共有

บทที่ 8 แผนแยบยล

        

ชายหนุ่มร่างสูงที่ยืนถือกระบี่อยู่กลางถนนหมุนตัวไปดูรอบๆ ผู้ติดตามของเขาวิ่งตามมาข้างหลังกลุ่มหนึ่ง แต่ละคนก้มลงตรวจสอบร่างที่นอนเกลื่อนพื้น

         “หัวหน้า ตายหมดแล้วขอรับ”

         “คงจะมีคนคิดฆ่าปิดปาก ไวมากทีเดียว นี่ขนาดเราตามมาติดๆ เผลอหน่อยเดียวก็ไม่ทันแล้ว” ชายหนุ่มถอนหายใจ

         เสียงคนของเขาผู้หนึ่งส่งสัญญาณเสียงให้ทุกคนรีบหลบ มู่โจวและคนของเขาเข้าซ่อนที่ข้างทาง ถนนนอกเมืองแห่งนี้ค่อนข้างเปลี่ยว กลุ่มคนที่วิ่งมาด้านหลังถือพู่ไฟอันเล็กติดมือมาด้วยทุกคน

         “เหล่าไป๋ โจรพวกนั้นนี่”

         คนที่ถูกเรียกก้มลงมองศพที่นอนเกลื่อนพื้น “พวกมันถูกฆ่าทิ้งหมดเลยหรือ  ลองนับดูสิว่ามีกี่คน เผื่อจะมีคนรอดชีวิตไปได้”​

         ดีที่คุณหนูใหญ่รอบคอบนัก นางบอกจำนวนคนร้ายที่นางสังเกตเห็นให้กับหัวหน้าองครักษ์ได้ทราบ พอคนของเขานับจำนวนเสร็จ องครักษ์ร่างใหญ่ก็ผงกศีรษะ

         “คุณหนูใหญ่คาดการณ์ไว้ถูกต้อง สิบห้าคนลงไปต่อสู้ในถนน คนกลุ่มนี้รอซุ่มดู ถ้าอย่างนั้นยังขาดไปอีกสองคน ไปตามหาสองคนนั้นเร็วเข้า”

         กลุ่มคนที่ซ่อนอยู่ออกมายืนพร้อมหน้ากันอีกครั้ง

         “กู้เยว่ฉีอีกแล้ว สตรีผู้นี้เหมือนที่คนของพี่ข้ารายงาน นางเป็นคนฉลาดและชี้นำสกุลกู้ ที่ส่งใต้เท้ากู้กับน้องชายไปช่วยหลิงจางเหว่ยคงจะมีแผน”

         “เรารีบตามหาสองคนที่หายไปเถอะขอรับ หากปล่อยให้ผู้อื่นตามพบก่อน จะสอบถามสิ่งใดก็คงทำได้ยากแล้ว”

         “แยกย้ายกันออกไป ถ้าสองคนนั้นรอดชีวิตจริงก็คงจะหนีไปไม่ไกล อย่าให้คนของสกุลกู้จับได้ก่อนเราก็พอ”

         “ขอรับ หัวหน้า”

         มู่โจวย้อนกลับไปทิศเดิมที่เขาเพิ่งวิ่งมา คนสนิทของเขาเลิกคิ้วด้วยความประหลาดใจ ชายหนุ่มสาวเท้าเร็ว แสงไฟจากคบเพลิงในมือทหารที่ตามมาข้างหลังสี่คนทำให้เขาเห็นพื้นที่รอบๆ ได้ชัดเจน พลันสายตาเขาก็สังเกตเห็นบางอย่าง

         “ค้นตรงนั้นสิ มีกิ่งไม้หักอยู่”

         เสียงสวบสาบดังขึ้น ไม่นานนักทหารของมู่โจวก็หิ้วร่างของบุรุษในชุดดำสองคนออกมา “เจอแล้วขอรับ หัวหน้า”

         “ลากพวกมันกลับฐาน” มู่โจวร้องสั่ง

         ไม่นานนักคนร้ายทั้งสองก็ถูกปิดตามัดมือมัดเท้านำตัวไปยังบ้านที่มีรั้วรอบขอบชิดแห่งหนึ่งละแวกชานเมือง พวกมันไร้เรี่ยวแรงจะขัดขืน แต่พอโยนเข้าไปในห้องขัง หนึ่งในสองก็ร้องด่าออกมา

