Home / โรแมนติก / พันธนาการร้อยรัก / บทที่ 1 ชายในฝัน - 100% -

Share

บทที่ 1 ชายในฝัน - 100% -

last update Petsa ng paglalathala: 2026-11-17 18:46:36

บิดายังคงถามต่อ เห็นสีหน้าลิงโลดของบุตรสาวเมื่อครู่หม่นลงเล็กน้อยเพราะความไม่แน่ใจแล้วก็อดเตือนสติไม่ได้

“รัญ โลกแห่งการทำงานน่ะมันอาจจะไม่ได้เป็นอย่างที่เราคิดหรอกนะลูก อย่าไปคาดหวังมากนัก เพราะหากไม่ได้ขึ้นมาแล้วเราจะพานหมดกำลังใจ ไม่ยอมไปสมัครที่อื่นซะเปล่า”

“ไม่ได้ก็ไม่เห็นจะเป็นอะไรนี่คะคุณ ให้ไปทำงานที่บริษัทเราสิ จะไปเป็นลูกน้องเขาทำไมกัน”

วิยดาอดแย้งขึ้นมาไม่ได้ ธุรกิจส่งออกผ้าไหมของครอบครัวนั้นไม่ถือว่าเล็กอะไรเลย แต่บุตรสาวกลับไม่ยอมมาช่วยกันทำ

“โธ่...คุณแม่ขา รัญอยากหาประสบการณ์ในโลกของการทำงานก่อนนี่คะ เอาไว้ได้ประสบการณ์แน่น ๆ แล้วรัญจะไปช่วยพี่ภัทรทำงานแน่นอนค่ะ รับรองได้” วิรัญดายิ้มกว้างอย่างประจบ ผู้เป็นแม่ได้แต่ตวัดค้อนใส่

“ฮึ! ให้มันจริงเถอะย่ะ ไม่ใช่ว่าพอมีประสบการณ์แล้วก็มาขอเงินไปเปิดร้านเบเกอรี่ล่ะ”

วิรัญดาสะดุ้งเล็กน้อยที่มารดารู้ทัน หญิงสาวจึงรีบหลบฉากออกไปจากห้องนี้ก่อนที่จะโดนหว่านล้อมให้ไปทำงานที่บริษัทอีกครั้ง

“รัญไปหาพี่ภัทรก่อนดีกว่า”

พูดจบเจ้าตัวก็เผ่นแผล็วออกจากห้องไปทันที ทิ้งให้คนสูงวัยมองตามไปพร้อมกับส่ายหน้าทั้งรอยยิ้ม โดยเฉพาะบิดาที่กล่าวออกมาอย่างเอ็นดู

“ไม่โตสักทีนะยายหนูเนี่ย ขนาดเรียนจบแล้วยังไม่วายทำตัวเป็นเด็กมัธยม”

“ก็เพราะใครล่ะคะ แทนที่จะเด็ดขาดกับลูกให้มากกว่านี้ กลับตามใจกันเป็นเด็ก ๆ เลย” วิยดาหันไปค้อนใส่สามี

“เอาน่าคุณ ก็ให้ยายหนูเขาลองไปหาประสบการณ์จากที่อื่นที่ไม่ใช่ในครอบครัวดูบ้าง เขาจะได้เติบโตในแบบที่เขาเรียนรู้ด้วยตัวเอง ไม่ใช่อะไร ๆ ก็มีแต่ครอบครัวคอยเป็นแบ็กให้ตลอด”

สุพจน์พูดอย่างใจเย็น ขณะที่ฝ่ายภรรยานั้นได้แต่รับฟังเงียบ ๆ ไม่ได้แย้งอะไรขึ้นมาอีก

เสียงเคาะประตูที่หน้าห้องทำให้ชายหนุ่มที่เพิ่งแต่งตัวเสร็จต้องเดินมาเปิดให้ เมื่อเห็นว่าเป็นน้องสาว ทินภัทรจึงเบี่ยงตัวเพื่อให้อีกฝ่ายเดินเข้ามาข้างในก่อนจะปิดมันลงตามเดิม

