างพิจารณา เขารู้สึกว่าชายผู้นี้คุ้นตา แต่ก็ไม่ได้ใส่ใจ “เจ้าจะให้เขาทำหน้าที่อะไรรึ?” นางไม่ได้ตอบคำถาม แต่รีบเล่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นให้บิดาฟังทันที “ท่านพ่อ! เมื่อกี้ข้าถูกฉินอ๋องบีบคอเกือบตายไปแล้วเจ้าค่ะ” “เจ้าว่าอะไรนะ!” เขาลุกพรวดขึ้นจากเก้าอี้ด้วยความตกใจ ก่อนจะรีบเดินออกมาสำรวจร่างกายของนางด้วยความเป็นห่วง “มันเกิดอะไรขึ้น?” หยางเฟินเยว่ทรุดกายลงนั่งอย่างเหนื่อยล้า “ข้าไปดูแข่งขันการจับปลามาทำอาหาร ข้านั่งอยู่ในกลุ่มคนดู แต่พอข้ารู้ว่ามีท่านอ๋องทั้งสี่พระองค์มาร่วมเป็นกรรมการ ข้าจึงคิดว่าควรจะกลับดีกว่า แต่จู่ ๆ คุณหนูจางอวี้หลันก็วิ่งมาขวางข้า แล้วนางก็จับมือของข้าไปตบหน้าของนาง จากนั้นฉินอ๋องก็ตรงเข้ามากระชากแขนข้า แล้วบีบคอข้าสุดแรงเลยเจ้าค่ะ” “ท่านพ่อนางต้องการให้ทุกคนเห็นว่าข้าทำร้ายนาง ก่อนหน้านี้ข้ายอมรับว่าข้าทำร้ายและรังแกผู้อื่นจริง แต่ครั้งนี้ข้าไม่ได้ทำร้ายนางอย่างแน่นอนเจ้าค่ะ ข้าจึงคิดว่าจะให้ท่านลุงจ้าวเป็นองครักษ์ให้ข้าเจ้าค่ะ” หยางเฟยฮุ่ยรีบหันมาสำรวจชายขอทานอีกครั้ง เขาผู้นี้อยู่ในวัยกลางคนแล้ว เขาจะมีแรงสู้กับคนร้ายหรือปกป้องบุตรสาวเขาได้หรือ “เจ้ามีวิชาการต่อสู้หรือ?” “ก็พอได้ขอรับ” “อืม…ถ้าเช่นนั้นก็มาคอยขับรถม้าและดูแลความปลอดภัยให้คุณหนู” “ขอบคุณนายท่านขอรับ” “พ่อบ้านตู้ไปหาที่พักให้เขาแล้วก็หาเสื้อผ้าใหม่ให้เขาใส่” “ขอรับ” เมื่ออยู่ในเรือนคนเดียว จ้าวเจี้ยนกั๋วก็รีบส่งสัญญาณเรียกองครักษ์คนสนิทให้มาหาทันที “ข้าต้องเปลี่ยนใบหน้าของข้า” “เข้าใจแล้วพ่ะย่ะค่ะ” ซื่อถงองครักษ์ของไท่ซ่างหวง จัดการทำการเปลี่ยนแปลงใบหน้าให้เขาทันที ด้วยการติดหนวด และทำแผลเป็นบนหน้าให้เขา “พระองค์ดูหล่อเหลามากพ่ะย่ะค่ะ” ซื่อถงเอ่ยเย้าขึ้นมาพร้อมหยิบกระจกมาให้เขาส่องดู “หน้าตาดูโหดเหี้ยมขึ้นมาเลย ฮ่าฮ่า ฝีมือใช้ได้ เจ้ากลับไปได้” “พ่ะย่ะค่ะ” เมื่อเปลี่ยนใบหน้าเรียบร้อย จ้าวเจี้ยนกั๋วก็กลับมาที่เรือนของหยางเฟินเยว่ ที่ตอนนี้นางกำลังนั่งเขียนอะไรบางอย่างอยู่บนโต๊ะ โดยมีไฉ่หงยืนฝนหมึกให้ “คุณหนูเขียนอะไรหรือขอรับ?” “ข้ากำลังเขียนรายชื่อว่ามีใครบ้าง ที่ไม่ชอบข้า ข้าจะได้อยู่ห่าง ๆ เอาไว้ ตอนนี้โจทย์ใหญ่ของข้าคือสี่มัจจุราชแห่งต้าซ่ง คุณหนูจางอวี้หลันและคุณคนอื่น ๆ” เมื่อพูดมาถึงตรงนี้ นางก็รู้สึกหมดอาลัยตายอยากขึ้นมา มีศัตรูรอบด้านแบบนี้ ชีวิตนางจะอยู่รอดปลอดภัยได้ถึงเมื่อใด คิดแล้วก็อยากตายเสียตอนนี้ไปเลย เฮ้อ! “วันนี้นางลงทุนจับมือข้าไปตบหน้าของนาง เพื่อให้ทุกคนเห็น นางคงอยากให้ท่านอ๋องเข้าใจว่าข้าเป็นคนทำนาง แต่ก็ได้ผลจริง ๆ ฉินอ๋องบีบคอจนข้าแทบหายใจไม่ออก แต่ว่า…ไม่รู้ว่าทำไม จู่ ๆ เขาก็ปล่อยมือจากลำคอของข้า” จ้าวเจี้ยนกั๋วได้ฟังก็เริ่มครุ่นคิด หากสิ่งที่นางพูดเป็นความจริง คุณหนูจางอวี้หลันก็ร้ายใช่เล่นเลย เล่ห์เหลี่ยมของสตรีล้ำลึกมากจริง ๆ “แล้วเมื่อก่อนคุณหนูเคยทำร้ายคุณหนูจางจริงหรือขอรับ?” หยางเฟินเยว่ได้ยินคำถามก็ถอนใจออกมา “จริงเจ้าค่ะ แต่หลังจากถูกโบยข้าก็สำนึกได้แล้วจริง ๆ เจ้าค่ะ แล้วข้าก็คิดว่าจะไม่ทำตัวแบบนั้นอีก แต่ดูเหมือนว่าถึงข้าจะเลิกทำตัวร้ายกาจ แต่คุณหนูจางก็พยายามทำให้ข้าดูร้ายอยู่ดี” “แล้วเช่นนี้คุณหนูจะทำอย่างไรขอรับ?” “ในเมื่อทุกคนมองข้าว่าร้ายไปแล้ว ก็คงยากจะเปลี่ยนความเชื่อของพวกเขาได้ง่าย ๆ คงต้องใช้เวลาและการกระทำพิสูจน์ แต่ว่าข้าไม่ยอมให้ใครมารังแกข้าหรอกนะ หากว่าข้าไม่ผิดข้าก็ขอสู้ยิบตาเช่นกันเจ้าค่ะ” สีหน้ามุ่งมั่นและเด็ดเดี่ยวของนาง ทำให้เขายิ้มออกมาอย่างเอ็นดู หากว่านางจะเลิกทำตัวร้ายกาจ เขาก็พร้อมจะช่วยเหลือนางเช่นกัน “คุณหนูยกโทษให้กับความโง่เขลาของซูมี่ด้วยเถอะนะเจ้าค่ะ เป็นข้าที่สั่งสอนนางไม่ดี” แม่นมตู้จูงมือซูมี่เข้ามา แล้วคุกเข่าตรงหน้าหยางเฟินเยว่ หยางเฟินเยว่ตกใจ รีบลุกขึ้นไปประคองแม่นมตู้ให้ลุกขึ้นทันที “แม่นมตู้ท่านเป็นผู้มีพระคุณของข้า เป็นดั่งมารดาของข้าคนหนึ่ง ท่านเลี้ยงดูข้าให้เติบโตมา ข้าจะใจร้ายกับนางที่เป็นบุตรสาวของท่านได้อย่างไร แต่บางเรื่องก็ต้องเอ่ยและต้องตักเตือนกันเจ้าค่ะ” คำพูดของหยางเฟินเยว่ ทำให้ซูมี่ร้องไห้ออกมาทันที นางรู้สึกผิดและละอายใจ นางไม่น่าคิดเล็กคิดน้อย กับเรื่องไม่เป็นเรื่องเลย “ขอบคุณคุณหนูเจ้าค่ะ” หยางเฟินเยว่พยักหน้าอย่างให้อภัย ก่อนจะหันมาแนะนำลุงจ้าวให้ทุกคนได้รู้จัก “นี่เป็นลุงจ้าว