         “เจ้าพวกจวนอ๋องสารเลว คิดจะฆ่าเราปิดปากให้หมดหรือไร ” คนร้ายหนึ่งในสองตะโกนลั่น

         มู่โจวขมวดคิ้ว “พวกเจ้าถูกจวนอ๋องจ้างมานี่เอง”

         พวกมันสองคนถึงกับผงะ มองดูบุรุษที่ยืนรุมล้อม

         “เจ้าเป็นมือปราบใช่หรือไม่ ”​

         มู่โจวส่ายหน้า “ข้าไม่ใช่คนของจวนอ๋อง และไม่ใช่มือปราบด้วย หากข้าเป็นมือปราบจริงก็คงจะโยนเจ้าเข้าคุกหลวงไปแล้ว ข้าตามมาเพราะอยากจะรู้ว่าพวกเจ้าเป็นคนของผู้ใดกันแน่ ”

         “บอกไปเจ้าก็ฆ่าเราสองคนอยู่ดี ถ้าอย่างนั้นข้าไม่พูดเสียดีกว่า”

         “เด็ดเดี่ยวดี” มู่โจวพยักหน้า “แต่ข้าว่าพวกเจ้าพูดออกมาจะดีกว่า บาดแผลของพวกเจ้าในยามนี้ หากไม่รีบรักษาอีกไม่นานเลือดก็คงไหลจนหมดตัว สิ้นใจตายไปอย่างช้าๆ แต่หากเจ้ายอมเปิดปาก ข้าจะเรียกหมอมาช่วยชีวิตพวกเจ้า”​

         “เจ้าพูดจริงหรือ ”

         “เจ้าไม่ต้องห่วง หัวหน้าของพวกเราพูดคำไหนคำนั้น”​ คนที่ยืนอยู่ข้างๆ   มู่โจวรีบกล่าวยืนยัน

         คนร้ายผู้หนึ่งที่ถูกแทงตรงใต้ราวนมเริ่มหายใจรวยริน “อาเป่า ข้าจะไม่ไหวแล้ว ถ้าพวกเขารับปากจะช่วย เจ้าก็พูดเถอะ อย่างน้อยพวกเราก็ควรรักษาชีวิตกลับไปบอกคนที่รออยู่”

         “ได้ ข้าพูดก็ได้” คนที่ถูกเรียกว่าอาเป่าหันไปมองสหายด้วยสายตาหวาดหวั่น “พวกข้าเป็นโจรเกาะยูซาน ถูกหัวหน้าสั่งให้มาทำทีลอบสังหาร       หลิงอ๋องซื่อจื่อ พวกเขาต้องการแค่ขู่ให้กลัว พอมีคนเข้ามาช่วยก็ให้พวกข้าหนี แต่ไม่คิดเลยว่าจะมีคนตามมาฆ่าปิดปาก”

         มู่โจวฟังแล้วขมวดคิ้ว “เจ้ารู้ได้อย่างไรว่านั่นคือคนตามมาฆ่าปิดปาก”

         “ตอนที่พวกมันไล่ตามมา ข้าได้รับบาดเจ็บจึงหนีไปซ่อนในพุ่มไม้ คบเพลิงสาดส่องไปทางคนผู้นั้นแวบหนึ่ง ข้าจำได้ว่าเป็นมันที่เข้าไปพบหัวหน้าเกาะ มันพูดเองกับปากว่าเป็นคนของจวนหลิงอ๋อง มันสั่งให้ฆ่าพวกข้าทั้งหมด”

         “ฝีมือของหลิงอ๋องซื่อจื่ออย่างนั้นหรือ  ข้าประเมินเขาต่ำไปสักหน่อย” หัวหน้าหน่วยเคลื่อนที่เร็วผุดลุกขึ้น มองดูบาดแผลของคนทั้งสอง “เรียกหมอมารักษาสองคนนี้ เดี๋ยวข้าจะมาสอบสวนเพิ่ม”

         มู่โจวออกจากฐานก็รีบไปยังเหลารสสวรรค์ คนของเขาที่แฝงตัวอยู่ในสถานที่นั้นออกมารายงานว่าอ๋องน้อยหลิงดื่มสุราไม่ถึงครึ่งชั่วยามก็ออกไปแล้ว

         “สั่งคนของเราให้เฝ้าดูหลิงจางเหว่ยอย่าให้คลาดสายตา”

         “ขอรับ”

