Home / โรแมนติก / พันธนาการร้อยรัก / บทที่ 2 โจรขโมยยางลบ - 75% -

Share

บทที่ 2 โจรขโมยยางลบ - 75% -

last update Petsa ng paglalathala: 2026-11-19 13:15:34

หนึ่งนุชใจหายวาบ ลืมไปเสียสนิทว่าเมื่อวานหลังจากที่เธอซื้อของให้เขาเสร็จแล้ว เธอก็แวะส่งที่ไปรษณีย์แถวบ้านทันทีเพราะเห็นมันยังไม่ปิดบริการโดยใช้วิธีการส่งแบบด่วนพิเศษ และเธอก็มัวแต่ตื่นเต้นที่จะได้มาทำงานที่นี่จนลืมไปว่าวันนี้พัสดุน่าจะมาถึงพอดี

เห็นหน้าเขาตอนมองกล่องพัสดุแล้วก็อดขำไม่ได้ แต่ก็ไม่กล้าแสดงสีหน้าออกไป ทำได้เต็มที่แค่เม้มปากกลั้นยิ้มแล้วทำทีเป็นเมินมองไปทางอื่น

“เดี๋ยวพาน้องเขาไปแนะนำให้แต่ละแผนกรู้จักด้วยนะ น้องเขาจะมาเริ่มงานพรุ่งนี้ที่ฝ่ายโฆษณา”

ทินภัทรเงยหน้าพูดกับเลขาฯ ก่อนจะหันมาทันได้เห็นประกายตาแปลก ๆ จากหญิงสาวที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามตอนที่เธอมองกล่องพัสดุปริศนา แต่เขาก็ต้องปัดความสงสัยนั้นทิ้งไปเมื่อเลขาฯ สาวรับคำสั่งแล้วชักชวนให้พนักงานใหม่ไปทำความรู้จักกับพนักงานคนอื่น

หนึ่งนุชไหว้ลาทินภัทร ก่อนจะลุกเดินตามเจนจิราออกไป ทิ้งความสงสัยไว้ให้กับชายหนุ่มเจ้าของห้องที่ยังคงมองกล่องพัสดุใบนั้นไม่วางตา

NN…081xxxxxxx

เขานึกถึงของขวัญที่ลงชื่อและเบอร์โทรศัพท์ของผู้ส่งแบบนี้เมื่อสองครั้งก่อน ตอนวันปีใหม่และวันวาเลนไทน์เขาก็ได้รับแบบนี้เหมือนกัน

ทินภัทรเคยโทร. ไปตามเบอร์โทรศัพท์ที่เขียนไว้ตรงผู้ส่ง แต่ปรากฏว่าเบอร์นั้นยังไม่เปิดใช้บริการ คิดว่าคนให้น่าจะเป็นคนเดียวกันแน่นอน และจนป่านนี้เขาก็ยังไม่รู้ว่าใครเป็นผู้ส่งมาให้

สุดท้ายเขาก็ตัดสินใจหยิบกรรไกรมาตัดเชือก และดึงเทปกาวออก เมื่อเปิดกล่องออกมา ด้านในเป็นกล่องที่ห่อด้วยกระดาษของขวัญของห้างสรรพสินค้าชื่อดัง ตรงริบบิ้นสีแดงห้อยการ์ดใบเล็กเอาไว้ เมื่อพลิกดูจึงเห็นลายมือเป็นระเบียบเรียบร้อยสวยงามของคนให้อยู่ในนั้น

Happy Birthday นะคะ ขอให้มีความสุขในทุก ๆ วันค่ะ

“ไม่ลงชื่ออีกแล้ว ใครกันน้า...”

ทินภัทรเผลอยิ้มออกมาโดยไม่รู้ตัวระหว่างแกะกระดาษห่อของขวัญอย่างระมัดระวังไม่ให้มันขาด เมื่อเห็นสิ่งของที่อยู่ข้างใน มุมปากหยักก็ยิ่งคลี่ยิ้มกว้างขึ้น

“รู้ใจเสียด้วยแฮะ ว่าชอบสีอะไร”

เขาคลี่เสื้อเชิ้ตสีกรมท่าตัวนั้นแล้วยกขึ้นดู ยิ่งเห็นก็ยิ่งอยากรู้ว่าเธอคนนั้นเป็นใครกันแน่ เมื่อปีใหม่ที่ผ่านมาเขาได้สโนว์บอลซึ่งข้างในเป็นตุ๊กตาเซรามิกรูปเด็กผู้ชายยื่นช่อดอกไม้ให้เด็กผู้หญิง วันวาเลนไทน์เขาได้ตุ๊กตาหมีผู้หญิงกับผู้ชายใส่ชุดเหมือนกันมาหนึ่งคู่ ซึ่งตอนนี้ของทั้งหมดนั้นอยู่ในห้องนอนของเขา

ทินภัทรพับเสื้อลงกล่องตามเดิม พลางคิดอะไรดี ๆ ในหัวขึ้นมาได้ เขานั่งยิ้มอยู่ชั่วครู่ ก่อนจะละความสนใจจากเรื่องนั้น แล้วหยิบรูปผ้าไหมลายใหม่ที่ฝ่ายจัดซื้อส่งมาให้ดูตั้งแต่เมื่อวานขึ้นมาพิจารณา

ต้นตระกูลเดินฮัมเพลงเข้ามาในบ้านซึ่งเป็นเวลาอาหารเย็นพอดี เตือนจิตต์ มารดาของเขาหันมาเห็นเข้าจึงบอกให้ไปล้างมือ เพื่อจะได้มารับประทานมื้อเย็นกันพร้อมหน้าพร้อมตา

เขาหายขึ้นไปบนห้องนอนเพื่อเก็บกระเป๋าโน้ตบุ๊ก ใช้เวลาไม่นานนักก็ลงมาข้างล่างในชุดเดิมเพียงแต่เอาชายเสื้อออกมานอกกางเกง จากนั้นก็ไปนั่งรอที่โต๊ะกินข้าวพลางกดโทรศัพท์ไปด้วย

“ตาต้น ไม่ออกไปสังสรรค์กับเพื่อนที่ไหนบ้างหรือลูก”

ผู้เป็นมารดาเอ่ยถามอย่างมีความหวัง เพราะอยากให้บุตรชายคนโตมีคนรักหรือคนรู้ใจแล้วออกไปพบปะกันบ้าง ไม่ใช่วัน ๆ เอาแต่ทำงาน และกลับบ้านตรงเวลาอย่างทุกวันนี้

“วันนี้ไม่ล่ะครับคุณแม่ ผมไม่ใช่เจ้าต่อมันนะ จะได้เมากลับบ้านแทบวันเว้นวัน ดื่มมาก ๆ ก็เสียสุขภาพนะครับ”

ต้นตระกูลพูดยิ้ม ๆ ไม่วายพาดพิงไปถึงต่อตระการ น้องชายคนรองซึ่งตอนนี้ไปตั้งรกรากอยู่เชียงใหม่ บ้านเกิดของภรรยา

“แม่รู้ แต่แหม...ถ้าเป็นแบบเจ้าต่อแล้วได้แต่งงานเป็นฝั่งเป็นฝามันก็ดีนะแม่ว่า ดูตอนนี้สิ เจ้าต่อมันเป็นผู้เป็นคนขึ้นตั้งเยอะตั้งแต่เป็นพ่อคนเนี่ย”

ฟังคำที่มารดาพูด ต้นตระกูลก็อดยิ้มหัวขึ้นมาไม่ได้ ท่านก็ช่างพูดแต่เรื่องเดิม ๆ นั่นคือเรื่องที่อยากให้เขาแต่งงานมีครอบครัวสักที และเชื่อได้เลยว่าประโยคถัดไป ท่านจะต้องพูดเรื่องอยากอุ้มหลาน

“เราเองก็อายุอานามไม่ใช่น้อย ๆ แล้วนะลูก สามสิบกว่าเข้าไปแล้วเดี๋ยวก็มีลูกไม่ทันใช้ พ่อแม่แก่ไปจะเอาแรงที่ไหนมาอุ้มหลาน”

นั่นไงล่ะ! เขาเคยคิดผิดเสียที่ไหน

ต้นตระกูลหัวเราะขลุกขลักในลำคอ ก่อนจะยกแก้วน้ำขึ้นจิบ

“แต่ผมก็เห็นคุณแม่ยังอุ้มเจ้าก้านไหวอยู่นี่ครับ” เขาหมายถึงบุตรชายของต่อตระการ ซึ่งตอนนี้อายุได้ขวบกว่ากำลังน่ารักน่าหลง และแน่นอนว่ามารดาของเขาหลงหัวปักหัวปำเพราะเป็นหลานคนแรกของตระกูล

“แม่หมายถึงต่อไปต่างหากล่ะ พ่อกับแม่น่ะมีแต่จะแก่ลงทุกวัน ๆ ก็ต้องอยากเห็นเรามีครอบครัวกับเขาเสียที แม่ถามจริง ๆ เถอะนะตาต้น ไม่มีแฟนกับเขาบ้างเลยรึไง ฮึ!”

“ผมยังไม่พร้อมดูแลใครตอนนี้หรอกครับคุณแม่ เอาไว้ถ้ามีแล้วผมจะพามาแนะนำให้รู้จักนะครับ”

ชายหนุ่มตอบแบ่งรับแบ่งสู้ รู้ดีว่ามารดาหวังดี และคาดหวังอยากให้เขามีครอบครัวลงหลักปักฐานกับใครสักคน ทว่าตอนนี้ในหัวของเขายังไม่ได้คิดถึงเรื่องเหล่านั้นเลยมากกว่า

เรื่องผู้หญิงสำหรับเขานั้นก็มีบ้างแต่ไม่ได้จริงจังอะไร เจอกันถูกใจกันก็จบลงบนเตียง เสร็จแล้วก็ต่างคนต่างไป แต่ถ้าสาวคนไหนจะติดต่อกลับมาเพื่อหาความสุขชั่วครั้งชั่วคราว เขาก็ไม่เคยขัดศรัทธา

ตั้งแต่ความรักครั้งแรกของเขาจบลงเมื่อหลายปีก่อน เขาก็ไม่คิดจะเอาหัวใจตัวเองไปผูกติดไว้กับใครอีก ซึ่งตอนนี้เขาเองก็ไม่รู้ว่าจะมีผู้หญิงคนไหนที่สามารถแง้มประตูใจของเขาได้อีกครั้ง

วันต่อมา วิรัญดาเดินเข้ามาในออฟฟิศที่ตนกำลังจะกลายเป็นพนักงานในอีกไม่กี่นาทีข้างหน้านี้ด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม หญิงสาวทักทายประชาสัมพันธ์คนเดิมที่นั่งอยู่ด้านหน้าพร้อมกับเปิดรอยยิ้มกว้างจนเห็นลักยิ้มเช่นเคย ซึ่งพนักงานคนนั้นก็จำเธอได้จึงส่งยิ้มตอบมาให้เช่นเดียวกัน

“เดี๋ยวน้องนั่งรอตรงนี้สักครู่นะคะ พี่ขอไปบอกคุณต้นก่อน” พูดจบก็เดินออกไปจากประตูหน้า วิรัญดาจึงมองตามหลังไปด้วยความสงสัยเพราะจำได้ว่าห้องทำงานของต้นตระกูลนั้นอยู่ด้านในไม่ใช่หรือ

ครั้นพอมองตามไปจึงเห็นว่าหญิงสาวคนนั้นเดินไปยังสนามหญ้าข้างออฟฟิศ ตรงนั้นมีโต๊ะกับเก้าอี้สนามวางอยู่สามชุด ซึ่งเธอเพิ่งสังเกตตอนนี้เองว่าที่นี่มีจุดพักผ่อนอย่างนี้ด้วย และเธอก็เดาไว้ว่าบริเวณนี้น่าจะมีไว้สำหรับให้พนักงานมาสูบบุหรี่เป็นแน่

เหมือนหัวใจถูกกระตุกอย่างแรงเมื่อมองไปแล้วเจอชายหนุ่มที่ทำให้เธอเพ้อตั้งแต่แรกสบตา กำลังยืนอุ้มเด็กชายตัวน้อยวัยประมาณขวบกว่าอยู่ในอ้อมแขน โดยมีหญิงสาวหน้าตาสะสวย ท่าทางเรียบร้อยอ่อนหวานนั่งยิ้มอยู่บนเก้าอี้อีกฝั่ง

อย่าบอกนะว่านั่นคือลูกกับเมียของเขา...

วิรัญดารำพึงอยู่ในใจ หัวใจหวิวโหวงขึ้นมาทันทีเมื่อเห็นภาพตรงหน้า ไม่อยากเชื่อเลยว่าตนจะไม่ดูตาม้าตาเรือ ถึงกับไปแอบชอบสามีของชาวบ้าน คิดแล้วก็รู้สึกละอายต่อผู้หญิงคนนั้นเหลือเกิน

Patuloy na basahin ang aklat na ito nang libre
I-scan ang code upang i-download ang App

Pinakabagong kabanata

  • พันธนาการร้อยรัก   บทที่ 2 โจรขโมยยางลบ - 100% -

    หญิงสาวผินใบหน้ากลับมาที่เดิม เพราะยิ่งมองก็ยิ่งอดขำตนเองไม่ได้ ยังไม่ทันได้เริ่มต้นอะไรก็อกหักเสียแล้วระหว่างที่นั่งรอ อยู่ดี ๆ ก็มีร่างสูงโปร่งของผู้ชายคนหนึ่งพรวดพราดออกมาจากออฟฟิศ ส่งผลให้วิรัญดาสะดุ้งขึ้นสุดตัว เธอหันไปมองแล้วก็ต้องเบิกตากว้างเมื่อเห็นหน้าชายหนุ่มคนนี้ชัด ๆ เพราะรู้สึกว่าเค้าหน้าของเขาคล้ายกันกับต้นตระกูล ว่าที่เจ้านายของเธอ แต่ผู้ชายคนนี้ผิวคล้ำกว่าเล็กน้อย ใบหน้าดูคมเข้มด้วยไรเคราบาง ๆ และแววตาดูดุกว่าต้นตระกูล แต่รูปร่างนั้นสูงใหญ่พอกัน ซึ่งหากยืนหันหลังก็อาจจะมีการทักผิดเกิดขึ้นได้ และการแต่งตัวของเขาออกแนวเซอร์กว่าเจ้านายของเธอพอสมควร“มาติดต่ออะไรครับ”ต่อตระการมองหน้าหญิงสาวที่กำลังมองเขาตาโตเหมือนประเมินอะไรบางอย่าง จึงคิดว่าอาจเป็นลูกค้าที่มาติดต่องานของบริษัท“อ๊ะ...เอ่อ คือว่ามาสัมภาษณ์งานรอบสองค่ะ ตำแหน่งเออี”วิรัญดาได้สติจึงรีบตอบเขาไป เห็นเขาพยักหน้าขึ้นลงไปมาเหมือนเข้าใจแล้วพูดขึ้นว่า“งั้นรอสักครู่นะครับ เดี๋ยวผมเรียกต้นเขาให้ อ้าวนั่นไง เดินมาพอดี”พูดจบเขาก็

