Mag-log inShare
ตอนที่7 เจ้าคิดว่าข้าโง่รึ?
Petsa ng paglalathala:
2026-06-19 14:56:18“หม่อมฉันรู้ว่ามันเชื่อได้ยาก เพราะเมื่อก่อนหม่อมฉันก็เอ่อ…ทำร้ายนางจริง ๆ แต่ว่า…หลังจากถูกโบยอย่างหนัก หม่อมฉันก็ไม่คิดจะทำอะไรนางอีก แต่ว่าวันนี้นางเดินมาขวาง แล้วจับมือหม่อมฉันไปตบหน้านางจริง ๆ เพคะ” หยางเฟินเยว่พยายามทำหน้าให้ดูน่าสงสารที่สุด
“มีเรื่องแบบนี้ด้วยหรือ เจ้านี่ช่างปั้นน้ำเป็นตัวเก่งเสียจริง เจ้าคิดว่าข้าโง่รึ” รุ่ยอ๋องเอ่ยขึ้นมาด้วยน้ำเสียงเหี้ยม “ก็โง่อุ๊บ! หม่อมฉันหมายถึง ท่านอ๋องไม่โง่เลยสักนิด เพียงแต่…อาจเข้าใจผิดไปเพคะ เอาเช่นนี้เพื่อความบริสุทธิ์ใจของหม่อมฉัน หม่อมฉันจะติดตามพระองค์ไปทุกที่ ท่านอ๋องจะได้เฝ้าดูพฤติกรรมของหม่อมฉันอย่างไม่ให้คลาดสายตาเลยเพคะ” “มีอยู่สี่อ๋องเจ้าจะติดตามใคร?” หยางเฟินเยว่ทำท่าครุ่นคิด ก่อนจะรีบตอบอย่างรวดเร็ว “ติดตามรุ่ยอ๋องเพคะ” “เหตุใดถึงเป็นข้า?” “ก็พระองค์หล่อเหลาสง่าที่สุด และน่าจะใจดีกับหม่อมฉันที่สุดเพคะ” เอ่ยจบนางก็ยิ้มหวานให้เขาอย่างประจบประแจง คำตอบของหยางเฟินเยว่ทำเอาเขาแอบพอใจอยู่ลึก ๆ เพื่อความอยู่รอดนางก็กะล่อนไหลลื่นไปเรื่อย เขามองใบหน้างามที่ยามนี้ยิ้มให้เขาอย่างพิจารณา จะว่าไปนางก็งดงามมากทีเดียว แต่นิสัยของนางกลับกลบความงามของนางไปจนหมด จากที่ฟังที่นางพูดมา เขาก็คิดว่าเป็นความคิดที่ดีอยู่เหมือนกัน เขาจะได้จับตามองนางทุกฝีก้าว “ตกลงตั้งแต่พรุ่งนี้ไปเจ้าต้องไปอยู่ที่จวนของข้าเป็นเวลาสามเดือน” พอเขาเอ่ยขึ้นมาเช่นนี้ ตวนอ๋องก็เอ่ยขึ้นมาบ้าง “พวกข้าก็จะตามดูพฤติกรรมเจ้าด้วยเช่นกัน หากไม่เลิกเปลี่ยนนิสัย อย่าหวังว่าจะได้ใช้ชีวิตอย่างอิสระ” คำพูดของตวนอ๋องเต็มไปด้วยการกดดันและข่มขู่ สายตาของพวกเขาที่มองหยางเฟินเยว่เต็มไปด้วยไอสังหาร ความงดงามที่นางมี ถูกกลบไปด้วยความเกลียดชัง หยางเฟินเยว่ก็ยกยิ้มด้วยความดีใจ ต้องขอบคุณสมองอันชาญฉลาดของนาง ถึงแม้ว่าจะต้องไปอยู่กับคนเย็นชาและโหดร้ายเช่นพวกเขา อย่างน้อยภายในสามเดือนนี้ นางต้องทำให้พวกเขาเลิกมีอคติที่มีต่อนางให้ได้ หากนางอยากจะมีชีวิตที่สงบสุข ก็ต้องฝ่าด่านยมทูตหน้าหยกเช่นพวกเขาให้ได้ก่อน เพราะยามนี้ยากจะมีใครจะเชื่อว่า นางนั้นเลิกร้ายแล้วจริง ๆ ยิ่งหากคุณหนูจางคิดจะใช้แผนใส่ร้ายนาง