“มีอะไร ยายตัวเล็ก” คำเรียกขานด้วยความเอ็นดูนั้น ทำให้วิรัญดาคลี่ยิ้มกว้างจนเห็นลักยิ้มที่แก้มบุ๋ม ผู้เป็นพี่ชายมองแล้วก็รู้ทันทีว่าน้องสาวขี้ประจบของเขาคงมาอ้อนขออะไรเป็นแน่

“มีอะไรก็ว่ามา” ทินภัทรทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟาตัวนุ่ม วิรัญดาจึงรีบเดินไปนั่งกับพี่ชายทันที

“พี่ภัทร...รัญขอร้องอะไรพี่ภัทรอย่างหนึ่งได้ไหม”

วิรัญดาออดอ้อนเสียงหวานพร้อมกะพริบตาปริบ ๆ จนผู้เป็นพี่ชายเห็นแล้วอดไม่ได้ที่จะเอานิ้วผลักหน้าผากมน ก่อนจะกอดอกรอฟัง

“คืออย่างนี้ค่ะพี่ภัทร พี่จำหนึ่งนุช เพื่อนสนิทของรัญได้ไหม ที่เขาเคยไปฝึกงานที่บริษัทเราน่ะ”

ทินภัทรเลิกคิ้วขึ้นขณะครุ่นคิด หนึ่งนุช เพื่อนของวิรัญดาคนนั้นเขาจำได้ ผู้หญิงหน้าตาสะสวย ดูเรียบร้อย พูดน้อย แต่ทำงานได้คล่องแคล่วว่องไว เขาเคยคุยด้วยอยู่แค่ครั้งสองครั้งเท่านั้น เพราะเธอคือเพื่อนของน้องสาว เวลาเจอกันในบริษัทเจ้าตัวก็ยกมือไหว้เขาทุกครั้ง แต่ไม่ได้คุยอะไรกันมากไปกว่านั้น

“จำได้สิ ทำไม?”

“ตอนนี้ที่บริษัทพอจะมีตำแหน่งงานว่างไหมคะ หรือพอจะฝากให้ยายหนึ่งไปทำที่บริษัทเราได้ไหม”

วิรัญดาพูดเสียงเอื่อยอ่อยด้วยเพราะรู้ดีว่าพี่ชายไม่ชอบเรื่องเส้นสายอะไรพวกนี้เท่าไร แต่เพราะเธออดเห็นใจเพื่อนไม่ได้ สัมภาษณ์งานมาหลายที่แล้ว แต่ไม่มีที่ไหนรับเข้าทำงานเลยแม้แต่ที่เดียวเพราะเป็นเด็กจบใหม่ ไม่มีประสบการณ์การทำงาน

“นึกยังไงถึงเอาเรื่องนี้มาคุยกับพี่” ทินภัทรแกล้งถามเสียงขรึม แต่วิรัญดาก็ยังทำใจดีสู้เสือ

“สงสารยายหนึ่งเขาน่ะพี่ภัทร คิดดูสิ สัมภาษณ์งานมาตั้งหลายที่แล้ว แต่ไม่มีที่ไหนรับสักที่เลย รัญเห็นว่ายายหนึ่งเคยไปฝึกงานกับบริษัทก็เลยคิดว่าน่าจะให้ยายหนึ่งลองไปทำงานที่นั่นดูบ้าง พี่ภัทรก็เคยบอกเองไม่ใช่หรือคะว่ายายหนึ่งทำงานดี อีกอย่างนะ ยายหนึ่งน่ะน่าเห็นใจมากเลยนะพี่ เคยไปสัมภาษณ์ที่บริษัทแถวสีลมครั้งหนึ่งแล้วโดนอีตาผู้จัดการมาเสนอให้เป็นเมียเก็บด้วยล่ะ ทุเรศที่สุดเลย เห็นคนสวยหน่อยเป็นไม่ได้พวกเฒ่าหัวงูนี่”

วิรัญดาบ่นอุบ ขณะที่ทินภัทรเลิกคิ้วขึ้นด้วยความแปลกใจอีกครั้ง

“จริงหรือ ขนาดนั้นเชียว”

เขาทำเสียงเหมือนไม่เชื่อที่น้องสาวพูด แต่ใจจริงแล้วก็ค่อนข้างเชื่ออยู่บ้าง เพราะตอนที่หนึ่งนุชฝึกงานในบริษัทก็มีหนุ่ม ๆ ในออฟฟิศตามขายขนมจีบกันหลายคนอยู่เหมือนกัน แต่ก็ไม่เห็นเจ้าตัวจะรับไมตรีจากใคร เขาเองก็ไม่อยากยุ่งเพราะเห็นว่าเป็นเรื่องส่วนตัวของพนักงาน