  • พันธนาการร้อยรัก   บทที่ 2 โจรขโมยยางลบ - 75% -

    หนึ่งนุชใจหายวาบ ลืมไปเสียสนิทว่าเมื่อวานหลังจากที่เธอซื้อของให้เขาเสร็จแล้ว เธอก็แวะส่งที่ไปรษณีย์แถวบ้านทันทีเพราะเห็นมันยังไม่ปิดบริการโดยใช้วิธีการส่งแบบด่วนพิเศษ และเธอก็มัวแต่ตื่นเต้นที่จะได้มาทำงานที่นี่จนลืมไปว่าวันนี้พัสดุน่าจะมาถึงพอดีเห็นหน้าเขาตอนมองกล่องพัสดุแล้วก็อดขำไม่ได้ แต่ก็ไม่กล้าแสดงสีหน้าออกไป ทำได้เต็มที่แค่เม้มปากกลั้นยิ้มแล้วทำทีเป็นเมินมองไปทางอื่น“เดี๋ยวพาน้องเขาไปแนะนำให้แต่ละแผนกรู้จักด้วยนะ น้องเขาจะมาเริ่มงานพรุ่งนี้ที่ฝ่ายโฆษณา”ทินภัทรเงยหน้าพูดกับเลขาฯ ก่อนจะหันมาทันได้เห็นประกายตาแปลก ๆ จากหญิงสาวที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามตอนที่เธอมองกล่องพัสดุปริศนา แต่เขาก็ต้องปัดความสงสัยนั้นทิ้งไปเมื่อเลขาฯ สาวรับคำสั่งแล้วชักชวนให้พนักงานใหม่ไปทำความรู้จักกับพนักงานคนอื่นหนึ่งนุชไหว้ลาทินภัทร ก่อนจะลุกเดินตามเจนจิราออกไป ทิ้งความสงสัยไว้ให้กับชายหนุ่มเจ้าของห้องที่ยังคงมองกล่องพัสดุใบนั้นไม่วางตาNN…081xxxxxxxเขานึกถึงของขวัญที่ลงชื่อและเบอร์โทรศัพท์ของผู้ส่งแบบนี้เมื่อสองครั้งก่อน ตอนวันปีใหม่และวัน

  • พันธนาการร้อยรัก   บทที่ 2 โจรขโมยยางลบ - 50% -

    เมื่อออกจากลิฟต์ หญิงสาวก็วิ่งตรงไปยังบริษัทที่ตนจะมาสัมภาษณ์ทันที หนึ่งนุชเผลอไปดันประตูกระจกด้านหน้าออฟฟิศแต่มันเปิดไม่ออกจึงเพิ่งคิดได้ว่าที่นี่จะใช้ระบบแตะบัตรพนักงานที่เครื่องสแกนด้านหน้าในการเปิดประตู เธอพยายามมองหาคนที่อยู่ด้านใน แต่ดูเหมือนพนักงานสาวที่ทำหน้าที่เป็นประชาสัมพันธ์ด้านหน้าจะยังไม่ขึ้นมาจากพักกลางวัน“ตายแล้ว...ทำไงดีเนี่ย” หนึ่งนุชแทบอยากร้องไห้อยู่ตรงนั้น ถ้าไม่ได้ยินเสียงทุ้มดังขึ้นจากด้านหลังเสียก่อน“น้อง...หนึ่งนุชใช่ไหม เพื่อนยายรัญน่ะ”แค่ได้ยินเสียงเขาเรียกชื่อตนเอง หัวใจก็เต้นกระหน่ำจนแทบหายใจไม่ทัน หญิงสาวค่อย ๆ หันกลับไปมองเจ้าของเสียง จึงรู้ว่าเสียงที่เธอได้ยินนั้นเป็นเขาไม่ผิดแน่...ทินภัทร“สะ...สวัสดีค่ะ คุณภัทร”หญิงสาวยกมือไหว้ เขายิ้มบาง ๆ ในหน้าพลางยกมือขึ้นรับไหว้ ก่อนจะเอากระเป๋าสตางค์ของตนเองแตะที่เครื่องสแกนเพื่อเปิดประตู เมื่อได้ยินเสียงปลดล็อก เขาก็ดันบานประตูเปิดออกกว้างแล้วผายมือให้เธอเดินเข้าไปก่อน“ขอบคุณค่ะ” หนึ่งนุชเดินเข้าไปด้านในด้วยหัวใจพอง

