Home / แฟนตาซี / พลิกชะตาคุณหนูตัวร้าย / ตอนที่8 สมองของข้าโบยไปด้วย

Share

ตอนที่8 สมองของข้าโบยไปด้วย

last update publish date: 2026-06-19 14:57:25

“นั่งล้อมวงกินด้วยกันไปเลยเจ้าค่ะ หม้อไฟต้องกินด้วยกันถึงจะอร่อย”

“คุณหนูแน่ใจหรือเจ้าคะ?”

“แน่ใจสิ ข้าจะทำตัวอย่างให้ดูก่อนว่ากินอย่างไร”

หยางเฟินเยว่ทำตัวอย่างการกินหม้อไฟให้ทุกคนดู ทุกคนจึงรีบทำตามอย่างตื่นเต้น ก่อนจะตาเบิกกว้างเมื่อได้ลิ้มรสชาติของหม้อไฟ

“อร่อยมากเยว่เอ่อร์ เจ้าไปเรียนรู้อาหารชนิดนี้มาจากที่ใด?” หยางเฟยฮุ่ยเอ่ยถามบุตรสาวขึ้นมาอย่างสงสัย เพราะร้อยวันพันปีไม่เคยเห็นนางเข้าครัวหรือทำอาหารมาก่อน

“ท่านพ่อข้าถูกโบยที่หลังแต่ดูเหมือนสมองของข้าจะถูกโบยไปด้วย ยามนี้ข้ามีความรู้ขึ้นมาอย่างน่าเหลือเชื่อ สงสัยต้องถูกโบยบ่อย ๆ เสียแล้วเจ้าค่ะ”

“เจ้าพูดอะไรเป็นเล่น”

“ข้าพูดจริงเจ้าค่ะ จากสิ่งที่ไม่เคยทำก็กลับทำเป็นขึ้นมา ทุกอย่างอยู่ในหัวของข้าหมดเลยเจ้าค่ะ ต่อไปข้าจะทำอาหารให้ทุกคนกินบ่อย ๆ นะเจ้าคะ”

“หากเจ้าไม่เหนื่อยพ่อก็พอใจที่จะกิน”

“ท่านพ่อข้าอยากทำการค้าเจ้าค่ะ”

“แล้วเจ้าจะทำอะไรหรือ?” หยางเฟินเยว่นำเนื้อไปจุ่มลวกในหม้อไฟ แล้วนำมาวางใส่ถ้วยให้บิดา

“เป็นขนมต่าง ๆ เจ้าค่ะ” เพราะก่อนจะมาอยู่ในร่างนี้ เธอก็มีร้านขนมเป็นของตัวเอง พอมาอยู่ในยุคนี่ เธอจึงคิดว่าทำอะไรที่ชอบและถนัดน่าจะดีกว่า

“หากเจ้าไม่กลัวจะเหนื่อยก็ทำเลย พ่อจะสนับสนุนเจ้าเอง” เขาไม่ขัดใจนางอยู่แล้ว ยิ่งนางจะทำการค้าเขายิ่งอยากจะสนับสนุน นางจะได้ไม่เอาเวลาไปทำตัวเหลวไหลอีก

“ท่านพ่อข้าอยากไปที่ท่าเรือเจ้าค่ะ”

“เอาสิพ่อจะไปเป็นเพื่อนเจ้าด้วย” หยางเฟินเยว่ได้ยินบิดาพูดเช่นนั้น ก็ยิ้มออกมาด้วยความดีใจ เขาช่างเป็นบิดาที่น่ารักเสียจริง

“ขอบคุณเจ้าค่ะ เอานี่เนื้อหมูนุ่ม ๆ สำหรับท่านพ่อเจ้าค่ะ” นางรีบเอาใจเข้าทันที

“คุณหนูอาหารชนิดนี้อร่อยมากขอรับ” จ้าวเจี้ยนกั๋วเอ่ยขึ้น เขาไม่คิดเลยว่าอาหารที่นางทำจะอร่อยมากเช่นนี้ เขาคิดไม่ผิดเลยที่ตัดสินใจมาอยู่ที่นี่

“อร่อยก็กินเยอะ ๆ เจ้าค่ะ เผื่อท้องไว้กินขนมบัวลอยด้วยนะเจ้าคะ”

