Se connecter03
เรื่องลับหลัง ตกเย็น… @ห้างสรรพสินค้าแห่งหนึ่ง “โอเคแล้วเจอกัน” หญิงสาวเลื่อนโทรศัพท์ออกจากหูหลังจากวางสายจากกีรณาเพื่อบอกว่าเธอมาถึงที่นัดหมายแล้วก่อนจะเดินขึ้นบันไดเลื่อนเพื่อตรงไปยังชั้นสองของห้างสรรพสินค้า หมับ! “พี่เป็นอะไรไหมคะ?” เธอรีบวิ่งเข้าไปช่วยพยุงหญิงสาวคนหนึ่งที่อยู่ในชุดคลุมท้องที่คล้ายจะเป็นลมเป็นแล้งล้มลงพื้น “ไม่เป็นไรค่ะ แค่เหนื่อยที่ต้องตามจับผัวกับเมียน้อย” “เอ่อ…” เธออึกอักกับคำพูดตรง ๆ ของหญิงสาวที่ช่วยพยุงไว้ “จำคำพี่ไว้นะคะน้องผู้หญิงเราอย่าหลงเชื่อคำพูดหวาน ๆ จากลมปากของผู้ชายคนไหนไม่ว่าจะเป็นแฟนหรือผัวก็ตาม ตอนคบกันแรก ๆ อะไรก็ดีไปหมดขนาดตดมันยังบอกว่าหอม ขอเราแต่งงานบอกว่าอยากสร้างครอบครัวด้วยกัน อยากมีลูกจนพี่ยอมมีให้เพราะคิดว่าลูกจะทำให้มันคิดอะไรได้บ้าง แต่เปล่าเลยพอมันเบื่อแม้แต่หายใจเราก็ผิด การที่จะเห็นสันดานของผู้ชายก็ชีวิตหลังแต่งงานนี่แหละค่ะ” “คำพูดหวาน ๆ หว่านล้อมให้เราแต่งงานเข้าไปเป็นแม่บ้านให้มัน บอกเราว่าจะเลี้ยงดูไม่ต้องทำงานข้างนอกให้เหนื่อยแต่มันทำกับเราเหมือนทาสรับใช้ในขณะที่มันออกไปหาความสุขข้างนอกจนนับครั้งไม่ถ้วน” “เอ่อ…คือ” “แล้วนี่น้องมีแฟนหรือยังคะ?” “มีสามีแล้วค่ะ” “ว่าแล้วไงหน้าตาสวยดูดีขนาดนี้ แต่พี่ขอเตือนไว้นะคะว่าอย่าไว้ใจอย่าเชื่อลมปากของผู้ชายเด็ดขาด โดยเฉพาะผู้ชายที่ดูอบอุ่น แสนดี รักครอบครัวเนี่ยมันโคตรเห็นแก่ตัว” เพราะเพิ่งโดนมากับตัวถึงกล้าที่จะเอ่ยปากเตือนคนอื่น ภายนอกดูอบอุ่นแสนดีแต่ลับหลังกลับเลวทรามปลิ้นปล้อน “เพราะเราคิดว่ามันจะเสมอต้นเสมอปลายกับเราจนเราไม่คิดอะไร ไม่ระแวงจนกระทั่งไปจับได้คาหนังคาเขาว่ามันเลี้ยงต้อยผู้หญิงไว้นับสิบคนทั้ง ๆ ที่พี่กำลังอุ้มท้องลูกของมันอยู่” “ขวัญเสียใจด้วยนะคะ ขนาดภรรยาท้องอยู่แท้ ๆ สังคมสมัยนี้น่ากลัวมากจริง ๆ” “ความเป็นจริงมันโหดร้ายกว่าในละครที่วีอีกค่ะ” “คนเราต่างก็มีเหตุผลและความอดทนไม่เหมือนและไม่เท่ากัน บางคนทนอยู่เพราะลูก บางคนทนอยู่เพราะรัก