Masuk04
คนรักที่หักหลัง หลายวันต่อมา @คฤหาสน์ตระกูลฟาง หมับ! ฟอด! “ทำอะไรอยู่ครับ กลิ่นหอมจนต้องตามมาหอมคนทำ” ฟางชุนสวมกอดภรรยาสาวจากทางด้านหลังหลังจากกลับมาจากบริษัททันทีที่ก้าวเข้ามาในบ้านกลิ่นหอมฉุยของอาหารก็ลอยเข้ามาเตะจมูกจนต้องเปลี่ยนเป้าหมายจากห้องนอนมาเป็นห้องครัวแทน “กลับมาแล้วเหรอคะ วันนี้ขวัญทำพะโล้แล้วของโปรดของพี่ทั้งนั้นเลย” แก้วขวัญที่กำลังสาระวนอยู่กับการทำอาหารสะดุ้งน้อย ๆ เมื่อถูกสวมกอดจากทางด้านหลังอีกทั้งยังถูกคนเป็นสามีหอมแก้มฟอดใหญ่แม้ว่าทั้งหมดนี้จะเป็นเรื่องปกติที่ฟางชุนมักจะทำทุกวันก็ตาม หญิงสาวจัดการผ่อนเตาแก๊สที่มีหม้อต้มพะโล้วางตั้งอยู่ให้เบาลงก่อนจะเอี้ยวหน้ามาเผชิญกับสามีที่ยืนอยู่ด้านหลังด้วยรอยยิ้ม “เมียพี่หอมทุกวันเลยจริง ๆ” “หอมอะไรกันคะ ตัวขวัญมีแต่กลิ่นอาหาร” หญิงสาวยิ้มรับกับความปากหวานของสามี ฟอด! “กลิ่นอาหารที่ไหนจะหอมขนาดนี้หืม” ฟางชุนไม่พูดเปล่าระดมหอมแก้มภรรยาสาวทั้งสองข้างอย่างหยอกล้อจนแก้วขวัญหัวเราะออกมาน้อย ๆ ทว่าความใกล้ชิดทำให้เธอรู้สึกได้ถึงกลิ่นน้ำหอมแปลก ๆ ที่ผสมกับกลิ่นของสามี “อืออ…พอแล้วค่ะ พี่กลับมาเหนื่อย ๆ ขึ้นไปอาบน้ำก่อนดีกว่าค่ะเดี๋ยวขวัญทำอาหารเสร็จจะขึ้นไปตาม” หญิงสาวเอ่ยออกมาด้วยรอยยิ้มพยายามเก็บซ่อนความคิดมากเอาไว้ภายในเพราะไม่อยากให้เป็นเรื่องใหญ่ ลำพังแค่งานที่บริษัทที่ฟางชุนต้องรับต่อจากผู้เป็นพ่อมันก็หนักหนามากพออยู่แล้ว เธอจึงไม่อยากทำตัวงี่เง่าไร้สาระ “อุ้ย! ขอโทษทีนะคะ พอดีไม่รู้ว่าสามีภรรยากำลังหวานกันอยู่” เสียงของรมิดาซึ่งเป็นเพื่อนในกลุ่มของฟางชุนเอ่ยขึ้นเมื่อเดินมาถึงหน้าประตูห้องครัวในขณะที่ร่างสูงกำลังจะโน้มหน้าลงจูบแก้วขวัญทำให้ทั้งคู่ผละออกจากกัน “พอดีมาถึงแล้วไม่เห็นใครอยู่เลยเข้ามาดูน่ะ ไม่รู้จริง ๆ ว่ากำลังใช้เวลาส่วนตัวกันอยู่ พี่ขอโทษนะคะน้องขวัญ” ริมฝีปากที่เคลือบด้วยลิปสติกสีแดงเลือดนกเอ่ยขึ้นพลางมองไปที่แก้วขวัญด้วยความรู้สึกผิด “ไม่เป็นไรหรอกค่ะ แล้วนี่…” “อ่า…พอดีพี่ลืมบอกไปน่ะ ว่าวันนี้มิด้าจะมาทานข้าวกับเราที่นี่ด้วย” “น้องขวัญคงไม่รังเกียจใช่ไหมคะที่พี่มาโดยไม่ได้บอกก่อน” “ไม่หรอกค่ะ พี่มิด้าเป็นเพื่อนของพี่ชุนก็คนกันเองทั้งนั้น” เพราะปกติแล้วรมิดาเองก็มาทานอาหารที่นี่อยู่บ่อย ๆ อีกทั้งยังคอยช่วยเหลือเธอในหลาย ๆ อย่าง แม้กระทั่งเรื่องนิสัยใจคอของฟางชุนที่หล่อนพรรณนาให้เธอฟังในตอนที่ฟางชุนจีบเธอใหม่ ๆ นั่นจึงเป็นเหตุผลที่ทำให้เธอไม่ระแวงว่าทั้งคู่จะเกินเลยมากกว่าสถานะเพื่อนอีกทั้งรมิดาเองก็มีคนรักอยู่แล้ว “ขอบคุณนะคะ พอดีพี่ไปต่างประเทศมาเลยซื้อของฝากมาฝากน้องขวัญแล้วก็สามีน้องขวัญด้วยแต่ไม่ได้เอามาให้สักที รับรองว่าต้อง…ถูกใจมากแน่ ๆ” ใบหน้าสวนเฉี่ยวฉีกยิ้มออกมาก่อนจะเบนสายตามองไปที่ฟางชุนเพื่อนหนุ่มคนสนิท “ถ้าอย่างนั้นเดี๋ยวพี่ขึ้นไปเปลี่ยนชุดก่อนนะ เดี๋ยวลงมา” “ค่ะ พี่มิด้าออกไปรอที่ห้องรับแขกก่อนได้เลยนะคะ ขวัญทำอาหารเสร็จจะรีบออกไปค่ะ” “ได้จ้ะ” รมิดาส่งยิ้มให้กับสาวรุ่นน้องซึ่งเป็นภรรยาของเพื่อนหนุ่มก่อนจะเป็นฝ่ายเดินออกไปก่อน เช่นเดียวกับฟางชุนที่ส่งยิ้มให้ภรรยาก่อนจะเดินออกจากห้องครัวไปเช่นเดียวกัน แก้วขวัญยังคงสาระวนอยู่กับการทำอาหารเนื่องจากวันไหนที่เธอเข้าครัวทำอาหารเองจะไม่รบกวนแม่บ้านคนอื่นมาเป็นลูกมือ อีกทั้งในวันนี้ไม่ต้องทำอาหารหลายอย่างเพราะประมุขของบ้านอย่างฟางฉันกับบุหลันซึ่งเป็นพ่อแม่ของสามีนั้นไปประเทศจีนหนึ่งเดือน หญิงสาวจัดการหยิบเหยือกน้ำส้มในตู้เย็นที่คั้นเอาไว้เพราะเป็นของโปรดของฟางชุนซึ่งทุกครั้งที่กลับมาเธอจะเตรียมไว้ให้เขาดื่มตลอดเป็นกิจวัตรประจำวันไปแล้วก่อนจะเทใส่แก้วสองแก้วพร้อมกับขนมคุกกี้ที่เพิ่งอบเสร็จใหม่ ๆ เพื่อนำไปให้รมิดาที่เป็นแขกในวันนี้ได้ชิม“ครับ” แก้วขวัญลุกยืนขึ้นหลังจากที่เด็กน้อยวิ่งไกลออกไปทว่าในจังหวะนั้นก็รู้สึกหน้ามืดจนเผลอชนเจ้ากับใครคนหนึ่งที่เดินเข้ามาพอดีพาลทำให้สมุดฝากครรภ์ในมือหล่นลงพื้นปึก!