“พี่ภัทรพูดเหมือนไม่เชื่อรัญเลยนะ รัญพูดความจริงนะเนี่ย นะพี่ภัทรนะ นะคะพี่ รับยายหนึ่งเข้าทำงานไว้สักคนได้ไหม คิดเสียว่ายายหนึ่งเป็นน้องสาวอีกคนก็ได้ เพื่อนรัญไม่มีพิษมีภัยอะไรหรอก ออกจะเรียบร้อยสงบเสงี่ยมออกปานนั้น” วิรัญดาเขย่าแขนพี่ชายอย่างออดอ้อน สีหน้าแววตาอ้อนวอนสุดฤทธิ์จนทินภัทรอดถอนหายใจออกมาไม่ได้

“เฮ้อ...เรานี่นะ ก็รู้อยู่ว่าพี่ไม่ชอบเรื่องเส้นสาย เอาเป็นว่าพรุ่งนี้ให้เขาเข้ามาคุยกับพี่ก็แล้วกัน”

“เย้...พี่ภัทรน่ารักที่สุดในโลกเลย รัญรักพี่ภัทรที่สุด”

วิรัญดาซบศีรษะลงกับต้นแขนของพี่ชายด้วยความดีใจ จากนั้นก็ลุกขึ้นยืนเพื่อจะกลับไปยังห้องของตนเองเมื่อบรรลุวัตถุประสงค์แล้ว

“งั้นรัญกลับห้องก่อนนะคะ จะรีบไปโทร. บอกยายหนึ่งน่ะ”

พูดจบก็เดินออกจากห้องไปทันที ทิ้งให้พี่ชายมองตามหลังไปพร้อมกับส่ายหน้าช้า ๆ ในหัวเริ่มนึกถึงคนที่น้องสาวฝากให้เข้าทำงาน

หนึ่งนุช สาวน้อยผู้มีใบหน้าสวยหวานแต่นัยน์ตาเศร้าคนนั้น เขาเห็นครั้งแรกแล้วก็อดแปลกใจไม่ได้ว่ามาเป็นเพื่อนสนิทกับวิรัญดาได้อย่างไร เพราะน้องสาวของเขานั้นพูดเก่ง ร่าเริงอยู่ตลอดเวลาราวกับว่าชีวิตนี้ไม่เคยมีเรื่องทุกข์ร้อน ในขณะที่หนึ่งนุชไม่ค่อยพูดค่อยจา มีอะไรก็จะยิ้มรับอย่างเดียว และติดจะขี้อายเสียด้วยซ้ำ

“ท่าทางอย่างนั้นคงให้อยู่ฝ่ายขายไม่ได้ งั้นก็ให้อยู่ฝ่ายประสานงานก็แล้วกัน” ชายหนุ่มคิดสรุปกับตนเอง ก่อนจะเดินไปหยิบโน้ตบุ๊กที่โต๊ะทำงานไปนั่งพิงหัวเตียง และกดปุ่มเปิดเครื่อง

Patuloy na basahin ang aklat na ito nang libre
I-scan ang code upang i-download ang App