หรือบางคนจะทนอยู่เพราะอะไรก็ตามแต่พี่อยากบอกน้องเอาไว้ว่าเราสามารถรักคนอื่นได้แต่อย่ารักมากกว่าการรักตัวเองเพราะคนที่เจ็บปวดที่สุดก็คือตัวเรา หากวันไหนที่เราทำใจได้ วันไหนที่เราไม่มีน้ำตาแล้วแสดงว่าวันนั้นเราหลุดพ้นจากทุกอย่างแล้ว” “พี่ทนมาตลอดปีกว่าจนยอมปล่อยให้ตัวเองท้องเพราะคิดว่ามันจะกลับตัวกลับใจได้แต่มันเป็นแค่ความหวังลม ๆ แล้ง ๆ ของตัวพี่เองทั้งนั้น เพราะผู้ชายมักมากต่อให้เอาอะไรมาฉุดมันก็ไม่อยู่ จนตอนนี้พี่ทำใจได้แล้วก็ได้แต่ตามเก็บหลักฐานไว้ฟ้องหย่ามันกับชู้เท่านั้น” เพราะหลงเชื่อลมปากและการกระทำที่เสแสร้งว่ารักของผู้ชายมักมากจนยอมให้อภัยในครั้งแรกแต่สุดท้ายสันดานมันก็ไม่สามารถทำให้คนหยุดยั้งความเลวทรามเอาไว้ได้แม้จะมีลูกมีเมียอยู่แล้วก็ตาม “พี่เข้มแข็งมากเลยนะคะ ขวัญเอาใจช่วยนะคะแล้วก็ขอให้เจ้าตัวเล็กแข็งแรงสมบูรณ์” เธอเองก็ไม่รู้จะพูดอะไรนอกจากรับฟังและให้กำลังใจในฐานะหัวอกของผู้หญิงด้วยกัน “ขอบคุณค่ะ พี่ก็ต้องขอโทษด้วยนะที่พูดคำหยาบออกไปพอดีพี่ควบคุมอารมณ์โมโหไม่อยู่” “ไม่เป็นไรค่ะ ขวัญเข้าใจ เพราะถ้าเป็นขวัญที่เจอเรื่องแบบนี้ก็ไม่รู้ว่าจะเข้มแข็งได้เท่าเศษเสี้ยวของพี่รึเปล่า” แต่โชคดีที่ฟางชุนเป็นสามีที่ดีเสมอต้นเสมอปลายกับเธอมาตลอดตั้งแต่คบหากัน เขาไม่เคยทำให้เธอต้องระแวงไม่ว่าเรื่องอะไรจนเธอเชื่อสนิทใจว่าเขานั้นจะไม่มีทางหักหลังเธอ “คนเรากว่าจะอดทน กว่าจะคิดได้ก็ล้วนแต่ผ่านความเจ็บปวดเหมือนใจสลายมาก่อนค่ะอยู่ที่ว่าใครจะทนได้นานแค่ไหน พี่อยากฝากน้องไว้อีกสักข้อนะคะอย่าหลงเชื่อคำพูดที่ว่าจะสร้างครอบครัวกับเรา อย่ายอมเป็นรองมากกว่าเป็นต่อ เพราะเมื่อไหร่ที่เรายอมมากเกินไปมันจะทำให้อีกฝ่ายได้ใจจนไม่แคร์ความรู้สึกของเรา” “อย่ายอมเป็นแม่บ้านที่จืดชืด อย่าทิ้งอนาคตทิ้งความฝันเพียงเพราะคำพูดหวาน ๆ ของผู้ชายเพียงคนเดียวที่บอกว่ารักเราอยากดูแลเรา ถ้าเกิดอะไรขึ้นให้เลือกตัวเองเองเป็นอันดับแรกเพราะชีวิตมันเป็นของเรา”“ครับ” แก้วขวัญลุกยืนขึ้นหลังจากที่เด็กน้อยวิ่งไกลออกไปทว่าในจังหวะนั้นก็รู้สึกหน้ามืดจนเผลอชนเจ้ากับใครคนหนึ่งที่เดินเข้ามาพอดีพาลทำให้สมุดฝากครรภ์ในมือหล่นลงพื้นปึก!