“ขะ…ขอโทษนะคะ”“ขวัญ…” ฟางชุนชะงัก ใบหน้าอ่อนล้ายิ้มบาง ๆ ออกมาเมื่อได้เห็นเธออีกครั้งในรอบหลายเดือน แก้วขวัญชะงักนิ่งไปเมื่อคนตรงหน้าคืออดีตสามีที่จบกันไม่สวยนัก แต่ทุกอย่างมันเป็นอดีตที่ไม่น่าจดจำเธอจึงเลือกที่จะไม่โกรธแค้นใครเธอมองใบหน้าคมคายที่เคยหล่อเหลาดูดีแต่บัดนี้ดูซูบลงอย่างเห็นได้ชัด“ขวัญ…ท้องแล้วเหรอ?” เสียงสั่นไหวเอ่ยออกมาเมื่อก้มลงเก็บสมุดของเธอที่ร่วงหล่นลงพื้นขึ้นมา นัยน์ตาคมสั่นไหวด้วยความเจ็บปวดอยู่ภายในแต่ก็พยายามส่งยิ้มให้กับเธออย่างยินดี“ค่ะ”“พี่ยินดีด้วยนะ ยินดีด้วยจริง ๆ กับชีวิตใหม่ของขวัญ” แม้ปากจะพูดไปแบบนั้นแต่ในใจกลับเจ็บปวดอย่างถึงที่สุด ที่ผ่านมาเขาพยายามมีลูกกับเธอมาโดยตลอดแต่ก็ไม่มีจนกระทั่งตอนนี้ที่เธอมีชีวิตใหม่ที่ดีกว่าอยู่กับเขาแล้ว“ขอบคุณค่ะ ถ้าไม่มีอะไรแล้วก็ขอตัวก่อนนะคะ” แก้วขวัญเอ่ยแค่นั้นก่อนจะรับสมุดตรงหน้ามาแล้วเดินออกไปเมื่อเห็นใต้ภพกำลังเดินกลับมา“อึก!” หยาดน้ำตาลูกผู้
“อาการเบื้องต้นบ่งชี้ชัดมาที่อาการนี้มากที่สุด หากจะให้ชัวร์รบกวนคุณผู้หญิงตรวจดูก่อนไหมครับ?” แก้วขวัญนิ่งไป หัวใจดวงน้อยเต้นระรัวหลากหลายความรู้สึก ยอมรับว่าไม่ทันตั้งรับแม้ผลจะยังไม่ชัวร์แน่ชัดเพราะเธอมีภาวะท้องยากทำให้คาดไม่ถึงว่าเขาจะมาภายในระยะเวลาไม่กี่เดือนที่ผ่านมา“กลัวเหรอ?” มือหนาเลื่อนมากุมมือเธอเอาไว้พร้อมเอ่ยถามด้วยความเป็นห่วงทำให้เธอส่ายหน้าน้อย ๆ เป็นคำตอบ“ขวัญแค่กลัวผิดหวังค่ะ ถ้าผลออกมาว่าขวัญไม่ท้อง…”“ไม่เป็นไร เรายังมีเวลาอีกมาก ตรวจดูก็ไม่เสียหาย” เธอหันมองใบหน้าคมคายที่แสดงออกถึงความห่วงใยมาให้ก่อนจะพยักหน้า“ค่ะ ฉันยินดีตรวจ” หลังจากนั้นแก้วขวัญก็ถูกส่งต่อมายังแผนกสูตินรีเวช เธอทำตามขั้นตอนทุกอย่างเสร็จสรรพก่อนจะนั่งรอหมอเรียกอย่างจดจ่อโดยมีใต้ภพนั่งกุมมืออยู่ไม่ห่างด้วยความตื่นเต้น“คุณแก้วขวัญคุณหมอเรียกพบค่ะ” เสียงพยาบาลผู้ช่วยเอ่ยขึ้นในเวลาต่อมา“ไม่ต้องคิดมากนะ ไม่ว่าผลจะออกมาเป็นยังไงก็ตาม” ร่างสูงจูงมือเธอเข้าไปในห้องเพื่อฟังผลตรวจด้วยความตื่นเต้น“ยินดีกับว่าที่คุณพ่อคุณแม่มือใหม่ด้วยนะคะ”“อะ…อะไรนะคะ?” แก้วขวัญเสียงสั่น หัวใจดวงน้อยเต้นระรัวกับสิ่ง