“มีขนมด้วยหรือขอรับ” เขาร้องถามออกไปด้วยความตื่นเต้น นัยน์ตาเป็นประกายเพราะเขาชอบกินขนมเป็นชีวิตจิตใจ หยางเฟินเยว่เห็นเช่นนั้นก็ยิ้มออกมาด้วยความเอ็นดู เขาคงชอบอะไรหวาน ๆ

บรรยากาศยามนี้เต็มไปด้วยความอบอุ่นและเป็นกันเอง ทุกคนอิ่มอร่อยจนแทบขยับตัวไม่ได้

ทุกคนต่างไม่อยากเชื่อเลยว่า คุณหนูหยางเฟินเยว่จะเป็นคนเดียวกันกับก่อนหน้านี้ หลังจากถูกโบยอย่างหนักนางก็เปลี่ยนไปเป็นคนละคน หากว่านางเป็นเช่นนี้ตลอดไปคงดีไม่น้อย

ฝนตกหนักตลอดทั้งคืนและดูเหมือนจะตกติดต่อกันไปอีกหลายวัน เช้าวันต่อมาหยางเฟินเยว่จึงไม่ได้ออกไปไหน นางจึงนำกระดาษมานั่งเขียนรายการของที่นางต้องซื้อเมื่อไปที่ท่าเรือ

หยางเฟยฮุ่ยเดินมาที่เรือนของนาง พร้อมกระดานเดินหมากในมือ “เจ้าเดินหมากเป็นหรือไม่?” เมื่อมาถึงเขาก็เอ่ยถามจ้าวเจี้ยนกั๋วทันที เพราะเขารู้สึกเบื่อไม่ได้ออกไปไหนฝนตกทุกวัน จึงอยากหาอะไรทำฆ่าเวลา นอกจากอ่านหนังสือ

“เป็นขอรับ” จ้าวเจี้ยนกั๋วตอบอย่างกระตือรือร้น เพราะเขาก็อยากหาอะไรทำฆ่าเวลาเหมือนกัน

พ่อบ้านตู้รีบเตรียมโต๊ะและที่นั่งให้พวกเขาสองคนอย่างรู้หน้าที่ เมื่อเสนาบดีหยางทรุดกายลงนั่ง เขาก็เอ่ยขึ้นมา

“นายอำเภอเมืองชุนจือ แจ้งข่าวมาบอกว่าเกิดน้ำท่วมอย่างฉับพลัน ชาวบ้านเดือดร้อนอย่างหนัก ยามนี้ฮ่องเต้ทรงส่งท่านอ๋องและทหารไปช่วยเหลือแล้ว แต่หากฝนตกหนักติดต่อกันไปอีกหลายวัน คงยากที่จะช่วยเหลือได้อย่างทั่วถึง”

หยางเฟินเยว่พอได้ฟังก็หันไปถามวิญญาณคุณหนูตัวร้ายทันที นางเพียงเอ่ยถามอยู่ในใจ เพราะนางเป็นวิญญาณ จึงสามารถรับรู้ได้ทันที

“เมืองชุนจืออยู่ไกลจากเมืองหลวงเพียงใด?”

“ก็ราว ๆ หนึ่งก้านธูป”

“ข้าอยากไปช่วยเหลือผู้ประสบภัย”

“เจ้าเป็นเพียงสตรีจะไปช่วยเหลืออะไรได้”

“ทำไมจะไม่ได้ ข้าจะไปทำอาหารแจกให้ชาวบ้าน ข้าไม่ได้ลงไปลุยน้ำช่วยเหลือเองเสียหน่อย อีกอย่างข้าอยากทำบุญเยอะ ๆ ล้างบาปที่เจ้าทำเอาไว้”

วิญญาณคุณหนูตัวร้าย พอได้ยินนางพูดเช่นนั้นก็หน้าสลดลงทันที “แล้วข้าจะช่วยอะไรเจ้าได้บ้าง?”