         กู้เยว่ฉีเดินวนเวียนไปในมาอยู่ในห้อง นางเฝ้ารอให้หัวหน้าองครักษ์กลับมาโดยไว สาวใช้สองคนคะยั้นคะยอให้นางเข้านอน

         “คุณหนูเจ้าคะ ถ้าเหล่าไป๋กลับมาแล้ว ข้าจะปลุกคุณหนูเอง”

         “ไม่ได้หรอกหวงฟู่  เรื่องนี้สำคัญมาก ข้าจะต้องอยู่รอฟังด้วยตนเอง”

         แม้นางจะยืนยันเช่นนั้น แต่พอเวลาผ่านไปราวสองชั่วยาม ร่างกายของนางก็ทนไม่ไหว หญิงสาวๆ ค่อยๆ ฟุบหลับบนโต๊ะกลมกลางห้อง สาวใช้สองคนถ่างตาคอยกระทั่งองครักษ์ของกู้เยว่ฉีกลับมา

         “เหล่าไป๋ ท่านช้าเกินไปแล้ว คุณหนูรอท่านจนหลับอยู่ที่โต๊ะ ข้าสองคนแทบจะไม่กล้ากระดุกกระดิก”

         “ข้ารีบที่สุดแล้ว พวกเจ้ารีบไปปลุกคุณหนูเถอะ” สีหน้าขององครักษ์ดู    อิดโรย นอกจากเขาจะต้องไล่ล่าคนร้ายพวกนั้นแล้ว ยังต้องไปตามมือปราบมาเก็บศพและควบม้าอย่างเร่งรีบกลับมาที่จวนสกุลกู้เพื่อรายงานผล

         คุณหนูใหญ่มีนิสัยคล้ายบุรุษมากกว่าสตรี นางทั้งเจ้าแผนการและเด็ดขาด ไม่ว่านางออกคำสั่งใดก็ต้องทำให้ได้ตามนั้น เวลาตบรางวัลก็มากจนน่าตกใจ และในขณะเดียวกันหากทำผิดก็จะถูกลงโทษจนเกินจะรับไหว คนในจวนสกุลกู้ล้วนรู้นิสัยของนางดี

         หวงฟู่ทำหน้าที่ปลุกเจ้านาย กู้เยว่ฉีที่กำลังฝันถึงช่วงเวลาที่นางกำลังขึ้นเกี้ยวแปดคนหามไปยังจวนหลิงอ๋อง เท้าของนางกำลังจะแตะลงพื้นดินหน้าประตูจวนเสียงของสาวใช้หน้าห้องก็ดังขึ้น

         “คุณหนูใหญ่เจ้าคะ เหล่าไป๋กลับมาแล้วเจ้าค่ะ”

         กู้เยว่ฉีที่กำลังก้าวเท้าลงจากรถม้าพลันสะดุ้ง เสียงเรียกนั้นทำให้นางที่อยู่ในชุดเจ้าสาวสวมมงกุฎหงส์อันหนักอึ้งหันขวับกลับไปด้านหลัง ภาพฝันนั้นพลันดับสลาย หญิงสาวค่อยๆ ลืมตาขึ้น พอเห็นสาวใช้กำลังยืนรอด้วยสีหน้าเคร่งเครียดก็รีบนั่งตัวตรง

         “เจ้าเรียกข้าหรือ ”

         “เจ้าค่ะ เหล่าไป๋กลับมาแล้วคุณหนู”

         “ไปเรียกเขาเข้ามา”

         พอหัวหน้าองครักษ์รายงานสิ่งที่เกิดขึ้นให้กู้เยว่ฉีฟัง นางก็ยกยิ้มมุมปาก ในใจรู้สึกเจ็บแปลบที่ไหวตัวช้า สามีในฝันที่นางเคยชื่นชมว่าเป็นบุรุษรูปงามองอาจ ชาติตระกูลสูงส่ง เก่งทั้งบุ๋นและบู๊ แท้จริงยังมีความสามารถหนึ่งซ่อนอยู่ นั่นคือการเป็นบุรุษที่วางแผนได้ซับซ้อนเกินกว่าที่นางคาดถึง

         “คุณหนูใหญ่ สำนักมือปราบชันสูตรศพพวกเขาแล้ว พบรอยสักที่บั้นเอว คนพวกนี้น่าจะเป็นโจรเกาะยูซานขอรับ”