Pinakabagong kabanata

  • พันธนาการร้อยรัก   บทที่ 2 โจรขโมยยางลบ - 100% -

    หญิงสาวผินใบหน้ากลับมาที่เดิม เพราะยิ่งมองก็ยิ่งอดขำตนเองไม่ได้ ยังไม่ทันได้เริ่มต้นอะไรก็อกหักเสียแล้วระหว่างที่นั่งรอ อยู่ดี ๆ ก็มีร่างสูงโปร่งของผู้ชายคนหนึ่งพรวดพราดออกมาจากออฟฟิศ ส่งผลให้วิรัญดาสะดุ้งขึ้นสุดตัว เธอหันไปมองแล้วก็ต้องเบิกตากว้างเมื่อเห็นหน้าชายหนุ่มคนนี้ชัด ๆ เพราะรู้สึกว่าเค้าหน้าของเขาคล้ายกันกับต้นตระกูล ว่าที่เจ้านายของเธอ แต่ผู้ชายคนนี้ผิวคล้ำกว่าเล็กน้อย ใบหน้าดูคมเข้มด้วยไรเคราบาง ๆ และแววตาดูดุกว่าต้นตระกูล แต่รูปร่างนั้นสูงใหญ่พอกัน ซึ่งหากยืนหันหลังก็อาจจะมีการทักผิดเกิดขึ้นได้ และการแต่งตัวของเขาออกแนวเซอร์กว่าเจ้านายของเธอพอสมควร“มาติดต่ออะไรครับ”ต่อตระการมองหน้าหญิงสาวที่กำลังมองเขาตาโตเหมือนประเมินอะไรบางอย่าง จึงคิดว่าอาจเป็นลูกค้าที่มาติดต่องานของบริษัท“อ๊ะ...เอ่อ คือว่ามาสัมภาษณ์งานรอบสองค่ะ ตำแหน่งเออี”วิรัญดาได้สติจึงรีบตอบเขาไป เห็นเขาพยักหน้าขึ้นลงไปมาเหมือนเข้าใจแล้วพูดขึ้นว่า“งั้นรอสักครู่นะครับ เดี๋ยวผมเรียกต้นเขาให้ อ้าวนั่นไง เดินมาพอดี”พูดจบเขาก็

  • พันธนาการร้อยรัก   บทที่ 2 โจรขโมยยางลบ - 75% -

    หนึ่งนุชใจหายวาบ ลืมไปเสียสนิทว่าเมื่อวานหลังจากที่เธอซื้อของให้เขาเสร็จแล้ว เธอก็แวะส่งที่ไปรษณีย์แถวบ้านทันทีเพราะเห็นมันยังไม่ปิดบริการโดยใช้วิธีการส่งแบบด่วนพิเศษ และเธอก็มัวแต่ตื่นเต้นที่จะได้มาทำงานที่นี่จนลืมไปว่าวันนี้พัสดุน่าจะมาถึงพอดีเห็นหน้าเขาตอนมองกล่องพัสดุแล้วก็อดขำไม่ได้ แต่ก็ไม่กล้าแสดงสีหน้าออกไป ทำได้เต็มที่แค่เม้มปากกลั้นยิ้มแล้วทำทีเป็นเมินมองไปทางอื่น“เดี๋ยวพาน้องเขาไปแนะนำให้แต่ละแผนกรู้จักด้วยนะ น้องเขาจะมาเริ่มงานพรุ่งนี้ที่ฝ่ายโฆษณา”ทินภัทรเงยหน้าพูดกับเลขาฯ ก่อนจะหันมาทันได้เห็นประกายตาแปลก ๆ จากหญิงสาวที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามตอนที่เธอมองกล่องพัสดุปริศนา แต่เขาก็ต้องปัดความสงสัยนั้นทิ้งไปเมื่อเลขาฯ สาวรับคำสั่งแล้วชักชวนให้พนักงานใหม่ไปทำความรู้จักกับพนักงานคนอื่นหนึ่งนุชไหว้ลาทินภัทร ก่อนจะลุกเดินตามเจนจิราออกไป ทิ้งความสงสัยไว้ให้กับชายหนุ่มเจ้าของห้องที่ยังคงมองกล่องพัสดุใบนั้นไม่วางตาNN…081xxxxxxxเขานึกถึงของขวัญที่ลงชื่อและเบอร์โทรศัพท์ของผู้ส่งแบบนี้เมื่อสองครั้งก่อน ตอนวันปีใหม่และวัน