“ขะ…ขอโทษนะคะ”“ขวัญ…” ฟางชุนชะงัก ใบหน้าอ่อนล้ายิ้มบาง ๆ ออกมาเมื่อได้เห็นเธออีกครั้งในรอบหลายเดือน แก้วขวัญชะงักนิ่งไปเมื่อคนตรงหน้าคืออดีตสามีที่จบกันไม่สวยนัก แต่ทุกอย่างมันเป็นอดีตที่ไม่น่าจดจำเธอจึงเลือกที่จะไม่โกรธแค้นใครเธอมองใบหน้าคมคายที่เคยหล่อเหลาดูดีแต่บัดนี้ดูซูบลงอย่างเห็นได้ชัด“ขวัญ…ท้องแล้วเหรอ?” เสียงสั่นไหวเอ่ยออกมาเมื่อก้มลงเก็บสมุดของเธอที่ร่วงหล่นลงพื้นขึ้นมา นัยน์ตาคมสั่นไหวด้วยความเจ็บปวดอยู่ภายในแต่ก็พยายามส่งยิ้มให้กับเธออย่างยินดี“ค่ะ”“พี่ยินดีด้วยนะ ยินดีด้วยจริง ๆ กับชีวิตใหม่ของขวัญ” แม้ปากจะพูดไปแบบนั้นแต่ในใจกลับเจ็บปวดอย่างถึงที่สุด ที่ผ่านมาเขาพยายามมีลูกกับเธอมาโดยตลอดแต่ก็ไม่มีจนกระทั่งตอนนี้ที่เธอมีชีวิตใหม่ที่ดีกว่าอยู่กับเขาแล้ว“ขอบคุณค่ะ ถ้าไม่มีอะไรแล้วก็ขอตัวก่อนนะคะ” แก้วขวัญเอ่ยแค่นั้นก่อนจะรับสมุดตรงหน้ามาแล้วเดินออกไปเมื่อเห็นใต้ภพกำลังเดินกลับมา“อึก!” หยาดน้ำตาลูกผู้
“อาการเบื้องต้นบ่งชี้ชัดมาที่อาการนี้มากที่สุด หากจะให้ชัวร์รบกวนคุณผู้หญิงตรวจดูก่อนไหมครับ?” แก้วขวัญนิ่งไป หัวใจดวงน้อยเต้นระรัวหลากหลายความรู้สึก ยอมรับว่าไม่ทันตั้งรับแม้ผลจะยังไม่ชัวร์แน่ชัดเพราะเธอมีภาวะท้องยากทำให้คาดไม่ถึงว่าเขาจะมาภายในระยะเวลาไม่กี่เดือนที่ผ่านมา“กลัวเหรอ?” มือหนาเลื่อนมากุมมือเธอเอาไว้พร้อมเอ่ยถามด้วยความเป็นห่วงทำให้เธอส่ายหน้าน้อย ๆ เป็นคำตอบ“ขวัญแค่กลัวผิดหวังค่ะ ถ้าผลออกมาว่าขวัญไม่ท้อง…”“ไม่เป็นไร เรายังมีเวลาอีกมาก ตรวจดูก็ไม่เสียหาย” เธอหันมองใบหน้าคมคายที่แสดงออกถึงความห่วงใยมาให้ก่อนจะพยักหน้า“ค่ะ ฉันยินดีตรวจ” หลังจากนั้นแก้วขวัญก็ถูกส่งต่อมายังแผนกสูตินรีเวช เธอทำตามขั้นตอนทุกอย่างเสร็จสรรพก่อนจะนั่งรอหมอเรียกอย่างจดจ่อโดยมีใต้ภพนั่งกุมมืออยู่ไม่ห่างด้วยความตื่นเต้น“คุณแก้วขวัญคุณหมอเรียกพบค่ะ” เสียงพยาบาลผู้ช่วยเอ่ยขึ้นในเวลาต่อมา“ไม่ต้องคิดมากนะ ไม่ว่าผลจะออกมาเป็นยังไงก็ตาม” ร่างสูงจูงมือเธอเข้าไปในห้องเพื่อฟังผลตรวจด้วยความตื่นเต้น“ยินดีกับว่าที่คุณพ่อคุณแม่มือใหม่ด้วยนะคะ”“อะ…อะไรนะคะ?” แก้วขวัญเสียงสั่น หัวใจดวงน้อยเต้นระรัวกับสิ่ง