****************

この本を無料で読み続ける
コードをスキャンしてアプリをダウンロード

最新チャプター

  • พลิกชะตาแค้นสามี    197 วัดแห่งใหม่ (ตอนจบ)

    หลังรับประทานอาหารเสร็จกู้เยว่ฉีก็ชวนสามีไปยังวัดแดนธรรมซึ่งเป็นวัดที่สร้างบนจวนหลิงอ๋อง เดิมทีจวนแห่งนี้ฮ่องเต้ทรงพระราชทานให้กับผิงเหออ๋อง ทว่าอ๋องบรรดาศักดิ์คนใหม่แห่งเมืองหรงเฉินกราบทูลว่าต้องการสร้างเป็นวัดแห่งใหม่ถวายเป็นพระราชกุศล ฮ่องเต้ที่ทรงทราบว่าในจวนนั้นมีผู้เสียชีวิตจำนวนมากจึงทรงเห็นชอบ “คนมาวัดเยอะเหมือนกันนะขอรับ” เผยซานขอติดตามมาด้วย เขาอยากเห็นอดีตจวนอ๋องอันรุ่งเรืองกู้เยว่ฉีก้าวเท้าเข้าสู่เขตวัดก็รู้สึกได้ว่าสถานที่แห่งนี้มีกลิ่นอายของความสงบแผ่ออกมา นางหวังว่าเสียงสวดมนต์ทุกค่ำเช้าคงจะกล่อมเกลาให้ดวงวิญญาณที่วนเวียนอยู่ในที่แห่งนี้บรรเทาความแค้นเคืองลงไปได้ “ที่นี่มีการสวดมนต์ทั้งเช้าและเย็น ด้านโน้นมีรูปปั้นพระโพธิสัตว์ที่ใหญ่ที่สุดในเมืองหรงเฉินถูกสร้างบนเนินดินสูง มีผู้เดินทางจากทั่วทุกสารทิศมากราบไหว้ ทุกต้นเดือนจะมีโรงทานแจกอาหารเจสามวัน” มู่โจวเป็นผู้ตอบ “ได้ยินว่าการสร้างรูปปั้นพระโพธิสัตว์เป็นดำริของท่านอ๋องหรือขอรับ” เผยซานเคยได้ยินผู้คนพูดถึงวัดแห่งนี้ให้เขาฟังอยู่หลายครั้ง “ถูกต้อง ท่านพ่อของข้าเห็นชาวบ้านชา

  • พลิกชะตาแค้นสามี    196 ครอบครัวแสนสุข

    หลังงานแต่งงานของกู้เย่วฉีผ่านไปได้สองเดือน เผยซานขุนนางขั้นหกแห่งสำนักรับฏีกาก็ไปคุกเข่าของให้ผู้ตรวจการหงช่วยเป็นเถ้าแก่สู่ขอคุณหนูกู้เจียลี่บุตรีของใต้เท้ากู้แห่งเมืองหรงเฉินหงจื่ออวี้กำลังยุ่งกับภารกิจไม่อาจเดินทางไกลได้ จึงมอบจดหมายรับรองความประพฤติให้กับเผยซาน ชายหนุ่มจึงไปหรงเฉินพร้อมด้วยสหายขุนนางผู้หนึ่ง เขาขอเข้าพบใต้เท้ากู้พร้อมกับแสดงความประสงค์สู่ขอกู้เจียลี่บุตรีอนุเสิ่นที่ดูแลร้านค้าสกุลกู้ในเมืองหลวงเป็นภรรยา“ข้าน้อยเป็นบุตรของพ่อค้า ครอบครัวมิได้ร่ำรวยนัก ทว่าก็มิได้ลำบาก หากว่าคุณหนูสามยินดีเป็นภรรยา ข้าจะดูแลนางมิให้ขาดตกบกพร่องขอรับ”“ใต้เท้าเผย สกุลกู้เองก็มิได้ขาดแคลนทั้งเกียรติยศและเงินทอง หากว่าเจ้าชอบเจียลี่จริง ต้องแสดงความจริงใจมากกว่านี้”“ข้าน้อยสาบานว่าจะซื่อสัตย์ต่อนาง ไม่รับอนุภรรยา และไม่ทำให้นางต้องลำบากใจขอรับ” เผยซานน้ำเสียงจริงจังพร้อมกับยื่นซองจดหมายในมือให้กับใต้เท้ากู้ “นี่คือจดหมายรับรองความประพฤติที่ผู้ตรวจการหงจื่ออวี้เขียนขึ้น เชิญใต้เท้ากู้อ่านเถิดขอรับ”ท่าทางไม่ถึงกับหวาดเกรงและไม่แข็งกร้าวของเผยซานทำให้ใต้เท้ากู้รู้สึกพอใจ เขา