ยิ่งจะทำได้ง่ายขึ้นเพราะทุกคนปักใจเชื่อไปเต็มร้อยแล้ว เมื่อพวกเขากลับออกมาจากจวนตระกูลหยาง ก็มารวมตัวกันที่จวนของรุ่ยอ๋องอีกครั้ง แต่เมื่อมาถึงก็ต้องตกใจเมื่อพบว่ามีคนมารออยู่ ชายผู้นั้นยืนเอามือไพล่หลังมองพวกเขาที่เดินเข้ามาในห้องโถงด้วยสายตาคมกริบ “ข่มขู่และรังแกสตรีตัวเล็ก ๆ ผู้หนึ่ง สมควรเรียกว่าเทพสงครามอยู่อีกหรือไม่” น้ำเสียงแข็งกร้าวเอ่ยออกมาจากจ้าวเจี้ยนกั๋ว ที่ยามนี้มีสีหน้าไม่พอใจพวกเขาอย่างเห็นได้ชัด ตวนอ๋อง รุ่ยอ๋อง ฉีอ๋อง ฉินอ๋อง ชะงักไปด้วยความตกใจ ชายผู้นี้น้ำเสียงและท่าทางคล้ายเสด็จพ่อของพวกเขา แต่ว่าใบหน้ากลับไม่ใช่เขาเลยสักนิด แต่ว่าชายผู้นี้พวกเขาเห็นว่าอยู่ที่จวนตระกูลหยาง เขาเป็นใครกัน! จ้าวเจี้ยนกั๋วเมื่อเห็นสีหน้าแปลกใจพวกเขา ก็ยกมือมาดึงหนวดและแผลเป็นที่ติดไว้ข้างแก้มออกมา พวกเขาตกตะลึงรีบคุกเข่าทำความเคารพทันที “ถวายบังคมเสด็จพ่อ” จ้าวเจี้ยนกั๋วเดินไปนั่งบนเก้าอี้ “ลุกขึ้นเถอะ” “เรื่องที่จะให้คุณหนูหยางมาอยู่ที่นี่สามเดือนยกเลิกไปเสีย เพราะตอนนี้ข้าเข้าไปอยู่ที่จวนของนางแล้ว ในฐานะคนขับรถม้าและคนคุ้มกันให้นาง” “อะไรนะพ่ะย่ะค่ะ!” พวกเขาร้องออกมาอย่างตกใจ ไท่ซ่างหวงไปเป็นคนขับรถม้า! “เสด็จพ่อเหตุใดต้องทำถึงขนาดนี้ด้วยพ่ะย่ะค่ะ” ฉีอ๋องถามขึ้นมาอย่างไม่เข้าใจ “ตอนแรกข้าแค่ปลอมตัวเป็นขอทาน นางมาพบเจอข้าตอนที่ถูกขอทานเจ้าถิ่นกำลังทำร้ายข้าอยู่พอดี นางจึงรีบมาช่วยข้าจากกลุ่มขอทานพวกนั้น จากนั้นก็พาเข้ามาอยู่ด้วย” “ข้าอยากออกมาสำรวจความเป็นอยู่ของราษฎร ไม่คิดว่าจะได้ไปอยู่กับตระกูลหยาง แต่เท่าที่ข้าสังเกต นางไม่ได้ร้ายกาจเลยสักนิด นางอาจจะสำนึกได้แล้วจริง ๆ ก็ได้ เรื่องที่เกิดขึ้นในวันนี้ ข้าเชื่อว่านางพูดเรื่องจริง” “ข้าอยู่ที่นั่นจะคอยสอดส่องความประพฤติของนางเอง พวกเจ้าก็อย่าเชื่อในสิ่งที่เห็นมากนัก บางครั้งเล่ห์เหลี่ยมของสตรี พวกเจ้าอยู่แต่ในสนามรบอาจตามไม่ทัน ข้าต้องรีบกลับแล้ว” กล่าวจบเขาก็ลุกเดินจากไปทันที ตวนอ๋องมองตามหลังบิดาอย่างครุ่นคิด ที่จริงเขาก็ไม่ได้ชอบคุณหนูจาง เค้าเพียงสงสารที่นางถูกรังแกเลยยื่นมือเข้าช่วย หากว่าคุณหนูหยางกลับตัวกลับใจเป็นคนใหม่แล้ว เขาคิดว่าก็ไม่ควรไปยุ่งอีก “ดูเหมือนเสด็จพ่อจะเชื่อว่านางไม่ได้ทำ แต่จะมีใครยอมเจ็บตัวเพื่อใส่ร้ายคนอื่นได้ ข้าคิดว่าเรื่องนี้มันเชื่อยากอยู่นะ” ฉินอ๋องเอ่ยขึ้น “หรือว่าพวกเราจะตกหลุมพรางการแสดงของคุณหนูจางเข้าให้แล้วจริง ๆ” ฉีอ๋องเริ่มวิเคราะห์เรื่องราว “สตรีร้อยเล่ห์มารยาดั่งอสรพิษร้าย ข้าว่าไม่ควรไว้ใจสตรีใดเลยดีที่สุด” รุ่ยอ๋องเอ่ยด้วยสีหน้าเย็นชา “หากว่าสิ่งที่เสด็จพ่อพูดเป็นความจริง เรื่องการตกม้าของคุณหนูจาง อาจจะเป็นการแสดงของคุณหนูจางก็อาจจะเป็นไปได้ คุณหนูหยางอาจจะเพียงทำให้ม้าตกใจ แต่คุณหนูจางก็เลยใช้โอกาสนี้ใส่ร้ายคุณหนูหยาง ด้วยการเล่นใหญ่ตกจากหลังม้าไปเลย เรื่องนี้ข้าเพียงคาดเดาไปเท่านั้น” ฉีอ๋องเอ่ยขึ้นอีกครั้ง เมื่อพวกเขาได้ฟังคำพูดของฉีอ๋อง ก็เริ่มฉุกคิดขึ้นมา ทุกอย่างไม่ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้ ก่อนฉินอ๋องจะเอ่ยออกมาอย่างรู้สึกผิด “ข้ารีบลงมือบีบคอนางสุดแรง หากว่านางถูกจัดฉากขึ้นมาจริง ๆ ข้าคงรู้สึกผิดไม่น้อย” ฉินอ๋องเอ่ยขึ้น “ต้องรอดูกันต่อไปว่านางกลับตัวกลับใจแล้วจริงหรือไม่ ส่วนคุณหนูจางอวี้หลันพวกเราคงต้องมองนางเสียใหม่” พวกเขาฟังรุ่ยอ๋องพูดก็พยักหน้าเห็นด้วย เช้าวันต่อมา องครักษ์ของรุ่ยอ๋องก็รีบมาแจ้งหยางเฟินเยว่แต่เช้าตรู่ว่า ไม่ต้องไปที่จวนรุ่ยอ๋องแล้ว นางได้ฟังก็กรีดร้องออกมาด้วยความดีใจ ตั้งแต่นางทะลุมิติมา วันนี้นับเป็นวันที่ดีที่สุดของนางเลยก็ว่าได้ อย่างนี้ต้องฉลอง หยางเฟินเยว่รีบวิ่งไปหาบิดา ที่นั่งจิบชาอยู่ตรงระเบียง “ท่านพ่อ ข้าไม่ต้องไปที่จวนท่านอ๋องแล้วเจ้าค่ะ” หยางเฟยฮุ่ยเห็นท่าทางดีอกดีใจของบุตรสาวก็ยิ้มออกมาอย่างมีความสุข รีบรินชาให้นางอย่างเอาใจ หยางเฟินเยว่ทรุดตัวลงนั่ง แล้วยกขาขึ้นมาจิบอย่างอารมณ์ดี “เหตุใดถึงไม่ต้องไปแล้วล่ะ?” “ข้าก็ไม่รู้เหมือนกันเจ้าค่ะ องครักษ์ของรุ่ยอ๋องมาบอกข้าว่าไม่ต้องไปแล้ว เย้! ท่านพ่อ เราต้องฉลองกันหน่อยเจ้าค่ะ ข้ารู้สึกว่าข้าได้รับอิสระแล้ว” หยางเฟินเยว่เอ่ยจบ ก็ฮัมเพลงออกมาอย่างมีความสุข “วันนี้ข้าจะทำอาหารที่ทุกคนไม่เคยกินมาก่อน เพื่อฉลองอิสรภาพของข้า” หยางเฟินเยว่แหงนหน้าเอ่ยขึ้นไปบนท้องฟ้า พร้อมหลับตาลงอย่างผ่อนคลาย ขอบคุณสวรรค์ต่อไปข้าจะใช้ชีวิตให้ดีที่สุด ครืน….