ตอนพิเศษ 10การรอคอยที่คุ้มค่าหลายเดือนต่อมา@คอนโดมิเนียมของใต้ภพ“โอ้ก! อ้วก!”“อื้ออ~” เสียงโอ้กอ้ากที่ดังออกมาจากห้องน้ำปลุกให้แก้วขวัญที่นอนหลับใหลอยู่บนเตียงนุ่มค่อย ๆ เปิดเปลือกตาออกมา สิ่งแรกที่เห็นคือพื้นเตียงข้าง ๆ ที่ควรจะมีใครอีกคนนอนอยู่กลับว่างเปล่า“อ้วก!” ใบหน้าเกลี้ยงเกลาหันไปทางต้นเสียงก่อนจะรีบเหวี่ยงขาลงจากเตียงดึงเสื้อคลุมแขนยาวที่ถอดวางไว้บนโซฟาปลายเตียงขึ้นมาสวมใส่แล้วเดินตรงไปยังห้องน้ำ“เฮียไม่สบายเหรอคะ? ไปหาหมอนะเฮียเป็นแบบนี้มาหลายวันแล้ว” เมื่อเห็นร่างสูงโก่งคออาเจียนใส่ชักโครกก็ยิ่งเป็นห่วงเพราะหลายวันมานี้ใต้ภพมีอาการแบบนี้เกือบทุกเช้า เธอบอกให้ไปหาหมอก็ไม่ยอมแต่ครั้งนี้เธอก็จะไม่ยอมเช่นเดียวกัน“เฮียบอกแล้วไงว่าไม่ได้เป็นอะไร สงสัยจะโหมงานหนักมากเกินไป”“จะไม่เป็นอะไรได้ยังไงคะหน้าซีดขนาดนี้ ไปหาหมอเถอะนะคะถ้าเกิดอะไรขึ้นจะได้รีบรักษา ถ้าเฮียเป็นอะไรไปขวัญจะอยู่ได้ยังไงคะ” ใบหน้าซีดเซียวปรากฏรอยยิ้มน้อย ๆ เมื่อได้ยินแบบนั้น เท้าหนาเดินเข้าไปหาร่างเล็กที่ยืนอยู่ตรงหน้าหลังจากล้างปากเสร็จ“โอเคเฮียจะไปหาหมอ” เขารับปากออกไปทั้ง ๆ ที่มั่นใจว่าไม่ได้เป็นอะไ
“คะ?” แก้วขวัญขมวดคิ้วด้วยความงุนงง ปกติกีรณาไม่ใช่คนนอนตื่นสายอีกทั้งวันนี้ไม่ใช่วันหยุดด้วย ที่สำคัญคือใต้ภพรู้ได้ยังไงทั้ง ๆ ที่เธอยังไม่รู้เลย หรือนทีจะบอก?“ไหนมาให้เฮียลองชิมหน่อย” ยิ่งอีกฝ่ายเปลี่ยนเรื่องพูดเธอก็ยังรู้สึกว่ามีพิรุธแต่ก็เลือกที่จะไม่ถามเซ้าซี้“เพิ่งกินข้าวอิ่มไปเองนะคะเดี๋ยวก็อ้วนลงพุงหรอก” ความจริงคือร่างกายของเขาห่างไกลจากคำว่าอ้วนมากโข“จะอ้วนได้ยังไงในเมื่อเฮียออกกำลังกายก่อนนอนทุกคืน”“โดยการปล่อยน้ำใส่รู้เล็ก ๆ ของเธอไง”“เฮีย! เมื่อไหร่จะเลิกหื่นสักทีคะเดี๋ยวก็มีคนมาได้ยินหรอก” แก้วขวัญแหวใส่เพื่อกลบเกลื่อนความเขินอายแม้จะปิดไม่มิดก็ตามเพราะใบหน้าของเธอแดงเรื่ออย่างชัดเจน“หึหึ” มาเฟียหนุ่มหัวเราะในลำคออย่างพอใจก่อนจะกอดคลอเคลียเธออยู่อย่างนั้นจนกระทั่งแก้วขวัญจัดเตรียมทุกอย่างเสร็จ แต่กว่าจะเสร็จก็ต้องตีมือปลาหมึกของคนที่ยืนซ้อนอยู่ทางด้านหลังไปหลายทีเพราะเขาทั้งบีบทั้งลูบตามร่างกายเธอไม่หยุดใจคอจะไม่ให้เธอพักเลยหรือไงกันเป็นเวลาสี่โมงเย็นเกือบห้าโมงเย็นที่ใต้ภพพาเธอมาถึงยังสถานที่ดูพระอาทิตย์ตก รถกระบะยกสูงจอดไว้ด้านล่างเพราะไม่สามารถขับขึ้นมาด้านบนไ