  • พลิกชะตาแค้นสามี    195 เขยคนใหม่

    มู่ช่างเหมือนจะรู้ตัว เขาบอกให้กู้เฉินอย่ากินดื่มสิ่งที่คนของมู่จ้านและมู่โจวนำมาส่งให้ ดังนั้นสุราผสมผงนิทราที่เซียวเกิงนำมาจึงไม่ได้รับการตอบสนองหวงฟู่ที่แอบอยู่ไม่ไกลเห็นคนรักทำเรื่องง่ายๆ ก็ไม่สำเร็จจึงเอ่ยปากแดกดัน เซียวเกิงนำขวดสุรามาหานาง ““ไม่เป็นไร เรื่องเช่นนี้ ท่านทำไม่สำเร็จ คงเป็นข้า”หวงฟู่ฉวยเอาขวดสุรานั้นไปแล้วโบกมือเรียกบ่าวรับใช้ผู้หนึ่งเอาไว้ จากนั้นก็รินสุราในกานั้นทิ้งแล้วเทสุราในขวดลงไปแทน บ่าวรับใช้ผู้นั้นทำตาเหลือก“ไม่ต้องห่วง นี่มิใช่ยาพิษ แค่ต้องการให้คุณชายรองมู่กับคุณชายรองกู้หลับเท่านั้น พวกเขาจะได้ไม่ไปป่วนห้องหอ”บ่าวรับใช้ในจวนอ๋องจำได้ว่าหวงฟู่คือสาวใช้คนสนิทของกู้เยว่ฉี และเซียวเกิงคือรองหัวหน้าหน่วยสายฟ้าจึงวางใจ เขายิ้มน้อยๆ ก่อนรับเอาเงินก้อนที่หวงฟู่ยื่นมาให้“เจ้าทำสำเร็จแล้ว ข้าจะให้เจ้าเพิ่ม” นางเอ่ยสำทับบ่าวรับใช้ยิ้มกว้าง “ขอรับ”พอดื่มเข้าไปมากๆ สองพี่น้องต่างสกุลที่เพิ่งผูกสัมพันธ์กันใหม่ก็มิได้ระวังตัวมากอย่างที่ตั้งใจไว้ สุดท้ายเผลอดื่มสุราที่บ่าวรับใช้ผู้นั้นรินให้ไปคนละจอก ครู่หนึ่งก็เกิดอาการง่วงงุนจนทนไม่ไหว“ข้าว่า...พวกเรา

  • พลิกชะตาแค้นสามี    194 วันวิวาห์

    “ซื่อจื่อ ข้าสงสัยจริง ซื่อจื่อเฟยท้องได้สองเดือนกว่า ช่วงนั้นการศึกพัวพันวุ่นวายยิ่งนัก ท่านเองก็กินนอนอยู่ในค่ายทหาร ท่านใช้เวลาไหนไปปั้นทายาทกับนางหรือ” สหายขุนพลผู้ร่วมเป็นร่วมตายแอบมาสอบถาม มู่จ้านถลึงตาใส่ไปทีหนึ่ง พร้อมกับทำปากขมุบขมิบ คนผู้นั้นจึงหัวเราะเสียงดังลั่นแล้วเดินหนีไป มู่จ้านไม่ยอมเปิดเผยความลับเด็ดขาดว่าภรรยาของเขาปลอมเป็นทหารยามไปเฝ้าอยู่ในค่ายหลายครั้ง หากพูดไปแล้วเกรงว่าคราวหน้าเกิดเรื่องสงครามขึ้น เขาจะหมดโอกาสแอบนำนางเข้าไปหลับนอนในค่ายทหารด้วยทว่าเรื่องนี้กลับมีผู้รู้ดี คือ น้องชายสองคนของเขา มู่ช่างกับมู่โจว “เสี่ยวโจว เจ้าแอบทำเรื่องพวกนั้นเหมือนพี่จ้านในช่วงสู้รบหรือไม่” มู่โจวยิ้มพลางส่ายหน้า ในช่วงศึกสงครามที่เข้มข้นอย่างนั้น หากนายทหารมัวแต่ลิ้มรสโลกีย์ย่อมทำให้ได้รับคำตำหนิติเตียน “คนอย่างข้ามีหรือจะทำเรื่องผิดธรรมเนียมเช่นนั้น” พี่ชายคนโตหน้าม้าน แย้งด้วยเสียงแข็ง “ข้ามิได้ย่อหย่อนการศึกเสียหน่อย” มู่ช่างหัวเราะอย่างรู้ทัน “เจ้าคิดว่าเรื่องที่หมู่บ้านซือหลายฉ่วยข้าไม่รู้หรือไร ตกดึกเจ้าพยายามปีนหน้า