ครืน…เสียงฟ้าร้องคำรามดังขึ้น เมฆดำทะมึนลอยเข้ามาปกคลุมทั่วท้องฟ้า “ฝนคงจะตกอีกแล้ววันนี้” หยางเฟยฮุ่ยแหงนมองท้องฟ้า ก่อนจะเอ่ยขึ้นมา “ถ้าเช่นนั้นอาหารที่เหมาะกับยามฝนตกและอากาศเย็นเช่นนี้ ต้องเป็นหม้อไฟที่ร้อนแรง ท่านลุงตู้รบกวนไปซื้อของให้ข้าที่เจ้าค่ะ” “ขอรับ” จ้าวเจี้ยนกั๋วยกยิ้มอย่างพอใจ นางดูมีความสุขมากที่ไม่ต้องไปจวนรุ่ยอ๋อง นางคงหวาดกลัวพวกเขามาก ก็คงต้องดูกันต่อไปว่านางจะเปลี่ยนนิสัยได้จริง ๆ หรือไม่ แต่สำหรับตัวเขามองไม่เห็นความร้ายกาจของนางเลยสักนิด อาจจะเป็นเพราะว่า เขามาพบเจอนางในตอนที่นางกลับตัวกลับใจแล้วก็อาจเป็นได้
Pinakabagong kabanata
พลิกชะตาคุณหนูตัวร้าย ตอนที่47 อาการแพ้ท้อง
“เมื่อทุกคนอิ่มแล้วเรามีการแสดงของหยางเซ่อเจิ้งและผู้ช่วยของหยางเซ่อเจิ้งทั้งสี่ ขอเชิญทุกคนทางด้านหน้าของท้องพระโรง”ฮ่องเต้เอ่ยบอกทุกคน เพราะหยางเฟินเยว่ต้องการจัดการแสดงให้ต่างแคว้นได้เห็น เพื่อข่มขวัญไม่ให้พวกเขากล้าผิดสัญญาในการเป็นพันธมิตรที่ดีต่อกันในวันข้างหน้า“การแสดงในครั้งนี้หม่อมฉันอยากให้ทุกคนเห็นว่า ถึงจะเป็นเพียงสตรีแต่ความสามารถก็ไม่ได้ด้อยไปกว่าบุรุษเท่าใดนัก”เมื่อหยางเฟินเยว่เอ่ยจบ นางก็เดินนำไป๋เย่วชิง ลู่หลิน เกาหนิงลี่ ฮุ่ยเฟิน ไปยังลานการแสดงที่จัดเตรียมเอาไว้ เป้ายิงธนูถูกนำมาตั้งเอาไว้ ทำให้ตวนอ๋องและรุ่ยอ๋องรู้สึกผิดขึ้นมา การพบเจอนางครั้งแรกพวกเขาได้นำนางไปยิงเป้าเพื่อกลั่นแกล้ง แต่สุดท้ายคนปกป้องแคว้นซ่งกลับเป็นนาง เห็นเช่นนี้แล้วพวกเขาก็ยิ่งรู้สึกละอายใจขึ้นมา ฮ่องเต้หันมาส่งสายตาคาดโทษพวกเขาทันที“ธนู!” พวกนางเอ่ยขึ้นพร้อมกัน ก่อนจะใช้พลังบังคับลูกธนู จู่ ๆ ลูกธนูที่อยู่ในกระบอกก็ลอยออกมาทั้งหมดห้าดอก แล้วพุ่งออกไปปักที่เป้ายิงอย่างแม่นยำ ปึก! ทุกคนตกตะลึงตาค้างไปตาม ๆ กัน“ดาบ!” พวกนางเอ่ยขึ้นพร้อมกันอีกครั้ง จู่ ๆ ดาบที่อยู่ข้างเอวขององครักษ์ก็ลอยออกมา
พลิกชะตาคุณหนูตัวร้าย ตอนที่46 ว่าที่ฮองเฮาของเรา
แคว้นเว่ยและแคว้นเป่ยเหลียงเมื่อได้รับสาส์นจากแคว้นซ่งก็ตกใจเป็นอย่างมาก ไม่คาดคิดว่าคนของตนจะทำเรื่องน่าขายหน้าได้ถึงเพียงนี้ ฮ่องเต้แคว้นเป่ยเหลียงและแคว้นเว่ยจึงรีบส่งทูตมาเจรจาอย่างเร่งด่วน เพราะสถานการณ์แถบชายแดนสร้างความหวาดหวั่นให้พวกเขาเป็นอย่างมากเพราะยามนี้ทหารแคว้นซ่งได้ตรึงกำลังพร้อมรบอย่างฮึกเหิม