  • พันธนาการร้อยรัก   บทที่ 2 โจรขโมยยางลบ - 50% -

    เมื่อออกจากลิฟต์ หญิงสาวก็วิ่งตรงไปยังบริษัทที่ตนจะมาสัมภาษณ์ทันที หนึ่งนุชเผลอไปดันประตูกระจกด้านหน้าออฟฟิศแต่มันเปิดไม่ออกจึงเพิ่งคิดได้ว่าที่นี่จะใช้ระบบแตะบัตรพนักงานที่เครื่องสแกนด้านหน้าในการเปิดประตู เธอพยายามมองหาคนที่อยู่ด้านใน แต่ดูเหมือนพนักงานสาวที่ทำหน้าที่เป็นประชาสัมพันธ์ด้านหน้าจะยังไม่ขึ้นมาจากพักกลางวัน“ตายแล้ว...ทำไงดีเนี่ย” หนึ่งนุชแทบอยากร้องไห้อยู่ตรงนั้น ถ้าไม่ได้ยินเสียงทุ้มดังขึ้นจากด้านหลังเสียก่อน“น้อง...หนึ่งนุชใช่ไหม เพื่อนยายรัญน่ะ”แค่ได้ยินเสียงเขาเรียกชื่อตนเอง หัวใจก็เต้นกระหน่ำจนแทบหายใจไม่ทัน หญิงสาวค่อย ๆ หันกลับไปมองเจ้าของเสียง จึงรู้ว่าเสียงที่เธอได้ยินนั้นเป็นเขาไม่ผิดแน่...ทินภัทร“สะ...สวัสดีค่ะ คุณภัทร”หญิงสาวยกมือไหว้ เขายิ้มบาง ๆ ในหน้าพลางยกมือขึ้นรับไหว้ ก่อนจะเอากระเป๋าสตางค์ของตนเองแตะที่เครื่องสแกนเพื่อเปิดประตู เมื่อได้ยินเสียงปลดล็อก เขาก็ดันบานประตูเปิดออกกว้างแล้วผายมือให้เธอเดินเข้าไปก่อน“ขอบคุณค่ะ” หนึ่งนุชเดินเข้าไปด้านในด้วยหัวใจพอง

  • พันธนาการร้อยรัก   บทที่ 2 โจรขโมยยางลบ - 25% -

    วันต่อมา วิรัญดาตื่นแต่เช้าเพื่อลงมาเตรียมวัตถุดิบสำหรับทำขนม เมื่อเดินเข้าไปในครัว เห็นมารดากำลังวุ่นอยู่กับการทำอาหารจึงอดไปชะโงกมองสิ่งที่อยู่ในหม้อไม่ได้“เช้านี้ทำอะไรกินคะคุณแม่”มารดาของเธอชอบทำอาหารมาก โดยส่วนใหญ่แล้วจะลงครัวเองทุกครั้ง โดยมีน้าวันดีกับเด็กสาวชื่ออ้อย แม่บ้านแบบเช้าไปเย็นกลับมาเป็นลูกมืออยู่ช่วย“ข้าวต้มปลาจ้ะ” วิยดาตอบโดยไม่ได้หันมองบุตรสาวเพราะกำลังหย่อนชิ้นปลาลงไปในหม้อที่กำลังเดือด“แค่ได้กลิ่นก็หิวแล้วค่ะคุณแม่ ห้อมหอม”หญิงสาวหลับตาแล้วสูดเอากลิ่นข้าวต้มเข้าเต็มปอด ท้องร้องขึ้นมาทันทีเมื่อได้กลิ่นอาหาร มือคลำท้องตนเองป้อย ๆ ก่อนจะเดินไปหานมสดจากตู้เย็นมาดื่มรองท้อง“หาอะไรรองท้องไปก่อนลูก ไว้แม่ทำเสร็จแล้วจะให้เจ้าอ้อยไปเรียก”ผู้เป็นมารดาหันไปบอกซึ่งวิรัญดาก็จัดการเทนมใส่แก้วดื่มเองแล้วเรียบร้อย จึงไม่ค่อยห่วงอะไรนักเป็นเพราะตนกับสามีสอนลูกทุกคนให้รู้จักช่วยเหลือตัวเองมาแต่ไหนแต่ไร ลูกสาวลูกชายทั้งสองคนจึงไม่ได้เป็