  • พลิกชะตาแค้นสามี    193 กลับสู่ปกติ

    “เจ้ากล้าทำของสำคัญของข้าตกน้ำงั้นรึ” กู้เยว่ฉีโมโหนางอาศัยจังหวะที่หลิงจางเหว่ยเริ่มอ่อนแรงอีกทั้ง แทงกริชเข้าไปในข้อมือขวาของอีกฝ่าย“อ๊าก....!” เขาร้องลั่นอีกครั้งพร้อมกับยกมือข้างหนึ่งไปกดข้างที่ถูกแทงตามสัญชาตญาณ “เจ้า เจ้าบังอาจนัก”เมื่อครู่หลิงจางเหว่ยเห็นภาพในอดีตชาติที่ตนยืนมองกู้เยว่ฉีถูกกระชากลากถูขึ้นรถม้า นางดูคล้ายคนป่วยหนัก ผมเผ้ารุงรัง เสื้อผ้าเปรอะเปื้อน ข้างกายของเขามีมารดาอยู่เคียงข้าง พร้อมกับบอกให้เขารีบไปค้นเอาทรัพย์สินของสกุลกู้มาให้หมดบิดาของเขาปั้นคดีกบฏให้กู้เจินบิดาของกู้เยว่ฉีจนถูกตัดสินโทษประหารทั้งครอบครัว...เขาเคยทำให้สกุลกู้จบสิ้น มิน่าเล่า นางถึงได้ชิงชังเขาถึงเพียงนี้“มือขวาของเจ้าใช้ถืออาวุธทำร้ายผู้คนมากมาย จากนี้ไปมันไม่สมควรถูกใช้งานอีก” กล่าวจบกู้เยว่ฉีก็ใช้กริชแทงไปแผ่นหลังของซื่อจื่ออีกครั้งหนึ่ง“อ๊า...! เจ้า เจ้ามันสตรีเลว!” ร่างของซื่อจื่อฟุบลงแทบเท้าของนาง “สกุลหลิงแพ้แล้ว ซื่อจื่อ ไม่ว่าจะชาติก่อนหรือชาตินี้ คนในครอบครัวของเจ้าล้วนก่อกรรมทำเข็ญ ใส่ร้าย ปล้นทรัพย์ ฆ่าผู้บริสุทธิ์ไปมากมาย เจ้าหักหลังผู้คนที่เคยทำงานรับใช้อย่างเลือดเย็น

  • พลิกชะตาแค้นสามี    192 เห็นกับตา

    “นี่น่ะหรือฤทธิ์ของยาทำลายเส้นเลือด ช่างน่ากลัวเสียจริง” กู้เฉินมองดูแต่ละศพแล้วก็เอ่ยกับพี่สาว “นางลงมือฆ่าคนทั้งจวนเลยหรือนี่” กู้เยว่ฉีรำพึง รีบสาวเท้าไปยังเรือนพักของชายารองของหลิงอ๋อง “ตายหมดแล้วขอรับ คุณหนูใหญ่” ไป๋ชางที่นำหน้ามาก่อนสำรวจสตรีสองคนในอาภรณ์หรูหราที่ฟุบอยู่บนโต๊ะน้ำชาแล้วมองพวกนางด้วยความเวทนา ทหารหน่วยสายฟ้าไปดูในเรือนแต่ละหลัง กู้เยว่ฉีเรียกให้กู้เฉินไปดูที่เรือนฟานหรงกับตน นางจำได้ว่าเหยาอันพักอยู่ที่นั่น เสียงฝีเท้าที่ก้าวขึ้นระเบียงเรือน ทำให้บุรุษสองคนที่ซ่อนอยู่ในห้องหันไปสบตากัน“ทหารข้างนอกไม่น่าจะเข้ามาตรวจในจวนเร็วเช่นนี้นะขอรับ” องครักษ์ขมวดคิ้ว ประสาทตึงเครียดไปเสียทุกส่วน“ไม่ใช่ น้ำหนักฝีเท้าเช่นนี้เป็นสตรีหนึ่งคน นางไม่มีวรยุทธ์ ส่วนบุรุษอีกคนน่าจะพอมีฝีมือ” หลิงจางเหว่ยยกมือแตะบาดแผลที่ท้อง เขาเพิ่งใส่ยาและพันด้วยผ้าเอาไว้ ระหว่างที่หนีมาถึงประตูหลังจวน เขารู้สึกว่าร่างกายเริ่มไร้เรี่ยวแรง เลือดลมติดขัดไปทั่วร่าง แต่ก็ยังพอเคลื่อนไหวได้กู้เยว่ฉีมองเห็นเหยาอันที่นั่งคอพับอยู่บนเก้าอี้ นางลืมตาขึ้นเมื่อได