หยางเฟินเยว่ยังจัดเตรียมการแสดงข่มขวัญไว้ต้อนรับราชทูตที่มาเจรจาอีกด้วย พวกเขาจะได้กลับไปบอกแคว้นของตนเองว่า แคว้นซ่งมีความสามารถมากเพียงใด ต่อไปจะได้ไม่มีใครคิดอยากจะทำสงครามอีกนางไม่ได้อยากเบ่งอำนาจแต่หากไม่ทำเช่นนี้ก็จะไม่มีใครเกรงกลัว การสู้รบเพื่อให้ได้มาซึ่งอำนาจแต่สร้างความเดือดร้อนต่อเพื่อนมนุษย์ ไม่สมควรเกิดขึ้นอีกต่อไป นางไม่ได้คิดจะเอาเปรียบแคว้นอื่นแต่อย่างใด เพราะหากสามแคว้นจับมือกันได้ การค้าระหว่างแคว้นย่อมเกิดขึ้น และนั่นจะนำมาซึ่งความรุ่งเรือง ไม่ใช่แค่แคว้นซ่ง แต่อีกสองแคว้นก็จะเจริญรุ่งเรืองด้วยเช่นกันหยางเฟินเยว่เขียนสัญญาขึ้นมาว่า พวกเขาจะได้ประโยชน์อะไรบ้างจากการลงนามเป็นพันธมิตร และจะมีผลเสียอย่างไรหากผิดข้อตกลง พวกเขาจะได้เปรียบเทียบและตัดสินใจได้อย่างไ
พลิกชะตาคุณหนูตัวร้าย ตอนที่45 เพราะเราถือไพ่เหนือกว่า
หยางเฟินเยว่พุ่งทะยานลงมายืนยังพื้นด้านล่าง จากนั้นก็รีบวิ่งเข้าไปช่วยทุกคน ที่กำลังต่อสู้กับกองทัพวิญญาณอย่างดุเดือด “ใช้พลังปราณคลายมนต์สะกด” หยางเฟินเยว่ตะโกนออกไปให้พวกนางได้รับรู้ แต่ว่าดูเหมือนจะไม่ได้ผลเพราะเมื่อพลังปะทะร่างของวิญญาณ ก็ดูเหมือนวิญญาณจะสลายหายไป แต่ก็กลับมาเหมือนเดิมและดูเหมือนจะมีเพิ่มขึ้นมาอีกด้วย สร้างความหนักใจให้กับทุกคนเป็นอย่างมาก เพราะเริ่มเหนื่อยล้าขึ้นเรื่อย ๆ เหลียงอวิ๋นรุ่ยที่กำลังต่อสู้อยู่กับฮุ่ยเฟินอย่างดุเดือดเช่นกัน แต่ดูเหมือนว่า…ยามนี้เขากำลังจะพบกับความพ่ายแพ้ อ๊ากกก!! พลังสลายเส้นเอ็นกระแทกเข้าที่ร่างของเขาเต็ม ๆ ร่างของเขาลอยกระเด็นไปไกล ก่อนจะกระอักเลือดออกมา จากนั้นฮุ่ยเฟินก็รีบเข้ามาช่วยต่อสู้กับเหล่าวิญญาณหยางเฟินเยว่ที่มองกองทัพวิญญาณที่ดูเหมือนจะเพิ่มขึ้นเรื่อยอย่างครุ่นคิด ก่อนจะตะโกนบอกออกไปให้พวกนางได้ยิน “ใช้พลังปราณบริสุทธิ์ย้อนกลับ”หยางเฟินเยว่ ไป๋เยว่ชิง ลู่หลิน เกาหนิงลี่ ฮุ่ยเฟิน รวบรวมพลังปราณย้อนกลับ ก่อนจะปล่อยออกไปทันที พลังที่ทรงอานุภาพสะท้อนกลับมาลี่เฉี่ยว ที่นั่งทำพิธีใช้มนต์สะกดวิญญาณอยู่ในกระท่อมหลังหนึ่งแรงกระ
พลิกชะตาคุณหนูตัวร้าย ตอนที่ 44 ระดับชั้นเทวะ