เมื่อวิญญาณคุณหนูตัวร้ายพูดมาถึงตรงนี้ หยางเฟินเยว่ก็นึกถึงบางอย่างขึ้นมา ในวันที่ฉินอ๋องบีบคอนางจนหายใจไม่ออก นางจำได้ว่าได้ยินเสียงวิญญาณของคุณหนูตัวร้ายกรีดร้องออกมา จากนั้นลมพายุก็เกิดขึ้นมาอย่างไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ย

ไม่รู้ว่าเกิดจากพลังวิญญาณของนาง หรือว่าเกิดจากพลังจากตัวนางเอง เพราะนางก็กรีดร้องอยู่ในใจเช่นกัน และดูเหมือนฉินอ๋องจะรีบปล่อยมือจากลำคอของนางอย่างตกใจ

เมื่อคิดมาถึงตรงนี้นางก็รีบหันมามองที่มือของตัวเอง ก่อนจะสะดุ้งตกใจเมื่อเห็นปานดอกบัวมาปรากฏอยู่บนข้อมือของนาง นี่มันเรื่องแปลกประหลาดอันใดกัน “เจ้าดูข้อมือของข้าสิ จู่ ๆ ก็มีรูปดอกบัวขึ้นมา แปลกประหลาดเกินไปแล้ว”

วิญญาณคุณหนูตัวร้าย จึงรีบลุกขึ้นมานั่งข้างหยางเฟินเยว่อย่างสนใจ “แปลกมากจริง ๆ มันคืออะไรกันนะ”

“ท่านพ่อข้าอยากทำอาหารไปแจกชาวบ้าน ที่ประสบภัยน้ำท่วมเจ้าค่ะ”

“เจ้าแน่ใจนะ” เขาเอ่ยถามเพื่อให้แน่ใจ หลังจากนางถูกโบย ดูเหมือนนิสัยของนางจะเปลี่ยนไปแล้วจริง ๆ ราวกับเป็นคนละคน แต่ช่างเถอะเป็นแบบนี้ก็ดีแล้ว

“แน่ใจเจ้าค่ะ ท่านพ่อช่วยให้คนเตรียมรถม้าให้ข้าทีเจ้าค่ะ เดี๋ยวจะไปทำอาหารก่อนเจ้าค่ะ ไฉ่หง ซูมี่ ไปช่วยข้าที่ครัว”

“เจ้าค่ะ”

เมื่อมาถึงห้องครัวหยางเฟินเยว่ก็รีบตรวจดูของในครัวว่ามีอะไรบ้าง ก่อนจะรีบเอ่ยบอกบ่าวที่ทำงานประจำอยู่ในห้องครัว “พวกเจ้าหุงข้าวหลาย ๆ หม้อหน่อยเยอะ ๆ เลย ข้าจะเอาไปแจกชาวบ้านที่ประสบภัยน้ำท่วม”

“เจ้าค่ะคุณหนู”

“ซูมี่ก่อเตาเพิ่ม”

“เจ้าค่ะ”

“ไฉ่หงนำรายการนี้ไปให้ลุงตู้”

“เจ้าค่ะ”

หยางเฟินเยว่สั่งงานทุกคนอย่างคล่องแคล่ว นางจะต้มไข่และทำข้าวผัดไปแจกทุกคน นางหันหอมใหญ่และมะเขือเทศ รอลุงตู้กลับมาจากไปซื้อของที่ตลาด ยามนี้ฝนยังตกไม่หยุด การเดินทางยิ่งลำบากมากขึ้น

นางหันไปมองดอกบัวที่ข้อมือ ที่จู่ ๆ ก็มาอยู่บนข้อมือของนางแปลกจริง ๆ หยางเฟินเยว่ลองใช้นิ้วสัมผัสไปที่ดอกบัวอย่างแผ่วเบา พอเงยหน้าขึ้นมานางถึงกับตกตะลึง

นี่มัน! ห้างที่นางมาซื้อของแล้วเกิดตึกถล่ม จากนั้นวิญญาณก็มาอยู่ในร่างนี้ แต่สภาพห้างในตอนนี้ยังคงปกติดี ภายในห้างไม่มีใครเลยสักคน

หรือว่า! ดอกบัวนี่จะเป็นประตูเชื่อมมิติ แต่ว่าห้างถล่มไปแล้วเหตุใดยังคงปกติดี เรื่องนั้นช่างมันเถอะสิ่งสำคัญตอนนี้คือ นางมีสิ่งมาช่วยเหลือผู้ประสบภัยแล้ว กรี๊ดด! ไม่อยากจะเชื่อเลย