  • พันธนาการร้อยรัก   บทที่ 2 โจรขโมยยางลบ - 25% -

    วันต่อมา วิรัญดาตื่นแต่เช้าเพื่อลงมาเตรียมวัตถุดิบสำหรับทำขนม เมื่อเดินเข้าไปในครัว เห็นมารดากำลังวุ่นอยู่กับการทำอาหารจึงอดไปชะโงกมองสิ่งที่อยู่ในหม้อไม่ได้“เช้านี้ทำอะไรกินคะคุณแม่”มารดาของเธอชอบทำอาหารมาก โดยส่วนใหญ่แล้วจะลงครัวเองทุกครั้ง โดยมีน้าวันดีกับเด็กสาวชื่ออ้อย แม่บ้านแบบเช้าไปเย็นกลับมาเป็นลูกมืออยู่ช่วย“ข้าวต้มปลาจ้ะ” วิยดาตอบโดยไม่ได้หันมองบุตรสาวเพราะกำลังหย่อนชิ้นปลาลงไปในหม้อที่กำลังเดือด“แค่ได้กลิ่นก็หิวแล้วค่ะคุณแม่ ห้อมหอม”หญิงสาวหลับตาแล้วสูดเอากลิ่นข้าวต้มเข้าเต็มปอด ท้องร้องขึ้นมาทันทีเมื่อได้กลิ่นอาหาร มือคลำท้องตนเองป้อย ๆ ก่อนจะเดินไปหานมสดจากตู้เย็นมาดื่มรองท้อง“หาอะไรรองท้องไปก่อนลูก ไว้แม่ทำเสร็จแล้วจะให้เจ้าอ้อยไปเรียก”ผู้เป็นมารดาหันไปบอกซึ่งวิรัญดาก็จัดการเทนมใส่แก้วดื่มเองแล้วเรียบร้อย จึงไม่ค่อยห่วงอะไรนักเป็นเพราะตนกับสามีสอนลูกทุกคนให้รู้จักช่วยเหลือตัวเองมาแต่ไหนแต่ไร ลูกสาวลูกชายทั้งสองคนจึงไม่ได้เป็