หยางเฟินเยว่เมื่อกลับมาถึงวังหลวงก็รีบตรงไปที่ห้องทรงอักษร เมื่อมาถึงก็เห็นทุกคนยังคงนั่งรวมกันอยู่ที่นี่ยังไม่ได้ไปไหน พวกเขาที่เห็นพวกนางกลับมาก็หันมามองอย่างแปลกใจ รู้สึกอุ่นใจและโล่งใจที่พวกนางกลับมา เพราะยามนี้เสียงอีกาส่งเสียงร้องดังทั่วผืนฟ้าอย่างน่าขนลุก“เหตุใดเจ้ากลับมา?” ฮ่องเต้รีบลุกขึ้นมาแล้วเดินมาหาหยางเฟินเยว่ด้วยความแปลกใจ แต่ก็ดีใจในเวลาเดียวกัน“คนของหม่อมฉันไปบอกว่า พบเจอวิญญาณที่เคยทำร้ายท่านอ๋องอยู่ที่นี่เพคะ”“อะไรนะ!” ท่านอ๋องเมื่อได้ยินก็ลุกพรวดจากเก้าอี้ทันที แล้วเข้ามาจับแขนของหยางเฟินเยว่ด้วยความหวาดกลัว ฮ่องเต้จึงรีบดึงมือของพวกเขาออกจากแขนของนางอย่างไม่พอใจ“ไม่รู้ว่าพวกเขากำลังวางแผนอะไร แต่ว่าเราจะรอตั้งรับอย่างเดียวไม่ได้แล้วเพคะ ไป๋เยว่ชิง ลู่หลิน เกาหนิงลี่่ ฮุ่ยเฟิน พวกเรามารวมพลังตั้งค่ายแปดทิศพวกเราต้องรีบหาพวกเขาให้เจอ”แต่แล้วเสียงหัวเราะของฮองเฮาก็ดังขึ้นที่หน้าประตู นางยืนเด่นอยู่หน้าประตูด้วยสีหน้าเย็นชา สายตาของนางที่มองมาที่ฮ่องเต้และหยางเฟินเยว่ เต็มไปด้วยไอสังหาร ไอมารและพลังความชั่วร้ายกระจายอยู่รอบ ๆ ตัวของนางอย่างเข้มข้นจี้หยกห้าสีเริ่
พลิกชะตาคุณหนูตัวร้าย ตอนที่43 แผนการ
เช้าวันต่อมาฮ่องเต้ก็ให้คนไปแจ้งท่านแม่ถังซีห่าว ให้มาพบที่ห้องทรงอักษร โดยวันนี้มีหยางเฟินเยว่ ตวนอ๋อง รุ่ยอ๋อง ฉีอ๋อง ฉินอ๋อง ไป๋เยว่ชิง ลู่หลิน เกาหนิงลี่และฮุ่ยเฟิน เข้าร่วมประชุมด้วย “ถวายบังคมฝ่าบาท ถวายบังคมท่านอ๋อง คารวะท่านหยางเซ่อเจิ้ง”“ท่านแม่ทัพเชิญนั่ง” “ขอบพระทัยพ่ะย่ะค่ะ” แม่ทัพถังซีห่าวแอบสังเกตสีหน้าทุกคนอยู่เงียบ ๆ ฮ่องเต้เรียกเขามาพบด้วยเรื่องอันใดกันนะ ดูสีหน้าทุกคนไม่ค่อยดีหรือว่าจะมีข้าศึกบุกโจมตี แต่ก็ไม่น่าจะเป็นไปได้ เพราะหากมี ทหารประจำชายแดนต้องมาแจ้งเขาแล้ว “ท่านแม่ทัพถังที่เราเรียกท่านมาในวันนี้ ก็เพราะว่า... ยามนี้มีคนคิดแผนทำลายแคว้นซ่ง ด้วยวิธีการที่เรียกว่าเลือดเย็นและอำมหิต โดยการใช้วิชานอกรีตมาทำร้ายราษฎรชาวแคว้นซ่ง ไม่รู้ว่าแผนการนี้จะทำเพื่อให้แคว้นซ่งอ่อนแอ แล้วค่อยบุกโจมตีหรือไม่ ข้าจึงอยากให้ท่านเตรียมทหารให้พร้อม”“กระหม่อมจะให้ทหารเตรียมพร้อมพ่ะย่ะค่ะ”เมื่อแม่ทัพถังซีห่าวกลับออกไปแล้ว หยางเฟินเยว่ก็รีบหันมาบอกทุกคนด้วยสีหน้าจริงจัง “ ท่านอ๋องอยู่ช่วยดูแลความปลอดภัยที่นี่ หม่อมฉันและพวกนางจะไปตามล่าหมอเทวดาเองเพคะ”“อะไรนะ! แบบนี้จะดีหรือ?