ตอนพิเศษ 10การรอคอยที่คุ้มค่าหลายเดือนต่อมา@คอนโดมิเนียมของใต้ภพ“โอ้ก! อ้วก!”“อื้ออ~” เสียงโอ้กอ้ากที่ดังออกมาจากห้องน้ำปลุกให้แก้วขวัญที่นอนหลับใหลอยู่บนเตียงนุ่มค่อย ๆ เปิดเปลือกตาออกมา สิ่งแรกที่เห็นคือพื้นเตียงข้าง ๆ ที่ควรจะมีใครอีกคนนอนอยู่กลับว่างเปล่า“อ้วก!” ใบหน้าเกลี้ยงเกลาหันไปทางต้นเสียงก่อนจะรีบเหวี่ยงขาลงจากเตียงดึงเสื้อคลุมแขนยาวที่ถอดวางไว้บนโซฟาปลายเตียงขึ้นมาสวมใส่แล้วเดินตรงไปยังห้องน้ำ“เฮียไม่สบายเหรอคะ? ไปหาหมอนะเฮียเป็นแบบนี้มาหลายวันแล้ว” เมื่อเห็นร่างสูงโก่งคออาเจียนใส่ชักโครกก็ยิ่งเป็นห่วงเพราะหลายวันมานี้ใต้ภพมีอาการแบบนี้เกือบทุกเช้า เธอบอกให้ไปหาหมอก็ไม่ยอมแต่ครั้งนี้เธอก็จะไม่ยอมเช่นเดียวกัน“เฮียบอกแล้วไงว่าไม่ได้เป็นอะไร สงสัยจะโหมงานหนักมากเกินไป”“จะไม่เป็นอะไรได้ยังไงคะหน้าซีดขนาดนี้ ไปหาหมอเถอะนะคะถ้าเกิดอะไรขึ้นจะได้รีบรักษา ถ้าเฮียเป็นอะไรไปขวัญจะอยู่ได้ยังไงคะ” ใบหน้าซีดเซียวปรากฏรอยยิ้มน้อย ๆ เมื่อได้ยินแบบนั้น เท้าหนาเดินเข้าไปหาร่างเล็กที่ยืนอยู่ตรงหน้าหลังจากล้างปากเสร็จ“โอเคเฮียจะไปหาหมอ” เขารับปากออกไปทั้ง ๆ ที่มั่นใจว่าไม่ได้เป็นอะไ
“คะ?” แก้วขวัญขมวดคิ้วด้วยความงุนงง ปกติกีรณาไม่ใช่คนนอนตื่นสายอีกทั้งวันนี้ไม่ใช่วันหยุดด้วย ที่สำคัญคือใต้ภพรู้ได้ยังไงทั้ง ๆ ที่เธอยังไม่รู้เลย หรือนทีจะบอก?“ไหนมาให้เฮียลองชิมหน่อย” ยิ่งอีกฝ่ายเปลี่ยนเรื่องพูดเธอก็ยังรู้สึกว่ามีพิรุธแต่ก็เลือกที่จะไม่ถามเซ้าซี้“เพิ่งกินข้าวอิ่มไปเองนะคะเดี๋ยวก็อ้วนลงพุงหรอก” ความจริงคือร่างกายของเขาห่างไกลจากคำว่าอ้วนมากโข“จะอ้วนได้ยังไงในเมื่อเฮียออกกำลังกายก่อนนอนทุกคืน”“โดยการปล่อยน้ำใส่รู้เล็ก ๆ ของเธอไง”“เฮีย! เมื่อไหร่จะเลิกหื่นสักทีคะเดี๋ยวก็มีคนมาได้ยินหรอก” แก้วขวัญแหวใส่เพื่อกลบเกลื่อนความเขินอายแม้จะปิดไม่มิดก็ตามเพราะใบหน้าของเธอแดงเรื่ออย่างชัดเจน“หึหึ” มาเฟียหนุ่มหัวเราะในลำคออย่างพอใจก่อนจะกอดคลอเคลียเธออยู่อย่างนั้นจนกระทั่งแก้วขวัญจัดเตรียมทุกอย่างเสร็จ แต่กว่าจะเสร็จก็ต้องตีมือปลาหมึกของคนที่ยืนซ้อนอยู่ทางด้านหลังไปหลายทีเพราะเขาทั้งบีบทั้งลูบตามร่างกายเธอไม่หยุดใจคอจะไม่ให้เธอพักเลยหรือไงกันเป็นเวลาสี่โมงเย็นเกือบห้าโมงเย็นที่ใต้ภพพาเธอมาถึงยังสถานที่ดูพระอาทิตย์ตก รถกระบะยกสูงจอดไว้ด้านล่างเพราะไม่สามารถขับขึ้นมาด้านบนไ
ตอนพิเศษ 09เวลาแห่งความสุขวันต่อมา…“อื้ออ~” แก้วขวัญร้องอู้อี้ในลำคอเมื่อถูกรบกวนการนอนในขณะที่ใต้ภพลูบพวงแก้มเธอเบา ๆ พร้อมพินิจมองใบหน้าเกลี้ยงเกลาอย่างเอ็นดูในยามที่เธอหลับเขาไม่คิดเลยว่าจะมีวันนี้ได้ วันที่ได้ใช้ชีวิตอยู่กับผู้หญิงที่อยู่ในหัวใจเขามานานหลายปี“เฮียตื่นนานแล้วเหรอคะ~” หญิงสาวเอ่ยถามเสียงแหบพร่าเมื่อลืมตาขึ้นมาเห็นใบหน้าคมคายที่ส่งยิ้มมาให้เป็นสิ่งแรก“อืม สายแล้วหิวไหมเฮียให้คนทำข้าวต้มไว้ให้” มือหนาลูบศีรษะทุยเบา ๆ อย่างอ่อนโยนเมื่อเห็นท่าทางราวกับเด็กน้อยของเธอ“หิวค่ะ นี่กี่โมงแล้วคะ?”“บ่ายโมงแล้ว”“อะไรนะคะ? ทำไมเฮียไม่ปลุกขวัญล่ะ อดไปดูพระอาทิตย์ขึ้นเลย” หญิงสาวเบิกตากว้างเมื่อรู้ว่าในตอนนี้เป็นเวลาบ่ายโมงแล้ว แต่นั่นไม่น่าแปลกเพราะเมื่อคืนกว่าเธอจะได้นอนก็ปาไปไม่รู้กี่โมง ทั้ง ๆ ที่ไม่ได้เป็นฝ่ายออกแรงเท่ากับอีกคนแต่ทว่าใบหน้าคมคายนั้นยังสดชื่นปกติไม่ได้แสดงความเหนื่อยล้าราวกับผู้ป่วยติดเตียงเหมือนเธอเลยสักนิด“คิดอะไรอยู่?”“กำลังคิดว่าเมื่อคืนขวัญไม่ได้ออกแรงเยอะเท่าเฮียแต่ทำไมเฮียดูไม่เหนื่อยเหมือนขวัญเลย” นึกแล้วมันน่าน้อยใจจริง ๆ กับความไม่ยุติธรรมน
“เฮียไม่ให้ใครเห็นเรือนร่างน่าหลงใหลของเมียเฮียอยู่แล้ว กระแทกไปดูดาวไปแบบนี้ตื่นเต้นดีไหมหืม?” บนท้องฟ้าในยามนี้เต็มไปด้วยแสงของดวงดาวระยิบระยับ“มะ…มันรู้สึกเสียวกว่าที่ผ่านมา” สาเหตุคงเป็นเพราะตื่นเต้นจากการที่กลัวว่าจะมีคนผ่านมาเห็นในกิจกรรมรักในครั้งนี้ตั่บ! ตั่บ! ตั่บบ!