จะมาเป็นคนขับรถม้าและจะมาเป็นคนคอยคุ้มครองข้าเจ้าค่ะ” “ยินดีที่ได้รู้จักเจ้าค่ะ” สองแม่ลูกเอ่ยทักทายจ้าวเจี้ยนกั๋วอย่างมีไมตรี เขาจึงพยักหน้ารับโดยไม่เอ่ยสิ่งใด ครืน…ครืน… เสียงฟ้าร้องดังขึ้นมาพร้อมลมที่พัดโชยมาอย่างแรง คล้ายฝนที่กำลังใกล้จะตกเต็มที หยางเฟินเยว่จึงเดินออกมาแหงนหน้ามองท้องฟ้าที่มืดครึ้มปกคลุมไปด้วยเมฆหมอกสีดำทะมึนคล้ายจะมีพายุฝน เปรี้ยง! เสียงสายฟ้าฟาดลงมา พร้อมสายฝนที่เริ่มโปรยปรายลงมาอย่างไม่ลืมหูลืมตา “เห็นทางโหรหลวงแจ้งว่า ช่วงนี้จะมีพายุฝนจะตกติดต่อกันหลายวันเจ้าค่ะ” แม่นมตู้เดินมายืนข้างนาง เอ่ยบอกจากที่ได้ยินมาจากข่าวประกาศของวังหลวง หยางเฟินเยว่พยักหน้ารับรู้ ก่อนจะเดินกลับไปนั่งมองสายฝนอยู่ริมหน้าต่าง ก่อนจะเอ่ยกับวิญญาณคุณหนูตัวร้าย “ดูเหมือนท่านอ๋องจะหมายหัวข้าเอาไว้แล้ว” “ข้าขอโทษนะ” “เลิกขอโทษสักที! แล้วมาช่วยข้าคิดว่าจะทำอย่างไรต่อไป” หยางเฟินเยว่เอ่ยดุนางไปในใจอย่างเหลืออด ก่อนนางจะหันไปพูดกับจ้าวเจี้ยนกั๋ว “หากนางคิดทำร้ายตนเอง แล้วโยนความผิดมาให้ข้า ท่านอ๋องต้องมาจัดการข้าแน่ ท่านลุงมีวิธีรับมือกับเรื่องนี้หรือไม่เจ้าคะ?” จ้าวเจี้ยนกั๋วยังไม่ทันได้ตอบ สี่มัจจุราชที่มาเยือนท่ามกลางสายฝนก็ปรากฏกายขึ้น ตรงหน้าประตูเรือนของนางพร้อมเสนาบดีหยาง หยางเฟินเยว่ตกใจจนหน้าซีด ไม่น่าพูดถึงพวกเขาเลย แต่ว่าพวกเขามาที่นี่ อย่าบอกนะว่า!…พวกเขาจะตามมาจัดการนาง เมื่อคิดมาถึงตรงนี้ ใจนางก็เริ่มเต้นรัวกระหน่ำด้วยความหวาดกลัว “ท่านอ๋องบอกมีเรื่องจะคุยกับเจ้า ท่านอ๋องเชิญพ่ะย่ะค่ะ” หยางเฟยฮุ่ยรีบเข้ามายืนข้างหยางเฟินเยว่อย่างปกป้อง “ถวายบังคมท่านอ๋องเพคะ” พวกเขาตรงไปนั่งยังโต๊ะกลางห้องที่มีเก้าอี้อยู่สี่ตัวพอดี องครักษ์ของพวกเขายืนกันอยู่หน้าประตู สีหน้าของพวกเขายามนี้ดุดันอย่างน่ากลัว “เหตุใดเจ้าถึงยังรังแกคุณหนูจางไม่เลิก?” น้ำเสียงของตวนอ๋องแข็งกร้าวเต็มไปด้วยความขุ่นเคืองหยางเฟินเยว่ร่างกายเริ่มสั่นขึ้นมาด้วยความกลัว แต่นางต้องข่มมันเอาไว้และนางต้องแก้ต่างให้ตนเอง “เหตุการณ์วันนี้ หม่อมฉันไม่ได้ทำร้ายนางนะเพคะ นางจับมือของหม่อมฉันไปตบหน้านางเอง” “จะให้พวกข้าเชื่อรึ?” รุ่ยอ๋องเอ่ยด้วยน้ำเสียงดูแคลนมองนางด้วยสายตาจับผิด หยางเฟินเยว่เบ้ปากแอบครุ่นคิดในใจ พวกเขาเป็นองครักษ์พิทักษ์คุณหนูจางหรืออย่างไร หรือเป็นพวกชอบผดุงความยุติธรรม แต่ว่าสายตาของพวกเขามีปัญหาหรืออย่างไร เหตุใดถึงดูไม่ออกว่านางสร้างสถานการณ์นั้นขึ้นมา แต่ในเมื่อพวกเขามาแล้วเช่นนี้ ก็เป็นโอกาสที่ดีที่นางจะได้อธิบาย เชื่อไม่เชื่อก็แล้วแต่พวกเขา เพราะนางก็จนปัญญาจะหาหลักฐานมายืนยันความบริสุทธิ์ของนาง
บทล่าสุด
พลิกชะตาคุณหนูตัวร้าย ตอนที่47 อาการแพ้ท้อง
“เมื่อทุกคนอิ่มแล้วเรามีการแสดงของหยางเซ่อเจิ้งและผู้ช่วยของหยางเซ่อเจิ้งทั้งสี่ ขอเชิญทุกคนทางด้านหน้าของท้องพระโรง”ฮ่องเต้เอ่ยบอกทุกคน เพราะหยางเฟินเยว่ต้องการจัดการแสดงให้ต่างแคว้นได้เห็น เพื่อข่มขวัญไม่ให้พวกเขากล้าผิดสัญญาในการเป็นพันธมิตรที่ดีต่อกันในวันข้างหน้า“การแสดงในครั้งนี้หม่อมฉันอยากให้ทุกคนเห็นว่า ถึงจะเป็นเพียงสตรีแต่ความสามารถก็ไม่ได้ด้อยไปกว่าบุรุษเท่าใดนัก”เมื่อหยางเฟินเยว่เอ่ยจบ นางก็เดินนำไป๋เย่วชิง ลู่หลิน เกาหนิงลี่ ฮุ่ยเฟิน ไปยังลานการแสดงที่จัดเตรียมเอาไว้ เป้ายิงธนูถูกนำมาตั้งเอาไว้ ทำให้ตวนอ๋องและรุ่ยอ๋องรู้สึกผิดขึ้นมา การพบเจอนางครั้งแรกพวกเขาได้นำนางไปยิงเป้าเพื่อกลั่นแกล้ง แต่สุดท้ายคนปกป้องแคว้นซ่งกลับเป็นนาง เห็นเช่นนี้แล้วพวกเขาก็ยิ่งรู้สึกละอายใจขึ้นมา ฮ่องเต้หันมาส่งสายตาคาดโทษพวกเขาทันที“ธนู!” พวกนางเอ่ยขึ้นพร้อมกัน ก่อนจะใช้พลังบังคับลูกธนู จู่ ๆ ลูกธนูที่อยู่ในกระบอกก็ลอยออกมาทั้งหมดห้าดอก แล้วพุ่งออกไปปักที่เป้ายิงอย่างแม่นยำ ปึก! ทุกคนตกตะลึงตาค้างไปตาม ๆ กัน“ดาบ!” พวกนางเอ่ยขึ้นพร้อมกันอีกครั้ง จู่ ๆ ดาบที่อยู่ข้างเอวขององครักษ์ก็ลอยออกมา
พลิกชะตาคุณหนูตัวร้าย ตอนที่46 ว่าที่ฮองเฮาของเรา
แคว้นเว่ยและแคว้นเป่ยเหลียงเมื่อได้รับสาส์นจากแคว้นซ่งก็ตกใจเป็นอย่างมาก ไม่คาดคิดว่าคนของตนจะทำเรื่องน่าขายหน้าได้ถึงเพียงนี้ ฮ่องเต้แคว้นเป่ยเหลียงและแคว้นเว่ยจึงรีบส่งทูตมาเจรจาอย่างเร่งด่วน เพราะสถานการณ์แถบชายแดนสร้างความหวาดหวั่นให้พวกเขาเป็นอย่างมากเพราะยามนี้ทหารแคว้นซ่งได้ตรึงกำลังพร้อมรบอย่างฮึกเหิม หยางเฟินเยว่ยังจัดเตรียมการแสดงข่มขวัญไว้ต้อนรับราชทูตที่มาเจรจาอีกด้วย พวกเขาจะได้กลับไปบอกแคว้นของตนเองว่า แคว้นซ่งมีความสามารถมากเพียงใด ต่อไปจะได้ไม่มีใครคิดอยากจะทำสงครามอีกนางไม่ได้อยากเบ่งอำนาจแต่หากไม่ทำเช่นนี้ก็จะไม่มีใครเกรงกลัว การสู้รบเพื่อให้ได้มาซึ่งอำนาจแต่สร้างความเดือดร้อนต่อเพื่อนมนุษย์ ไม่สมควรเกิดขึ้นอีกต่อไป นางไม่ได้คิดจะเอาเปรียบแคว้นอื่นแต่อย่างใด เพราะหากสามแคว้นจับมือกันได้ การค้าระหว่างแคว้นย่อมเกิดขึ้น และนั่นจะนำมาซึ่งความรุ่งเรือง ไม่ใช่แค่แคว้นซ่ง แต่อีกสองแคว้นก็จะเจริญรุ่งเรืองด้วยเช่นกันหยางเฟินเยว่เขียนสัญญาขึ้นมาว่า พวกเขาจะได้ประโยชน์อะไรบ้างจากการลงนามเป็นพันธมิตร และจะมีผลเสียอย่างไรหากผิดข้อตกลง พวกเขาจะได้เปรียบเทียบและตัดสินใจได้อย่างไ
พลิกชะตาคุณหนูตัวร้าย ตอนที่45 เพราะเราถือไพ่เหนือกว่า
หยางเฟินเยว่พุ่งทะยานลงมายืนยังพื้นด้านล่าง จากนั้นก็รีบวิ่งเข้าไปช่วยทุกคน ที่กำลังต่อสู้กับกองทัพวิญญาณอย่างดุเดือด “ใช้พลังปราณคลายมนต์สะกด” หยางเฟินเยว่ตะโกนออกไปให้พวกนางได้รับรู้ แต่ว่าดูเหมือนจะไม่ได้ผลเพราะเมื่อพลังปะทะร่างของวิญญาณ ก็ดูเหมือนวิญญาณจะสลายหายไป แต่ก็กลับมาเหมือนเดิมและดูเหมือนจะมีเพิ่มขึ้นมาอีกด้วย สร้างความหนักใจให้กับทุกคนเป็นอย่างมาก เพราะเริ่มเหนื่อยล้าขึ้นเรื่อย ๆ เหลียงอวิ๋นรุ่ยที่กำลังต่อสู้อยู่กับฮุ่ยเฟินอย่างดุเดือดเช่นกัน แต่ดูเหมือนว่า…ยามนี้เขากำลังจะพบกับความพ่ายแพ้ อ๊ากกก!! พลังสลายเส้นเอ็นกระแทกเข้าที่ร่างของเขาเต็ม ๆ ร่างของเขาลอยกระเด็นไปไกล ก่อนจะกระอักเลือดออกมา จากนั้นฮุ่ยเฟินก็รีบเข้ามาช่วยต่อสู้กับเหล่าวิญญาณหยางเฟินเยว่ที่มองกองทัพวิญญาณที่ดูเหมือนจะเพิ่มขึ้นเรื่อยอย่างครุ่นคิด ก่อนจะตะโกนบอกออกไปให้พวกนางได้ยิน “ใช้พลังปราณบริสุทธิ์ย้อนกลับ”หยางเฟินเยว่ ไป๋เยว่ชิง ลู่หลิน เกาหนิงลี่ ฮุ่ยเฟิน รวบรวมพลังปราณย้อนกลับ ก่อนจะปล่อยออกไปทันที พลังที่ทรงอานุภาพสะท้อนกลับมาลี่เฉี่ยว ที่นั่งทำพิธีใช้มนต์สะกดวิญญาณอยู่ในกระท่อมหลังหนึ่งแรงกระ
พลิกชะตาคุณหนูตัวร้าย ตอนที่ 44 ระดับชั้นเทวะ