พลิกชะตาคุณหนูตัวร้าย ตอนที่42 ข้าวเหนียวมะม่วง
ครึ่งชั่วยามผ่านไป (1ชั่วโมง) สถานการณ์ก็กลับมาอยู่ในความสงบอีกครั้ง แต่ว่ามีราว20คนที่ช่วยเหลือไม่ทันเสียชีวิตเสียก่อน สร้างความเจ็บปวดใจให้กับทุกคนเป็นอย่างมาก โดยเฉพาะหยางเฟินเยว่ ไป๋เยว่ชิง ลู่หลิน หนิงลี่และฮุ่ยเฟิน เพราะพวกนางเห็นพวกเขาหมดลมหายใจต่อหน้าต่อตาพวกนางมารวมกลุ่มกับหยางเฟินเยว่ที่หน้าวังหลวง และรวมยืนไว้อาลัยให้กับคนที่เสียชีวิตอย่างเศร้าหมอง หยางเฟินเยว่ดวงตาแดงก่ำด้วยความเสียใจ ฮ่องเต้กอดนางเอาไว้อย่างปลอบโยนใจของเขาเจ็บปวดมากกว่านางหลายเท่านัก เพราะนี่คือราษฎรของเขา แต่เขาผู้เป็นฮ่องเต้กลับไม่สามารถช่วยราษฎรของตนเองให้ปลอดภัยได้ ใจของเขาราวกับถูกกรีดด้วยมีดนับพันเล่ม เขายืนกอดร่างของนางเอาไว้โดยไม่มีคำพูดเอ่ยออกมาส่วนหยางเฟินเยว่ยิ่งเสียใจมากเท่าไหร่ ความโกรธก็ยิ่งทวีคูณมากขึ้นเรื่อย ๆ เจ้าพวกคนชั่ว...แก้แค้นโดยไม่สนชีวิตของผู้บริสุทธิ์ นางจะไม่มีวันให้อภัยอย่างเด็ดขาด ตอนนี้นางโกรธจนถึงขีดสุดแล้ว ก็มาดูกันว่าข้าจะลากคอเจ้ามารับผิดได้หรือไม่“เข้มแข็งนะเพคะ มันไม่ใช่ความผิดฝ่าบาทและมันก็อยู่เหนือความคาดหมาย หม่อมฉันสัญญาว่าจะไม่ปล่อยให้พวกมันลอยนวลอย่างแน่นอน”“
Maaari mong magustuhan
มธุรสวาทเจ้าสำนัก
หลูซื่อเต๋อ2.3K viewsข้าเกิดใหม่เป็นคุณหนูตกอับตระกูลบัณฑิต
เฟยเทียน / เงาจันทราสีหมึก / กัญญ์ญาภัค34.6K viewsทะลุยุคพร้อมมิติห้างระดับโลก ภาค 1
อตวสัตถา3.0K viewsUndisclosure
Jes/JinMingZin/Quendaya/ThisDamnSoul 4.3K viewsทะลุมิติมาเป็นหมอผีในยุคหิน
ราตรีสีรุ้ง206 viewsอ้าวเฮ้ย ! ข้าไม่ใช่โอสถทิพย์ของพวกเจ้านะโว้ย
นักเขียนบ้านนา705 viewsหนิงอันดรุณีน้อยผู้พลิกชะตา
คุณแม่แฝดสาม3.2K viewsผมเป็นนักแสดงกังฟูทะลุมิติเป็นแม่ทัพพร้อมกับอ่างน้ำวิเศษ
NJ168 views