หยางเฟินเยว่รีบหยิบตะกร้า แล้วตรงไปหยิบไข่ไก่ แต่ว่าทันใดนั้นก็มีเสียงดังขึ้น “ไข่ไก่ใบละ 1 อีแปะ เชิญหยิบตามสบายเจ้าค่ะ”

หยางเฟินเยว่ตาเบิกกว้าง นี่มันระบบร้านค้าหรือนี่ ของฟรีไม่มีในโลกจริง ๆ ถ้าเช่นนั้นก็ต้องออกจากมิติก่อน เพราะนางต้องไปหยิบเงิน

เมื่อกลับมาที่ห้องครัวอีกครั้ง นางก็เข้าไปในมิติพร้อมกับเงินในมือ นางหยิบไข่ทั้งหมด500ใบ เมื่อนางวางเงิน 1 ตำลึงบนที่จ่ายเงิน เสียงของระบบดังขึ้นอีกครั้ง

“รับเงิน 1 ตำลึง ราคาไข่ 500 อีแปะ เงินทอน 500 อีแปะ ขอบคุณที่ใช้บริการเจ้าค่ะ”

หยางเฟินเยว่ระบายยิ้มออกมาอย่างพอใจ ถึงแม้จะต้องจ่ายเงินเพื่อซื้อไข่ แต่อย่างน้อยก็สะดวกกว่าต้องไปตลาดเอง อีกอย่างมีของมากมายที่นางอยากได้โดยที่ยุคนี้ไม่มี กรี๊ดด! ขอบคุณสวรรค์

นางขนไข่ไก่ออกมาวางสามสี่ครั้ง จากนั้นก็เข้าไปซื้ออย่างอื่นมาเพิ่ม หากนำกล่องใส่อาหารออกไปทุกคนจะตกใจหรือไม่นะ ช่างเถอะช่วยเหลือคนสำคัญกว่า

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • พลิกชะตาคุณหนูตัวร้าย   ตอนที่47 อาการแพ้ท้อง

    “เมื่อทุกคนอิ่มแล้วเรามีการแสดงของหยางเซ่อเจิ้งและผู้ช่วยของหยางเซ่อเจิ้งทั้งสี่ ขอเชิญทุกคนทางด้านหน้าของท้องพระโรง”ฮ่องเต้เอ่ยบอกทุกคน เพราะหยางเฟินเยว่ต้องการจัดการแสดงให้ต่างแคว้นได้เห็น เพื่อข่มขวัญไม่ให้พวกเขากล้าผิดสัญญาในการเป็นพันธมิตรที่ดีต่อกันในวันข้างหน้า“การแสดงในครั้งนี้หม่อมฉันอยากให้ทุกคนเห็นว่า ถึงจะเป็นเพียงสตรีแต่ความสามารถก็ไม่ได้ด้อยไปกว่าบุรุษเท่าใดนัก”เมื่อหยางเฟินเยว่เอ่ยจบ นางก็เดินนำไป๋เย่วชิง ลู่หลิน เกาหนิงลี่ ฮุ่ยเฟิน ไปยังลานการแสดงที่จัดเตรียมเอาไว้ เป้ายิงธนูถูกนำมาตั้งเอาไว้ ทำให้ตวนอ๋องและรุ่ยอ๋องรู้สึกผิดขึ้นมา การพบเจอนางครั้งแรกพวกเขาได้นำนางไปยิงเป้าเพื่อกลั่นแกล้ง แต่สุดท้ายคนปกป้องแคว้นซ่งกลับเป็นนาง เห็นเช่นนี้แล้วพวกเขาก็ยิ่งรู้สึกละอายใจขึ้นมา ฮ่องเต้หันมาส่งสายตาคาดโทษพวกเขาทันที“ธนู!” พวกนางเอ่ยขึ้นพร้อมกัน ก่อนจะใช้พลังบังคับลูกธนู จู่ ๆ ลูกธนูที่อยู่ในกระบอกก็ลอยออกมาทั้งหมดห้าดอก แล้วพุ่งออกไปปักที่เป้ายิงอย่างแม่นยำ ปึก! ทุกคนตกตะลึงตาค้างไปตาม ๆ กัน“ดาบ!” พวกนางเอ่ยขึ้นพร้อมกันอีกครั้ง จู่ ๆ ดาบที่อยู่ข้างเอวขององครักษ์ก็ลอยออกมา