  • พลิกชะตาแค้นสามี    186 ตบสั่งสอน

    ลี้อิ่งหวีดร้องพลางประคองบิดาให้นอนลงบนเตียง “เรียกหมอ! เร็ว!” “ท่านพ่อ เจ็บตรงไหนบ้างขอรับ บอกข้ามา”​ ลี้เจียวจิ้นรับผ้าจากสาวใช้มาเช็ดเลือดให้บิดา แล้วก้มลงบีบนวดขาแขนให้ คหบดีลี้พลันสิ้นสติไป สองพี่น้องร้องลั่นเรียกบิดาเสียงดัง อึดใจต่อมาสกุลลี้ก็เกิดความโกลาหล ฮูหยินใหญ่กับอนุ

    last update最終更新日 : 2026-04-04
  • พลิกชะตาแค้นสามี    168 แม่ทัพชุย

    ขบวนคนสกุลกู้เดินทางมาถึงเมืองหลวง กู้เยว่ฉีก็ส่งบิดามารดาไปซ่อนตัวในเรือนลับที่นางแอบซื้อเอาไว้ ส่วนตัวนางก็พากู้เฉินและไป๋ชางแอบออกไปนอกเมืองเพื่อนำจดหมายส่วนตัวจากแม่ทัพใหญ่มู่ไปส่งให้ถึงมือของรองแม่ทัพชุยที่ถูกพระราชโองการสั่งให้แยกทัพจากค่ายแดนเหนือมาปราบโจรป่าที่ออกอาละวาดในแถบภาคกลา

    last update最終更新日 : 2026-04-02
  • พลิกชะตาแค้นสามี    158 อดีตชาติ

    หลิงจางเหว่ยกลับไปจวนในวันนั้นก็เล่าให้บิดามารดาฟังถึงสิ่งที่เขาได้เห็นในขณะที่สัมผัสกับข้อมือของกู้เยว่ฉี “ท่านพ่อ สิ่งที่ข้าคิดน่าจะผิดแล้ว” “อย่างไรหรือ” “วันนี้ตอนที่ข้าจับข้อมือนาง ข้าเห็นเสี่ยวคุนกับข้ายกทัพเรือที่มีเรือรบปรมาจารย์กู้หวังเข้าล้อมฆ่าทัพเรือฉลาม แต่บั

    last update最終更新日 : 2026-04-01
  • พลิกชะตาแค้นสามี    160 ตกหลุมพราง

    หลังการหายสาบสูญไปของหลิงคุนและองครักษ์กลุ่มใหญ่ ชายาม่านเหมยมารดาของหลิงคุนก็มักจะออกจากจวนไปยังวัดผิงจิ้งที่อยู่บนเนินเขาสูงนอกเมือง ร่ำลือกันว่าหากไปขอพรให้พบเจอญาติที่น้องที่หายไปจากรูปปั้นพระโพธิสัตว์ที่วิหารใหญ่วัดนี้มักจะสมหวัง สตรีวัยกลางคนที่แต่งกายงดงามด้วยชุดไหมปักลวดลา

    last update最終更新日 : 2026-04-01
続きを読む
無料で面白い小説を探して読んでみましょう
GoodNovel アプリで人気小説に無料で!お好きな本をダウンロードして、いつでもどこでも読みましょう!
アプリで無料で本を読む
コードをスキャンしてアプリで読む
DMCA.com Protection Status