ตอนพิเศษ 09เวลาแห่งความสุขวันต่อมา…“อื้ออ~” แก้วขวัญร้องอู้อี้ในลำคอเมื่อถูกรบกวนการนอนในขณะที่ใต้ภพลูบพวงแก้มเธอเบา ๆ พร้อมพินิจมองใบหน้าเกลี้ยงเกลาอย่างเอ็นดูในยามที่เธอหลับเขาไม่คิดเลยว่าจะมีวันนี้ได้ วันที่ได้ใช้ชีวิตอยู่กับผู้หญิงที่อยู่ในหัวใจเขามานานหลายปี“เฮียตื่นนานแล้วเหรอคะ~” หญิงสาวเอ่ยถามเสียงแหบพร่าเมื่อลืมตาขึ้นมาเห็นใบหน้าคมคายที่ส่งยิ้มมาให้เป็นสิ่งแรก“อืม สายแล้วหิวไหมเฮียให้คนทำข้าวต้มไว้ให้” มือหนาลูบศีรษะทุยเบา ๆ อย่างอ่อนโยนเมื่อเห็นท่าทางราวกับเด็กน้อยของเธอ“หิวค่ะ นี่กี่โมงแล้วคะ?”“บ่ายโมงแล้ว”“อะไรนะคะ? ทำไมเฮียไม่ปลุกขวัญล่ะ อดไปดูพระอาทิตย์ขึ้นเลย” หญิงสาวเบิกตากว้างเมื่อรู้ว่าในตอนนี้เป็นเวลาบ่ายโมงแล้ว แต่นั่นไม่น่าแปลกเพราะเมื่อคืนกว่าเธอจะได้นอนก็ปาไปไม่รู้กี่โมง ทั้ง ๆ ที่ไม่ได้เป็นฝ่ายออกแรงเท่ากับอีกคนแต่ทว่าใบหน้าคมคายนั้นยังสดชื่นปกติไม่ได้แสดงความเหนื่อยล้าราวกับผู้ป่วยติดเตียงเหมือนเธอเลยสักนิด“คิดอะไรอยู่?”“กำลังคิดว่าเมื่อคืนขวัญไม่ได้ออกแรงเยอะเท่าเฮียแต่ทำไมเฮียดูไม่เหนื่อยเหมือนขวัญเลย” นึกแล้วมันน่าน้อยใจจริง ๆ กับความไม่ยุติธรรมน
“เฮียไม่ให้ใครเห็นเรือนร่างน่าหลงใหลของเมียเฮียอยู่แล้ว กระแทกไปดูดาวไปแบบนี้ตื่นเต้นดีไหมหืม?” บนท้องฟ้าในยามนี้เต็มไปด้วยแสงของดวงดาวระยิบระยับ“มะ…มันรู้สึกเสียวกว่าที่ผ่านมา” สาเหตุคงเป็นเพราะตื่นเต้นจากการที่กลัวว่าจะมีคนผ่านมาเห็นในกิจกรรมรักในครั้งนี้ตั่บ! ตั่บ! ตั่บบ!