  • พลิกชะตาคุณหนูตัวร้าย   ตอนที่46 ว่าที่ฮองเฮาของเรา

    แคว้นเว่ยและแคว้นเป่ยเหลียงเมื่อได้รับสาส์นจากแคว้นซ่งก็ตกใจเป็นอย่างมาก ไม่คาดคิดว่าคนของตนจะทำเรื่องน่าขายหน้าได้ถึงเพียงนี้ ฮ่องเต้แคว้นเป่ยเหลียงและแคว้นเว่ยจึงรีบส่งทูตมาเจรจาอย่างเร่งด่วน เพราะสถานการณ์แถบชายแดนสร้างความหวาดหวั่นให้พวกเขาเป็นอย่างมากเพราะยามนี้ทหารแคว้นซ่งได้ตรึงกำลังพร้อมรบอย่างฮึกเหิม หยางเฟินเยว่ยังจัดเตรียมการแสดงข่มขวัญไว้ต้อนรับราชทูตที่มาเจรจาอีกด้วย พวกเขาจะได้กลับไปบอกแคว้นของตนเองว่า แคว้นซ่งมีความสามารถมากเพียงใด ต่อไปจะได้ไม่มีใครคิดอยากจะทำสงครามอีกนางไม่ได้อยากเบ่งอำนาจแต่หากไม่ทำเช่นนี้ก็จะไม่มีใครเกรงกลัว การสู้รบเพื่อให้ได้มาซึ่งอำนาจแต่สร้างความเดือดร้อนต่อเพื่อนมนุษย์ ไม่สมควรเกิดขึ้นอีกต่อไป นางไม่ได้คิดจะเอาเปรียบแคว้นอื่นแต่อย่างใด เพราะหากสามแคว้นจับมือกันได้ การค้าระหว่างแคว้นย่อมเกิดขึ้น และนั่นจะนำมาซึ่งความรุ่งเรือง ไม่ใช่แค่แคว้นซ่ง แต่อีกสองแคว้นก็จะเจริญรุ่งเรืองด้วยเช่นกันหยางเฟินเยว่เขียนสัญญาขึ้นมาว่า พวกเขาจะได้ประโยชน์อะไรบ้างจากการลงนามเป็นพันธมิตร และจะมีผลเสียอย่างไรหากผิดข้อตกลง พวกเขาจะได้เปรียบเทียบและตัดสินใจได้อย่างไ

  • พลิกชะตาคุณหนูตัวร้าย   ตอนที่45 เพราะเราถือไพ่เหนือกว่า

    หยางเฟินเยว่พุ่งทะยานลงมายืนยังพื้นด้านล่าง จากนั้นก็รีบวิ่งเข้าไปช่วยทุกคน ที่กำลังต่อสู้กับกองทัพวิญญาณอย่างดุเดือด “ใช้พลังปราณคลายมนต์สะกด” หยางเฟินเยว่ตะโกนออกไปให้พวกนางได้รับรู้ แต่ว่าดูเหมือนจะไม่ได้ผลเพราะเมื่อพลังปะทะร่างของวิญญาณ ก็ดูเหมือนวิญญาณจะสลายหายไป แต่ก็กลับมาเหมือนเดิมและดูเหมือนจะมีเพิ่มขึ้นมาอีกด้วย สร้างความหนักใจให้กับทุกคนเป็นอย่างมาก เพราะเริ่มเหนื่อยล้าขึ้นเรื่อย ๆ เหลียงอวิ๋นรุ่ยที่กำลังต่อสู้อยู่กับฮุ่ยเฟินอย่างดุเดือดเช่นกัน แต่ดูเหมือนว่า…ยามนี้เขากำลังจะพบกับความพ่ายแพ้ อ๊ากกก!! พลังสลายเส้นเอ็นกระแทกเข้าที่ร่างของเขาเต็ม ๆ ร่างของเขาลอยกระเด็นไปไกล ก่อนจะกระอักเลือดออกมา จากนั้นฮุ่ยเฟินก็รีบเข้ามาช่วยต่อสู้กับเหล่าวิญญาณหยางเฟินเยว่ที่มองกองทัพวิญญาณที่ดูเหมือนจะเพิ่มขึ้นเรื่อยอย่างครุ่นคิด ก่อนจะตะโกนบอกออกไปให้พวกนางได้ยิน “ใช้พลังปราณบริสุทธิ์ย้อนกลับ”หยางเฟินเยว่ ไป๋เยว่ชิง ลู่หลิน เกาหนิงลี่ ฮุ่ยเฟิน รวบรวมพลังปราณย้อนกลับ ก่อนจะปล่อยออกไปทันที พลังที่ทรงอานุภาพสะท้อนกลับมาลี่เฉี่ยว ที่นั่งทำพิธีใช้มนต์สะกดวิญญาณอยู่ในกระท่อมหลังหนึ่งแรงกระ