เสียงเนื้อกระทบเนื้อยังดังขึ้นอย่างต่อเนื่องจนร่างเล็กแทบจะทรงตัวไม่อยู่เขาจึงจำใจหยุดแรงกระแทกพร้อมกับดึงแก่นกายที่แข็งตัวออกจากร่องสวาทของเธอแล้วช้อนอุ้มร่างอ่อนแรงตรงไปยังเตียงนอน“ใส่ชุดยั่วเฮียขนาดนี้แต่ยังไม่ทันจบยกแรกก็หมดแรงแล้วเหรอหืม?” เสียงทุ้มเอ่ยหยอกล้อเมื่อเห็นเธอทิ้งตัวนอนหอยหายใจอย่างเหนื่อยอ่อน“ใครบอกว่าขวัญหมดแรงคะ ขวัญแค่ทำไปงั้น ๆ แหละ” หญิงสาวแหวใส่เสียงเขียวกับคำพูดของอีกฝ่าย แน่นอนว่าคนอย่างเธอจะไม่ยอมแพ้อุตส่าห์ลงทุนใส่ชุดนอนยั่วเขาขนาดนี้แล้วจะเสียชื่อไม่ได้เด็ดขาดผลัก!เธอลุกขึ้นพร้อมผลักร่างสูงให้นอนลงแทนที่ก่อนจะขึ้นคร่อมร่างกำยำเอาไว้“อ๊าาา” ใต้ภพหลุดครางเมื่อเธอนั่งทับแก่นกายของเขาเอาไว้พร้อมขยับขึ้นลงแต่ไม่ยอมสอดใส่เข้าไป“เอาเข้าทีคนสวยอืมม” เสียงแหบพร่าเอ่ยออกมาพร้อมยื่นมือไป
ตอนพิเศษ 05ห่างหาย (นที x กีรณา)@ห้างสรรพสินค้าแห่งหนึ่งกีรณามองข้อความที่ถูกส่งมาจากเพื่อนรักอย่างแก้วขวัญด้วยรอยยิ้ม เธอดีใจกับแก้วขวัญแล้วก็ใต้ภพมากจริง ๆ ที่ตอนนี้ทั้งคู่มีความสุขอย่างที่เฝ้ารอมานาน“เมื่อไหร่ฉันจะโชคดีแบบนี้บ้างนะ” รอยยิ้มที่ปรากฏบนใบหน้าสวยค่อย ๆ จางหายไปเมื่อนึกถึงเรื่องข
43ครอบครองทุกอย่างบนร่างกายเธอ NC“อึก!”“ยะ…อย่านะคะ” หญิงสาวพยายามควบคุมสติขืนตัวออกแต่ทว่าใต้ภพกลับยกเรียวขาข้างซ้ายของเธอขึ้นพาดไว้บนบ่าแกร่งยิ่งทำให้อะไร ๆ ง่ายขึ้นกว่าเดิมเป็นเท่าตัวจ๊วบบ~“อ๊าาาา!” ร่างเล็กหวีดร้องพลางสะดุ้งน้อย ๆ เมื่อกลีบเนื้อสีระเรื่อที่ฉ่ำเยิ้มไปด้วยน้ำรักถูกริมฝีปากหน
42ทุกอย่างของเธอเป็นของเฮีย NC‘ตอนนี้ขวัญมีความรักที่ปลอดภัยอย่างที่ขวัญต้องการแล้ว’“พูดบ้าอะไรออกไปนะ” แก้วขวัญพึมพำออกมาเสียงเบาพลางยกมือขึ้นมาลูบหน้าเมื่อมานั่งคิดทบทวนคำพูดก่อนหน้านี้ที่บอกกับฟางชุนไปความรักที่ปลอดภัยอย่างนั้นเหรอ…แล้วมันคือใครกันล่ะเธอไม่รู้ว่าทำไมถึงพูดออกไปแบบนั้นแต่พอน
41ไม่คิดจะกลับไปวันต่อมา…@PYT Diamondปึก!มือหนาวางโทรศัพท์ลงบนโต๊ะทำงานด้วยความไม่สบอารมณ์เมื่อเปิดดูข้อความที่ถูกส่งไปหาแก้วขวัญตั้งแต่เข้าแต่ทว่าจนตอนนี้เธอก็ยังไม่เปิดอ่าน พอโทรไปก็ไม่รับสายจนเขาอยู่ไม่เป็นสุขแบบนี้ครืด~ ครืด~เสียงเรียกเข้าของโทรศัพท์ดังขึ้นเรียกความสนใจจากใบหน้าคมคายให้ห