  • พันธนาการร้อยรัก   บทที่ 1 ชายในฝัน - 100% -

    บิดายังคงถามต่อ เห็นสีหน้าลิงโลดของบุตรสาวเมื่อครู่หม่นลงเล็กน้อยเพราะความไม่แน่ใจแล้วก็อดเตือนสติไม่ได้“รัญ โลกแห่งการทำงานน่ะมันอาจจะไม่ได้เป็นอย่างที่เราคิดหรอกนะลูก อย่าไปคาดหวังมากนัก เพราะหากไม่ได้ขึ้นมาแล้วเราจะพานหมดกำลังใจ ไม่ยอมไปสมัครที่อื่นซะเปล่า”“ไม่ได้ก็ไม่เห็นจะเป็นอะไรนี่คะคุณ ให้ไปทำงานที่บริษัทเราสิ จะไปเป็นลูกน้องเขาทำไมกัน”วิยดาอดแย้งขึ้นมาไม่ได้ ธุรกิจส่งออกผ้าไหมของครอบครัวนั้นไม่ถือว่าเล็กอะไรเลย แต่บุตรสาวกลับไม่ยอมมาช่วยกันทำ“โธ่...คุณแม่ขา รัญอยากหาประสบการณ์ในโลกของการทำงานก่อนนี่คะ เอาไว้ได้ประสบการณ์แน่น ๆ แล้วรัญจะไปช่วยพี่ภัทรทำงานแน่นอนค่ะ รับรองได้” วิรัญดายิ้มกว้างอย่างประจบ ผู้เป็นแม่ได้แต่ตวัดค้อนใส่“ฮึ! ให้มันจริงเถอะย่ะ ไม่ใช่ว่าพอมีประสบการณ์แล้วก็มาขอเงินไปเปิดร้านเบเกอรี่ล่ะ”วิรัญดาสะดุ้งเล็กน้อยที่มารดารู้ทัน หญิงสาวจึงรีบหลบฉากออกไปจากห้องนี้ก่อนที่จะโดนหว่านล้อมให้ไปทำงานที่บริษัทอีกครั้ง“รัญไปหาพี่ภัทรก่อนดีกว่า”พูดจบเจ้าตัวก็เผ่นแผล็วออกจากห้องไปทันที ทิ้งให้คนสูงวัยมองตามไปพร้อมกับส่ายหน้าทั้งรอยยิ้ม โดยเฉพาะบิดาที่กล่าวออกมาอย่า

  • พันธนาการร้อยรัก   บทที่ 1 ชายในฝัน - 75% -

    เมื่อมาถึงห้างสรรพสินค้า วิรัญดาเดินไปยังร้านที่นัดกับเพื่อนไว้อย่างคุ้นเคย ตากลมโตกวาดมองหาเพื่อนสาวจนเจอเป้าหมายแล้วจึงสาวเท้าเข้าไปหาอย่างรีบเร่ง“หนึ่ง! ฉันมีเรื่องจะเล่าให้ฟังล่ะ”น้ำเสียงตื่นเต้นดีใจของคนที่เพิ่งมาถึง ทำให้หนึ่งนุชเงยหน้าขึ้นจากโทรศัพท์ที่อยู่ในมือแล้วเลิกคิ้วขึ้น อันเป็นสัญญาณบอกเพื่อนว่าให้เล่าต่อได้“เสียงมาก่อนตัวอีกนะยายรัญ” หนึ่งนุชยกมือเรียกพนักงานเพื่อสั่งอาหาร ในขณะที่วิรัญดาหย่อนตัวลงนั่งบนเก้าอี้ฝั่งตรงข้าม“ฉันเจอชายในฝันแล้วละหนึ่ง”วิรัญดาไม่พูดพล่ามทำเพลง เธอเล่าเรื่องราวทั้งหมดให้เพื่อนสาวฟังทันทีไม่เว้นแม้แต่เรื่องเคล็ดลับต่าง ๆ ที่ทำเมื่อช่วงเช้าทั้งตอนตื่นนอน และก่อนออกจากบ้าน“แกนี่ก็บ้าเรื่องเคล็ดลับอะไรนั่นไม่หายเลยนะยายรัญ จนป่านนี้แล้ว”หนึ่งนุชแกล้งแซวเพื่อนอย่างไม่จริงจังนัก ด้วยรู้ว่าวิรัญดานั้นคลั่งไคล้เคล็ดลับเกี่ยวกับความรัก รวมไปถึงเรื่องดวงความรักแบบญี่ปุ่นมากขนาดไหน“แต่มันก็ได้ผลนะหนึ่ง แกก็เห็นนี่นา ดูอย่างวันนี้สิฉันภาวนาขอให้เจอชายในฝันก็เจอปุ๊บปั๊บเลย เหลืออีกแค่เรื่องเดียวก็คือโชคดีเรื่องงาน อันนี้ก็ต้องรอดูแล้วละว่าจะได้ผล

Higit pang Kabanata
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status