  • พลิกชะตาคุณหนูตัวร้าย   ตอนที่ 44 ระดับชั้นเทวะ

    หยางเฟินเยว่เมื่อกลับมาถึงวังหลวงก็รีบตรงไปที่ห้องทรงอักษร เมื่อมาถึงก็เห็นทุกคนยังคงนั่งรวมกันอยู่ที่นี่ยังไม่ได้ไปไหน พวกเขาที่เห็นพวกนางกลับมาก็หันมามองอย่างแปลกใจ รู้สึกอุ่นใจและโล่งใจที่พวกนางกลับมา เพราะยามนี้เสียงอีกาส่งเสียงร้องดังทั่วผืนฟ้าอย่างน่าขนลุก“เหตุใดเจ้ากลับมา?” ฮ่องเต้รีบลุกขึ้นมาแล้วเดินมาหาหยางเฟินเยว่ด้วยความแปลกใจ แต่ก็ดีใจในเวลาเดียวกัน“คนของหม่อมฉันไปบอกว่า พบเจอวิญญาณที่เคยทำร้ายท่านอ๋องอยู่ที่นี่เพคะ”“อะไรนะ!” ท่านอ๋องเมื่อได้ยินก็ลุกพรวดจากเก้าอี้ทันที แล้วเข้ามาจับแขนของหยางเฟินเยว่ด้วยความหวาดกลัว ฮ่องเต้จึงรีบดึงมือของพวกเขาออกจากแขนของนางอย่างไม่พอใจ“ไม่รู้ว่าพวกเขากำลังวางแผนอะไร แต่ว่าเราจะรอตั้งรับอย่างเดียวไม่ได้แล้วเพคะ ไป๋เยว่ชิง ลู่หลิน เกาหนิงลี่่ ฮุ่ยเฟิน พวกเรามารวมพลังตั้งค่ายแปดทิศพวกเราต้องรีบหาพวกเขาให้เจอ”แต่แล้วเสียงหัวเราะของฮองเฮาก็ดังขึ้นที่หน้าประตู นางยืนเด่นอยู่หน้าประตูด้วยสีหน้าเย็นชา สายตาของนางที่มองมาที่ฮ่องเต้และหยางเฟินเยว่ เต็มไปด้วยไอสังหาร ไอมารและพลังความชั่วร้ายกระจายอยู่รอบ ๆ ตัวของนางอย่างเข้มข้นจี้หยกห้าสีเริ่