หยางเฟินเยว่เมื่อกลับมาถึงวังหลวงก็รีบตรงไปที่ห้องทรงอักษร เมื่อมาถึงก็เห็นทุกคนยังคงนั่งรวมกันอยู่ที่นี่ยังไม่ได้ไปไหน พวกเขาที่เห็นพวกนางกลับมาก็หันมามองอย่างแปลกใจ รู้สึกอุ่นใจและโล่งใจที่พวกนางกลับมา เพราะยามนี้เสียงอีกาส่งเสียงร้องดังทั่วผืนฟ้าอย่างน่าขนลุก“เหตุใดเจ้ากลับมา?” ฮ่องเต้รีบลุกขึ้นมาแล้วเดินมาหาหยางเฟินเยว่ด้วยความแปลกใจ แต่ก็ดีใจในเวลาเดียวกัน“คนของหม่อมฉันไปบอกว่า พบเจอวิญญาณที่เคยทำร้ายท่านอ๋องอยู่ที่นี่เพคะ”“อะไรนะ!” ท่านอ๋องเมื่อได้ยินก็ลุกพรวดจากเก้าอี้ทันที แล้วเข้ามาจับแขนของหยางเฟินเยว่ด้วยความหวาดกลัว ฮ่องเต้จึงรีบดึงมือของพวกเขาออกจากแขนของนางอย่างไม่พอใจ“ไม่รู้ว่าพวกเขากำลังวางแผนอะไร แต่ว่าเราจะรอตั้งรับอย่างเดียวไม่ได้แล้วเพคะ ไป๋เยว่ชิง ลู่หลิน เกาหนิงลี่่ ฮุ่ยเฟิน พวกเรามารวมพลังตั้งค่ายแปดทิศพวกเราต้องรีบหาพวกเขาให้เจอ”แต่แล้วเสียงหัวเราะของฮองเฮาก็ดังขึ้นที่หน้าประตู นางยืนเด่นอยู่หน้าประตูด้วยสีหน้าเย็นชา สายตาของนางที่มองมาที่ฮ่องเต้และหยางเฟินเยว่ เต็มไปด้วยไอสังหาร ไอมารและพลังความชั่วร้ายกระจายอยู่รอบ ๆ ตัวของนางอย่างเข้มข้นจี้หยกห้าสีเริ่
พลิกชะตาคุณหนูตัวร้าย ตอนที่43 แผนการ
เช้าวันต่อมาฮ่องเต้ก็ให้คนไปแจ้งท่านแม่ถังซีห่าว ให้มาพบที่ห้องทรงอักษร โดยวันนี้มีหยางเฟินเยว่ ตวนอ๋อง รุ่ยอ๋อง ฉีอ๋อง ฉินอ๋อง ไป๋เยว่ชิง ลู่หลิน เกาหนิงลี่และฮุ่ยเฟิน เข้าร่วมประชุมด้วย “ถวายบังคมฝ่าบาท ถวายบังคมท่านอ๋อง คารวะท่านหยางเซ่อเจิ้ง”“ท่านแม่ทัพเชิญนั่ง” “ขอบพระทัยพ่ะย่ะค่ะ” แม่ทัพถังซีห่าวแอบสังเกตสีหน้าทุกคนอยู่เงียบ ๆ ฮ่องเต้เรียกเขามาพบด้วยเรื่องอันใดกันนะ ดูสีหน้าทุกคนไม่ค่อยดีหรือว่าจะมีข้าศึกบุกโจมตี แต่ก็ไม่น่าจะเป็นไปได้ เพราะหากมี ทหารประจำชายแดนต้องมาแจ้งเขาแล้ว “ท่านแม่ทัพถังที่เราเรียกท่านมาในวันนี้ ก็เพราะว่า... ยามนี้มีคนคิดแผนทำลายแคว้นซ่ง ด้วยวิธีการที่เรียกว่าเลือดเย็นและอำมหิต โดยการใช้วิชานอกรีตมาทำร้ายราษฎรชาวแคว้นซ่ง ไม่รู้ว่าแผนการนี้จะทำเพื่อให้แคว้นซ่งอ่อนแอ แล้วค่อยบุกโจมตีหรือไม่ ข้าจึงอยากให้ท่านเตรียมทหารให้พร้อม”“กระหม่อมจะให้ทหารเตรียมพร้อมพ่ะย่ะค่ะ”เมื่อแม่ทัพถังซีห่าวกลับออกไปแล้ว หยางเฟินเยว่ก็รีบหันมาบอกทุกคนด้วยสีหน้าจริงจัง “ ท่านอ๋องอยู่ช่วยดูแลความปลอดภัยที่นี่ หม่อมฉันและพวกนางจะไปตามล่าหมอเทวดาเองเพคะ”“อะไรนะ! แบบนี้จะดีหรือ?