  • พันธนาการร้อยรัก   บทที่ 1 ชายในฝัน - 100% -

    บิดายังคงถามต่อ เห็นสีหน้าลิงโลดของบุตรสาวเมื่อครู่หม่นลงเล็กน้อยเพราะความไม่แน่ใจแล้วก็อดเตือนสติไม่ได้“รัญ โลกแห่งการทำงานน่ะมันอาจจะไม่ได้เป็นอย่างที่เราคิดหรอกนะลูก อย่าไปคาดหวังมากนัก เพราะหากไม่ได้ขึ้นมาแล้วเราจะพานหมดกำลังใจ ไม่ยอมไปสมัครที่อื่นซะเปล่า”“ไม่ได้ก็ไม่เห็นจะเป็นอะไรนี่คะคุณ ให้ไปทำงานที่บริษัทเราสิ จะไปเป็นลูกน้องเขาทำไมกัน”วิยดาอดแย้งขึ้นมาไม่ได้ ธุรกิจส่งออกผ้าไหมของครอบครัวนั้นไม่ถือว่าเล็กอะไรเลย แต่บุตรสาวกลับไม่ยอมมาช่วยกันทำ“โธ่...คุณแม่ขา รัญอยากหาประสบการณ์ในโลกของการทำงานก่อนนี่คะ เอาไว้ได้ประสบการณ์แน่น ๆ แล้วรัญจะไปช่วยพี่ภัทรทำงานแน่นอนค่ะ รับรองได้” วิรัญดายิ้มกว้างอย่างประจบ ผู้เป็นแม่ได้แต่ตวัดค้อนใส่“ฮึ! ให้มันจริงเถอะย่ะ ไม่ใช่ว่าพอมีประสบการณ์แล้วก็มาขอเงินไปเปิดร้านเบเกอรี่ล่ะ”วิรัญดาสะดุ้งเล็กน้อยที่มารดารู้ทัน หญิงสาวจึงรีบหลบฉากออกไปจากห้องนี้ก่อนที่จะโดนหว่านล้อมให้ไปทำงานที่บริษัทอีกครั้ง“รัญไปหาพี่ภัทรก่อนดีกว่า”พูดจบเจ้าตัวก็เผ่นแผล็วออกจากห้องไปทันที ทิ้งให้คนสูงวัยมองตามไปพร้อมกับส่ายหน้าทั้งรอยยิ้ม โดยเฉพาะบิดาที่กล่าวออกมาอย่า

  • พันธนาการร้อยรัก   บทที่ 1 ชายในฝัน - 75% -

    เมื่อมาถึงห้างสรรพสินค้า วิรัญดาเดินไปยังร้านที่นัดกับเพื่อนไว้อย่างคุ้นเคย ตากลมโตกวาดมองหาเพื่อนสาวจนเจอเป้าหมายแล้วจึงสาวเท้าเข้าไปหาอย่างรีบเร่ง“หนึ่ง! ฉันมีเรื่องจะเล่าให้ฟังล่ะ”น้ำเสียงตื่นเต้นดีใจของคนที่เพิ่งมาถึง ทำให้หนึ่งนุชเงยหน้าขึ้นจากโทรศัพท์ที่อยู่ในมือแล้วเลิกคิ้วขึ้น อันเป็นสัญญาณบอกเพื่อนว่าให้เล่าต่อได้“เสียงมาก่อนตัวอีกนะยายรัญ” หนึ่งนุชยกมือเรียกพนักงานเพื่อสั่งอาหาร ในขณะที่วิรัญดาหย่อนตัวลงนั่งบนเก้าอี้ฝั่งตรงข้าม“ฉันเจอชายในฝันแล้วละหนึ่ง”วิรัญดาไม่พูดพล่ามทำเพลง เธอเล่าเรื่องราวทั้งหมดให้เพื่อนสาวฟังทันทีไม่เว้นแม้แต่เรื่องเคล็ดลับต่าง ๆ ที่ทำเมื่อช่วงเช้าทั้งตอนตื่นนอน และก่อนออกจากบ้าน“แกนี่ก็บ้าเรื่องเคล็ดลับอะไรนั่นไม่หายเลยนะยายรัญ จนป่านนี้แล้ว”หนึ่งนุชแกล้งแซวเพื่อนอย่างไม่จริงจังนัก ด้วยรู้ว่าวิรัญดานั้นคลั่งไคล้เคล็ดลับเกี่ยวกับความรัก รวมไปถึงเรื่องดวงความรักแบบญี่ปุ่นมากขนาดไหน“แต่มันก็ได้ผลนะหนึ่ง แกก็เห็นนี่นา ดูอย่างวันนี้สิฉันภาวนาขอให้เจอชายในฝันก็เจอปุ๊บปั๊บเลย เหลืออีกแค่เรื่องเดียวก็คือโชคดีเรื่องงาน อันนี้ก็ต้องรอดูแล้วละว่าจะได้ผล

Higit pang Kabanata
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status