  • พลิกชะตาคุณหนูตัวร้าย   ตอนที่43 แผนการ

    เช้าวันต่อมาฮ่องเต้ก็ให้คนไปแจ้งท่านแม่ถังซีห่าว ให้มาพบที่ห้องทรงอักษร โดยวันนี้มีหยางเฟินเยว่ ตวนอ๋อง รุ่ยอ๋อง ฉีอ๋อง ฉินอ๋อง ไป๋เยว่ชิง ลู่หลิน เกาหนิงลี่และฮุ่ยเฟิน เข้าร่วมประชุมด้วย “ถวายบังคมฝ่าบาท ถวายบังคมท่านอ๋อง คารวะท่านหยางเซ่อเจิ้ง”“ท่านแม่ทัพเชิญนั่ง” “ขอบพระทัยพ่ะย่ะค่ะ” แม่ทัพถังซีห่าวแอบสังเกตสีหน้าทุกคนอยู่เงียบ ๆ ฮ่องเต้เรียกเขามาพบด้วยเรื่องอันใดกันนะ ดูสีหน้าทุกคนไม่ค่อยดีหรือว่าจะมีข้าศึกบุกโจมตี แต่ก็ไม่น่าจะเป็นไปได้ เพราะหากมี ทหารประจำชายแดนต้องมาแจ้งเขาแล้ว “ท่านแม่ทัพถังที่เราเรียกท่านมาในวันนี้ ก็เพราะว่า... ยามนี้มีคนคิดแผนทำลายแคว้นซ่ง ด้วยวิธีการที่เรียกว่าเลือดเย็นและอำมหิต โดยการใช้วิชานอกรีตมาทำร้ายราษฎรชาวแคว้นซ่ง ไม่รู้ว่าแผนการนี้จะทำเพื่อให้แคว้นซ่งอ่อนแอ แล้วค่อยบุกโจมตีหรือไม่ ข้าจึงอยากให้ท่านเตรียมทหารให้พร้อม”“กระหม่อมจะให้ทหารเตรียมพร้อมพ่ะย่ะค่ะ”เมื่อแม่ทัพถังซีห่าวกลับออกไปแล้ว หยางเฟินเยว่ก็รีบหันมาบอกทุกคนด้วยสีหน้าจริงจัง “ ท่านอ๋องอยู่ช่วยดูแลความปลอดภัยที่นี่ หม่อมฉันและพวกนางจะไปตามล่าหมอเทวดาเองเพคะ”“อะไรนะ! แบบนี้จะดีหรือ?

  • พลิกชะตาคุณหนูตัวร้าย   ตอนที่42 ข้าวเหนียวมะม่วง

    ครึ่งชั่วยามผ่านไป (1ชั่วโมง) สถานการณ์ก็กลับมาอยู่ในความสงบอีกครั้ง แต่ว่ามีราว20คนที่ช่วยเหลือไม่ทันเสียชีวิตเสียก่อน สร้างความเจ็บปวดใจให้กับทุกคนเป็นอย่างมาก โดยเฉพาะหยางเฟินเยว่ ไป๋เยว่ชิง ลู่หลิน หนิงลี่และฮุ่ยเฟิน เพราะพวกนางเห็นพวกเขาหมดลมหายใจต่อหน้าต่อตาพวกนางมารวมกลุ่มกับหยางเฟินเยว่ที่หน้าวังหลวง และรวมยืนไว้อาลัยให้กับคนที่เสียชีวิตอย่างเศร้าหมอง หยางเฟินเยว่ดวงตาแดงก่ำด้วยความเสียใจ ฮ่องเต้กอดนางเอาไว้อย่างปลอบโยนใจของเขาเจ็บปวดมากกว่านางหลายเท่านัก เพราะนี่คือราษฎรของเขา แต่เขาผู้เป็นฮ่องเต้กลับไม่สามารถช่วยราษฎรของตนเองให้ปลอดภัยได้ ใจของเขาราวกับถูกกรีดด้วยมีดนับพันเล่ม เขายืนกอดร่างของนางเอาไว้โดยไม่มีคำพูดเอ่ยออกมาส่วนหยางเฟินเยว่ยิ่งเสียใจมากเท่าไหร่ ความโกรธก็ยิ่งทวีคูณมากขึ้นเรื่อย ๆ เจ้าพวกคนชั่ว...แก้แค้นโดยไม่สนชีวิตของผู้บริสุทธิ์ นางจะไม่มีวันให้อภัยอย่างเด็ดขาด ตอนนี้นางโกรธจนถึงขีดสุดแล้ว ก็มาดูกันว่าข้าจะลากคอเจ้ามารับผิดได้หรือไม่“เข้มแข็งนะเพคะ มันไม่ใช่ความผิดฝ่าบาทและมันก็อยู่เหนือความคาดหมาย หม่อมฉันสัญญาว่าจะไม่ปล่อยให้พวกมันลอยนวลอย่างแน่นอน”“

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status