พลิกชะตาคุณหนูตัวร้าย ตอนที่42 ข้าวเหนียวมะม่วง
ครึ่งชั่วยามผ่านไป (1ชั่วโมง) สถานการณ์ก็กลับมาอยู่ในความสงบอีกครั้ง แต่ว่ามีราว20คนที่ช่วยเหลือไม่ทันเสียชีวิตเสียก่อน สร้างความเจ็บปวดใจให้กับทุกคนเป็นอย่างมาก โดยเฉพาะหยางเฟินเยว่ ไป๋เยว่ชิง ลู่หลิน หนิงลี่และฮุ่ยเฟิน เพราะพวกนางเห็นพวกเขาหมดลมหายใจต่อหน้าต่อตาพวกนางมารวมกลุ่มกับหยางเฟินเยว่ที่หน้าวังหลวง และรวมยืนไว้อาลัยให้กับคนที่เสียชีวิตอย่างเศร้าหมอง หยางเฟินเยว่ดวงตาแดงก่ำด้วยความเสียใจ ฮ่องเต้กอดนางเอาไว้อย่างปลอบโยนใจของเขาเจ็บปวดมากกว่านางหลายเท่านัก เพราะนี่คือราษฎรของเขา แต่เขาผู้เป็นฮ่องเต้กลับไม่สามารถช่วยราษฎรของตนเองให้ปลอดภัยได้ ใจของเขาราวกับถูกกรีดด้วยมีดนับพันเล่ม เขายืนกอดร่างของนางเอาไว้โดยไม่มีคำพูดเอ่ยออกมาส่วนหยางเฟินเยว่ยิ่งเสียใจมากเท่าไหร่ ความโกรธก็ยิ่งทวีคูณมากขึ้นเรื่อย ๆ เจ้าพวกคนชั่ว...แก้แค้นโดยไม่สนชีวิตของผู้บริสุทธิ์ นางจะไม่มีวันให้อภัยอย่างเด็ดขาด ตอนนี้นางโกรธจนถึงขีดสุดแล้ว ก็มาดูกันว่าข้าจะลากคอเจ้ามารับผิดได้หรือไม่“เข้มแข็งนะเพคะ มันไม่ใช่ความผิดฝ่าบาทและมันก็อยู่เหนือความคาดหมาย หม่อมฉันสัญญาว่าจะไม่ปล่อยให้พวกมันลอยนวลอย่างแน่นอน”“
บางทีคุณอาจจะชอบ
สวรรค์ไร้ใจ ข้าขอไร้วาสนา
rasita_suin2.9K viewsทะลุมิติไปเป็นแม่ม่ายท้ายหมู่บ้านผู้มั่งคั่ง
กัญจารีย์4.0K viewsให้ชะตากรรมนำทาง
Sanassetong 8.2K viewsปีศาจสาวและเหล่าฮาเร็มของนาง
ซูเมี่ยวหลิง2.3K viewsฮูหยินปลาเค็มกับสามีจอมบงการ
ซูเล่อเหยียน2.2K viewsเขยบ้านนากับภรรยาขาพิการของเขา
กัญจารีย์1.5K viewsรักนี้ผีข่วยผลัก!!
เฟยเทียน / เงาจันทราสีหมึก / กัญญ์ญาภัค800 viewsชีวิตใหม่กับอาชีพนักปรุงยาในต่างโลก!
๐Algiz๐279 views