เสียงเนื้อกระทบเนื้อยังดังขึ้นอย่างต่อเนื่องจนร่างเล็กแทบจะทรงตัวไม่อยู่เขาจึงจำใจหยุดแรงกระแทกพร้อมกับดึงแก่นกายที่แข็งตัวออกจากร่องสวาทของเธอแล้วช้อนอุ้มร่างอ่อนแรงตรงไปยังเตียงนอน“ใส่ชุดยั่วเฮียขนาดนี้แต่ยังไม่ทันจบยกแรกก็หมดแรงแล้วเหรอหืม?” เสียงทุ้มเอ่ยหยอกล้อเมื่อเห็นเธอทิ้งตัวนอนหอยหายใจอย่างเหนื่อยอ่อน“ใครบอกว่าขวัญหมดแรงคะ ขวัญแค่ทำไปงั้น ๆ แหละ” หญิงสาวแหวใส่เสียงเขียวกับคำพูดของอีกฝ่าย แน่นอนว่าคนอย่างเธอจะไม่ยอมแพ้อุตส่าห์ลงทุนใส่ชุดนอนยั่วเขาขนาดนี้แล้วจะเสียชื่อไม่ได้เด็ดขาดผลัก!เธอลุกขึ้นพร้อมผลักร่างสูงให้นอนลงแทนที่ก่อนจะขึ้นคร่อมร่างกำยำเอาไว้“อ๊าาา” ใต้ภพหลุดครางเมื่อเธอนั่งทับแก่นกายของเขาเอาไว้พร้อมขยับขึ้นลงแต่ไม่ยอมสอดใส่เข้าไป“เอาเข้าทีคนสวยอืมม” เสียงแหบพร่าเอ่ยออกมาพร้อมยื่นมือไป
ตอนพิเศษ 05ห่างหาย (นที x กีรณา)@ห้างสรรพสินค้าแห่งหนึ่งกีรณามองข้อความที่ถูกส่งมาจากเพื่อนรักอย่างแก้วขวัญด้วยรอยยิ้ม เธอดีใจกับแก้วขวัญแล้วก็ใต้ภพมากจริง ๆ ที่ตอนนี้ทั้งคู่มีความสุขอย่างที่เฝ้ารอมานาน“เมื่อไหร่ฉันจะโชคดีแบบนี้บ้างนะ” รอยยิ้มที่ปรากฏบนใบหน้าสวยค่อย ๆ จางหายไปเมื่อนึกถึงเรื่องข
43ครอบครองทุกอย่างบนร่างกายเธอ NC“อึก!”“ยะ…อย่านะคะ” หญิงสาวพยายามควบคุมสติขืนตัวออกแต่ทว่าใต้ภพกลับยกเรียวขาข้างซ้ายของเธอขึ้นพาดไว้บนบ่าแกร่งยิ่งทำให้อะไร ๆ ง่ายขึ้นกว่าเดิมเป็นเท่าตัวจ๊วบบ~“อ๊าาาา!” ร่างเล็กหวีดร้องพลางสะดุ้งน้อย ๆ เมื่อกลีบเนื้อสีระเรื่อที่ฉ่ำเยิ้มไปด้วยน้ำรักถูกริมฝีปากหน
42ทุกอย่างของเธอเป็นของเฮีย NC‘ตอนนี้ขวัญมีความรักที่ปลอดภัยอย่างที่ขวัญต้องการแล้ว’“พูดบ้าอะไรออกไปนะ” แก้วขวัญพึมพำออกมาเสียงเบาพลางยกมือขึ้นมาลูบหน้าเมื่อมานั่งคิดทบทวนคำพูดก่อนหน้านี้ที่บอกกับฟางชุนไปความรักที่ปลอดภัยอย่างนั้นเหรอ…แล้วมันคือใครกันล่ะเธอไม่รู้ว่าทำไมถึงพูดออกไปแบบนั้นแต่พอน
41ไม่คิดจะกลับไปวันต่อมา…@PYT Diamondปึก!มือหนาวางโทรศัพท์ลงบนโต๊ะทำงานด้วยความไม่สบอารมณ์เมื่อเปิดดูข้อความที่ถูกส่งไปหาแก้วขวัญตั้งแต่เข้าแต่ทว่าจนตอนนี้เธอก็ยังไม่เปิดอ่าน พอโทรไปก็ไม่รับสายจนเขาอยู่ไม่เป็นสุขแบบนี้ครืด~ ครืด~เสียงเรียกเข้าของโทรศัพท์ดังขึ้นเรียกความสนใจจากใบหน้าคมคายให้ห







